En ik ben River! Toegegeven, ik was niet de knapste toen mijn baasjes mijn eerste foto’s op het internet zagen. Maar ze smolten direct voor mijn ogen, mijn ‘Herman Brood kapsel’ en mijn verhaal. Inmiddels is mijn vacht heel mooi. Ik zit strak in de spieren en ben ook nog een beetje in de hoogte gegroeid. Mijn voeten zijn XXL: in totaal heb ik wel 22 tenen! Ik schijn een prachtige hond te zijn geworden. Mij maakt dat allemaal niet zoveel uit. Lekker vies worden en daarna afgedroogd en geborsteld worden, dat is pas fijn! Ik wil vooral graag lief gevonden worden, knuffels krijgen, rennen, spelen, kluiven en aan de voeten van mijn baasjes in slaap kan vallen. Nou ja, ik wil ook graag complimentjes krijgen, en af en toe iets lekkers. Daar doe ik erg mijn best voor.

De eerste twee weken in Nederland was ik bij een gastgezin. Die waren heel erg lief voor mij. Ik ben een wildebras, maar ik maakte helemaal niets kapot in hun huis, en dat doe ik nog steeds niet. Ik leef me lekker helemaal uit op mijn speeltjes.

Toen mijn nieuwe, echte baasjes mij kwamen ophalen was ik heel enthousiast. Ik ben namelijk dol op aardige mensen. Ik had ze al eerder een keer gezien. Wat een feest was dat! Ik sprong tegen ze op, beet blij in hun handen en liet hen al mijn speelgoed zien. Toen ik ze kort daarna weer zag, sprong ik pardoes in hun auto. Ik word nu eenmaal heel verdrietig als aardige mensen wegrijden zonder mij ...

Gelukkig zie ik mijn eerste baasjes ook nog af en toe. Dat vind ik heel leuk, want dan heb ik er ineens vier!

De eerste twee weken mocht ik met mijn nieuwe baasjes direct mee naar een vakantiehuisje. Overal was groen, water en moeras. En elke dag regende het, modderplassen vol. Een lol dat ik had! Ik heb daar ook heel veel geleerd. Mijn baasjes noemen dat ‘basiscommando’s’. Ik ben nog steeds heel trots als ik iets nieuws heb bijgeleerd.

Mijn baasjes hebben ontdekt dat ik ruim een half jaar jonger ben dan zij dachten. Ik was dus nog geen jaar oud toen ze mij drie maanden geleden adopteerden. En ik wil eigenlijk nog steeds graag als een puppy speels in hun handen bijten. Maar dat moet ik nu afleren. Ik heb namelijk nogal sterke tanden en word daar nu echt te groot voor. Moeilijk, hoor! Ik bijt echt nooit door, maar ik wil gewoon steeds iets hebben om op te kluiven. Ik verslind dan ook de ene kauwstick na de andere.

O ja, er is nog iets dat ik moet afleren ... maar dat is dan ook echt het enige. Ik heb namelijk verschrikkelijk de pest aan scooters en motors en wil die het liefst achterna. Dat is lastig voor mijn baasjes als ze mij uitlaten. Daarom krijg ik nu een speciale training, want verder ben ik natuurlijk perfect. Het is wel flink oefenen!

Ik mag trouwens elke dag lekker los, in park, bos of op het strand. En rennen dat ik dan doe! Alsof ik door een katapult wordt afgeschoten. Tussendoor speel ik ook veel met andere honden, via de uitlaatservice. Zij vinden mij een vrolijke grappenmaker.

Ik blijk een kortharige Pyreneese herder te zijn, met misschien nog een beetje ander bloed. Dat betekent dat ik een echte werker moet zijn. Nou, dat klopt! Volgens mijn baasjes ben ik energiek, leergierig, intelligent, vrolijk, geestig, ondeugend, dankbaar, aanhankelijk en de allerliefste en leukste hond van de wereld. Ze zijn helemaal dol op mij, ook al ben ik af en toe stout.

En ik, River, ben trots, vrolijk en gelukkig!

River, 4 oktober 2007

Mijn baasjes: Hans Oude Ophuis & Jacqueline de Jong
 

 

 [ga pagina terug]