Mediterrane ziektes
Middellandse Zee ziektes.

In de landen Spanje, Griekenland en Portugal ( ook in andere landen maar hier komen meestal de zwerfhondjes vandaan) komen nogal eens wat ziektes voor waar we hier in Nederland niet zo bekend mee zijn. Ik heb dit stukje geschreven om iets meer bekendheid te geven aan deze ziekten, zeker niet om mensen bang te maken voor deze ziektes wat dat is echt niet nodig. Bij veel dierenartsen is er nog heel veel onbekendheid met deze ziektes. Soms zult u ook vreemde reacties krijgen van een dierenarts als ze horen dat een hond of een kat uit het buitenland komt. Laat u daar niet door ontmoedigen. Deze dieren hebben onze hulp hard nodig. Belangrijk is om te zoeken naar een dierenarts die verstand van zaken heeft.


Buitenlandse ziektes? Waar praten we dan over en waarom is het zo beladen.
Beladen is het omdat er ontzettend veel onbegrip is en ook heel veel onwetendheid. Over welke ziektes praten we dan?
We praten over Leishmania, ook wel Leishmaniosis genoemd, Babesia (Babesiosis) en Ehrlichiosis (Ehrlichia)

Babesiosis (Babesia):

Dit is een andere door tekenoverdraagbare ziekte, welke de rode bloedcellen infecteren.
Symptomen zijn:

• bloedarmoede

• koorts

• geelzucht

• bloed in de urine.

Diagnose wordt bepaald door het direct vaststellen van de parasiet in de rode bloedcel. Er is ook voor deze ziekte een specifieke behandelmethode (2x injectie met een antiparasitair middel). Ook bij deze ziekt geld weer hetzelfde: het is niet besmettelijk en niet overdraagbaar van hond op hond of van hond op mens.
Ook bij Babesia kan er sprake zijn van verergering als de hond in een stressvolle periode komt. Behandeling met 2x een injectie zal dan dus herhaald moeten worden.
 

Dit was enige informatie met betrekking tot de Zuid-Europese ziektes. Mochten er toch nog vragen zijn schroom niet mij te bellen. Ik ben te bereiken op het telefoonnr. 0316 343 090. Samen met u en uw dierenarts komen we er altijd uit.


Ik kan het echter niet vaak genoeg benadrukken: ga naar een dierenarts die verstand heeft van zaken en niet die bij binnenkomst al begint te gillen dat het een buitenlandse hond is. Een buitenlandse hond is niet altijd verdacht bij een diarree of een irritatieplekje op de huid. We moeten het immers ook niet overdrijven.
Deze ziektes zijn heel eenvoudig aan te tonen in het bloed of DNA en de tijden van milt, lever of beenmergpuncties hebben we allang achter ons liggen. Dat is echt niet meer nodig, is onnodig duur en zeer pijnlijk voor uw hond.
Waak ervoor dat deze Zuid-Europese ziektes niet beladen worden door onvoldoende kennis. We moeten ze ook niet onderschatten.