Eind goed, Al goed verhaal van Blondie die nu Quita heet.

29 juni 's middags... de deur gaat open...m'n nieuwe vrouwtje met de kinderen!!!!! Joepie!!!! Ik vlieg over de bank gelijk naar ze toe om te likken en tegen ze aan te springen. Het vrouwtje gaat op de grond zitten en ik ga lekker bij haar op schoot liggen om te kroelen. Ja hoor, dit zit wel goed. Wat zijn ze blij me nu in het echt te zien, want foto's op internet kunnen nog wel eens een ander beeld laten zien. Maar ik heb me toen al op m'n best laten zien, dus grote verrassingen waren er niet (behalve dat m'n staartje korter was als gedacht, maar dat is wel handig als er kopjes op de tafel staan). Zonder problemen ben ik mee naar m'n nieuwe huis gegaan en heb daar later ook kennis gemaakt met het baasje (ook een toffe vent).

Inmiddels ben ik nu 8 weken bij hun, en raad eens??? Ik heb het er nog steeds geweldig naar de zin. Ik ben zelfs 5 weken mee geweest naar de camping. Ik laat me nog steeds van de beste kant zien. Ik ben super zindelijk geweest vanaf het allereerste moment dat ik bij ze binnen stapte en zelfs op de camping deed ik alles braaf buiten het terrein. Ik ben een echte schoothond geworden, hoewel ik daarmee toch wat probleempjes begin te krijgen, want m'n achterwerkje glijdt er steeds makkelijker vanaf. Zou ik soms groeien??? Maar gelukkig gaan baasje en vrouwtje vaker met de benen op de bank en mag ik er bovenop gaan liggen. Wat wil een hond nog meer...Ja...eten, spelen,graven (maar dat vinden ze niet zo fijn), zwemmen, rennen achter de konijnen aan, enfin jullie snappen het wel.

Het hele gezin is dol op me en ik ook op hen. Ik weet zeker dat ik hier een heerlijk leven zal hebben. Daarom wil ik de stichting ook zeer hartelijk bedanken dat ze me naar Nederland hebben gehaald en een nieuw thuis voor me geregeld hebben. Ook Debbie en Erwin wil ik bedanken, waar ik eerst heb mogen logeren toen ik in Nederland aankwam.

groetjes en een lekkere lebber van Quita 

 

[ga pagina terug]