Eindelijk
dan ook mijn verhaal! Sinds maart 2006 woon ik in Arnhem in het
Spijkerkwartier. Bij een wandelgraag vrouwtje en een bed-luierend baasje, de
ideale combi. Zo uit het bos lekker uitdutten op een kingsize bed naast de
baas. Wat wil een hond nog meer? Alles doe ik samen met Pelle, mijn zwarte
knight-in-shining-armor. De eerste dag, okee dan, de eerste twee dagen, was
ik nogal onder de indruk van deze machtig grote flatcoat, maar al snel
ontdekte ik wat een giga knuffelbeer hij is. En altijd in voor lol. Af en
toe dacht ik dat ik ook nog een poes zag wegglippen in dat grote huis waar
je weergaloos trappen op en af kan rennen, tenminste als het vrouwtje niet
in de buurt is want die vind dat slecht voor mijn gestel. Pff.
En ik had het goed gezien er zat ook een poes! 2 weken na mijn komst heeft
het vrouwtje ons mee genomen naar de kraamkamer en kon ik kennismaken met
Missy. Ze was net bevallen van 3 kittens. Pelle en ik keken goed uit of
Missy het goed vond dat we binnen kwamen, we wilden niets liever dan zo lang
mogelijk op die kraamkamer blijven om alles te kunnen zien. Hoe de kittens
dronken en speelden en zeker ook om in de kattebak te duiken op zoek naar
lekkere drollen! Als het volgende bezoek te lang op zich liet wachten dan
slopen we zelf stiekem naar boven. Ondertussen is de kraamperiode voorbij en
zijn Missy en haar zoontje Harry weer beneden bij ons ingetrokken. Vooral
Harry en ik kunnen goed met elkaar overweg, ik moet altijd kwispelen als hij
zijn aanvallen op mijn staart uitvoert en dan gaat hij helemaal door het
lint. Grappig hoor! We plunderen samen ook regelmatig de oud papierbak op de
gang. Nooit gedacht dat je zo veel schik kon hebben met zo’n klein ding.
Missy komt regelmatig een wasbeurt bij me halen en ik voldoe natuurlijk
graag aan haar verzoek. Tja, ik mag best stellen dat ik tevreden ben met de
keuze van dierenhulpzondergrenzen. ’s Ochtends voor dag en dauw gaan Pelle
en ik uit ons dak in Sonsbeekpark. Ik leer van Pelle dat water ondanks dat
ik het nog steeds maar vies nat vind, toch heel leuk is om door heen te
spetteren en plonzen. Dat zwemmen heb ik nog niet helemaal door hoor.
Doordeweeks overdag ga ik mee met het vrouwtje naar kantoor. Grappig he, ik
werk overdag! Pelle is er meestal ook bij. In de ochtend spelen we veel. Met
de
lunch gaan we samen met Saar (bouvier van de magazijnbaas) rennen in een bos
vlak achter de dijk, tussen de weilanden (lees: koeienvla, sloten, modder en
vogels!) door. Daarna is het echt slapen geblazen tot we naar huis gaan. Zo
slim en oplettend als ik ben, heb ik natuurlijk al precies van Pelle
afgekeken wat het vrouwtje met haar commando’s bedoelt. Ze vindt dat razend
knap van mij. Pff, niets aan toch? Gewoon net zo doen als Pelle! Ik ga ook
op les, maar daar ben ik natuurlijk de knapste hond van het stel! Hé, ik las
op de site dat mijn broertje ook last had van zijn oren?! Had ik ook, rot
joh! Maar mijn vrouwtje had het met Surolan gelukkig snel weer in orde. Nu
controleert ze iedere week onze oren! Veel plezier met de foto’s. Lieve
opvangmensen van dierenhulp wees gerust, hier wil ik nog wel een heel poosje
blijven.
Oktober 2007
Even een update! Mensen kinderen wat vliegt de tijd. Ik heb mijn 2e
verjaardag net gehad. Nou moet je niet denken dat dat met een flink vlezig
bot gevierd is hoor! Nee het was gewoon orde van de dag. In de vroege
ochtend lekker razen in het bos achter eekhoorns en konijntjes aan… ik snap
toch echt niet waarom Pelle nou nooit mee doet. Dat noemt zich dan
jachthond! Pfff. Oké dan, apporteren dat kan hij wel, maar eerlijk gezegd
snap ik nou weer niet wat daar dan de lol van is… Na de wandeling lekker
eten en een kauwbot toe, ’s middags met de uitlaatservice mee in het roedel
naar de Rozendaalse hei en ‘s avonds lekker op de bank tegen Pelle aan
liggen slapen. Een dag net als iedere andere. Wel een verjaarsknuffel gehad
en een blik van verstandhouding met mijn baasjes gewisseld: we hebben het
goed met elkaar!
Ik ben dit jaar in het voorjaar en najaar lekker geplukt. Heerlijk dat getut
aan je lijf en jeuk verdwijnt als sneeuw voor de zon. Iedereen vind me
prachtig als ik van de kapsalon thuis kom! Dat gaat traditie worden. In het
voorjaar ben ik gesteriliseerd. Gelukkig maar. Ik was het roerend eens met
die dierenarts die dat als de beste optie zag. Ik schoot namelijk een beetje
door. Van mijn eerste loopsheid binnen 2 maanden weer in de volgende en toen
schijnzwanger… Ik was helemaal overgeleverd aan op hol geslagen hormonen… en
Pelle? Tja, ik heb zo mijn twijfels, hij ziet er zo mooi uit, hij zal wel
van mannen houden! Wat ik ook deed om zijn aandacht te trekken, mijn hitte
sloeg in elk geval niet op hem over. Toch neem ik het zekere voor het
onzekere. Als er andere dames ten tonele verschijnen, houd ik ze liever
direct op gepaste afstand. Nog voordat hij ze in de gaten krijgt. Ik ben
zijn nummer 1 en dat wil ik zo houden! We zijn naar Frankrijk geweest op
vakantie met de auto, spannend joh! Maar ik liet dat niet merken en deed
natuurlijk heel cool met alles mee! Ieder ochtend pootje baden in de
Atlantische oceaan en je kunt wel raden wie kampioen kuilen graven was op
dat Franse strand! Mijn baasjes hadden er zelfs aan gedacht een huisje te
huren met privé eekhoorns in de tuin!!! Zeg nou zelf, dat is toch attent?!
Wat zeg je, Spanje? Nee, daar denk ik nooit meer aan…
