Mijn verhaal......
Ruim vijf weken geleden kwam ik per
vliegtuig, met andere hondjes, in Nederland.
Op
een meeting-point, in de buurt van
's-Hertogenbosch haalde mijn huidige baasjes
mij op.
Dat was wel wennen! Ze waren aardig, deden
lief, roken aan mij........"Lieve help ik
ben geen puppy meer!", dacht ik. Maarja, ze
waren zo blij, ik deed het spelletje maar
mee en ging mee naar hun huisje.
Eenmaal in hun huisje gekomen gaf ik ze
gelijk les van waar ik wel en waneer ik moet
plassen en poepen.
Oke, ze liepen eerst een rondje met mij,
maar het nieuwe veldje..... daar moest ik
aan wennen. Om hun niet teleur te stellen,
deed ik een klein plasje buiten en de rest
binnen. lekker makkelijk en lekker
warm.......Toch? Dat mocht niet van ze, dus
kreeg ik een lesje van : hoe maak ik mijn
baasje alert! Simpel: lekker heel vroeg bij
het bed staan en heen en weer lopen en niet
wachten eer ze aangekleed zijn, nee, ik
hielp ze daarmee. Dat laatste vonden ze dus
eerder tegenwerken, dan meewerken. En ja bij
discussies doe ik mijn gewoon mijn ding .
Na
een week werkte dit niet geheel, dus een
ander tactiek.
Meewerken dus!
Wel grappig, want iedere keer als ik mijn
behoefte deed , beloonde ze het met een
extra aai over mijn bolletje, of anders
riepen ze van "goed zo.....heel mooi". Oke,
dan ben ik ook de beroerdste niet meer.
Ook was het wennen met al die andere honden
die je tegenkomt. Eerst blafte ik tegen ze,
maar dat zorgde alleen maar voor dat ze
juist naar mijn kwamen. En mijn baasje tilde
mij niet eens op. Nee, ik moest maar wennen
aan de andere honden. Ook hier heb ik mij
maar bij aangepast!
Eten en drinken..........
Wel wennen dat je een eigen bakje hebt. Of
beter gezegd drie bakjes. Twee voor eten en
eentje voor water. Uiteraard at ik eerst
heel weinig, maar dat was meer de
beleefdheid van mijn kant uit. Later merkte
ik dat ze toch meer en meer kochten voor
mij, dus die sport om eten te halen
vertaalde ik in eten en ik ben de laatste
tijd er heel goed in.
Ohja.......naast hondebrokjes en - vlees,
ben ik gek op kaas, pik ik stiekem eten va n
de tafel, idem chipjes uit de handen. Dit
graag niet door vertellen.
Minder succesvol was mijn eten-verstopperij
tussen de kussens van de bank. Hoe goed ik
mijn best heb gedaan, het werd snel ontdekt.
Maar het leukste blijft wel om zondag
ochtend(ook al ben ik net uitgelaten) mijn
baasje te verrassen in bed. Beide oren
likken, kopjes geven tegen zijn hoofd en
vooral lekker mijn pootjes tegen zijn rug
duwen, zodat hij geen kant uit kan gaan,
behalve uit bed dan.
Deze aandacht vragen lukt overigens ook bij
de buurvrouw, vooral bij haar zusje, dan kan
ik lekker een uur op schoot zitten en overal
worden geaaid.
Nou ,dit was het dan zover.........over een
half jaartje kom ik terug, met mijn verhalen
uit het buitenland, dan mogen mijn baasjes
mee op vakantie.
Vr. groetjes ,
Fininha
IJmuiden
[ga pagina terug]
|
