Wij hebben zaterdag 4 maart Bruna geadopteerd.
We hebben al een korthals griffon, Tiuri van 11 jaar oud
en Pluk, onze spaanse straatmadelief via eurohonden, van 2 jaar oud. Bruna heet nu BORAH. Hieronder volgt het dagboek van Borah van de eerste dagen. Op een foto staan Tiuri en Pluk samen en de andere 2 fotos staat bruna/Borah, ze is een griffonmix dus ze lijkt wel heel erg op Tiuri.

Zaterdag:
Nou zat ik lekker in een huisje waar ik me veilig voelde, komen er mensen, man en vrouw. Dat vond ik toch wel eng. Dus ik lekker blaffen vooral tegen die man maar toen hij op de grond ging zitten en me lekkere brokjes gaf merkte ik dat hij wel meeviel en mocht hij me wel aaien, die vrouw vond ik iets minder eng dus daar sprong ik al heel snel tegen op en later ook tegen die man. Toen gingen we effe naar buiten en toen hadden ze ineens 2 andere honden bij zich. Die blonde werd helemaal zenuwachtig en ging harstikke hoog springen tegen die man op en die bruine, het leek net of ik in de spiegel keek en die snuffelde even en toen hebben we een stukje gewandeld, daarna weer lekker naar binnen en toen even later weer naar buiten en gingen we in een de auto. Ik voorin tussen de benen van die vrouw en gingen we rijden. ik snapte er niet zoveel van en ik vond het wel eng en mijn maag ging ineens raar doen en dus weer stoppen en ik toen moest ik er uit, jippie maar nee hoor ging ze alles opruimen en moest ik er weer in Nou toen ben ik maar gaan liggen na hele lange tijd ging mijn maag weer heel raar doen en weeer maar toen we stopten mocht ik eruit en gingen we ergens naar binnen. Die vrouw ging weg met die andere 2 honden en toen ben ik maar lekker rond gaan snuffelen in het huis en geknuffeld met die man, ik vind hem toch wel heeeeeeeeeeeel aaardig! Toen kwam die vrouw weer terug met de honden en moest ik ook mee naar buiten. Maar je loopt hier gelijk de bosjes in en geen autos dus dat vond ik toch wel leuk! daarna weer naar binnen. Ik vind het huis toch wel een beetje eng als die honden erook zijn dus blijk ik maar in de keuken liggen dat deed ik in mijn andere huis
ook. Voordeel hiervan is dat hier ook eten is dus ik kan het lekker in de gaten houden.

zondag:
Lekker geslapen en toen gingen we allemaal naar buiten en ik moest nog aan de lange lijn maar lekker gesnuffeld en ik vind het hier wel leuk om buiten te zijn geen enge autoos in de buurt en ik werd helemaal vrolijk van die sneeuw dus lekker rare huppelsprongen gemaakt. Thuis kreeg ik lekker eten
en ik wil wel graag in de grote kamer maar dat vind ik toch nog een beetje eng dus maar weer in de keuken. Toen gingen we weer naar buiten en toen
mocht ik zonder lijn. das leuk joh en iedere keer kreeg ik brokjes als ik effe naar mijn baasjes ging en zeggen ze borah tegen me dat betekent zeker
brokkies nou ik kom wel hoor. Ik heb ook eendjes in het water gejaagd maar ik blijf wel lekker dicht bij mijn baasjes want die hebben brokkies oh en
die zijn zo lekker. En thuis ben ik ook maar lekker gaan kijken hoe groot het huis is en je kan er 2 trappen op maar ik vind het toch wel een beetje
eng met die blonde in huis, de ene keer doet ze niks en de andere keer weer grommen. Maar die baasjes vind ik wel heeeeel lief. Daar wil ik de hele dag
wel naast liggen en geknuffeld worden.
Maandag:
Gaat die man weg en die vrouw ook en komt ze met een nog een hond aan maar dat is lekker een puppie en dat doet me een beetje denken aan mijn eigen
puppies die weg zijn. Dus toen we weer naar buiten gingen heb ik lekker gerend met die pup en toen zag ik in de verte wat liggen dus ik dacht rennen
en PLONS, ik ging koppie onder maar snel zwemmen naar de kant en toen werd ik eruit gehaald door die vrouw. BRRRR ik heb me lekker uitgeschud en ben
maar weer lekker gaan rennen. Ik vind die pup wel leuk maar die woont hier niet die komt alleen op visite. En nu lig ik lekker boven op een kamer naast
die vrouw terwijl zij over mij zit te schrijven, zegt ze . En die blonde ach dat went wel en die grote bruine die slaapt alleen maar dussuh, ik denk dat
ik hier maar blijf

Bruna een jaar verder:

Hallo!

Bij deze een update over vh Bruna en nu Borah

Een jaar geleden,4 maart 2006, sprongen we in het diepe met Borah in de hoop dat zij het hondemaatje voor pluk zou kunnen zijn. Een schuchter wat angstig hondemeisje kwam bij ons binnen. Langzaam aan ging Borah ontdekken dat de wereld niet alleen eng is maar ook heel spannend en leuk kan zijn. eerst voorzichtig rondom onze benen en langzaam aan werd haar wereld buiten groter en werd deze dame een echte ontdekkingsreiziger. Onder de bezielende leiding van Pluk werd Borah een fanatieke katten jaagster, vond ik wat minder leuk.

Heeft als gevolg dat ze hier in de wijk niet meer los kunnen ondanks al het groen omdat zij de wijk intrekken op zoek naar katten en eten. Maar gelukkig hebben we een groot park op 2 km afstand dus met de fiets is dat prima te doen en daar kunnen ze heerlijk los. Toen ze er achter kwam dat je ook heel hard achter je neus aan kan rennen achter katten en konijnen aan kwam ze er achter dat het vrouwtje je toch niet kon pakken dus ging de figuurlijke middelvinger af en toe omhoog omdat mevrouw nog niet uitgewandeld was. Gelukkig heb ik al ruime jachthondenervaring dus werd hier niet warm of koud van. behalve toen het tijdens een wandeling in Chaam op "opsporing verzocht" ging lijken gedurende haar verdwijning van anderhalve dag, gelukkig eind al goed. Nu de verlate pubertijd wat achter de rug lijkt te zijn houdt ze ons gelukkig wat beter in de gaten. Wat we hoopten kwam ook uit, Pluk en Borah werden maatjes en vullen elkaar goed aan. Pluk is buiten niet alleen meer bezig om alles in de gaten te houden maar raust nu ook lekker met Borah mee door het veld en de bossen. En in huis rauzen ze samen ook wat af. Borah is een echte waterrat als het kwik boven de 14 graden stijgt. Volgens mij is ze ook een kruising van een waterpoedel ze heeft zwemvliezen en een ideale vacht verharen doet ze zo goed als niet af en toe wat plukken maar dat stelt ook niet veel voor in tegendeel tot poedels groeit het haar niet door. Ze vindt het heerlijk om geborsteld te worden en doe ik alleen maar om alle modder en zand van haar af te borstelen maar als ik Pluk moet borstelen probeert ze de hele tijd tussen pluk en de borstel te gaan staan.  ze vindt het heerlijk om naast de fiets te rennen, motors, vrachtwagens enz. ze kijkt niet meer op of om en ik moet haar echt afremmen anders trekt ze me de hele weg naar het park toe. En ze wordt ook lekker gewiekst, als zij weet dat er ergens eten ligt dan gaat ze heel langzaam achter me lopen en blijft dan stilstaan tot ik op een gegeven moment in haar ogen ver genoeg ben en dan roets neemt ze een run naar het eten.  Faks een van mijn vorige honden deed het ook. Maar je wil niet weten hoe vaak ik daar nog in trap.  Het is echt heerlijk om te zien dat ze niet meer bij het minst geringste in elkaar duikt maar gewoon volop geniet van wat het leven haar te bieden heeft. In het begin voorzichtig naar mensen/visite nu dringt ze zich bij een ieder op voor haar portie knuffels waar ze niet genoeg van kan krijgen.

Het enigste nadeel van Borah is ................... ze kijkt altijd zo zielig als ze het eten van het aanrecht steelt, op bed ligt, met haar modderpoten op schoot ligt, ze nog even een extra ommetje maakt langs de plaatselijke vuilnisbakken, 's avonds laat. Het leven is ook bikkelhard he Borah, zo weinig tijd om zoveel leuke dingen te doen.

Met vriendelijke groet. Astri Skarveland.

 

[ga pagina terug]