Opvangcentrum Berga - Spanje



Informatie
Projectnieuws
Overig nieuws
 

Berga - Spanje

 
 

Berga is een kleine Catalaanse stad, die ongeveer 80 km ten noorden van Barcelona ligt, op 700 meter hoogte. Het asiel van Berga is net buiten de stad gelegen op de Serra de Noet, een kleine bergkam, die uitzicht biedt op de nabijgelegen Pyreneeën. Het asiel werd 1990 door Carme Perez, directeur van het asiel, bijna helemaal alleen, maar met de steun van haar partner, Joan opgezet en wordt nog steeds gerund door haar. Carme en Joan hadden altijd al dakloze straathonden opgenomen, en hun aantal liep al langzaam richting de 20, toen ze hebben besloten “gewoon” een oude boerderij boven hun eigen huis tot asiel te om te bouwen.
Onder de naam "Associació Berguedana per la Proteccio del Animals" werd het asiel op 3 april 1990 als liefdadigheidsinstelling ingeschreven. In eerste instantie was Carme, naast het harde werken in het asiel, nog steeds werkzaam als secretaresse. Totdat ze in de zomer van 2003 eindelijk de gemeente had overtuigd van de noodzaak om betrokken te zijn, deze het asiel een weinig financieel ging ondersteunen. Nu kon Carme alle krachten besteden aan de dieren. Geleidelijk heeft zij ook afspraken gemaakt met omliggende gemeenten over het opnemen van dieren, zodat het asiel van Berga uitgegroeid is tot een regionaal dierenbeschermingscentrum.
Naast Carme helpen dagelijks ook Vicky en Esther mee, als ze kunnen komen ook vrijwilligers helpen. Het asiel kan max. 50 honden en 20 katten verzorgen, maar geen enkel dier zal geweigerd worden als de kennels vol zijn. Deze krijgen dan een plek in de keuken, het kantoor of in de schuur. Naast de honden en katten woont er ook nog een familie hangbuikzwijntjes, Ramona en de Ramonets. Hopelijk krijgen zij ooit nog een kans op adoptie in Spanje.
 
 
 
 
Carme leeft voor het asiel, alles geeft zij, maar vooral doorzettingsvermogen. De vereniging die zij heeft opgericht telt nu ongeveer 220 betalende leden. Afspraken met de omliggende gemeenten over de financiële zaken moet een beetje een basis zijn, maar het komt er elke keer weer op neer dat Carme achter het geld aan moet.
 
 
 

Het asiel is schoon, en heeft door de jaren heen een goede naam opgebouwd. Ook bezoeken Carme en haar team regelmatig scholen, in de hoop de volgende generatie bewust te maken dat ook dieren wezens zijn met gevoelen. Ook worden castratieacties georganiseerd voor de in en de omgeving levende katten van Berga.
Het asiel wordt elke morgen schoongemaakt en de honden worden gevoerd. In Berga wordt voor de honden gekookt. Met slachtafval en etensresten van restaurants, oud brood en rijst wordt een brij gekookt. Het eten ruikt niet lekker, maar de honden smaakt het goed. Er zijn een paar honden die droogvoer krijgen, gemengd met kaas of worst. De pups krijgen wel speciaal puppyvoer. ’s Middags probeert men met de honden te gaan wandelen in de mooie Serra de Noet, daar waar men geen auto hoort en waar de honden in grote groepen los kunnen lopen. Maar ook zijn er altijd weer honden en katten die opgehaald of gevangen moeten worden of naar de dierenarts moeten. Elke middag is het asiel voor bezoekers open, de bevolking weet steeds vaker de weg te vinden naar het asiel.
 
 
 

Natuurlijk zijn er nog steeds problemen, in een land waar veel dieren gedumpt, mishandeld en gedood worden. In een land waar men pups kan kopen vanaf 6 weken in een winkel, pups die weer worden gedumpt als ze groter worden. Honden, jong en oud, die legaal naar een perrera worden gebracht om gedood te worden. Maar ook een land waar nog steeds miljoenen mensen ( vooral toeristen ) jaarlijks gaan kijken hoe een verklede man stieren verwondt, en misschien uiteindelijk doodt! In zo’n land is het moeilijker mensen dierenwelzijn bij te brengen, of hen ook maar hiervoor te interesseren.
 
 
 
 



Catalonië heeft één van de sterkste wetten ter bescherming van dieren in Spanje. Nergens anders zijn er zo veel Spaanse dierenbeschermingsgroepen die actief zijn en samen vechten voor een betere toekomst. Sinds begin 2007 zijn er in Catalonië geen dodingsstations meer. In vergelijking binnen Spanje is Catalonië, wat het welzijn van een dier betreft, pionier en neemt een bijzondere positie in. Geheel anders is de situatie in de aangrenzende regio Aragon. Daar heeft bijna elk dorp zijn eigen arena, en natuurlijk zijn er nog steeds dodingsstations. Eén van deze zogenaamde "perreras" is Movera, gelegen nabij de stad Zaragoza, ongeveer 300 km van Berga.
 
 
 
 

Een aantal dappere vrijwilligers proberen daar ter plaatse om de ongewenste, gedumpte en de ter dood veroordeelde honden te helpen. Zij bereiken hier regelmatig hun fysieke, maar in het bijzonder hun mentale grenzen. Sinds februari 2009 ondersteunt Berga Sonia, Esperanza, Claudia en Elena met hun wanhopige strijd. Wanneer Carme in Berga een paar kennels vrij heeft gaat ze naar Movera, om ten minste enkele van de te doden honden op te halen en om hen in Berga in veiligheid te laten wachten op een eigen thuis. Carme heeft een hekel aan deze reizen naar Movera, maar ze voelt dat ze geen andere keuze heeft. Zo redt elke hond die wordt geplaatst vanuit Berga, een andere hond uit Movera het leven. Van februari 2009 tot april 2011 is een totaal van 178 honden van Movera naar Berga gegaan voor een nieuw leven.
 
 
 
 


Bijna elke hond uit Movera is ziek en ondervoed, ze krijgen niet de medische zorg in het asiel (zij worden immers toch gedood) en zijn emotioneel aan het einde. Soms duurt het dagen, weken of maanden tot een getraumatiseerde hond zijn/haar weg terug in het leven vindt. Maar het maakt niet uit hoe lang het duurt en wat het kost, het is altijd de moeite waard! Zien hoe een gemarteld, mishandeld en gedumpt dier opnieuw levenslust en vertrouwen ontwikkelt, dat geeft de mensen in Berga de kracht om hun werk, ondanks alle inspanningen en tegenslagen, voort te zetten.



 
©2012St. Dierenhulp zonder Grenzen


Klik en help ons helpen