Het
begon allemaal op 4 februari 2007.
Toen ben ik in de opvang gekomen bij een baasje
in Nederland, van oorsprong ben ik een knappe
griek.
In dit land was ik door een bak op wielen aan
gereden (weet nu dat dat een auto is)en beide
achter poten behoorlijk gekneusd(dat doet pijn
joh).
Mijn baasje wou mij daarom in laten slapen
aangezien die niet voor de kosten op wou laten
draaien.
Maar waar ze me heen brachten hebben ze me toch
een kans gegeven,en met veel massages ben ik
weer opgeknapt.
Tot ik op een gegeven moment met allemaal andere
honden in een grote bak op wielen (is
vrachtwagen weer wat geleerd)werd gedaan en ik
een behoorlijk tijd onderweg was.
Maar waar heen geen idee,af en toe hoorde ik wel
is holland maar dat zegt mij niks.
Tot we op een avond (t'was al schemerig)in een
plekje aan kwamen waar ik met al mijn andere
hondenkameraadjes uit die grote bak op wielen
mocht.
En allemaal mensen er stonden,we werden
geknuffeld en kregen wat lekkers en water,waar
we allemaal gretig gebruik van maakten.
Toen werd ik met 4 van me kameraadjes in een
auto gedaan en gingen we weer rijden,steeds als
we stopten ging er een hondje uit.
Wat er met hun gebeurde op dat moment wist ik
niet maar daar kwam ik later wel achter.
Op het laatste was ik met nog 1 kameraadje nog
over en ik kwam in een huis terecht waar ook
nieuwe honden vriendjes waren.
Met die andere hondjes heb ik ook kennis gemaakt
al werd ik wel best besnuffeld.
De eerste avond was ik bekaf joh en slapen wat
ik heb gedaan.
De volgende dag weer kennis gemaakt met die
hondjes en nu begreep ik ook dat al mijn andere
kameraadjes vast uit de auto werden gehaald om
naar zon baasje gebracht te worden.
Toen kwam ik er achter dat dit een tijdelijke
oplossing was tot er nieuwe baasjes waren die
mij wouden hebben.
Maar dit vrouwtje beviel me wel en die andere
hondjes in huis waren best wel lief.
Dus heb echt alles eruit gehaald en mijn Griekse
charme in de strijd gegooid om hier maar te
mogen blijven.
En dat heeft geholpen mij vrouwtje begon na 2
dagen wel al te twijfelen en uiteindelijk mocht
ik wel blijven.
Hoop dat al mijn andere honden vriendjes ook zon
plekje zullen krijgen als ik heb gekregen.
Het bevalt me hier prima af en toe komt er wel
is een andere hondje bij en die help ik dan wat
op weg om te wennen.
Met mijn achter pootjes gaat het nu goed al kan
ik er niet lang op staan als ik mijn voor
pootjes van grond heb.
Al gaat het rennen weer prima.
En als ik s'avonds tegen mijn vrouwtje aan op
bank lig of zij zit naast mij op grond krijg ik
nog vaak een lekkere massage aan mijn pootjes
dan geniet ik helemaal.
Soms denk ik er snachts wel is aan dat er nog
zoveel hondenvriendjes daar in dat verre
griekenland nog zit die het ook vast erg fijn
zouden vinden als zon plek als ik heb,en als
mijn vrouwtje smorgens dan de keukendeur open
doet en ik zie haar begroet ik haar elke morgen
uitbundig omdat ik het echt met haar getroffen
heb.
Maar blijf voor mijn kamaraadjes hopen.
Bij deze dan de groetjes van mijn vrouwtje
Diana, mijn 2 hondenvriendjes Youla en Sammie.
En natuurlijk een pootje van mij
Morry
[ga pagina terug]
