Pituxa (Mup)


Na erg lang wachten en wachten duurt lang ;-) .was het dan eindelijk zover.

Op 6 oktober 2006 kon Pituxa worden opgehaald bij “de Lucht “ in Zaltbommel.

Ton had de honden opgehaald en Thea kon ze aan de nieuwe verzorgers overdragen.
Een vriendin, is meegegaan haar op te halen, we passen op elkaars honden tijdens wederzijdse vakanties. Zo is het baasje er niet maar wel een heel bekende en vertrouwde ander. Ik ben blij dat ze mee is gegaan ,want ze wordt dagelijks toch op een speciale manier begroet alsof ze weet “hé jij was erbij “.


Nou terug naar het ophalen , ik ging met Thea naar buiten om Pituxa uit de auto te halen van de aardige mensen die Ton vanuit Brussel hebben geholpen met de honden halen,laten we hen vooral niet vergeten.
Nou de kennel ging open en ik kreeg een klein hoopje hond in mijn armen,ze was veel kleiner als ik dacht dat ze zou zijn,heel stilletjes maar een “mupke “,dat was dan ook het eerste dat ik zei toen ik weer binnen was,mijn vriendin hield haar vast terwijl ik de papieren tekende en zij was ook meteen verkocht.
Ik zei dat het een mupke was en de mevrouw die haar mee had opgehaald beaamde dat , ja Limburgers onder elkaar hé.

Thea drukte me op het hart haar te dragen en niet te laten lopen hier,omdat de meeste honden nog erg schrikachtig zijn en zeker met al die auto’s bij de snelweg .Er zat wat in dus naar de auto gedragen, mijn vriendin zei “ laat haar nou even lopen om te plassen en de rest “ Maar ik wilde het risico niet lopen.
Dus haar op de achterbank gezet,waar ze meteen ging zitten en alles onderpoepte en plaste,we waren haar dankbaar dat ze dat niet op ons had gedaan want aan de hoeveelheid die eruit kwam te zien moet ze hoge nood hebben gehad ;-) .Jee, wat kwam er een hoop uit zo’n klein beestje. Dus meteen het ergste opruimen voordat we aan de terugweg konden beginnen.

Alles was vreemd en eng, het uitlaten aan een drukke weg helemaal, ze zette zich schrap en wilde weer naar binnen.
Gelukkig is er een tuin,op rustige uren, erg vroeg of laat op straat was prima en nu is het geen probleem meer.

Na 2 dagen was er een verjaardag van mijn nichtje die 2 werd en meteen naast het “ hontie” neerstreek ,het ging allemaal goed ze vond de knuffels van de kinderen prima en was daar rustig onder met een kwispelend staartje.

Bij een rondje uitlaten. waarin 4 neefjes en nichtjes keurig samenwerkten in wie er de riem vast mocht houden, riep mijn 3 jarig neefje tegen alle bekenden “dit is Mup en ze is lieeeeeeeef “
Daar Pituxa echt voor de kinderen niet uit te spreken was ,is het Mup geworden.


In een cursus die ik heb begeleid ,zat een Portugese vrouw ,en wat schetste mijn verbazing,toen zij de betekenis van Pituxa(spreek uit Pitusa) uitlegde bleek het eigenlijk hetzelfde te zijn als de naam die ze nu heeft.

Mup heeft 2 nachten in de bench geslapen ,het bleek dus dat ik de bench echt goed dicht deed maar dat zij deze net zo vrolijk weer openmaakt.
Het is een heerlijke deugniet ,die nog veel moet leren,maar het ook prima doet .Loopt zonder problemen los in het bos en krijgt honden die normaal niet spelen aan het spelen .

In huis is ze rustig,slaat alleen aan als het nodig is ,het eerste geluid dat ik van haar hoorde was na een week,begon al te twijfelen of ze wel kon blaffen :-)

Ze is maar klein maar voor geen enkele hond bang,en spreekt de hondentaal schijnbaar goed er zij nl nog geen problemen geweest.
Toch knap als je ziet hoe ze het gehad heeft,ze is meer dood dan levend gevonden en heeft veel verzorging nodig gehad .Ik ben de dames van Bianca dankbaar dat ze haar er doorheen gesleept hebben . Ze heeft nu nog een keer per week een behandeling nodig voor de huidproblemen die ze heeft gehad. Ook hierin helpt diezelfde vriendin weer gelukkig.
Want fijn vindt Mup dat niet maar het is wel nodig,zij is de Pituxa die op de Sesimbra pagina staat onderin bij “ Tobias en Pituxa “ (zie hier. Let op, bevat schokkende foto's)
Maar goed dat ik die foto pas later zag ;-)
Het is een schatje en ik ben blij dat ze er is


 [ga pagina terug]