Bericht van Lobo uit Deventer

Helaas zijn mijn baasjes erg druk geweest met mij. Zij hebben dan ook nog geen tijd gehad om mijn verhaal te doen. Nu mijn baasje vakantie heeft, heeft ze toch de tijd gevonden om mijn verhaal te doen. Nadat ik in Nederland was aangekomen en samen met mijn zusje en broertje (Rufo en Lassie) speelde in de tuin van Thea, maakte ik kennis met mijn 2 bazinnetjes. Ik had geen enkele moeite met het 1e contact; sterker nog ik likte meteen het hele gezicht van mijn nieuwe bazinnetje af.

Na een korte ontmoeting met mijn grote nieuwe ‘stiefbroer” die ik bibberend onderging, mocht ik dan in de auto mee. De hele autoreis heb ik slapend doorgebracht. Bij mijn nieuwe huis aangekomen, maakte ik kennis met mijn andere ‘stiefbroertjes en –zusjes’ namelijk de katten. Mijn nieuwe baasjes konden zien dat ik een goed tehuis in Spanje heb gehad want ik kon direct goed omgaan met mijn nieuwe familie. Ik wist dat ik niet meteen druk moest doen en dat ik in 1e instantie de katten maar moest ontwijken dus dat deed ik dan maar braaf..
Bij het avondeten moest ik in de bench. Mijn baasjes dachten dat ik dit gewend was, omdat ik er ’s middags ook direct in ging liggen. Ze waren dus optimistisch en deden het deurtje dicht. Nou, ze konden ook meteen hun oren dichtdoen want ik heb toch even mijn keel opengezet. Twintig minuten loeien. Mijn voorouders (ik ben familie van de Husky) konden er trots op zijn. Na 20 minuten hield ik het voor gezien en hield ik eindelijk mijn mond. Mijn dankbare baasjes lieten mij daarna pas vrij. Daarna heb ik ook niet meer gejankt (later wel…. Lees verder)
De 1e 2 nachten heeft 1 van mijn bazinnetjes bij mij geslapen zodat ik niet alleen in de kamer was. Dat was eigenlijk niet nodig want je hoorde of zag mij niet meer! Enfin, na de 3e nacht moest ik alleen beneden blijven en dat deed ik keurig.
In de 1e week heb ik drie keer de dierenarts gezien. Ik bleek namelijk kennelhoest te hebben en ook mijn darmen waren wat van streek door de lange reis en wisseling van het voer. Maar na 2 weken was dat ook weer achter de rug.
Ook in de omgang met mijn oudere stiefbroer (kruising korthaar collie van 10 jaar) was ik erg braaf. Zo gauw hij de lip optrok, maakte ik al dat ik wegkwam! Ik heb in totaal maar 3 afstraffingen gehad van mijn stiefbroer maar dat waren alleen maar ongelukjes…. Ik liep dan per ongeluk heel hard tegen hem aan terwijl ik mijn gekkenuurtje had en dat kan dus niet omdat mijn oude stiefbroer last heeft van zijn poten. Nu kan ik het goed met hem vinden. De 1e 2 weken heeft hij mij genegeerd maar door stug volhouden van mijn kant vond hij het stiekem toch wel leuk om met mij te spelen. Wel keerde hij mij steeds op de rug omdat hij wilde controleren of ik niet stiekem toch een teefje was. Ze hadden hem namelijk een jong teefje beloofd en dan kreeg hij mij!
Het overdag –alleen zijn- ging in 1e instantie goed maar al snel ging ik steeds meer protesteren. Niet omdat ik bang was, want ik ben een stoere pup maar meer omdat ik mij stierlijk verveelde in de bench. Ondanks dat ik moe gespeeld was en maar hooguit 2 uurtjes alleen moest zijn; het kon mij niet boeien. Ze hebben alles geprobeerd maar het lukte dus niet. Ze gaven mij bijv. een Kong met lekkernij er in. Ik was inderdaad rustig en ging braaf er aan zitten eten maar zo gauw het op was begon ik weer met loeien.
Mijn baasjes werden er gek van! Ook ’s nachts begon ik steeds meer te spoken in de bench. Uiteindelijk hebben ze besloten mij ’s nachts uit de bench te laten en dat werkte dus. Ik hield braaf mijn mond en ging heerlijk slapen. Ze snapten namelijk niet dat ik als (KRUISING) husky bewegingsvrijheid nodig heb. Ik vind het namelijk heerlijk om steeds na 45 minuten slapen mij te verplaatsen naar een andere plaats om daar weer verder te slapen (vaak heb ik aan een halve meter voldoende).
Nu moest ik alleen nog aantonen dat ik eigenlijk het liefst bij mijn baasjes ben en hoe doe je dat….. Nou gewoon ervoor te zorgen dat je heel snel leert traplopen en dat je dus ’s nachts naar boven sluipt. De kamerdeur kan namelijk niet dicht omdat de katten vrij door het huis mogen lopen. Mijn baasjes dachten slim te zijn door een constructie te bouwen waardoor ik niet naar boven kon komen. Maar binnen 5 minuten had ik deze constructie omzeilt en was ik weer boven. Mijn baasjes hebben daarom de hoop maar opgegeven en nu mag ik dus ook op de slaapkamer! Ik vind het zo heerlijk dat ik na de laatste wandeling ’s avonds al linea recta naar boven wil maar dat mag dus niet want ze moeten mij tillen. Ik lig ’s nachts lekker rustig onder het bed van mijn baasjes en verplaats mij gedurende de nacht de hele slaapkamer door (heel wat beter als een bench van meter lang). Nu kan ik dus gewoon uitslapen en hoef ik dus niet vanaf 5 uur vervelend te zijn. Sterker nog; mijn baasjes moeten mij echt ‘vangen’ omdat ik uit mijzelf niet opsta! Ik ben dus tussen 12 uur en 9 uur ’s ochtends gewoon zindelijk!
Sinds 6 weken zit ik op puppy school! Ik vind het daar erg gezellig en ik luister erg goed. Ik kan erg goed volgen (vooral als mijn baasje een koekje in haar hand heeft). Ook vind ik het erg leuk om voor te komen. Ik spurt dan echt naar mijn baas en kan niet snel genoeg zitten om de beloning te ontvangen. Ik ben ook lid van het demonstratieteam van de hondenclub. Dit betekent dat ik samen met andere honden laat zien wat wij allemaal kunnen.
Mijn stiefbroer zit er ook en die is dus al een echte prof. Hij kan alle commando’s en kan ook behendigheid. Ik moet dat allemaal nog leren. Eén toestel van de behendigheid vind ik al het einde…. Namelijk de tunnel. Ik mag namelijk nog niet springen maar wel door de tunnel. Dit vind ik geweldig en ik ga als ik de kans krijg net zolang door totdat mijn baasjes mij eindelijk te pakken krijgen. Dit is op zich niet zo moeilijk want mijn baasjes liggen in een deuk om mijn capriolen.
Ik heb ook leren zwemmen al vind ik dat niet zo leuk. Mijn grote stiefbroer zegt dat ik mij aanstel en dat ik gewoon moet durven. Ik vind het water ook erg leuk en plons er ook wel in maar ik vind het gewoon prettig om grond onder mijn voeten te blijven voelen. Mijn baasjes blijven het echter proberen dus het is nog even afwachten wat het wordt.
Ik heb trouwens ook een ander speelvriendje uit Spanje. Hij heet Sem en komt dus ook uit Spanje. Een vriendin van mijn baasjes is namelijk ook enthousiast geraakt over de stichting en was meteen verkocht toen zij mijn vriendje zag. Minimaal 2 x per week zien wij elkaar en spelen wij de hele avond.
Ook met andere grote honden ga ik goed om alleen ben ik nog wat afwachtend. Vooral als mijn grote stiefbroer er niet bij is dan ben ik minder stoer. Mijn baasjes laten mij echter bewust kennis maken met de andere grote honden zodat ik steeds minder bang ben. Ik ben eigenlijk ook niet echt bang maar probeer wel indruk te maken. Zo gauw de hond echter aan mij gesnuffeld heeft, laat ik mijn hoge rug zakken en snuffel ik zelf ook aan de andere grote hond.
Trouwens, ik heet geen LOBO meer maar mijn bazinnetjes hebben mij GAMBLE genoemd. Ze vonden het namelijk een gok om mij te nemen maar tot nu toe zijn ze erg tevreden met mij.

Groetjes en een poot + lik van,

GAMBLE

(en mijn baasjes Yvonne en Marcella)

 [ga pagina terug]