Hallo, hier het verhaal voor eind goed
al goed van Figo.
Eind maart hebben wij
Figo opgehaald bij Annemiek in Dedemsvaart. Het was wel vreemd voor
beide kanten. Opeens moest hij weer met vreemde mee weg bij Annemiek en
al zijn vriendjes. Wij hebben altijd hele grote honden gehad die
achterin moesten.De hele weg heeft Figo lekker bij mij op schoot
gezeten. In Uitgeest aangekomen voelde hij zich snel thuis. De kinderen
vonden hem geweldig (eindelijk een keer een hond die niet groter is als
hun) en dat was wederzijds. In de eerste week heb ik hem meteen laten
castreren en zijn hele gebitje laten reinigen en rotte kiesje laten
trekken. Hij heeft boven nog maar een tandje haha wel een koddig
gezicht.
Dat
van die castratie heeft ie mij wel kwalijk genomen hij moest een kap op
en dat vondt meneer niks (kan me voorstellen) en hij ging ook vaak
demonstratief met zijn rug naar mij toe zitten. Maar daarna kwam voor
hem de leuke tijd en de tijd om vertrouwen op te bouwen.
Figo is een hele lieve
hond en een perfecte hond voor in huis. Hij heeft nog nooit iets
gesloopt en kan goed alleen zijn meestaal slaapt hij dan. 's ochtends om
half acht gaan we lekker lopen, en om half twaalf mag hij mee naar
school wandelen en ook om 3 uur. En 's avonds heerlijk over de dijk met
de kinderen of soms alleen met z'n tweetjes. Hij geniet er echt van om
buiten te zijn. Met andere honden moet ik wel oppassen, het is een wolf
in schaapskleren hoor. Met teefjes gaat het prima vooral hele grote
teven vindt hij bijzonder intressant. En hij heeft een vriend en dat is
Roemer een hele grote jacht hond, dit is de enige reu die hij geweldig
vindt en dat is wederzijds die twee kunnen heerlijk spelen. Voor de rest
is het altijd oppassen want hij staat kwispelend te ruiken en dan opeens
grrrrrrrrrrr hap. Gelukkig zit hij vast en kan ik hem goed corrigeren.
Hij heeft een lekkere lange loop lijn van 8 meter. Soms mag hij los op
de dijk en gaat het redelijk met andere honden. Maar hij is al een keer
weggerend over de weg dus ik hou hem liever vast ik ben zo bang dat ik
hem kwijtraak.
In juni zijn we op
vakantie geweest naar Turkije dit was al besproken en bij mijn vriendin
was hij door het katteluik ontsnapt dus ging hij 2 weken naar pension.
Mijn vriendin heeft hem weggebracht ik vondt het vreselijk. Maar iedere
dag sms de we en het ging heel goed. Ik had gezegd dat hij thuis pens en
vlees kreeg en geen brokjes dus kreeg hij dat daar ook en hij zat met
een leuk teefje. Toen ik hem ging ophalen was dat heel bijzonder. Hij
zag met werd helemaal gek en met zijn twee voorpoten klemde hij om mijn
benen (niet om te ritten) om te zeggen ik laat je nooit meer gaan. Nou
dat hoeft ook niet want we gaan nooit meer weg zonder Figo. In de grote
vakantie is hij lekker mee geweest 6 weken lang op de camping in
Hoendeloo heerlijk in het bos. 's Avonds als wij gaan slapen mag hij mee
naar boven hij heeft zijn eigen mandje daar staan en met onweer springt
ie altijd in mijn armen hij is dan zo bang dan mag ie lekker naast me in
bed heeeeeeeeeerrrrrrrlijkkkk vinden wij dat samen. Voor de rest neem ik
hem zoveel mogelijk overal mee naar toe als ik op visite ga en hij past
zich prima aan. Voor ons is het de ideale hond en wij hebben het
vreselijk met hem getroffen. Ik hoop ook echt dat andere mensen deze
verhalen lezen en ook een hond of kat van de stichting adopteren.
