Ik heb Diego in december 2007 geadopteerd. Toen ik hem zag was ik op slag verkocht! Voor mij was Diego niet bang en erg op zijn gemak. Maar voor andere mensen (vooral mannen) was hij heel terughoudend en soms bang. Na een half jaar zag ik duidelijk vooruitgang, eerst is hij nog wat afwachtend maar de meeste mensen mogen hem nu wel aanhalen. Ik neem hem ook af en toe mee naar het dierenpension waar ik werk, zodat hij meer in contact komt met andere mensen. Ook kan hij daar spelen met honden van zijn eigen grootte. We hebben namelijk nog een hond een Maltezer, maar die vindt Diego vaak iets te lomp spelen…
In de eerste weken ben ik veel met hem naar de dierenarts geweest, er was/is misschien sprake van leishmania. De testen waren negatief, maar de ziekte kan zich ook inkapselen en na een paar jaar naar buiten toe treden.
De eerste paar maanden was wel even wennen voor hem, hij heeft heel veel gesloopt in huis. Waarschijnlijk had hij verlatingsangst. We hebben langzaamaan opgebouwd dat hij alleen kon zijn, dat gaat nu gelukkig heel goed.
Diego woont nu in Raalte, samen met nog een andere hond en twee katten. Hij heeft hier veel vrijheid en racet dan ook regelmatig over de wei- en maïslanden heen, waar hij zijn energie goed kwijt kan. Luisteren kan hij wel, maar doet hij alleen als hij daar zin in heeft. Sinds kort zitten we op cursus en misschien wordt het nog wel beter. Diego is een geweldige, lieve en grappige hond waar we heel blij mee zijn!!!


                                                                                                                    
Jaqueline Hazebroek uit Raalte
 

                                                                 
                                                                                   
[ga pagina terug]