Herkent u Tao nog? Happy End
|
Susi, mishandeld en broodmager
Een aantal van onze vrijwilligers heeft Susi vlak bij L’Aquila gevonden, ze kond amper lopen, 6 kg weegt ze en doodsbang. Ze is direct opgenomen bij ons in het asiel. Ze ligt onder een warme rode lamp daar ze totaal onderkoeld was, terwijl het warm weer is. Ze is zo ondervoed dat we haar speciaal voedsel moeten toedienen en in hele klein porties en vaak. Haar maag is geen eten meer gewend en als ze te veel zou eten in één keer dan geeft ze over. Susi is vreselijk bang. Als je langs haar loopt en je hebt iets in je handen dan begint ze helemaal te trillen. Ze is duidelijk mishandeld. We doen er alles aan om haar weer op de been te krijgen. Uiteraard heeft Susi geen microchip…. We gaan proberen een goed tehuis voor Susi te vinden.
Update 14-05-2012
Susi is 1.5 kg aangekomen!!!!
|
Het Milanees avontuur van Mora
Vrijdag 23 maart werd Mora van L'Aquila naar Milaan gebracht door twee van onze vrijwilligsters. Mora en de andere honden hebben geen kans om in L'Aquila geadopteerd te worden, maar dat is jullie inmiddels wel bekend. Ze werden opgenomen omdat het asiel in Milaan vraag had naar o.a. Mora. Dit asiel helpt ons wel eens met een aantal honden. Het moeten uiteraard jonge honden zijn en Mora was nog maar twee, dus dat ging goed. Een zeer lieve hond die we ook nog een tijdje op jullie site hebben mogen zetten. De volgende dag werd Mora dan ook inderdaad geadopteerd door een familie in Milaan.
Alles leek goed te gaan. Mora volgde iedereen in huis, maar buiten was ze erg bang. Banger dan dat de familie verwacht had (en wij ook). De familie ging toch proberen de dagelijkse wandelingen te doen, maar op zondag ging het helemaal fout. De nieuwe bazin van Mora was een rondje gegaan en weer op weg naar huis, bijna aangekomen bij de ingang van hun appartamenten kwam er een ambulance langs met gierende sirenes. Mora heeft zich in minder dan 1 seconde los weten te maken en is letterlijk op hol geslagen met halsband en riem. Op hol geslagen richting het spoor!
De zoon van de familie is direct met vrienden er achteraan gegaan. Mora liep midden op het spoor. Ineens kwam van achteren een trein aan die richting Mora ging. Het ging om de trein “Freccia Rossa” de zeer snelle trein die op dat moment van Milaan richting Vliegveld Malpensa ging. De trein ging niet zo heel erg hard, omdat deze net van het station was vertrokken en nog op snelheid moest komen eenmaal buiten Milaan. Het meest vreselijke moment voor de zoon was dat hij in de verte Mora zag en de trein erop af zag gaan en vervolgens na 5 minuten op de plek aankwam waar de trein Mora gepasseerd zou hebben. De zoon vond enkel de riem terug met bloedvlekken en van Mora geen enkel spoor. Er werd meteen gedacht aan het meest vreselijke wat je dan kan overkomen. De zoektocht zette zich voort, want Mora kon wel ergens gewond liggen, het lichaam werd immers niet gevonden. Geen spoor meer van Mora te bekennen. In een mum van tijd kwamen er vrienden en andere hondenliefhebbers en vrijwilligers bij elkaar om de familie te helpen.
Er werden zoektochten georganiseerd, ook tot diep in de nacht. Maandag, dinsdag en woensdag zijn wij samen zones van Milaan af gegaan, met en zonder onze honden. We hebben overal flyers opgehangen. We werden gebeld dat ze haar dan weer hier hadden gezien, dan weer in een andere zone, maar later bleek dat het om een andere hond ging die ze inmiddels al weer terug hadden. Het ging dus niet om Mora.
De familie besloot om een speciale organisatie te benaderen die hulp kan bieden bij het zoeken naar je hond of kat. Deze organisatie heeft dit in Italië op poten gezet nadat zij een zelfde organisatie in Amerika bezocht hadden en een tijd met hen hadden doorgebracht. De service biedt hulp, maar tegen (hoge) betaling. De mensen kwamen direct met hun zoekhonden en er werden andere flyers opgehangen. Dat wil zeggen grote borden van oranje papier met een foto van de hond en een beschrijving. Ze zijn met een Jeep door Milaan gereden en bij alle rotondes, kruisingen en stoplichten, supermarkten, gardens en andere belangrijke punten werden deze grote opvallende borden opgehangen. In totaal een stuk of honderd. Uiteraard ook langs het spoor.
De bloedhond liet direct weten dat Mora zich niet midden in de stad bevond (zoals een aantal mensen hadden beweerd), maar langs het spoor. Er werd ons dan ook gezegd te zoeken tussen het station en een bepaalde brug waar de trein onder door gaat richting het vliegveld en Varese (in de richting van Zwitserland). Het spoor is niet een simpel spoortje, maar een plaats waar heel veel spoorbanen samenkomen, men zou het kunnen vergelijken met alle sporen die samenkomen op het centraal station van Amsterdam. Dus heel erg groot. Langs de kant van de banen zijn heel veel struiken en zones waar Mora zich kon schuil houden. Ondertussen gingen wij door met de zoektochten.
‘s Avonds werd er eten neergezet voor Mora waar de bloedhond had aangegeven waar Mora zou zitten. Na een aantal dagen hebben we 2 vanghokken neergezet. Ze hadden ons aangeraden om eerst de vanghokken gewoon neer te zetten met voedsel erin, zodat ze kon wennen aan het idee van deze hokken. Van de spoorwegen kregen we goede hulp. We mochten op de banen gaan wanneer we wilden, maar niet op de baan waar die zeer snelle trein langs kwam, dus we hebben alles georganiseerd op de “dode sporen”, zo noemen ze dat hier, d.w.z. de sporen die niet meer gebruikt worden.
Ondertussen waren we gebeld door een concucteur die Mora vanuit de trein had zien lopen langs het spoor, dit was midden in de nacht. Het was een van de laatste treinen die Milaan midden in de nacht binnenkwam. De trein werd stilgezet en ze probeerden Mora te pakken, maar dat lukte niet, ze was erg bang en vloog weg de struiken in. Ze zeiden dat ze mank liep, dus ja, ze moest gewond zijn, maar we hadden een bewijs dat ze wel degelijk nog in leven was. We gingen door met voeren bij en in de vanghokken. Mora was nu bijna twee weken spoorloos, maar ze werd nog een keer gezien door andere medewerkers van de spoorwegen, maar ook die dag lukte het niet om haar te pakken, ze was bang en misschien wel in een totale shocktoestand.
We besloten om toch de vanghokken nu te gaan activeren, het eten werd immers keurig opgegeten en het moest wel Mora zijn. We besloten die nacht door te brengen in de auto op afstand van de hokken. Zodat, als Mora gevangen werd, ze niet de hele nacht alleen in het hok moest doorbrengen. Die middag zijn we teruggegaan en hebben we gesproken met de “guardie” (beveiliging) van de spoorwegen. Alles was geregeld. Op diezelfde middag, en misschien wel hetzelfde moment, werd Mora omsingeld door de “Ferpol”, de spoorwegpolitie. Uiteraard waren deze al vanaf dag één ingelicht. Het is hen gelukt om deze keer Mora te vangen. We waren net thuis in de namiddag voordat we weer terug zouden gaan om de nacht op de spoorwegen door te brengen en de telefoon ging. Mora was gevangen! Ze liep niet mank, maar ze was wel gewond, wonder boven wonder is ze dus wel onder de trein gekomen, maar is “alleen” haar staart eronder gekomen en letterlijk eraf gerukt. Op de foto dat ze achterin de auto ligt kan men zien dat er ook heel wat vlees van haar achterwerk is meegetrokken. Wat moet ze een vreselijk pijn gehad hebben. En wat zal ze bang geweest zijn. Ze is direct naar de dierenarts gebracht en de wond werd direct behandeld.
Tevens werd er een intensieve antibiotica kuur voorgeschreven. De dierenarts heeft gezegd dat het ongeveer 20 - 30 dagen zal duren. Op de wond op haar achterwerk krijgt ze een speciale creme welke helpt om de wond te dichten. De afgelopen dagen kregen we een goed bericht van de familie. Ze waren weer voor controle geweest en het ziet er zeer goed uit. Mora heeft dan wel geen staart meer, maar ze maakt het uitstekend en de familie is zo vreselijk blij dat ze terug is.
Mirjam
|
Afscheid van Benny
Lieve mensen van Dierenhulp zonder Grenzen,
Helaas begin ik met een akelig verhaal. Benny, één van onze honden die we op jullie site mochten zetten om een nieuwe familie te vinden is helaas overleden.
Eerste paasdag werden wij gebeld, ze hadden Benny even buiten laten rennen, maar hij kwam terug in de box met een enorme opgewollen maag en schuim op de lippen. De mensen hadden direct door wat er aan de hand was en Benny werd onmiddelijk naar de kliniek gebracht die gelukkig dichtbij is. Daar hadden ze al gauw door dat het zeer ernstig was. Ze hebben hem moeten "prikken" om gas uit de maag te laten lopen, maar dat lukte al niet goed. Dit hebben ze diverse keren moeten herhalen. Vervolgens hebben ze Benny onder narcose gebracht en probeerden hem te redden. Toen de maag open was bleek het weefsel totaal "vergaan", kon in principe niet eens meer vastgezet of vastgenaaid worden. Wij waren onderweg en we werden gebeld door de chirurg. Als ze de maag toch zouden vastzetten had Benny 1% kans om dit te overleven. 99% kans dat Benny uit de narcose zou komen en binnen 24 uur met de meest verschrikkelijk pijnen alsnog zou komen te overlijden. Ik heb besloten om Benny in te laten slapen. Wat was het moeilijk, maar we hadden geen keus. Iedere hond is speciaal, maar Benny was zo'n schat van een hond, zo verschrikkelijk lief en na 8 jaar was hij terug bij ons, omdat opa in het tehuis was gezet en de familie geen tijd voor hem had. Eenmaal aangekomen bij de kliniek hebben we rustig afscheid kunnen nemen van hem. Hij lag daar zo rustig en vredig en ik geloof dus dat hij er verder niet meer van gemerkt heeft. Ik heb hem heel lang kunnen knuffelen. Wat een verdriet. Sommige honden zijn gewoon pechvogels. Maar goed, we moeten verder. Wij willen jullie bedanken voor het feit Benny op jullie site mocht staan voor een adoptie. Helaas heeft Benny het niet mogen halen. Benny was een fantastische hond en is, zoals zoveel honden, te vroeg heengegaan. We zullen Benny nooit vergeten. Ciao Benny!
Mirjam
|
Update 06-03-2012
Lieve mensen van Dierenhulp zonder Grenzen,
Hier weer even een update van ons. Momenteel is de situatie stabiel. Langzaamaan smelten de sneeuwblokken en stukken. Vooral als de zon flink schijnt in de ochtend, de enige uren dat de zon op ons asiel schijnt. We hebben zoals jullie wellicht hebben kunnen lezen wat honden naar een asiel even buiten Milaan kunnen brengen. Ze zijn daar goed opgevangen. Het ging om "oudere pups", daar bedoelen wij pups van bijv 6 of 8 maanden oud mee. Vaak is het een groot succes via een asiel in het noorden. Soms kan het een risisco zijn, want een pup van die leeftijd is natuurlijk al "oud". Wij zorgen ervoor dat ze gechipt, geënt en ontwormd zijn, en dat alle documentaite in orde is. We willen dit in eerste plaats voor de honden zelf, maar op deze manier ziet het asiel wat ons op dat moment helpt dat de hond of pup al "helemaal klaar is" en dat vinden ze fijn. Ze vinden ons dan "serieus" en willen dan wel vaker met ons samenwerken. Deze samenwerking gaat inmiddels goed. Zij vinden dat we goede en leuke honden brengen en wij zijn van mening dat ze goede families zoeken, want daar krijgen wij een terugkoppeling van. Een heel andere doelgroep hier in en om Milaan dan in Abruzzo, dat is nu eenmaal zo. In Noord Italië heb je wat meer (ook niet altijd) Europese families. De hond leeft in huis en soms slaapt de hond gewoon bij je in bed. De hond is dus meer een individuo van de familie, gaat zelfs mee op vakantie. Ondenkbaar voor midden Italië, laat staan zuid Italië. Afgezien van enkele bijzondere uitzonderingen.
Doordat we op deze manier geholpen worden kunnen we weer heel wat honden opnemen die slechts 10 dagen bij het gemeentelijke asiel mogelijk zitten, daarna moeten ze naar ons. We hebben immers een samenwerkingsovereenkomst met de gemeente. Als wij dus geen plek vrijmaken krijgen we problemen en terecht natuurlijk. Daarom proberen we dus de honden over te plaatsen naar enkele asiels in het noorden. Let wel, dit zijn vaak grote pups, van 6 of 8 maanden. De honden die ouder zijn hebben geen kans, niet in Abruzzo en bijna nooit in het noorden. Maar daar proberen wij nu aan te werken. Oudere honden die wel "adopteerbaar" zijn. Deze honden komen stukje bij beetje op de site van Dierenhulp zonder Grenzen. En dit vinden wij zo spannend en zo geweldig dat deze honden door jullie misschien een kans hebben. Er komen binnenkort foto's aan van het asiel. We hopen dan dat we iets meer een lente idee krijgen. Het is nu nog volop winter. De zeer strenge kou van - 7°C is er niet meer, gelukkig, maar het is nog zeer fris in de nacht. We zijn goed bevoorraad met voedsel gelukkig. En de meest zwakke honden liggen onder de warmtelampen in de degenza, de opvangruimte voor pups, zieke en zwakke honden.
Volgende week komen er heel wat pups en oudere pups van het gemeentelijke asiel naar ons toe. Ook heeft de gemeente al gewaarschuwd dat er een lijst is met mensen die nesten pups hebben gesignaleerd, dus ook deze kunnen we verwachten
Groeten van ons allen!!
|
Update
Lieven mensen van Dierenhulp zonder Grenzen,
Langzaam stijgt de temperatuur iets. In L'Aquila is het s'nachts nog wel onder 0 of rond het vriespunt, maar het gaat al veel beter. De honden hebben gedurende de vreselijke koude wel heel erg onder geleden, vooral de oudere honden. Heel wat oude honden zitten nog in de verwarmte ruimte. Een aantal hebben het de afgelopen weken niet gehaald en er kunnen nog wel slachtoffers vallen. Wij proberen ze zo goed mogelijk te volgen, als ze maar geen pijn lijden. Gedurende de "gewone" winter komen er altijd al wat oude honden te overlijden, helaas is het niet anders. Het heeft dan natuurlijk ook te maken met de hoge leeftijd die zij bereikt hebben, maar in combinatie met abnormale kou of warmte kan dit heel gevaarlijk worden. Ook moeten we bijvoorbeeld denken aan honden die problemen hebben met het hart.
Eergisteren konden onze vrijwilligers Francesca en Sofia een groep pups overbrengen van L'Aquila naar Segrate. Segrate ligt aan Milaan vast en is een andere asiel van Lega Nazionale per la Difesa del Cane. Zij helpen ons met de pups. Deze zullen snel geplaatst worden, dat is niet zo moeilijk in en rond Milaan, vooral omdat het pups zijn. Vervogens zijn de vrijwilligers naar Arconate gereden (tussen Milaan en Varese) en daar werd naar aanleiding van een oproep in het noorden i.v.m. de vreselijke sneeuwval, het busje volgeladen met warme dekens en voer. De vrijwilligers zijn s' avonds laat weer veilig in L'Aquila aangekomen. We sturen jullie wat foto's op van het materiaal wat richtng L'Aquila is gegaan. Door de zware sneeuwval staan tientallen huizen in L'Aquila op instorten. 
We zullen jullie binnenkort weer informeren over de situatie en we proberen wat foto's te maken.
Groeten van ons allen uit een iets aangenamer Italië!
|
|
Weersverwachtig L"Aquila
Het lijkt erop dat er regen op komst is, het is afwachten hoeveel. Als de sneeuw gaat smelten, in combinatie met regen, kan een volgende ramp wel eens geboren zijn. De voorspelling is dat het de komende weken 's nachts licht tot matig blijft vriezen.
|
|
L'Aquila update koud weer
Beste vrienden,
Hier weer even een update vanuit Italie. Het goede nieuws is , zoals we jullie reeds hebben meegedeeld, zijn we voorzien van voer voor een bepaalde periode. Vervolgens kunnen we jullie zeggen dat het niet meer sneeuwt, maar.....het is Siberisch koud. We blijven dekens leggen in de hondnehokken waar nodig en heel veel stro. Een aantal oudere honden zijn er niet zo best aan toe. Helaas gebeurt dit gedurende de strenge winter en bijvoorbeeld gedurende een abnormale hete zomer. De zomers kunnen vreselijk heet zijn, maar normaal gesproken zijn de nachten in de zomer wel fris, omdat L'Aquila in de bergen ligt. De winter kan helaas, zoals het zich ook dit jaar voordoet, heel extreem zijn. De "degenza" (een verwamde ruimte), waar pups, zieke en oude honden onder de verwarmde lampen liggen, is overvol op dit moment. Dat is altijd spannend en heel triest voor degene die het niet haalt, maar wij doen alles voor ze om het zo aangenaam mogelijk te maken. De dierenarts kan gelukkig wel regelmatig langskomen, dus het wel en wee van de honden wordt goed gecontroleerd. De vetbedden die wij van jullie hebben gekregen zijn werkelijk fantastisch. De honden blijven warm in combinatie met de rode lampen. Dit materiaal is echt heel belangrijk voor ons.
De waterpomp doet nog steeds niks, de loodgieter is geweest, maar als het niet gaat dooien kunnen ze niet achterhalen wat er aan de hand is. De pomp is defect, maar het is zo koud dat alles vastgevroren is en men niet eens kan nagaan wat er precies mee aan de hand is. Dit bezorgt ons veel handmatig werk.....
Afgelopen nacht was het weer rond de -17°C. We hopen dat de temperaturen zullen stijgen, maar voorlopig ziet het er niet naar uit.
We houden jullie op de hoogte en danken jullie voor het feit dat jullie zo meeleven met ons!
Groetjes van ons allen!
|
METERSHOGE SNEEUW IN L'AQUILA. JA? EN?
U zult misschien even raar gekeken hebben naar het onderwerp van dit projectnieuws voor u hierop klikte. Dan kan ik mij goed voorstellen. Ik zal u uitleggen hoe ik tot dit bericht ben gekomen. Sinds 4 februari is er nood in o.a. Abruzzo in Italië. Wij kennen dit gebied omdat het asiel van L' Aquila daar gevestigd is. Wij horen en lezen de verhalen van de vrijwilligers, zien foto's en filmpjes, niet alleen van het asiel maar ook van de steden en omgeving. Wij lezen dat minstens 50 personen zijn overleden, duizenden en duizenden dieren zijn gestorven. Huizen staan op instorten, het centrum van L'Aquila is niet meer toegankelijk. Het is een ramp! Daar zijn wij het toch wel met elkaar over eens?
Maar ...... wat lezen wij in kranten, wat zien wij op tv? In Oostenrijk zijn de wegen afgesloten omdat 70 cm. sneeuw is gevallen. Natuurlijk is dat erg, maar waarom wordt dit wel als groot nieuws gebracht? Heeft het te maken met het feit dat het om bekende skigebieden gaat? Dat veel Nederlandsers van plan zijn/waren dit weekend naar Oostenrijk te vertrekken? Abruzzo is tenslotte voor Nederlanders geen bekend skigebied. Ondanks persberichten die vanuit DZG zijn gestuurd, heeft de media het niet nodig gevonden hier aandacht aan te besteden.
Ria Kuurman
|
Update sneeuwramp L'Aquila - waterpomp kapot
De sneeuwval lijkt verleden tijd, maar we zijn er nog lang niet. 
Waar we heel erg blij om zijn is dat de leverancier van het voer gekomen is. Ze konden niet helemaal bij het asiel komen, maar hebben uitgeladen bij een manege, wat redelijk goed bereikbaar was voor de vrachtwagen. Vervolgens zijn de medewerkers met het blauwe Piaggio busje een paar keer op en neer de lading gaan ophalen. Maar we zijn in ieder geval weer verzekerd van een goede voorraad!
Het is allemaal erg moeizaam, want de vreselijke vracht sneeuw ligt er natuurlijk nog. En die zal niet zomaar verdwijnen, het is namelijk verschrikkelijk koud. De temperatuur varieert (s’nachts) van –19° tot – 28°C. Door deze zeer extreme koude is de waterpomp geknapt en wordt nu, indien mogelijk gerepareerd of vervangen. De honden zijn wel gewend aan kou, maar dit is vreselijk extreem. We proberen via via extra dekens naar het asiel te transporteren. Het gaat heel snel natuurlijk met die koude. Tevens wordt er veel stro en hooi gebruikt. Dit is nu echt een Siberische koude te noemen.
Op de volgende link kunnen jullie het bericht zien van een „ kouderecord“ in L’Aquila en Abruzzo.
http://www.ilcapoluogo.it/News/Attualita/Abruzzo-notte-di-gelo-record-L-Aquila-19-77849
Hopelijk hebben we beter nieuws voor jullie in de loop van de volgende dagen.
Groeten van ons allen uit L’Aquila!
|
Sneeuwnieuws L'Aquila 13-02-2012
Lieve mensen,
Het asiel was weer behoorlijk beladen met sneeuw en ijs, maar met man en macht is het gelukt om al onze honden gisteren de dagelijkse verzorging te geven. We hebben een paar extra vrijwilligers op bezoek gehad en dat was voor ons een uitkomst! Er werd hard gewerkt aan het sneeuwschuiven, zodat we ook vandaag (in de hoop dat het sneeuwen afneemt) redelijk goed bij alle honden terecht kunnen. We sturen jullie wat filmmateriaal door om zo een idee te hebben van de nog steeds zeer extreme sneeuwval. Helaas zijn ook gisteren een paar mensen overleden door deze zeer kritische situatie. Voor wat betreft het voer wat in aankomst is hebben we nog geen nieuws, maar we hopen dat wij daar vandaag goed nieuws over hebben. De dooi treedt bij ons - helaas - nog niet in.
De eerste video laat voorzitter Maurizio zien in een interview, dit was een week geleden. Er is inmiddels dus weer heel veel sneeuw gevallen. In deze video ook beelden van de honden.
Groeten van ons allen, mens en dier, uit Italië!
|
Weer zware sneeuwval in L'Aquila!
Maurizio is voor iedereen speciaal materiaal (zie foto) gaan halen om onder de bergschoenen te kunnen bevestigen, want ze moeten weer 2.5 km lopen om het asiel bereiken. Verder speciale waterdichte broeken, een soort skibroeken, anders is het bijna niet te doen om 'sochtends vroeg in en onder de zware sneeuwval te kunnen werken. Het is niet anders. Het is van extreem belang dat ze allemaal op tijd bij het asiel aankomen om alle honden te kunnen verzorgen. Het is gisterochtend al begonnen te sneeuwen en het houdt niet op, het zal doorgaan tot zondagavond. We zijn allemaal erg bezorgd. Het voer wat we besteld hadden, wat vanuit de Marche moest komen is niet aangekomen, omdat de wegen niet schoon zijn. We hebben nu nog een paar dagen voer voor de honden. 
Er wordt de mensen aangeraden om in huis te blijven deze dagen. Er is een hoog risico voor sneeuwlawines. Later vandaag zullen we jullie laten weten hoe de situatie verloopt, in de hoop met beter nieuws te komen.
Update vanuit L'Aquila 11/02/2012
De zon kwam vanochtend heel even door en het hield op met sneeuwen. We hebben wat foto's kunnen maken. Jullie kunnen dan ook zien hoe hard men gewerkt heeft deze week om ook in de rennen van de honden sneeuw te ruimen. Zo af en toe komen de honden dan ook weer even naar buiten. Ze vonden het aangenaam om even in de zon te liggen vanochtend. Helaas sneeuwt het weer sinds vanmiddag. Iedereen kon op tijd bij het asiel komen om aan het voederen te beginnen en de verzorging van pups, zieke en oude honden. Maurizio is opnieuw voer gaan halen, 40 zakken (zie foto) voor de volgende dagen, want de courier die ergens stilstaat met de vracht voer is niet aangekomen. We hopen echt dat hij er na het weekend door kan. We hebben in ieder geval voer door de volgende dagen. We hebben een oproep gedaan via internet of er misschien vrijwilligers zijn die ons willen komen helpen morgen. We moeten proberen het zo veel mogleijk sneeuwvrij te houden. De situatie is nog steeds met name in Abruzzo (de provincie van L'Aquila), le Marche en het zuiden zeer kritisch. Er zijn kleine dorpjes welke niet bereikbaar zijn op dit moment. Veel woningen zonder verwarming waar de buizen geknapt zijn. Heel veel vluchten van het vliegveld Rome zijn gecanceld. Het vliegveld van Abruzzo (Pescara) is gesloten. Er wordt aangeraden om zo veel mogelijk in huis te blijven. Deze zeer extreme koude heeft aan meer dan 50 mensen het leven gekost de afgelopen dagen. Deze extreme situatie heet "Blizzard", zware sneeuwstorm en ijs. Een aantal personen waren bijvoorbeeld onwel geworden, maar door de vreselijke weersomstandigheden kon de ambulance niet op tijd arriveren. Zo'n vreselijke koude en heftige sneeuwval heeft zich voor het laatst voorgedaan in 1956. .... Men kan L'Aquila binnenkomen enkel via een bepaalde zone en men mag de auto gebruiken mits met sneeuwkettingen gebruikt.
We zullen jullie morgen verder informeren over de situatie en hopen beter nieuws te hebben. Nu lekker bij de kachel of open haard opwarmen met onze eigen dieren, maar bij jullie zal het ook nog zeer koud zijn, ook al vernamen wij hier dat de Elfstedentocht toch niet doorgaat.
Hartelijke groeten van ons allemaal en veel dank voor jullie interesse!
     
Uw gift kunt u nog steeds doneren op SNS Rekening 92.82.71.803 t.n.v. St. Dierenhulp zonder Grenzen te Valthermond o.v.v. L'Aquila. Ze hebben onze hulp echt nodig.
|
Update 9-2 Asiel in nood door metershoge sneeuw!
 
Afgelopen zaterdag begon de zeer kritische situatie in L'Aquila. Door de zware sneeuwval konden de vrijwilligers niet met de auto's het asiel bereiken. Ze hebben 2.5 km te voet door meer dan één meter hoge sneeuw moeten afleggen. De wegen werden niet schoongemaakt en al helemaal de weg naar ons asiel niet. We hebben op alle manieren geprobeerd hulp te krijgen van de gemeente, maar er kwam geen hulp. Faxen, mails en telefoontjes. Er is geen hulp gekomen. De brandweer en andere autoriteiten waren druk bezig op andere plekken in L'Aquila.
De vrijwilligers die uiteindelijk bij ons asiel zijn aangekomen troffen een zeer moeilijke situatie aan. Dik een meter sneeuw en men kon enkel een klein gedeelte van onze 400 honden voeren. Terwijl de vrijwilligers alarm hebben geslagen zijn wij direct aan de slag gegaan om voor de volgende dag een groep mensen bij elkaar te krijgen die wel in staat zouden zijn om al onze 400 honden te voeren, degenen die medicijnen nodig hebben medicijnen toe te dienen en waar mogelijk opnieuw extra stro en dekens in de hokken. De honden waren letterlijk ingesneeuwd. Ze zaten in de hokken en konden er niet uit. Er moest uit nood direct een sneeuw ruimer worden aangeschaft, zeer kostbaar, ongeveer € 1000.- maar we hadden geen keus. We konden het niet handmatig ruimen en wilden geen enkel risico lopen dat er honden in gevaar zouden komen. De hekken van de honden konden niet eens geopend worden. Later in de namiddag kwam een buurman van het asiel met een soort van graafmachine en heeft de weg naar het asiel voor ons redelijk kunnen schoonmaken, zodat we wel met een auto er naar toe kunnen rijden.
Inmiddels is het ons gelukt om voor zondagochtend een team bij elkaar te krijgen. Het team heeft alles op alles gezet en aan het eind van de dag is het gelukt om al onze honden te voederen, water te geven en waar nodig medicijnen toe te dienen. De zieke honden, zeer oude honden en pups zitten in het overdekte gedeelte onder de rode lampen (die gelukkig door Dierenhulp Zonder Grenzen de week ervoor zijn gebracht). Het is een zeer zware dag geweest en toen het in de avond weer begon te sneeuwen zagen we het echt even niet meer zitten. We hebben nu voor ongeveer 5 dagen voedsel, het enorme probleem is dat de leveranciers niet kunnen leveren in deze sneeuw toestand. We gaan maandag kijken wat de mogelijkheden zijn.
Zeer koude groeten van ons allemaal uit L'Aquila.
Vandaag 6 februari is eindelijk na 2 lange kritische dagen een grote sneeuwruimer (bulldozer) van de gemeente gekomen. Dit is op het filmpje te zien. Tevens hebben we opnieuw voer besteld wat uit de provincie Marche moet komen. Ze waren direct bereid om dit te verzenden uiteraard, maar we weten niet of de courier er door komt, er ligt zo vreselijk veel sneeuw ook in de Marche. Op bepaalde plaatsen ligt er meer dan 1.5 meter. De honden ook vandaag met man en macht kunnen voederen,
een hele klus, maar we zijn zo blij dat dat gelukt is, daar gaat het om. We kijken met angst naar de weersverwachting en dat ziet er niet goed uit. Men verwacht donderdag / vrijdag weer sneeuw. Dit is heel erg frustrerend en het wekt enorme zorgen. We zullen morgen opnieuw kijken hoe het er uit ziet, in de hoop dat het allemaal wat meevalt, maar helaas ziet er niet naar uit. We zullen jullie morgen weer op de hoogte brengen hoe de nacht en de dag morgen zullen verlopen.
Het Cuccefelici team en al onze 400 honden uit L'Aquila!
7-2
De eerste bijdragen komen al binnen, Duikclub Murene uit Zaandam heeft de inhoud van de collectebus gedoneerd, € 40.00. Ton Roos heeft het aangevuld tot € 50.00. Dank jullie wel. 
08-02
Wolven en herten komen richting de stad, ze hebben honger en kunnen op een andere manier geen voedsel vinden.
Vanochtend vroeg weer stevig aan het werk. De honden kunnen gevoerd worden en dus wordt er nu keihard gewerkt aan het zoveel mogleijk ruimen van de sneeuw. De dierenarts is geweest, deze kon al dagen niet komen. Dit was een enorm probleem. We hadden 2 hele oude honden die helaas zeer slecht aan toe waren. We waren ten einde raad, de dierenarts heeft ze vanochtend uit hun lijden verlost. Het is vreselijk, maar ze waren al niet al te best. Dit had niets met de sneeuwval te maken, maar ze waren helemaal op. We vinden het alleen heel erg dat zij deze vreselijk koude dagen nog hebben moeten meemaken. Het voer is in aankomst, althans dat heeft de leverancier uit de Marche ons meegedeeld. Het weer moet natuurlijk meezitten, als het morgen niet sneeuwt kan het misschien op tijd aankomen. Aanstaande vrijdag zal het weer gaan sneeuwen. Ziet er niet goed uit. We houden jullie op de hoogte. We hopen dat de temperaturen omhoog schieten, zodat de eventuele sneeuw die valt niet blijft liggen en geen overige last zal bezorgen.
Een groet uit Italië van ons allen!!
Lieve mensen,
Het is nog steeds koud, maar de erge siberische kou waarvan we dachten dat deze al weer een beetje vertrokken was, komt net zo hard weer terug. In Italië zijn er inmiddels meer dan 30 mensen aan
de kou overleden, mensen ingesneeuwd en heel veel vee op stal waar men moeilijk bij kan komen. Aanstaande vrijdag komt er weer een vreselijke kou en sneeuw over Italië heen. De temperaturen zullen vreselijk dalen. We weten dat het komt, maar we weten niet of we het aan kunnen.
Vandaag zijn de jongens van het asiel voer gaan halen bij een bedrijf in de buurt. Erg duur, maar ja, niks aan te doen, als de honden maar te eten hebben. De vracht met ons voedsel vanuit de Marche is nog niet binnen. Dus als we maar kunnen overbruggen. Daarbij zijn er 4 pups binnengekomen. Die hebben we een goede en warme plek gegeven onder de geweldige en inmiddels onmisbare rode lampen van Dierenhulp zonder Grenzen! Maurizio is een extra kachel gaan kopen vandaag om de
"degenza" (waar pups en oude en zieken honden worden opgenomen) extra te verwarmen.  
We zijn bang dat de oude honden er erg onder zullen lijden dit aanstaande weekend. Dus we proberen zo veel mogelijk voorbereid zijn. In het centrum van L'Aquila is een groot gevaar van instorten. Dit heeft te maken met de enorme zware sneeuwvracht die op de daken ligt. Niemand heeft dan ook meer toegang tot het centrum. Alles is afgezet. Het lijkt een beetje terug bij af... maar het is niet anders.
We gaan jullie op de hoogte houden de volgende dagen en zagen via de site dat er donaties zijn binnengekomen. Van ons allen heel hartelijk dank. Alleen al het feit dat jullie zo meeleven doet ons goed.
Groeten van de Staff en de 400 honden van L'Aquila
Wij houden u op de hoogte en eventuele donaties kunt u storten op SNS Bank rekening 92 82 71 803 t.n.v. St. Dierenhulp zonder Grenzen te Valthermond o.v.v. L’Aquila.
Donaties totaal 09-02-2012 € 155.00
|
Transport januari 2012
Donderagmiddag, 26-01, vertrokken John Wijsman en Serge Groenen richting L'Aquila. De auto en aanhanger vol met spullen, zoals lampen, dekens,voer, mediciatie en verandmiddelen. Maar ook vetbedden, deze waren hard nodig voor pups, oude honden en ook de zieken onder hen. Witjes Verzendhuis heeft een geweldige gift gedaan en daar willen wij hen nog eens voor bedanken. John en Serge zijn weer met open armen ontvangen in Italië, het was koud en er waren nog steeds heel veel honden. Erg indrukwekkend allemaal. Maandag 30 januari waren beide mannen weer veilig thuis. Namens de vrijwilligers en de honden in Italië, en natuurlijk ook namens DZG, John en Serge dank jullie wel!
|
Jerry 40 uur levend begraven
Jerry, een jachthond van 13 jaar oud die levend begraven is door een jager uit Desenzano (Gardameer) maakt het redelijk goed.
Hij is langzaam aan het herstellen, ondanks het feit hij al op leeftijd is. Jerry heeft 40 uur ondergedompeld gezeten onder puin, vuil, afval en bakstenen.
Dierenartsen hebben wel gemeld dat Jerry hartproblemen heeft. Maar de kliniek houdt Jerry zeer goed on de gaten. Verder heeft Jerry heel veel rust nodig.
Hij is nu opgenomen in het gemeentelijk asiel van Brescia, daarna zal Jerry mogelijk overgebracht worden naar het asiel van Desenzano. De politie en het asiel van Desenzano hebben honderden aanvragen binnengekregen om Jerry te kunnen adopteren. Helaas kan men er nu niets van zeggen. Een tv programma van RAI uit Roma heeft zelfs gevraagd of Jerry in een programma kan verschijnen, maar daar beginnen ze (uiteraard) niet aan. Jerry moet helemaal bijkomen. Dank zij twee politieagenten heeft Jerry het gehaald. Eén van die politie agenten heeft namelijk een “eerste hulp” cursus gedaan en kon in eerste instantie Jerry directe hulp bieden. Verder was Jerry compleet uitgedroogd en met de ogen wijd open en een doek over zijn hoofd gebonden. Hij kon in feite niet eens ademen.
De jager houdt vol dat hij de hond begraven heeft omdat hij dacht dat de Jerry al overleden was… Men gaat nu kijken wat er gaat gebeuren met de andere twee honden die in het bezit zijn van de jager.
We houden jullie op de hoogte van de toestand van Jerry!
Mirjam
Foto's van de redding: (Let op, schokkende foto's)
Een filmpje van de redding is hier te zien (Let op, bevat schokkende beelden)
|
nieuws van Cucce Felici Italie
Zes mooie Matremmano pups
Een paar weken geleden werden er 6 hele mooie Maremmano pups gevonden in de bergen door een vrijwilligster. Ze bevinden zich inmiddels bij ons in het asiel. Ze zijn ongeveer 2 maanden oud en krijgen alle zorg die pups nodig hebben; ze worden ontwormdt, geënt, ontvlooit en ze zijn inmiddels al gechipt. Ze zijn gelukkig niet bang of angstig, heel belangrijk, omdat ze dan makkelijk geadopteerd kunnen worden. We krijgen voor hen waarschijnlijk hulp van een asiel uit Milaan. De foto's spreken voor zich, het zijn geweldige mooie pups. 
Vijf mooie pups via het asiel van de gemeente
Twee reutjes en drie teefjes zijn binnengekomen via het asiel van de gemeente van LAquila. Ondanks dat ze daar vaak magertjes vandaan komen terwijl ze al vaak in een trieste situatie daar binnenkomen, maken ze het redelijk goed. Ze spelen veel en het lijkt er op dat ze totaal niets meer weten van het verleden. Ook zij zijn gevonden in de bergen en ze zijn vreselijk mooi. Voor hen zoeken we goede families. Maar we krijgen ook voor hen hulp van het Noorden van Italië. Daar worden ze hopenlijk geadopteerd. Gelukkig is het met pups nooit zo'n probleem, als ze maar aanhankelijk zijn en geen angst hebben. En ook met deze pups is dat gelukkig niet het geval.
 
Overstroming Liguria
Geen al te best nieuws voor wat betreft de overstromning in Groppoli, Liguria afgelopen 26 oktober. Er zijn 8 doden gevallen en er is een schade van ongeveer 30 miljoen. Een vreselijke “catastrove” zoals men dat hier noemt. En ook hier kwamen helaas weer de dieren aan de beurt, een heel asiel is weer weggespoeld door de vreselijk overstroming. In maart van dit jaar is er een compleet asiel aan de Adriatische kust weggespoeld en nu dit. Het asiel had ongeveer 200 honden, veel honden heeft men met hulp van veel vrijwilligers en andere asielen kunnen overplaatsen. Er zijn nu nog ongeveer 10 honden die worden vermist en 12 honden zijn helaas verdronken, waaronder 8 pups en 4 volwassen honden. Alle andere honden zijn inmiddels in groepen ondergebracht bij andere asielen, in Turijn, Toscana, Milaan. Men doet er alles aan om de 10 honden te vinden, waarschijnlijk zijn ze in een shocktoestand gevlucht.
De winter
De winter komt eraan en zoals jullie weten staat in L'Aquila de kou al weer voor de deur. We hebben daarom een flyer gemaakt en hangen deze op bij de gardens en verzenden deze via mail. Gelukkig komen er al wat reacties op. We zaten vooral zonder warme dekens en hopen dus zo weer een behoorlijke lading op te halen bij de mensen die contact met ons zullen opnemen. We gaan zelf het materiaal ophalen, dit is wel een hele opgave in en rond Milaan (soms rijd je gewoon 60 km naar de zone onder Milaan en moet je weer terug) maar niets geeft zoveel voldoening als je weer met een auto vol materiaal thuis komt en alles in de garage kunt zetten totdat de vracht naar L'Aquila vertrekt.
|
Toa - letterlijk gered van de dood
Lieve mensen van Dierenhulp Zonder Grenzen,
De zomer is achter de rug, althans bij jullie. Hier in Italië zijn de temperaturen nog behoorlijk hoog.
Gedurende de vakantie kregen wij een schokkend bericht via de TV binnen. Wij zaten zelf in Toscane en daar hebben we een erg leuke (honden)vakantie gehad. We zullen jullie daar binnenkort ook een overzicht van sturen, want wel handig en leuk om te weten waar je goed terecht kan als je in Toscane met je hond op vakantie bent. Hier het bericht van Tao.
TAO, levend in een afval zak in de container.
Rond 19 augustus stond er een vreselijk bericht in de krant. In de buurt van Palermo had een jongen een nog levende hond in een vuilniszak in de afvalcontainer gevonden. Deze jongen gooide zijn afval weg, opende de container en hoorde een geluidje uit een “grijze” zak komen. Hij vertrouwde het niet, maakte de zak open en kon zijn eigen ogen niet geloven: het was een hond, het leek een dode hond, maar hij ademde nog. Hij rende direct in de richting van twee politieagenten die de hond per direct naar een kliniek hebben gebracht. Tao, zo is de hond genoemd, was meer dood dan levend, maar dat kunnen jullie zelf zien op de foto's ( kunnen als schokkend worden ervaren). Daar het ook op het nieuws is geweest hebben veel hondenliefhebbers direct geld overgemaakt. De vrijwilligers hebben dit nu stop gezet, want ze hebben een behoorlijk bedag ontvangen waarvan ze alle kosten van Tao in de kliniek kunnen gaan betalen. Er zijn geen woorden voor hoe iemand dit kan doen, het is niet te bevatten. Op zowel de foto's als de filmpjes kunnen jullie zien hoe het nu met Tao gaat. Gelukkig goed. De dierenarts is wel van mening dat Tao een neurologisch probleem heeft. Hij eet namelijk alleen wat rechts in de voederbak ligt en wat links ligt laat hij gewoon liggen. Dat zal verder allemaal nog onderzocht worden.
Let op; Als u de filmpjes bekijkt kunt u schokkende beelden zien!
Indien er nieuws is over Tao zullen wij jullie daarvan op de hoogte stellen. Helaas is het “weggooien” van honden en katten op deze manier in veel gebieden “normaal”. Het komt zeker vaak voor met pups en kittens. Een drama en ook een drama voor wie ze vindt maar dat het dan al te laat is. En ja, vaak is het al te laat. Dit artikel is om jullie te laten zien hoe men nog steeds op afschuwelijke wijze met de dieren omgaat.
Mirjam, 2011
|
Open dag 2011
Beste vrienden van Dierenhulp zonder Grenzen.
 Na enige tijd willen we jullie met dit artikel weer een update te geven over onze werkzaamheden en activiteiten. We hebben het druk gehad met de voorbereiding van de 5 aantal open dahen die op onze kalender staan, waaronder de Dierenhulp zonder Grenzen dag op 25 juni a.s. Na de drukte van de paasdagen zijn we ons gaan oriënteren op nieuwe gadgets, o.a. t-shirts, tassen, rugzakken, plaids en badlakens
 We wilden toch iets meer dan alleen een t shirt met ons logo erop. We hebben bijvoorbeeld gezocht naar wat betere leveranciers en specifieke shirts voor meisjes/dames. Badlakens in mooie kleuren voor de aankomende zomer. Nylon shoppers die je handig in je tas stopt. In Italië (i.v.m. nen nieuwe milieuwet) mogen namelijk geen plastic zakken meer bij de kassa verkocht worden, wel ecologische zakjes, maar deze zijn absoluut niet sterk.
Afgelopen 22 mei stonden we op de open dag in Inzago. Het was een geweldig mooie dag. Mooi weer en veel mensen zijn ons op komen zoeken. Op de open dag waren diverse activiteiten te bekijken, puppyschool, agility enz. Het was onze eerste stand van dit jaar en we waren er maar wat trots op. Caterina onze vice voorzitter was in Milaan voor een vergadering van de Lega Nazionale della Difesa del Cane en is ons na afloop nog op komen zoeken. De mensen waren erg geinteresseerd in de nieuwe gadgets en dus was de dag voor ons heel gunstig.
 29 Mei waren we te gast bij de open dag in Trezzano su Naviglio, vlakbij Milaan. Ook hier was het een geweldige mooi dag, ook mooi weer, zonnig en een beetje wind. Beter kon het niet. Veel bezoekers waren ook de mensen die bij ons ooit een pup hebben geadopteerd. Fijn, want het is altijd leuk om de honden terug te zien. De foto's geven jullie een beeld van de 2 dagen die wij er al op hebben zitten. Nu op naar 12 juni, dan zijn we te gast in Seveso, buiten Milaan. We houden angstvallig het weer in de gaten. We zullen jullie ook over deze dag een leuk verslag toedoen.
 En natuurlijk zien we vreselijk uit naar de – voor ons – internationale “meeting” van Dierenhulp zonder Grenzen. We zullen er zijn met veel informatiemateriaal, gadgets, shirts, plaids, badlakens enz.
Mirjam
|
L’Aquila still a semi-ruined ghost town
L’AQUILA. Two years after the earthquake that shook the Abruzzi region in central Italy, its capital, L’Aquila, remains a ghost town. Nothing has been done to rebuild its historic centre, which is still out of bounds to its residents and property owners. All powers are still in the hands of the civil defence commission, which should by now have finished its work, but in fact has had its mandate extended until December. The region’s own local government agencies have effectively been sidelined. Their 630 officials are receiving salaries for not doing what they could and should do, while their work is outsourced to external consultants. The contracts just for making buildings safe (no restoration is taking place) are still being given to construction firms by the deputy commissioner without competitive tendering or proper supervision by the superintendencies for art and architecture, with sometimes devastating effects. For example, the 18th-century frescos in the Palazzo Carli Benedetti have been holed and half-ruined by steel tie-rods.
Broken promises
Promise after promise of funding has been broken. The civil defence commission has estimated that €3.5bn is needed to rebuild the public and private buildings of L’Aquila and the surrounding villages, but the money allocated for cultural heritage amounts to a mere €96m, coming mainly from the civil defence department. The ministry of culture has contributed €18m and in 2011 it will give less than half that. Ordinary ministry of culture and lottery funding has been reduced from the expected €5.8m, already inadequate, to €2.6m. The minister of culture had said that for ten years, 1% of the funds of Arcus Spa (the commercial arm of the ministry set up by prime minister Silvio Berlusconi) would be devoted to the Abruzzi, a significant sum of €20m to €25m per annum. Now however, it has shrunk to barely €60m for the entire period. The decree instituting a new lotto game promised that 23% of the proceeds would go to the Abruzzi—€230m out of a total of €990—but the money has disappeared. Of the famous “wedding list”—donations promised by foreign countries at the 2009 G8 meeting—only €20m of €450m has arrived. A rare piece of good news: Russia has added €3.5m for the Palazzo Ardinghelli.
Policy is also skewed. If no further resources are found, the €120m spent on making damaged buildings safe will also turn out to have been wasted. Already props and retaining rings are giving way and engineers now estimate that they are only 30% effective. In many cases, the propping up was also excessive, as at the Palazzo Ciolina, where €2m was spent on tubular scaffolding that is actually an obstacle to future restoration work. The tie-rods used on the Spanish Fortress, which housed the Abruzzo National Museum, are attached to pliable steel structures and do not guarantee its stability.
There is an urgent need to establish priorities and broker an agreement between the various stakeholders and services. The confusion is increasing, which is why the Veneto region has withdrawn funding of €5m intended for L’Aquila’s Church of San Marco. An interministerial working party has been set up, including the prime minister’s office, the civil defence commission and the ministries for the environment and infrastructure, but not the ministry of culture, which has effectively been sidelined. In practice, everything is entrusted to the deputy commissioner of civil defence, who is required only to make things safe. After countless complaints and appeals, Massimo Cialente, who resigned as deputy commissioner in September 2010, has now also resigned as mayor of L’Aquila. “We are in an insane situation,” he said.
The destruction of a community
After the April 2009 earthquake, the 73,000 residents of L’Aquila were initially rehoused in tent cities and then transferred to 19 settlements built under the auspices of the head of Italy’s civil defence department, commissioner Guido Bertolaso. Two years on, it is apparent that these “temporary” settlements have now become permanent, as many predicted they would. Critics of these sterile, modern housing developments, reminiscent of the characterless suburbs built in the US during the housing boom, see them as a government-enforced dissolution of the community and the intangible values they had developed over the centuries. Accusations of widespread corruption relating to the construction of these new settlements have been a constant because they were built under emergency provisions vested in the civil defence department and thereby exempt from the normal tendering process. Citizens and the usual structures of government have been disempowered and thus the vital contribution they could have made to the reconstruction of L’Aquila has been rendered null. E.S.
Bron: The Art Newspaper
Link: http://www.theartnewspaper.com/articles/L%E2%80%99Aquila+still+a+semi-ruined+ghost+town/23668
|
L’Aquila, twee jaar later
Beste vrienden van Dierenhulp Zonder Grenzen,
 Het is vandaag alweer twee jaar geleden dat L'Aquila verwoest werd door de sterke beving die plaatsvond om 03.32uur in L'Aquila. Heel veel slachtoffers, 309 en meer dan 1500 gewonden. Van de 70.000 inwoners zijn er nog steeds ruim 35.000 inwoners elders ondergebracht in hotels, vakantiehuizen of bij familie. De overigen wonen in de 19 New  Town comnplexen, provisorische huizen. Niemand weet of zij ooit terug kunnen naar hun eigen huis. Hun eigen huis zal ongetwijfeld deel uitmaken van een A, B of C klasse. Dit houdt in dat als het een A klasse betreft, zij er in feite nooit meer terug kunnen keren, zo'n huis staat werkelijk op instorten. Een B klasse is ernstig beschadigd, maar met een behoorlijke restauratie kan het zijn dat men er in de toekomst weer kan wonen. De C klasse huizen hadden geen grote schade en nadat de gas- en wate leidingen weer gerepareerd waren kon men weer in de woning trekken. Dit is echter een zeer klein gedeelte van de bevolking.
Niemand weet wat en of wanneer er iets gaat gebeuren. Het is zo frustrerend en moeilijk allemaal. Als er maar een begin  was met een project, zodat de mensen weer vertrouwen zouden krijgen, zodat men kan zien dat er wel degelijk gewerkt wordt. Maar helaas is dit niet zo. Er is geschat dat men ca 3.5 miljard Euro nodig heeft om e.e.a. weer op te bouwen. Er zijn mensen die hun baan kwijt zijn, die depressief en angstig zijn.
De foto's zijn recentelijk gemaakt en het getuigen van het feit dat er niets ondernomen wordt. Nemen jullie zelf een kijkje, het puin ligt er nog steeds met een hoop onkruid erop.
Er volgt z.s.m. een update over de situatie in ons hondenasiel.
Er is een stille tocht ter herdenking van de slachtoffers gehouden.
http://video.ilsole24ore.com/SoleOnLine5/Video/Notizie/Italia/2011/aquila-anniversario/aquila-fiaccolata-ricordo.php
Mirjam
|
Relletje tv programma
Aardbeving, een prefecte reconstructie ervan. Een zogenaamde Aquilaan op TV in het Italiaanse programma Forum.
Wat een belediging voor de echte Aquilanen
Een figurant die vertelt hoe perfect het allemaal weer is opgebouwd dankzij de enorme hulp van de regering. Een tv-kijkster had direct door dat deze “mevrouw” niet uit L'Aquila kwam, haar accent kwam namelijk helemaal niet overeen met een Aquilaan. Deze tv-kijkster heeft direct de uizending op Youtube en Facebook geplaatst. Binnen 24 uur was iedereen ervan op de hoogte. “Subito smascherata in rete. "Pagata trecento euro per leggere un copione". Protesta il Comune.
di GIUSEPPE CAPORALE
Marina Villa
Werkelijk te gek voor woorden. L'Aquila is een verwoeste stad. Heel veel mensen hebben hun baan verloren, zitten zonder inkomen en dan dit.......
Het programma “Forum” welke wordt uitgezonden door Mediaset, niets minder dan het mega concern van Silvio Berlusconi, zendt een programma uit waarin een figurant letterlijk moet zeggen dat het allemaal weer perfect is opgebouwd in L'Aquila, alle mensen hebben een huis, met grote tuinen en garages, zo'n 400 mensen leven nog in hotels, maar dat is wel zo “gemakkelijk”, ze leven dan tenslotte gratis en van de financiën van de staat....
Verder bedankt ze vooral onze president Silvio Berlusconi, want ja, dit alles hebben de Aquilanen aan hem te danken...
Het is één grote belediging, mensen en niet alleen de Aquilanen zijn geschokt, dit kan niet waar zijn. Dit nieuws gaat als een lopen vuurtje door heel Italië heen en niet alleen daar.
Mensen beginnen direct te protesteren, er worden e-mails verzonden naar de redactie van Forum. Op Facebook wordt dit nieuws direct door iedereen gedeeld, het is werkelijk schandalig. Driehonderd mensen zijn omgekomen, mensen zitten zonder werk of hebben hun plaats moeten verlaten. Bijna iedere familie kent wel iemand die is omgekomen de nacht van 6 april 2009. Via internet kan men snel achterhalen waar Marina Villa woont en wat zij doet en wie zij werkelijk is. Marina is enorm geschrokken en biedt haar excuses op TV aan. Ze had zich aangeboden om mee te doen aan dit programma. Ze zou een rol moeten interpreteren en kreeg daar Euro 300,- voor.
Ze heeft de rol van een Aquilaan moeten interpreten en toneel moeten spelen alsof alles weer opgebouwd was en dat het niet te begrijpen was dat sommige mensen nog aan het klagen waren. En vooral maar Silvio Berlusconi prijzen voor wat hij allemaal gedaan zou hebben voor de stad L'Aquila. Marina Villa heeft het toegegeven, echter het programma Forum blijft volhouden dat zij zich van niets bewust waren en dat zij ter goede trouw waren, zij geloofden mevrouw Villa en haar verhaal......
Mirjam
|
3 kleine pups
DRIE KLEINE PUPS GEDUMPT IN ONS ASIEL IN L'AQUILA.....
 Een aantal dagen geleden zijn er voor de zoveelste keer weer een aantal pups gedumpt in ons asiel. Ze zijn ongeveer 40 dagen oud. Twee reutjes en een teefje. Ze zijn in feite “gewoon” over het hek in een box gegooid waar op dat moment andere honden zaten, met het risicio dat deze honden de pups iets zouden kunnen aandoen. Ze zijn direct door onze dierenart onderzocht en we hopen dat ze niets onder de leden hebben. Het meest trieste is dat ze veel te vroeg bij de moeder zijn weggehaald en daardoor natuurlijk ook minder weerstand hebben. Ze zijn inmiddels apart gezet in een verwarmde box en in de loop van de volgende dagen zullen ze gechipt en geënt worden en we gaan kijken welk asiel er in het noorden plaats heeft. Buiten deze pups hebben we heel veel pups die via de “reguliere” weg zijn binnengekomen, d.w.z. via de ASL veterinaria, het asiel van de gemeente waar ze binnenkomen en 10 dagen verblijven. We doen ons uiterste beste om zoveel mogelijk de pups naar het Noorden van Italie te krijgen, met een aantal asielen hebben wij na de beving van april 2009 immers een goede samenwerking, maar dan meestal alleen voor pups, de oudere honden zijn namelijk niet erg gevraagd, dus die kunnen zij meestal niet opnemen. We houden jullie binnnekort op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.....
 
|
Het is koud
Beste vrienden van Dierenhulp zonder Grenzen,
 Hier weer even een update vanuit Italië. Het is in L'Aquila koud, erg koud, zoals jullie op de foto's kunnen zien en er is heel veel sneeuw gevallen de laatste tijd. In het asiel gaat het over het algemeen goed, de oude honden lopen wel altijd, helaas, een risico dat ze de strenge winter niet overleven. We doen er alles aan; stro in de hokken, warme dekens, fleecedekens en de door jullie gestuurde dekjes om. Hele extreme gevallen worden opgenomen in de “infermieria” waar warme kachels aanstaan. Maar deze ruimte is ook voor de pups en zieke dieren, honden met koorts etc. De wasmachine die wij van jullie hebben gekregen draait nog steeds volop! De fleecedekens kun je namelijk snel even met een kort programma uitwassen en in de ruimtes waar de kachels aanstaan drogen deze vrij snel. Dit is echt zo belangrijk! Voorheen moesten we soms de dekens weggooien, heel jammer, nu niet, we zetten de wasmachine aan en we kunnen een tijd voort met die geweldige en warme dekens.
Soms wordt het zo extreem dat de burgemeester van L'Aquila, Massimo Cialente besluit de scholen voor een aantal dagen te sluiten. Alle auto's moeten hier verplicht met winterbanden rijden en moeten sneeuwkettingen aan boord hebben. Voor  wat betreft de volgende dagen zullen de temperaturen iets gaan stijgen. Het zal ongeveer om en bij de 5C° zijn overdag, dat is al heel wat.
In Onna, het meest getroffen plaatsje bij L'Aquila wordt sinds 15 januari jl. een hond vermist:
Wij hebben direct op diverse sites laten weten dat deze hond is vermist en we hopen dat er mensen zullen bellen die goed nieuws hebben. Wij zijn in contact met de familie. De hond is gelukkig wel gechipt. Dit komt niet echt vaak voor, het is een familie die erg om de hond geeft. We hopen dat deze hond snel weer met de familie zal worden herenigd. We zullen jullie op de hoogte houden.
Verder laten we zo veel mogelijk voedsel achter op de diverse voederplaatsen in en om L'Aquila voor honden en katten. Dit doen wij niet alleen maar ook sommige individuele bewoners die attent zijn en iets voor de dieren willen doen en betekenen.
We hopen dat de temperaturen zullen blijven stijgen en dat de lente maar gauw mag komen. Maar helaas kan de winter hier nog een tijdje doorgaan. We zullen jullie op de hoogte houden.
Daar we toch allemaal over een paar maanden ons gaan oriënteren op de zomervakantie gaan wij voor jullie een overzicht maken over Italië en met je hond op vakantie. We kunnen jullie tips geven en wat suggesties geven over gebieden waar je welkom bent en waar je een heerlijke vakantie kunt houden met het gezin en de trouwe viervoeter die er natuurlijk helemaal bij hoort. Niet overal is het makkelijk, maar wij “testen” zelf ook veel gebieden uit en zijn van mening dat een groot gedeelte van Italië redelijk dog friendly is. En dat gaan we jullie meedelen! Tot gauw en ciao en nog de allerbeste wensen voor een heel gelukkig gezond en diervriendelijk 2011 van ons allemaal: Mirjam en de hele staff Cuccefelici Lega Nazionale per la Difesa del Cane sezione L'Aquila .
|
Lieve mensen van Dierenhulp zonder Grenzen
Na de watersnood zonneschijn?
Hier weer even een up-date vanuit Italië. Het is vreselijk koud. In Nederland denkt men vaak aan stranden en zon als men het over Italië heeft. Dat laatse klopt wel, veel zon, maar het kan daarbij vreselijk koud zijn in de wintermaanden, vooral in de bergen en in het noorden van Italië. We hebben recentelijk een vreselijke wateroverlast gehad, zoals jullie reeds weten. Nu komt er er een vracht sneeuw aan, zoals eigenlijk iedere winter. De honden maken het over het algemeen goed in het asiel. Uiteraard met veel stro in de hokken en veel dekens en waar nodig jasjes, vooral bij de oudere honden natuurlijk. Helaas is het wel zo dat met zo'n strenge winter er een aantal oudere honden kunnen overlijden. We proberen zo goed mogelijk alles in de gaten te houden en de honden die er slecht aan toe zijn worden in de verwarmte ruimte gelegd en zo goed mogelijk verzorgd. Vandaag is het in L'Aquila ongeveer -10 C°. Zoals jullie op de volgende afbeelding kunnen zien gaat het weer vreselijk sneeuwen de komende dagen. L'Aquila is een van de koudste steden van Italië.
Zelfs aan de kust in de provincie van L'Aquila, Pescara heeft het gesneeuwd:wel grappig om die pedalò daar zo zien te liggen met een laag sneeuw....
We hebben vreselijk veel aan de spullen die John en Serge hebben gebracht afgelopen november. We kunnen oudere honden extra bijvoederen en wat veel geweldige warme hokken, dekens, medicijnen, vitaminen etc etc hebben jullie meegenomen! Alles is keurig gesorteerd door Rita die de leiding heeft in het asiel, zodat men alles direct bij de hand heeft en het is allemaal erg overzichtelijk. De vitaminen geven we aan de honden die zwakker zijn en we hopen ze zo de winter door te helpen. De wasmachine die John en Serge meebrachten draait volop! Werkelijk geweldig, want bijvoorbeeld fleecedekens die in feite wel snel drogen kunnen zo gewassen worden en in de verwarmte ruimte drogen, deze “dono” (“gift” in het Italiaans) is dan ook echt de topper, waar we vreselijk veel aan hebben en we jullie erg dankbaar zijn.
We hebben wel veel pups binnengekregen op dit moment, maar we zijn in contact met een aantal asiels in het noorden die ons waarschijnlijk gaan helpen. De pups zijn her en der gevonden en we zijn gebeld door mensen die moeders met pups gesignaleerd hadden. Met dit laatste nieuws zullen we jullie op de hoogte houden. Voor ons is het van belang dat ze worden opgevangen, gevoed worden, ingeënt worden en dan een goede familie vinden, maar dat zal enkel in het noorden plaatsvinden.
Verder zijn we bezig met het Kerst initiatief! We hebben kerstbroden en kalenders verkocht, maar ook de chocolade rozen van Collemaggio zijn erg gewild.
We zijn erg blij dat het redelijk loopt. De opbrengst helpt ons om verdere acties te kunnen ondernemen en om ons asiel met de ca. 400 honden correct en goed op te kunnen volgen.
We hopen jullie weer snel te spreken en danken jullie voor de geweldige hulp en steun!
Alvast fijne Kerstdagen en een prettige jaarwisseling “tanti auguri” aan iedereen van Dierenhulp zonder Grenzen, alle leden en lezers van jullie site!
Mirjam en alle andere leden en staff van Cuccefelici Lega per la Difesa del Cane di L'Aquila
|
Het is droog
Eindelijk is het vandaag droog en zelfs een beetje zonnig. Ze hopen dat alles snel zal drogen. Het voer en de medicatie is niet nat geworden in het asiel. Het asiel vangt momenteel ook honden op van mensen die in de problemen zijn gekomen door de overstroming.
|
Watersnood in L'Aquila en omgeving
1 december 2010
De aardbeving van april 2009 was waarschijnlijk niet genoeg voor L'Aquila en omgeving. Vandaag kreeg men te maken met een erge overstroming. Brandweerlieden proberen de dieren zoals paarden te redden. De foto's zijn gisteren gemaakt, op een paar foto's staat het restaurantje van Ernesto. Vorig jaar werd zijn restaurant in het historisch centrum verwoest door de aardbeving en een paar maanden geleden kon jij eindelijk weer beginnen op een ander plek. Nu is dit restaurant overspoeld met water. Zelfs de nieuwe huizen, gebouwd door de regering Berlusconi, staan onder water en zijn ernstig beschadigd. Meer dan 200 mensen zijn geëvacueerd en ondergebracht in hotels 60 km. vanaf de stad.
In het asiel is veel modder, de honden zijn er nat en koud. Hoe de straathonden- en katten het maken is nog niet bekend. Er zijn nog veel dieren die gered moeten worden, zoals konijnen, schapen en koeien.
Film
|
Verslag werkbezoek
Lees hier het verslag van het werkbezoek van 23 t/m 26 september 2010
|
Wat gebeurt er zoal in en rond Milaan
Zoals jullie inmiddels weten werk ik voor het asiel in L'Aquila. Het is neit zo dat ik hier in en rond Milaan helemaal niets doe, in tegendeel. De verkoop van calenders en Kerst -en Paasbroden gaat eigenlijk allemaal via Milaan, het grootste gedeelte dan. Verder organiseren wij stands op marktjes enz enz. om maar zo veel mogelijk steun te bieden aan onze 400 honden in L'Aquila. Alhoewel er veel minder zwerfhonden zijn hier in het noorden dan in centraal/zuid Italië kom ik hier helaas ook niet altijd leuke gevallen tegen. Een verhaal wat een goed einde heeft:
Afgelopen juli kwam ik uit kantoor, het was heel erg heet, zo'n 35 graden. Een zigeunerin die aan het bedelen was bij een supermarkt had een zeer kleine pup bij zich. De pup wilde lihcamelijk contact met de vrouw, de zigeunerin zette haar steeds van zich af op de snikhete stoep of straat, het zag er niet uit. De pup zat onder de vlooien, leek uitgedroogd te zijn en had zorg nodig. Ik ben gestopt en een vriendin is te hulp gekomen. We hebben de politie gebeld. Deze is gekomen, ik heb aangetoond dat ik een vrijwilligster ben en dat het erg slecht ging met de pup met die hitte. Ze hebben de zigeunerin een document laten ondertekenen waarin zij aangaf afstand te doen van de pup. Het is een behoorlijke toestand geworden, want de zigeunerin wilde er van door met de pup en probeerde snel nog een bus te pakken. De politie is nogal streng opgetreden, gelukkig. Normaliter is dit niet zo makkelijk, dan hebben we de politie niet direct zo aan onze kant, maar omdat de pup zeer jong was, waarschijnlijk veel te vroeg bij de moeder weggehaald en zonder entingen, zonder zorg, vol met vlooien en waarschijnlijk het buikje vol met wormen heeft de politie op een zeer positieve manier geholpen.
De pup is overgebracht naar een asiel richting Varese. Zij hadden plek, werd direct behandeld en binnen een week is de kleine geadopteerd.
Mirjam
|
Het is al weer even geleden
Beste vrienden van Dierenhulp zonder Grenzen,
Hier weer een up date vanuit Italië. Het is al weer even geleden. De zomer lijkt voorbij te gaan en we zijn behoorlijk druk geweest. In L'Aquila blijft het een noodgeval. Het is allemaal erg moeilijk in te schatten, maar we krijgen sterk die indruk dat het niet de goede kant uitgaat met de zwerfhonden. Veel mensen, zoals jullie in de vorige up dates al hadden vernomen zijn naar de kust getrokken en hebben zich daar permanente gevestigd na de beving. Veel mensen verblijven nog steeds in hotels. Deze mensen bekommeren zich nauwelijks om de dieren. We hebben zeer weinig vrijwilligers. De vrijwilligers die ons regelmatig hielpen zijn vertrokken naar een, volgens hen, betere plek. Onze grootste zorg zijn de honden die niet gevangen en gesteriliseerd en gecastreerd worden. Dit is dan nu ook bijna onbegonnen werk, maar we zitten en komen met veel pups te zitten. We zijn dus weldegelijk bang dat de zwerfhonden nog meer zullen toenemen. De pups die gevonden worden naar de ASL (veterinair service van de gemeenste L'Aquila). Heel veel komen er ziek aan. Veel worden er ondergebracht, gechipt, ontwormd, geënt etc. (indien dit al kan) en vervolgens na ca 10 dagen komen ze bij ons in de rifugio. Helaas komen ze vaak ondervoed aan, in die 10 dagen bij de ASL worden ze niet goed verzorgd. Als ze eenmaal bij ons in de rifugio aankomen, proberen we ze met goed en extra krachtvoer aan te sterken. Helaas hebben we voor de zomer en gedurende een nogal wat pups aan Parvo verloren. Ze zijn ziek aangekomen, tevens waren ze te zwak. De overige pups werden met antibiotica en infuus op weg geholpen en ze hebben er gelukkig niets aan over gehouden. Op het moment dat de pups die er overheen waren in goede gezondheid verkeerden en een goedkeuring hadden van onze dierenarts zijn ze overgebracht naar een aantal asielen in het noorden van Italië. Velen van hen zijn al door goede families geadopteerd. Pups willen nog wel hier in het noorden, de oudere honden zijn een “ramp”, een hond van 1 jaar is al “oud”. Dat is dus onze grootste zorg.
De pups die eind juli vanuit L'Aquila naar Milaan zijn overgebracht. Het gaat goed met ze en ze zijn door goede families geadopteerd.
Deze dappere moeder met haar kleintje zijn inmiddels ook overgebracht. De moeder is met pups en al in een doos midden in de nacht voor het asiel afgezet. De pup is geadopteerd door een familie in Milaan.
 Vesta; ze zal overgebracht worden van L'Aquila naar Milaan in een van de volgende weken. Vesta is ca 1 jaar oud. Ze is gewond (aangereden) gevonden vlak bij L'Aquila. Ze heeft direct alle hulp gekregen, medicatie enz enz. Wonder boven wonder werd ze geadopteerd door een familie niet ver van L'Aquila. Helaas van korte duur. Vesta werd teruggebracht omdat ze zogenaamde epileptische aanvallen zou hebben. Van de epileptische aanvallen hebben wij tot nu toe niets gemerkt. Ze is diverse keren grondig onderzocht. Wel is Vesta soms een tijd afwezig. Dit heeft waarschijnlijk met het ongeluk te maken. Na een tijd is ze er dan weer. Ze is vreselijk lief. Ondanks dat ze geen pup meer is hebben we gesmeekt aan de rifugio van Milaan of ze haar willen overnemen. Ze is erg mooi en daar zijn ze in Milaan nogal gevoelig voor, dus gaan we er vanuit dat ze dan op korte termijn geadopteerd zal worden. En wij hebben weer een plaats vrij in L'Aquila om een ander geval op te nemen.
 Velina; ook Velina zal worden overgebracht samen met Vesta. Velina werd gevonden begin dit jaar rond L'Aquila. Ze was erg klein en erg bang en liep hulpeloos alleen rond. Velina weegt 7 kg, erg klein en we vermoeden dat ook zij op korte termijn geadopteerd zal worden. Helaas worden donkere honden niet zo snel “gekozen”, men heeft de voorkeur voor wit of beige honden.
Wordt vervolgd.....
|
Berlusconi is ons vergeten
juli 2010 Inwoners van L'Aquila: "Berlusconi is ons vergeten"
In het Italiaanse stadje L'Aquila, dat in april vorig jaar getroffen werd door een aardbeving, zijn woensdag duizenden inwoners op straat gekomen. Volgens hen is de regering hen vergeten.De inwoners van L'Aquila menen dat premier Silvio Berlusconi loze beloftes heeft gemaakt. In eerste instantie had de man beterschap beloofd en een gebaar van solidariteit getoond. Hij nam zelfs de Amerikaanse president Barack Obama mee naar het getroffen gebied.
Een jaar later is er van het beloofde huisvestigingsproject niets in huis gekomen. Volgens de betogers zijn er maar een paar mensen die een nieuw huis hebben gekregen. Heel wat inwoners zouden nog steeds dakloos zijn. De stad ligt ook nog steeds in het puin en de lokale economie komt er maar niet terug op gang.De inwoners eisen daarom een snelle wederopbouw van hun stad, belastingsverlaging voor de getroffen slachtoffers en initiatieven om de economie aan te zwengelen.
|
|
Een dag samen
EEN DAG SAMEN MET VRIENDEN VAN DIERENHULP ZONDER GRENZEN
We kregen enige tijd geleden een uitnodiging van Ria Kuurman, voorzitter van Dierenhulp zonder Grenzen, om deel te nemen aan de jaarlijkse Dierenhulp zonder Grenzen-dag, dit jaar op 5 juni te Amersfoort. Uiteraard hadden we direct heel veel zin om aan deze dag te nemen. Tony, Birba onze hond en ik (Noord Italie) zijn een aantal dagen eerder met de auto in Nederland gearriveeerd. Francesca en Maurizio uit L'Aquila hebben een vlucht genomen, Rome – Amsterdam.
De organisatie was geweldig. Erg interessant om “medevrijwilligers /collega's” te spreken en van gedachten te wisselen over de diverse proiecten die er zijn in Polen, Spanje, Portugal en Griekenland en niet te vergeten de hulp die Dierenhulp zonder Grenzen ons biedt hier in Italie na de beving in L'Aquila. Het was heel erg leuk om Ria en andere leden van DZG te zien, we hebben veel mailcontact gehad na de beving, maar we hadden afgezien van 3 geweldige vrijwilligers; John, Ton en Jacqueline die ons hulpgoederen hebben gebracht in L'Aquila, nog niet de mogelijkheid gehad om Ria en de andere leden te ontmoeten. Het was voor ons vieren zo ontroerend te zien hoeveel buitenlandse honden er met hun baasje/gezin er waren en het feit dat het zo goed met hen gaat. Hét resultaat van deze goede en zeer georganiseerde stichting.
De kraampjes die er stonden waren interessant en het was erg leuk met met de mensen achter de buitenlandse organisaties die aanwezig waren om te spreken; zoals o.a. Polen en Spanje. We vinden het ongelooflijk hoe Dierenhulp zonder Grenzen binnen ca. 6 jaar zo is uitgegroeid tot een grote, serieuze organisatie die daadwerkelijk iets concreets kan betekenen voor een aantal projecten. We hebben gesproken met mensen en gezinnen die een hond via Dierenhulp zonder Grenzen geadopteerd hebben en zo hun ervaringen kunnen aanhoren, maar ook hoe iedere geadopteerde hond vooruit is gegaan. We weten zelf wat voor drama's er zich afspelen in andere landen, derhalve doet het ons erg goed dat er hulp geboden wordt vanuit Noord Europa.
Het weer was geweldig, mooi zonnig en zelfs warm. Tegen de avond begonnen de voorbereidingen voor de barbeque. Een goed menu inclusief een vegetarisch menu. Beter kon het niet! Na een gezellige dag samen hebben we afscheid genomen, maar we hopen elkaar binnenkort weer te kunnen zien in het kader van de dieren die hulp nodig hebben. Volgend jaar willen wij graag weer van de partij zijn op de Dierenhulp zonder Grenzen-dag!
Bij deze danken wij Ria en alle andere mensen achter DZG voor deze zeer positieve ervaring en hopen iedereen volgend jaar weer te kunnen zien!
Grazie a tutti e saluti!
Maurizio Bergamotto, Francesca Fagioli, Antonio Di Bari, Mirjam van der Laan en Birba - ITALIA
|
Diverse activiteiten
Beste vrienden van Dierenhulp zonder Grenzen!
Het is al weer een tijd geleden dat we iets vanuit Italia hebben laten horen. We zijn erg druk geweest met een aantal activiteiten, waarvan we jullie wat leuke plaatjes meesturen.
7 maart 2010 Open Day bij DogVille in Verderio Superiore
 We waren uitgenodig door vrienden om deze Agility-dag bij te wonen en mochten met onze stand komen. Heel graag natuurlijk.We hebben een leuke dag gehad in Verderio Superiore. Dit is een school voor honden, men kan zich inschrijven voor puppyclass, trainingen, Agility Dog enz. Dit ligt niet ver van Monza vandaan, een plaats ten noord-oosten van Milaan. We zijn vroeg vertrokken met sneeuw, want we moesten vanaf ons huis naar zone Monza, zo'n 70 km rijden. Nog snel even naar onze vrienden gebeld die al in Monza waren, maar we kregen te horen dat het daar droog was. (N.B. wij zijn de enige twee personen van Cuccefelici van L'Aquila die in de zone van Milaan wonen en organiseren indien mogelijk een aantal activiteiten om het asiel wat in Aquila ligt met onze 400 honden te steunen, ik herhaal dit omdat er anders verwarring kan ontstaan, de afstand is namelijk 600 km tussen L'Aquila en Milaan) Het was vreselijk koud die dag en vandaar dat het programma in de middag helaas werd afgelast. Door de kou waren er dan ook weinig bezoekers. We hadden onze eerste paasbroden en paaseieren al wel! Verder hebben we al onze wollen mutsen en petjes verkocht. Ondanks de kou is het toch een succes geweest. Een aantal mensen die voorheen een hond bij ons hadden geadopteerd zijn ons komen opzoeken en zijn weer vertrokken met een paasbrood onder de arm!
 28 maart 2010 Open Day bij Lupus in Fabula in Inzago
Deze erg warme en zonnige dag waren we te gast bij “Lupus in Fabula” te Inzago. Dit ligt meer aan de oostelijk kant van Milaan. Om een idee te hebben als je de autobaan neemt van Milaan richting het Gardameer, wel bekend onder de Nederlanders! Ook dit is vanaf ons huis gezien zo'n 70 km. We hadden vreselijk veel zin, veel mensen zouden komen in verband met het aankomende paasweekend, dus ja we hadden een enorme bestelling aan paasbroden en eieren. De auto zat dan ook bomvol toen we vertrokken! We waren nog met de stand bezig of iedere hond die inmiddels ingeschreven stond om aan een zogenaamde “agility” wedstrijd mee te doen, met onze foulard rond liep. We hadden zelf één omgedaan bij onze eigen hond en ja hoor iedereen wilde die “bandana”. Het was vreselijk warm en er kwamen heel veel bezoekers. Heel veel mensen die de afgelopen jaren een pup van ons hebben geadopteerd. De paaseieren hebben we binnen moesten zetten want deze waren inmiddels aan het smelten! De t-shirts (een aantal nieuwe modellen) konden we bijna niet aanslepen! Verder veel leuke gadgets verkocht, zoals sleutelhangers, tassen etc. Het was een enorm succes, maar dit mede doordat het een week voor het Paasweekend was en dus de vekoop van de broden en eieren verliep zeer goed.
 PAASBRODEN EN EIEREN – DE ORGANISATIE
Ieder jaar laten wij de overheerlijk paasbroden in L'Aquila maken door een ambachtelijke bakker uit L'Aquila. De eieren worden gemaakt door de “Fabrica di Ciocolato” uit L'Aquila. We vinden het erg belangrijk om iets aan te bieden wat uit de streek L'Aquila komt. Afgezien van het feit dat het overheerlijk is en gemaakt van pure ingredienten vinden wij het belangrijk dat deze mensen door kunnen gaan met hun werk. Het is immers al allemaal erg moelijk na de beving.
Maanden van te voren kijken we naar het totaal wat we het jaar ervoor verkocht hebben. We beginnen dan met een order door te geven aan ambachtelijk bakker en aan de chocoladefabriek. De order wordt verzonden naar Arconate waar wij woonachtig zijn en wij zorgen voor de distributie. We zijn er dagen me bezig en het is niet altijd even makkelijk in en om Milaan om alle orders te bezorgen. Echter doordat wij toch de broden en eieren afleveren thuis bij de mensen komen ze altijd weer bij ons terug het jaar erop. Dus in feite hebben we een soortement van “vaste klantenkring”. Misschien wel leuk om te weten dat bij die “vaste klantenkring”  het Theater van Milaan hoort, jawel de Scala: Teatro alla Scala di Milano. Wij hebben jaren geleden een zangeres van de Scala leren kennen en met haar hulp wordt er dus een behoorlijek bestelling geplaatst. Afgezien van de eieren hebben we dit jaar ook de “agnellino” en de “rosone” gentroduceerd. Het lammetje bestaat uit suiker en de rosone is gemaak van overheerlijk chocolade. De rosone is het symbool van de Collemaggio Basilicum, meer hierover kan men terugvinden op de site van de Basilicum: http://www.basilicacollemaggio.it/index.html De kerk werd gedeeltelijk verwoest gedurende de beving.
Wat is nu eigenlijk een COLOMBA (paasbrood): het is een soortement van grote cake met amandelen en suiker erop. Erg zacht en luchtig. Paasen zonder Colomba bestaat niet in Italie, de traditie wil dan ook dat het brood na het paas menu aangebroken wordt. Meestal in combinatie met een “Limoncello”, een citroen likeur.
Voor zover weer wat nieuws uit Italie. We zien er enorm naar uit om iedereen te zien op de open dag in Amersfoort op 5 juni!
Mirjam
|
Winter nog niet voorbij
De winter is L"Aquila is nog steeds niet voorbij. Afgelopen dagen is er veel sneeuw gevallen
|
4 puppies
4 pups wachtend op een plek in een Noord Italiaans asiel!
 Deze 4 pups zijn in ons asiel gekomen via de ASL, de gemeente van L'Aquila.
Het zijn 3 reutjes en 1 teefje. Ze zijn ca. 3 maanden oud. Ze zijn gevonden in het gebergte en zijn gelukkig erg aanhankelijk en vreselijk lief, maar helaas omdat ze "donker" zijn, zijn ze niet zo "gewild". Dat wil zeggen de asiels waar wij al contact mee hebben gehad in het Noorden van Italië willen nog even wachten om ze over te nemen. Ze zijn donker en ja een blonde pup is gewilder bij de Italianen.
Dus zitten de pups momenteel nog in L'Aquila en wachten we af of er een kennel vrijkomt in een van de asiels waar we na de beving goed mee samenwerken. Voor de beving kwamen ze in een pension in het noorden, maar daar we een redelijke goede samenwerking hebben met deze asiels in het noorden is dit voor ons nu de ideale manier om families voor de pups te vinden. Het pension brengt erg hoge kosten met zich mee en de asiels vragen verder geen kosten als ze eenmaal bij hen aankomen. Wij brengen altijd de pups persoonlijk met alle documentatie over naar een asiel in het noorden.
De pups zijn uiteraard allemaal al voorzien van entingen en alle nodige behandelingen. Het is ongelooflijk, ze zijn zo mooi en het is zo vreemd dat men kan zeggen "ik heb liever een blonde hond". Als je voor zo'n snoetje staat dan denk je toch niet eens na over de kleur?
 
Mirjam
|
pups uit de Rode Zone
Het verhaal van de pups uit de "Rode Zone":
Deze 3 pups kwamen enkele maanden geleden op de wereld in de "rode zone" van L'Aquila, de zone waar men niet zonder autorisatie naar binnen mag, waar de militairen staan, waar nog steeds gevaar is en heel veel puin ligt en niets gebeurt. De moeder is een "randaggia" een zwerver dus. De pups zijn ongeveer 3 maanden oud nu. Ze maken het nu gelukkig goed. Ze hebben inmiddels alle entingen gehad, zijn ontwormd en zijn behandeld met anti-vlooienmiddelen. Tevens zijn ze al gechipt. We zijn in contact met diverse andere goede asielen in het noorden van Italie, zodat ze kunnen worden overgeplaatst. Op dit moment is er nog geen plaats, maar we hopen dat ze op korte termijn kunnen worden overgeplaatst. De moeder wordt gesteriliseerd.
Mirjam
|
Hanko en Noraya
HANKO en NORAYA; twee gelukkige honden die na de beving in L'Aquila hun familie kwijt zijn geraakt en nu een nieuwe toekomst in het noorden van Italie tegemoet gaat.
We waren snel na de beving van 6 april jl. in contact gekomen met Alessandra, vice-voorzitter van een goed asiel in het noorden van Italie. Er werd ons gevraagd of we er voor voelden om 2 honden van het aardbevingsgebied over te bengen naar het asiel van Alessandra. De gemeente en burgemeester hadden er mee ingestemd om financieel 2 honden van het aardbevingsgebied op zich te nemen. We hebben eerst veel mailcontact gehad met Alessandra. Het asiel bleek erg serieus en heeft “maar” 30 honden. Voor Nederland is dit misschien een “normaal” aantal, voor Italië is dit een heel laag getal. Bovendien hebben ze een fantastische staf met heel veel vrijwilligers en gedragsterapeuten. De één houdt zich bezig met marktjes, de ander heeft de verantwoording over de uitlaatmiddagen, een ander ontfermt zich over de aanvragen van mensen die geïnteresseerd zijn in een hond, weer een ander gaat de “nabezoeken” doen bij honden die inmiddels geadopteerd zijn enz. enz. In één woord, het zag er erg goed uit en we begrepen dat ze erg serieus zijn.
Hanko en Noraya werden getest op Leishmania en Filaria. Gelukkig waren ze negatief en konden we beginnen aan deze fantastische samenwerking. Hanko en Noraya zijn gevonden na de beving in het tentenkamp. Hanko kwam al snel bij de tenten zitten, heel erg lief naar iedereen toe, zelfs met kinderen. Hij is erg groot en staat hoog op de poten, daarom waren er soms wel mensen die een beetje bang voor hem waren. Maar het kostte weinig tijd om te zien hoe lief hij naar je toe kwam en hij was al tevreden als hij een beetje warme pasta kreeg s'avonds. Hanko was niet meer weg te slaan bij de tenten en werd door ons in het asiel opgenomen. Noraya is kort na Hanko naar het tentenkamp gekomen en gaan vragen om voedsel, Ze is gesteriliseerd (geen chip uiteraard) maar nooit gezocht door haar eigenaar, deze is dus of omgekomen of woont inmiddels aan de kust en wil haar gewoon niet meer. Omdat ze gesteriliseerd is moet ze een eigenaar gehad hebben. Men kon namelijk bij de ASL alle kenmerken achterlaten van je vermiste hond of kat. Noraya is nooit door iemand gezocht.
Het feit dat een gemeente deze honden op zich neemt is de enige zaak in Italië. Er zijn andere asiels geweest die ons geholpen hebben, maar daar werden de honden onderhouden door het asiel zelf.
Wij zijn deze gemeente dan ook erg dankbaar! Zaterdag 23 januari was het dan zover. Maurizio en Francesca zijn ‘s ochtends om 07.00 uur vertrokken vanuit L'Aquila met een gehuurde bus. Hanko en Noraya zaten er lekker warm bij. Ze zijn diverse keren gestopt om Hanko en Noraya uit te laten en te laten drinken. Het ging allemaal erg goed. Om 15.00 uur waren ze bijna bij Milaan. Opnieuw zijn ze bij ons gestopt en samen zijn we doorgereden naar dit goede asiel wat in pricipe bijna aan de Zwitsere grens ligt. Het was heel emotioneel; we werden opgewacht door alle vrijwilligers, journalisten van regionale kranten, de burgemeester en vele andere belangstellenden. Er waren zelf twee gedragstherapeuten aanwezig.
Aangekomen met Hanko en Noraya in de bus voor het noord Italiaanse asiel in de zone van Varese, vlak bij Zwitserland. Afgezien van het feit dat Mirjam, die in het noorden van Italie woont opgepikt werd hebben ze 650 km afgelegd.
Hanko (links) en Noraya (rechts) voordat ze kennis kunnen gaan maken met hun (tijdelijke) nieuwe woonplaats en de lieve vrijwilligers.
Hanko wordt als eerst uit de auto gehaald door onze voorzitter Maurizio! Zeven uur reizen was toch best wel lang!
Dit is een uniek gebeuren kunnen wij wel stellen, en we zijn dit asiel dan ook erg dankbaar. Hanko en Noraya maken het erg goed en raakten direct gewend. We hopen nu dat ze snel een fijne familie zullen vinden! Noraya samen met de burgemeester op de foto. Hanko laat zich even niet zien.....
Een foto van Hanko en Noraya, ze zijn inmiddels helemaal gewend! We hopen binnenkort te horen dat er interesse is voor hen. Ze zijn door dit gebeuren in de regionale kranten komen te staan. Wie weet zijn er een aantal goede families die geïnteresseerd zijn in Hanko en Noraya.
Tot slot een groepsfoto. Naast alle geweldige vrijwilligers, verantwoordelijken en gedragsterapeuten van dit noord Italiaanse asiel zien jullie in het midden staan: Maurizio, de voorzitter van LNDC L'Aquila Cuccefelici (met blauwe jas), rechts van hem, Francesca (ook met blauwe jas) en recht van Francesca, Mirjam (met rode jas).
We wilden jullie graag op de hoogte brengen van dit gebeuren. Dit is echt heel uniek en we zijn er vreselijk blij mee. We hadden Ria uiteraard al op de hoogte gesteld, maar vinden het leuk en belangrijk dat ook de lezers van de site van DZG ons op afstand kunnen volgen. Er volgen binnenkort weer andere updates inclusief foto's over ons.
Mirjam en alle mensen achter de organisatie Lega Nazionale per la Difesa del Cane – sez. L'Aquila – Cuccefelici
|
Winterweer
De winter houdt nog steeds "goed" stand in L'Aguila, het is erg koud.
|
Hondenjassen voor L'Aquila
RINGRAZIAMENTO
Lieven mensen,
Zoals jullie op de foto's kunnen zien hebben we heel veel aan de hondenjassen. Het is heel erg belangrijk voor de oudere honden die rond het middaguur nog een ronde gaan terwijl de kennels schoongemaakt worden. In de hokken hebben ze stro en warme dekens, maar sommigen lopen buiten een rondje en staan dan compleet bloot aan de enorme koude die hier nu is. Wij willen jullie en de mensen die deze jassen gemaakt hebben, enorm bedanken.
Heel veel dank voor al jullie steun en hulp.
Francesca en alle mensen van Lega nazionale per la Difesa del Cane - sez. L'Aquila Cuccefelici
en natuurlijk alle 400 honden!
|
Activiteiten rond L'Aquila
De activiteiten waar zij zich mee bezig houden is het verzorgen van de dieren die zijn achtergebleven in het gebied in en rond  L'Aquila. Ze zijn weer in de "rode zone" (gevaarlijk en inmiddels onbewoond gebied na de aardbeving) geweest om voer en water te brengen naar de katten en honden die alleen zijn achter gebleven. Het blijft triest om deze zones te bezoeken. De zones zijn onbewoond en men ziet honden en katten over het puin heen lopen. Na de beving van 6 april 2009 hebben ze per direct vaste voederplaatsen gecreëerd waar ze regelmatig komen om de dieren te voeren.
Dankzij het zogenaamde vang-materiaal welke SICS Tirreno heeft geschonken kunnen zij de dieren vangen en steriliseren. De meeste katten in deze zone zijn wild, het is derhalve onmogelijk om ze in adoptie te geven en erg moeilijk om ze te vangen voor sterilisatie. Hetgeen zij voor deze dieren doen is mede mogelijk dankzij de donaties van voedsel voor honden en katten.
Hierbij wat foto's van de voederplaatsen in de rode zone. De magere hond is waarschijnlijk door een jager achter gelaten. Hij heeft nog een ijzeren halsband om, maar geen chip (uiteraard). Hij wordt regelmatig in de straten gesignaleerd, samen met het kleinere hondje. Het voeren gaat prima zoals u ziet, maar ze proberen nu zoveel mogelijk katten te steriliseren, het wordt anders een ramp in het voorjaar met de kittens....
|
Winter in L'Aguila
Ook in L'Aguila is de winter in alle hevigheid losgebarsten
|
|
Bedankt email L'Aquila
De fantastische en onvergetelijke hulp van Dierenhulp zonder Grenzen
Italië 27 november 2009!
Na enkele maanden na de beving van afgelopen 6 april in L'Aquila heb ik het "gewaagd" Dierenhulp zonder Grenzen te benaderen. De eerste weken en maanden hebben wij veel hulp gehad vanuit het Noorden van Italië en van een Duitse organisatie. Helaas is hulp nog steeds nodig. Zelf ben ik Nederlandse en surf ik veel op Nederlandse sites die met dieren(leed) te maken hebben. Ik kwam weer terecht bij Dierenhulp zonder Grenzen. Deze site sprak mij erg aan doordat ze zo actief zijn in landen waarvan ik weet hoe slecht dieren behandeld worden.
Italië stond er niet bij. Ik was mij er van bewust, en kon ook heel goed begrijpen, dat er misschien geen "plekje" voor ons was. Er is al zo veel te doen in andere landen, zo veel leed. Ik vond op zich niet vreemd dat Italië er niet bij stond, want ik wist dat het in het buitenland niet zo bekend is ten opzichte van Spanje, Portugal, Griekenland etc. Ik schreef een mail met de vraag of er misschien een artikeltje geplaatst zou mogen worden op de site van Dierenhulp zonder Grenzen, zodat het bekend zou worden wat er nog gaande is in het aardbevingsgebied. Na een paar dagen kreeg ik direct een mail terug van Ria, voorzitter van Dierenhulp zonder Grenzen. Ria was erg geïnteresseerd, dat deed me erg goed. Wat me opviel waren de gerichte vragen, ik merkte dat de organisatie heel veel ervaring heeft en op een serieuze manier op problemen ingaat. Dit klonk fantastisch.
Om een lang verhaal kort te maken, in een mum van tijd werd er door Dierenhulp zonder Grenzen van alles georganiseerd. Een wandeling met lunch op 22 november en er werd geld ingezameld. Ria meldde ons dat er voedsel, medicijnen, en andere benodigdheden werden ingezameld en dat er drie vrijwilligers naar ons toe zouden komen eind november. We konden het bijna niet geloven! Donderdag 26 november was het dan zover. Ton, John en Jacqueline vertrokken vanuit Nederland richting L'Aquila. We hielden contact via sms en telefoon. Vrijdag om 12.45 kwamen Ton, John en Jacqueline aan met de Ford en aanhanger, propvol met goederen! Het was allemaal erg emotioneel. Ik zelf woon in de omgeving van Milaan en kon vanwege mijn werk dit keer niet aanwezig zijn in L'Aquila, maar Francesca en Maurizio en alle andere mensen achter Lega Nazionale per la Difesa del Cane L'Aquila waren uiteraard aanwezig. Vanwege de tijd werd er direct geluncht. Daar waren Ton, John en Jacqueline wel aan toe na zo'n lange rit. Vervolgens werd de vracht uitgeladen.
Ongelooflijk wat er allemaal uitgeladen werd. Afgezien van het voedsel, medicijnen, ontwormingmiddelen etc etc. wat heel erg belangrijk is voor ons, waren er dekjes gemaakt voor de oudere honden. Dit is zo fijn, we hebben zo veel oudere honden die ondanks de hondenhokken met stro toch zo'n dekje heel goed kunnen gebruiken. De wintertemperaturen zijn erg koud, doordat L'Aquila in het gebergte ligt. Ton, John en Jacqueline werden verder rondgeleid in het asiel en door het gebied waar de bevingen hadden plaatsgevonden. Wat Dierenhulp zonder Grenzen op zo'n korte termijn georganiseerd heeft hadden wij nooit durven hopen.
Wij willen iedereen die op welke manier dan ook heeft geholpen bedanken, Ria die direct heel serieus op onze vraag om hulp in is gegaan, Ton, John en Jacqueline die dagenlang onderweg zijn geweest om naar L'Aquila toe te komen met de geweldige vracht hulpgoederen, alle andere mensen achter de organisatie Dierenhulp zonder Grenzen en iedereen die op welke manier dan ook hulp heeft geboden aan deze organisatie en dit initiatief in het algemeen ondersteund heeft. Wij zijn heel erg dankbaar voor wat er voor ons georganiseerd is en voor de geweldige goederen waar wij vreselijk veel aan hebben.
We houden jullie op de hoogte hoe het verder gaat met ons asiel in L'Aquila. Foto's zullen er binnenkort weer gestuurd worden. Wij wensen iedereen van Dierenhulp zonder Grenzen en alle mensen die een donatie hebben gedaan en die hebben meegewerkt alvast hele fijne feestdagen met familieleden en viervoeters!
GRAZIE A TUTTI!
Mirjam en alle andere mensen achter Lega Nazionale per la Difesa del Cane L'Aquila.
|
Reisverslag
Lees hier het reisverslag
|
|
Update L'Aguila
Onze drie chauffeurs Jacqueline, Ton en John zijn gistermorgen weer veilig uit Italië aangekomen.
Wij krijgen net bericht uit L'Aguila dat er vanochtend weer een beving was, 3.5 op de schaal van Richter. Ze zijn weer erg geschrokken, maar het is nu weer rustig. Dit was geen zware beving, maar de schrik zit er weer in natuurlijk
|
Zwerfhonden en--katten in Italië
In Italië worden ieder jaar weer ca. 200.000 katten en 150.000 honden in de steek gelaten door hun baasje. Van de gekochte en/of geadopteerde honden en katten zullen 25% opnieuw in de steek worden gelaten. Het aantal zwerfdieren in Italië wordt momenteel geschat op ongeveer 850.000 honden 1.290.662 katten.Ongeveer 35 % van de Italiaanse bevolking is in het bezit van een hond of kat.
In Abruzzo, de provincie waarin L'aquila ligt, wordt het aantal honden welke een eigenaar heeft, geschat op 105.870, het aantal zwerfhonden op ongeveer 42.710. Gemiddeld wordt iedere 3 minuten in Italië een hond in de steek gelaten, dat zijn dan zeker 400 op een dag!
Een beeld van een groep zwerfhonden in de stad L'Aquila
(voor de aardbeving van 6 april 2009)
|
Canili Lager in Italië
Veel honden in Italië zitten in "canili lager" waar de eigenaar ze hooguit één keer in de week brood met water geeft en dagelijks € 1.50 incasseert per hond. Zoals op de ( schokkende ) foto te zien is in het artikel over Rieti zijn deze honden “gewoon” niet meer gevoed en compleet aan hun lot overgelaten. Dit is Italië, waar de dieren voor de wet niet meer mogen worden afgemaakt. Het gevolg is dan ook dat de onderwereld (vooral in het Zuiden) veel van dit soort rifugi in handen heeft weten te krijgen. U heeft geen idee. Je komt bij deze canili/rifugi niet binnen, zelfs televisieploegen niet.
Waar kon ik beter mijn tijd in investeren? Jaren terug vroeg ik het me steeds weer af. Ga ik met een TV ploeg proberen iets te filmen met het risico dat er ons iets wordt aangedaan, dat we bedreigd worden? Of ga ik in het beetje tijd wat ik heb proberen honden te plaatsen van een rifugio die de deur altijd open heeft staan en mij alle support geeft om voor iedere hond en pup een zo goed mogelijk onderkomen te vinden? Slapeloze nachten! Ik probeer me zo goed mogelijk te concentreren op wat ik nu doe, en dat is zeker geen pretje. Pups die midden in de nacht gedumpt worden, oude honden, blinde verwaarloosde honden, zieke honden, gewonde en aangereden honden. We hebben pups kunnen plaatsen die bij het afval zijn gezet, die al in de container lagen. Toevallig dat iemand zijn afval weggooide en iets hoorde/zag en ons gebeld heeft. Ik vrees dat er weinig van dat soort mensen zijn die s' avonds laat het afval dumpen in de container en iets opmerken, helaas.
Na jaren hebben we met elkaar toch iets bereikt en lukt het ons om die honden die bij ons komen goed op te vangen en we proberen ze een thuis te bieden, een definitief thuis. Maurizio, onze voorzitter, heeft met zijn eigen handen onze rifugio gebouwd in zijn vrije tijd.
Videobeelden
Er zijn videobeelden, schokkende beelden, over de rifugio in Rieti, vlak bij Rome, op circa 100 vanaf L'Aquila. De beelden zijn afschuwelijk en gemaakt door vrijwilligers die GEEN toegang meer hadden in de rifugio, want "dat was lastig", de vrijwilligers wilden het goede voor de dieren en de eigenaar (vaak duistere figuren) die de rifugio in handen heeft wil geld verdienen, dit is honden met zo weinig mogelijk voedsel onderhouden en/of dood laten gaan en dit niet doorgeven aan de gemeente zodat ze nog steeds iedere dag geld uitgekeerd krijgen voor die bewuste hond. De vrijwilligers hebben een persconferentie georganiseerd en de burgemeester van Rieti uitgenodigd, deze is echter niet op komen dagen.
Let op: Schokkend!!!!
http://video.google.it/videoplay?docid=1814260139228445805&hl=it#
Onderstaande video is anoniem
Let op: Schokkend!!!
http://video.google.it/videoplay?docid=1814260139228445805&hl=it#docid=7266333725452789048
Dit is Cicerale, een afschuwelijk rifugio waar 96% van de honden sterft, vlak bij Napels. Je ziet van achteren een ex-vrijwilligster die zich niet durft laten te zien, zij is bang dat ze haar wat aan zullen doen, zij heeft dit namelijk gefilmd. Deze rifugio is gelukkig eind mei van dit jaar gesloten. Helaas kunnen en zullen anderen hun gang blijven gaan.
Let op: Schokkend!!!
http://www.youtube.com/watch?v=0gHQI1jS8gY
Er zijn ook serieuze rifugi, gelukkig, maar de situatie in centraal en zuid Italië is vaak slecht, en laten we het dan maar niet hebben over de eilanden.
Mirjam
|
Videobeelden L'Aquila
Op deze video is te zien hoe een groep (waaronder een dierenarts) vrijwilligers van Lega Nazionale per la Difesa del Cane MILANO kort na de vreselijke aardbeving vertrokken naar L'Aquila met de eerste hulpmiddelen.
LNDC Milano heeft 10 adopteerbare honden mee terug genomen naar Milaan, zodat de rifugio plaats had voor honden die hun familie verloren hadden.
Klik hier voor de video
|
|
Update
Er is weer een beving geweest van 3.5op de Schaal van Richter, niet heel erg zwaar, ook geen gewonden, maar dat voel je wel! De mensen hebben de schrik er weer in. U kunt wel nagaan dat als de vloeren eruit vliegen, het niet echt een lichte beving was.
Mensen die huizen aan het opknappen zijn in de "zone rossa" (rode zone), de gevaarlijke zone waar nog heel wat puin naar beneden kan komen, krijgen geen autorisatie om er weer in terug te gaan wonen.
|
|
Update L’Aguila
L'Aquila ligt op ca. 750 meter hoogte. Het heeft er inmiddels al gesneeuwd en het begint erg koud te worden. Een deel van de bevolking, die zowel werk al huis heeft verloren, heeft zich gevestigd aan de kust. Ongeveer 70% van de bevolking zit in een hotel, houten zomerhuisje of bij familie elders. Er zijn inmiddels huizen opgeleverd, maar voor slechts een zeer gering aantal mensen. L’Aquila had ca. 70.000 inwoners. Deze huizen zijn geschonken door het rode kruis vanuit Trente (Noord Italië) en niet door de regering van Berlusconi. Verder worden er veel houten huizen gebouwd, men gaat ervan uit dat deze in november/december af zullen zijn.
Even een voorbeeld. Normaal gesproken zitten er gemiddeld 25 kinderen in een klas, nu zijn dat er slechts 4. Alle andere kinderen verblijven aan de kust in een hotel of bij familie. De kinderen die er nog zijn, wonen in het tentenkamp of in een caravan of camper en als ze geluk hebben in één van de door het Rode Kruis opgeleverde huizen.
Het gaat allemaal zeer langzaam en het wordt er niet makkelijker op door de weersomstandigheden. s' Nachts daalt de temperatuur tot ca. -3 graden. Over een aantal maanden is dat ca. -10 tot -15 graden. Een groot probleem voor de oudere honden. Er worden nu al extra ( kleine ) verwarmingen, deze blazen warme lucht, neergezet bij honden die het nodig hebben in zg. degenza. Dit zijn ruimtes waar honden worden opgenomen als ze ziek zijn, maar ook de oude(re) honden. zodat zij in de gaten kunnen worden gehouden. De stroomkosten worden betaald door het asiel. Door de koude sterven in de winter soms erg oude honden, die overleven het gewoon niet. Ondanks stro, warme dekens, etc.
De particulieren die nog in het tentenkamp verblijven en een kat/hond hebben, kopen het voer nu vaak weer bij een aantal winkels die inmiddels weer geopend zijn in de zone, als ze hiervoor het geld hebben. Het asiel blijft ook hen helpen. Groepen vrijwilligers komen zoals altijd voedsel halen voor de zwerfhonden, die in aantal zijn toegenomen. De vele zwerfhonden werden voorheen ook door mensen in de omgeving gevoerd, er zijn echter veel zones waar geen mensen naar terug zijn gekeerd. De mensen die nu de honden voeren moeten allen een formulier tekenen en aangeven welke groep zwerfhonden zij verzorgen, waar, uit hoeveel honden deze groep bestaat etc. Alles wordt zoveel mogelijk geregistreerd. Dit is belangrijk zodat het asiel ook e.e.a. onder controle heeft. Indien er zwangere teefjes rondlopen of een nest met pups wordt dit direct doorgegeven. De pups worden direct opgenomen. Een nest pups met bijv. 4 teefjes kan over een jaar alweer 4 x 4 teefjes hebben, zoals u weet. De moeder wordt, zodra het kan, gesteriliseerd. Soms is het noodzaak dat deze moeder weer naar dezelfde wordt gebracht, wel gechipt en geregistreerd.
Veel honden komen al richting de keukens van het tentenkamp. Het blijft een enorm probleem. Zoveel honden zijn achtergelaten. Het asiel heeft wel veel hulp gehad, maar heel veel honden die voorheen een familie hadden, hebben deze helaas niet meer. Veel van deze honden waren uiteraard NIET gesteriliseerd. Een aantal weken geleden werd weer midden in de nacht een doos met pups voor de ingang van de rifugio afgezet. Een pup heeft kans gezien hieruit te kruipen en is waarschijnlijk aangereden. Hij is later in een sloot teruggevonden, zijn achterpootjes waren gebroken. Het gaat nu redelijk met hem.
Het asiel van de gemeente waar normaal gesproken een hond in eerste instantie wordt opgenomen werkt op een nonchalante manier. Een aantal dagen geleden werden in de rifugio 4 pups van 3 maanden bij binnengebracht, met Parvo! Terwijl het asiel net een nest met Settertjes heeft ( ook nog een bijkomstigheid: de jagers die veel aanwezig zijn in dit gebergte dumpen de pure setters die niet correct of optimaal werken in hun ogen, deze zwerven dan rond, meestal al zwanger...). Het asiel heeft een medewerker direct opdracht gegeven om ze terug te brengen. Ze kunnen niet riskeren dat er een Parvo epidemie uitbreekt in de rifugio. Zo is er werkelijk iedere week iets. Je vindt een oplossing voor een pup of hond, je denkt dat je even kunt ademhalen en er staat weer een kartonnen doos voor het hek met 5 of meer pups. Soms met moeder, compleet verwaarloosd (vol met teken en dergelijke) vastgebonden aan het hek.
Het asiel ontvangt € 1.14 voor een hond per dag. Daar moet ze van doen, zoals medicijnen, dierenartskosten, voer, vaccinaties, autokosten en ze hebben mensen in loondienst. Er waren ca. 120 mensen die jaarlijks, soms maandelijks, een bedrag stortten, maar door de aardbeving zal dit heel veel minder worden. Hoe het in 2010 zal gaan is uiterst onzeker.
|