Barendrecht, 5 februari 2007
Hoi Medeblaffertjes en alle dierenvrienden,
Misschien
dat jullie mij niet meer herkennen, maar ik ben dus Ria uit Sevilla
(Spanje). Tenminste, baasie Trici heeft wat met de woorden gegoocheld en nu
noemen ze mij dus SeRia. Het betekent in het Spaans “serieus”. Maakt mij
niets uit hoor, want als ze roepen kom ik toch wel (want meestal hebben ze
wel wat lekkers dan voor me;-)
Op 9 december 2006 ben ik met een heeeeele grote vogel naar dit koude landje
gekomen. Een hele lieve mevrouw, Thea, heeft mij toen nieuwe baasjes
gegeven. Ik was toen 3 maanden en nog wel wat klein en mager. Mijn mamma
leeft niet meer, toen we 2 daagjes oud waren is zij naar de hondenhemel
gegaan. Mijn broertjes Muller en Frank, zusjes Pinkie en Tania kwamen nog
niet mee, want die moesten nog in Spanje blijven omdat ze erge pijn in hun
buikie hadden. Gelukkig zijn ook zij nu in Nederland en hoop ik ze ooit nog
eens te zien.
Hier thuis ( ja ja ik heb een echt warm huisje nu) staat er een hele mooie
zachte mand waar ik heel wat
uurtjes in kan vertoeven. Ze noemen mij ook wel eens slaapkoppie. Maar dat
is niet zo hoor, want als de baasjes buiten willen spelen ga ik altijd mee.
In het begin vond ik het maar helemaal niets, dat “Uit”. Dan kwamen we
allemaal honden tegen en dat vond ik eng joh. Piepen deed ik dan, maar
niemand die me dan eventjes aaide of zo. Dat was dus wel een beetje lullig
van ze en toen heb ik maar besloten om een stoere meid te gaan worden.
Nu spring ik op alle honden af, want het is ontzettend leuk om met ze te
spelen. Sommige worden wel wat moe van me, maar ik blijf lekker doorgaan:P .
Weet je wat ook altijd lachen is?.... als we naar de luisteroefeningavond
gaan. Daar lopen toch een paar leuke reuen rond zeg. Dus daar wil ik dan mee
spelen en luister ik gewoon niet. Ach, om de baasjes dus maar blij te maken
luister ik wel als ze het buiten en thuis met mij oefenen. En als ik groot
ben dan mag ik op Flyball, lekker rennen joepieeeeeeeeee.
Toen ik net hier was hebben ze mij op een schaal met getalletjes gezet. Dat
was toen 3,5. Elke keer wordt ik er nu weer op gezet en laatst woog ik 8
kilo en ben al 5 maanden oud. Groot word ik al he;-)
Ja, ik heb het heel erg naar mijn zin hier, ik ga niet meer weg hoor.
Mijn baasjes zeggen dat ik in deze brief wel even voor hun iedereen van DZG
moet bedanken en een hele grote knuffel moet geven voor alles wat ze doen
voor ons hondjes. Vooral aan Ria (daar ben ik naar vernoemd) en Thea. Dus
voor jullie allemaal een megagrotekroel en een dikke lebber van mij. Hoop
jullie allemaal te zien in juni op de DZG Dag.
Blaffie van Seria
Groetjes van Patricia, Niko en Lorenzo

[ga pagina terug]