Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen, verhalen
Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen

 


08-09-2008
Dagboek Igor
Ik ben Igor en ik ben woensdagavond aangekomen op Schiphol. Een vreemde heefft mij meegenomen vananf Mallorca. Een mijnheer en mevrouw waren al naar me op zoek en die namen me mee. Maar wat is het koud hier. Ik ging eerst nog ergens logeren en ja hoor ook nog 2 vriendjes, waren ook al uit een voor mij vreemd land gehaald. Ik mocht hier logeren tot mijn echte baasjes mij zouden ophalen. Zaterdag kwamen ze, bleven logeren en hebben me meegenomen.
's Middags zijn we nog naar mensen geweest daar liep weer een vriendje en snuffelen aan mij dat zij deed,Want wat bleek het is een teefje en ik blijf natuurlijk. Ik heb met mijn nieuwe baasjes een heel lange reis gemaakt. In mijn nieuwe huis zijn ook 2 poezen, de ene is erg aardig maar de andere een wit met zwarte vlekken deed gelijk lelijk tegen mij, ik wilde alleen maar even snuffelen.
Mijn nieuwe baasje hebben geen traphekje en een makkelijk trap, ik ben dus de eerste nacht stiekem naar boven gegaan om bij het vrouwtje voor het bed te gaan slapen, tegen de ochtend ben ik heel zachtjes op het bed gekropen en heerlijk geslapen. Nu nu zit ik weer even op het bed met een bal mijn mond te wachten tot het vrouwtje verder met me gaat spelen, ze zit nl. achter zo`n raar ding en dan hoor je alleen maar tik tik.
Nou dit was het dan ze komt nu gelukkig van dat ding af,
18-09-2008
Ik zal nog even vertellen wat ik gisteren weer uitgespookt heb. Baasje dacht dat ik wel zonder riem naar buiten kon en ja hoor dolle pret. Ik kon het niet laten om net als gisteren bij het vrouwtje toch weer lekker te gaan snuffelen aan die grote bruine ballen in de wei , daar kun je lekker in rollen, dus als mijn vriendjes weer komen kunnen ze lekker mee doen.
Die wei is wel groot hoor, ze konden me met z`n tweeën niet pakken, ik heb er maar een spelletje van gemaakt en ben helemaal door de wei naar die grote enge beesten gaan kijken. En ja hoor, er waren ook twee kleinere en ik probeerde hier mee te spelen, dat lukte niet zo goed. Ik wilde weg rennen maar o wee het vrouwtje had het gezien en kon me net aan die enge witte band grijpen die je zo heel lang om moet houden. Ze was erg boos en het baasje ook, hij heeft me toen opgepakt en naar binnen gebracht. Dit is niet leuk hoor want nu mag ik niet meer de wei in en moet ik weer die rode riem om. Ik mag niet meer loslopen, ik begrijp eigenlijk niet waarom, zo erg was het toch niet?
Dikke grote poot van

IGOR


[ga pagina terug]