09-12-2006
Eindelijk, vannacht is het zo ver. Na bijna 2 maanden wachten komt de door ons gereserveerde hond "GOLD" naar Nederland. rond 22:30 uur zal hij samen met vrijwilligster Thea landen op vliegveld Zaventem in Brussel. Rond 01:00 uur hope wij hem voor het eerst te knuffelen bij restaurant de Lucht in Den Bosch. Wel spannend hoor. Hoe zal hij zijn, Klikt het tussen hem en ons, klikt het tussen hem en Danjo onze 9 jaar oude Labrador. We hadden hem al veel eerder kunnen hebben waren het niet dat hij net voor hij naar Nederland zou komen last kreeg van een huisaandoening. Deze was volgens de dierenarts in Spanje erg besmettelijk voor andere honden en moest dus eerst behandeld worden.
Maar nu.... nog een paar uurtjes en dan kunnen we hem eindelijk in onze armen sluiten. De zenuwen beginnen langzaam te komen. Wil je weten hoe het afloopt? We zullen over een paar dagen een nieuw stukje schrijven over ons nieuw familielid. Ook zullen we dan zijn nieuwe naam onthullen. Jullie willen niet weten hoeveel moeite die gekost heeft, Hoe gaan we hem noemen, wat past bij hem bij zijn karakter en zijn achtergrond. Maar goed.... Nog even en jullie zullen het weten.
 

”Gold” op het vliegveld

10-12-2006"Gold"is echt een poepie, was in het begin erg terughoudend en wat bang (eigenlijk nog steeds, maar op den duur gaat dit goed komen wanneer hij meer zelfvertrouwen krijgt, ook in ons) Gold heeft veel haar ( ook erg geklit) maar is erg mager, heup beenderen voel je goed. Thea schatte zijn gewicht op 11/12kilo.
. Wat erg opvalt is dat hij het niet zo op mannen heeft. Wanneer Frank toenadering zoekt, loopt hij van hem vandaan. Wanneer Frank hem geen aandacht geeft, dan komt ie wel en laat zich aanhalen.
Met Danjo is het goed gegaan en in eerste instantie deed hij er erg weinig mee, nadat we thuis waren gekomen en een korte wandeling later was het stoeien en spelen. Gold heeft ons vannacht wakker gehouden met blaffen zo nu en dan en huilen.
Toen we vanmorgen naar beneden gingen wachtte ons een grote verassing, behalve het enthousiaste gegroet van beide honden.Had Gold een aantal keer zijn behoefte binnen gedaan, had een stuk hout dat voor de openhaard was bedoeld aan stukken gebeten en heeft ontdekt dat vissenvoer erg lekker is. . Dus al met al hadden we het druk vanmorgen met poetsen.Gold gaat voortaan " Bo-ghy" heten , dit uiteindelijk nadat wij wel duizend namen voor hem hadden verzonnen.

Danjo & Bo-ghy ( Gold)
31-01-2007

We zijn nu ongeveer 2 maanden verder en willen jullie toch even vertellen hoe het met Bo-ghy gaat bij ons.
Nou hij heeft echt zijn plaats gevonden. Wandelen in de bossen vind hij heerlijk en loopt nu sinds ongeveer 5 weken los mee in de bossen. Hij luistert goed, komt terug als we hem roepen. Dit kan ook wel een half uur duren als hij een konijn heeft ontdekt maar uiteindelijk komt hij helemaal uitgeput en blij terug. Doordat we hem steeds enthousiast begroeten en belonen als hij terug komt blijft hij ons uiteindelijk toch leuker vinden dan de konijntjes. Gewoon op straat lukt dit nog niet want hij vind alles wat beweegt zeer interessant en wil hier achteraan.
Vorige week echter kwam hij niet terug????? Na ongeveer 40 minuten roepen en zoeken vonden we hem bij de waterzuivering achter het hek. Op de een of andere manier was hij achter een konijn aan onder het hek doorgekropen en kon nu niet meer terug. Het bedrijf was inmiddels gesloten dus mocht ik over het hek klimmen om hem “te redden” Na een paar kleerscheuren was dat ook geregeld en kon Bo-ghy weer bevrijd worden. Al met al een behoorlijke panieksituatie. En Bo-ghy……… Die stond kwispelend te kijken of er nog meer konijntjes waren.
Konijnen, vogels, eekhoorns, fietsers, noem maar op alles is een leuk speeltje voor hem.
Bo-ghy gunt zichzelf soms nog geen tijd om zijn behoefte te doen zo leuk vind hij de omgeving en alles wat er om hem heen gebeurt.
Een bange, onzekere hond van 11 kilo zoals we hem kregen is langzaam aan het veranderen in een enthousiaste, levenslustige puber van nu 19 kilo.
Binnen in huis gaat het ook erg goed me hem. Hij eigent zich regelmatig de bank toe om lekker te gaan liggen slapen.

De begroetingen met onze kat gaan ook steeds beter. Nadat Bo-ghy een paar keer geprobeerd heeft om op de kat te gaan zitten en dit moest bekopen met een tik van de scherpe klauwtjes begint hij zich iets rustiger te gedragen.
Bo-ghy kan nog niet lang alleen binnen zitten. Zolang de deur naar buiten openstaat gaat alles goed maar zogauw die dicht is gaat het toch nog mis. Waarschijnlijk een soort van verlatingsangst of gevoel van opsluiting.
Om deze reden zijn beide honden met hun slaapplaats verhuisd van de woonkamer naar de garage en tuin waar ze een heerlijk bed hebben om te liggen en ongeveer 200 m2 om vrij rond te lopen. Hier verblijven ze nu om te slapen en als wij allebei niet thuis zijn.
Al met al zijn wij heel blij met onze nieuwe Spaanse vriend en ik weet zeker dat Bo-ghy ook heel blij is met ons.

 



De groetjes van ons, Danjo, Bo-ghy, Sproetje & Sjaakie en wie weet tot ziens……….
 

 [ga pagina terug]