Hierbij wil ik jullie laten weten hoe het met Namib gaat. Wij ( mijn man en ik) waren al een tijdje op zoek naar een leuke hond voor ons gezin. We hebben samen 5 kinderen van 12 tot 18 jaar. Via de site van dierenhulp zonder grenzen kwamen we in contact met Frances. Zij wees ons op Namib, een vrolijke gezellige mannetjes pup van toen 4 ½ maand oud. Na enige mails over en weer werd er een afspraak gemaakt en hebben wij Namib opgehaald. Het klikte meteen super, we werden door hem begroet als twee oude bekenden! En toen naar Ypenburg waar we wonen (den haag), voor de kinderen was het een hele grote verrassing aangezien we niets hadden verteld. Stel je voor dat het niet had geklikt! Vanaf het begin heeft Namib
(die we in goed overleg met elkaar Bas hebben genoemd) zich een plaatsje in onze harten verovert. Het knappe van hem is dat hij iedereen op zijn eigen manier benadert, en dat terwijl er 7 personen in huis wonen. Bas blijkt aardig slim en heeft al veel geleerd in de afgelopen 6 weken. Hij kan ook behoorlijk ondeugend zijn en weet precies wanneer hij iets uit moet halen. Daar moeten we dan wel op letten, maar verder gaat het heel goed. Hij vind auto rijden leuk, is goed zindelijk en heeft het duidelijk geweldig naar zijn zin. We willen hem voor geen goud meer missen! Vorige week ben ik gestart met een welpencursus en dat vindt hij heel interessant. We zijn wel twee maal bij de dierenarts geweest voor o.a. zijn oren, maar dat laat hij goed over zich heen komen.

Met vriendelijke groet,
Inge Heeres

 

 [ga pagina terug]