|


Bert,
was een reutje uit
Ayamonte.
Bert was ongeveer 1 jaar. Bert was erg bang, waarschijnlijk kon hij
daardoor niet geadopteerd worden. Bert hing erg aan zijn broer Bart.
Helaas moest de dierenarts besluiten om Bert in te laten slapen
omdat hij een ernstige vorm van hartworm had.
februari 2005 - juni 2006 |
| |
| |
|


Bart
was een reutje uit
Ayamonte,
broer van Bert. Bert en Bart konden niet buiten elkaar. Ook Bart was
erg bang en daardoor kon Bart ook niet geadopteerd worden. Ook Bart
had een ernstige vorm van hartworm waardoor de dierenarts moest
besluiten om hem in te laten slapen
februari 2005 - juni 2006
|
| |
|
| |
|
|


Helga was al
een oude hond. Helga bleek een tumor te hebben en daardoor werd er
besloten om haar in te laten slapen.
Overleden
februari 2006 |
|
|
|
|
|
|
|


Scuba kwam begin februari naar Nederland. Ze was nog heel klein, een
mager puppie dat naar Nederland kwam om een beter leven te krijgen.
Omdat ze nog moest aansterken kwam ze eerst bij mij in de opvang.
Helaas heeft Scuba het niet gered. Parvo sloeg bij haar toe, en
ondanks alle pogingen om haar te helpen was ze te zwak om de strijd
te kunnen winnen. Ze heeft maar 4 dagen in Nederland mogen zijn.
december 2005 - 4 februari 2006
|
|
|
|
|
|


vastgebonden en verlaten. zo werd je in Spanje gevonden. Je zal
het daar niet makkelijk hebben gehad. gelukkig kwam je
daarna bij ons terecht. bij ons mocht je ervaren wat warmte en
liefde was. helaas kregen we al snel te horen dat je heel erg
ziek was. alles hebben we geprobeerd. maar helaas lieverd je
lichaam gaf het op. het is zo oneerlijk! wat voelde we ons
machteloos. Ruim een half jaar hebben we voor je mogen zorgen. veel en veel
te kort. Maisha
jij verdiende beter. je was een wereldhond. zo bijzonder. soms
is liefde ook loslaten zeggen ze. maar wat doet dit een pijn!!
ik hoop dat de reis naar boven makkelijker voor je is geworden
nu je weet wat liefde is. lieve schat wij zullen jou nooit vergeten!
geboren in 2000 - 4 augustus 2006
|
|
|
|
|
|
|
|
 
Hero, een ca 9
jarig oude reu. Hero werd vastgebonden
gevonden aan een boom vlakbij het
opvangcentrum in
Jaca.
De riem was zo kort, dat hij niet eens
een plekje in de schaduw kon zoeken.
Hero was, zoals ze in Spanje zeggen, een
hart op vier benen. Hero had een
tumor en die had metastasen geproduceerd
in de long. Op 24 november hebben ze hem
in moeten laten slapen
geboren medio 1997 - 24 november 2006
|
|
|
|
|
|
|
|


Juancho
was een ca. 2 jaar oude reu. Hij werd
samen met een andere hond
gevonden op de snelweg, waar ze door de politie weggehaald zijn en
daarna door hen naar het opvangcentrum zijn gebracht. Juancho was heel
aanhankelijk en rustig.
Juancho ontsnapte op 30 november uit het
opvangcentrum van Jaca en is
doodgereden.
geboren medio 2004 - 30 november 2006 |
|
|
|
|
|
|
|


Eva was een
11 - 12 jaar oud teefje uit Griekenland. Ze
werd afgedankt door haar
eigenaar. Waarschijnlijk werd Eva als fokteef gebruikt. Ze
was een rustig
en ontzettend lief hondje.
Geboren medio 1996 - 8 januari 2007
|
|
|
|
|
|
|
|


Colmy was
een klein reutje van 3,5 jaar oud uit
Sevilla. Hij was erg bang voor mensen en
andere honden.
Geboren medio 2004 - 28 januari 2007 |
|
|
|
|
|
|
|


Als
tweede van het nest van Tummy kwam je op
de wereld. Je was de kleinste van het
stel. Je moest je beurtje afwachten met
drinken, en je had er veel moeite mee.
Je hebt dapper gestreden kleine meid,
maar het leven was je niet gegund.
3 maart 2007 - 5 maart 2007
|
|
|
|
|
|
|
|


11 maanden
heb ik je in huis gehad,
je was oud, doof een bijna blind
veel hebben we niet samen gedaan,
je ging wel steeds mee met lopen
maar ik moest je al vrij snel op de arm
nemen,
want je was moe.
Ik ben blij dat ik je
11 maanden een "thuis" heb kunnen geven,
je bent 17 jaar geworden en heb volop
van je genoten.
1990 - 27 april 2007 |
|
|
|
|
|
|
|


Cindy werd gevonden in Portugal.
Cindy
had een tumor van 30 cm. doorsnee en van ca. 5 kilogram, of zelfs meer! Cindy
was een
erg lieve hond, een Serra da Estrela. Cindy zou gesteriliseerd worden
en tijdens deze operatie zou ook nog een
kleine tumor verwijderd worden. Helaas bleek tijdens de
ingreep dat Cindy
meer tumoren had. De dierenarts heeft Ana gebeld en samen
hebben ze besloten
haar in te laten slapen.
Niemand had dit kunnen voorzien,
ook de dierenarts
niet.
Cindy is rustig ingeslapen.
|
|
|
|
|
|
|
|


Shane
was een reu van ongeveer 8 a 9 jaar oud. Hij
werd aangereden (auto doorgereden) vlak bij het Centro Canino op
Mallorca
. Hij is door de vrijwilligers meteen
naar de spoedhulp van de dierenarts
gebracht, is daar ook direct geopereerd.
Als gevolg van de aanrijding kreeg Shane
ook nierproblemen. Tot groot verdriet
hebben de vrijwilligers van Mallorca vanmiddag
op 4 juni om
14.30 uur het besluit moeten nemen Shane in te laten slapen, de
nierfunctie gaf het steeds meer op
ondanks de therapie. |
|
|
|
|
|
|


Lief moppie,
Nog maar een een paar maanden oud werd
je achtergelaten in het asiel in
Ayamonte.
Gelukkig kwam je in nederland terecht.
Eerst bij Kamal in opvang, die heel veel
van je hield.
7 maanden jong kwam je deel uitmaken van
ons gezin. We hebben 20 maanden van je
liefde, ondeugendheid en truukjes mogen
genieten.
Wat hebben we van je genoten! Als je ook
maar dácht dat er iets te halen viel,
trok je je trukendoos open in de hoop
dat je daadwerkelijk iets kreeg en vaak
werkte het ook nog! Wat hebben wij vaak
(stiekum) om je gelachen!
Fietsen vondt je geweldig! Het kon je
niet lang en ver genoeg zijn. Waren wij,
baasje en vrouwtje, bekaf, zat je ons
aan te kijken met een blik van: "zijn we
NU alweer thuis?" Tot donderdag 24-05...
Zo vanuit het niks werd je doodziek.
Baasje, vrouwtje en ook de dierenarts
hebben er alles aan gedaan om je te
helpen. Helaas kon je hart het niet aan,
je was al té ziek. We hadden je graag
nog heel veel jaren in ons midden gehad,
helaas heeft het niet zo mogen
zijn...Lieve schat, nog dagelijks denken
we aan je en staan we stil bij "jou"
plekje! Je hebt het vrouwtje over haar
angst voor honden heen geholpen, Je hebt
ons je vreugde en plezier gedeeld. WE
ZULLEN JE NOOIT VERGETEN!!!
Liefs van baasje (Renko) en vrouwtje
(Nanda)
ONYX 01 februari 2005-25 mei 2007 |
|
|
|
|
|
|
 
Dag lieve oude wolf.
Wat missen we je verschrikkelijk. Je
onvoorwaardelijke trouw, je liefde, je
grote vragende ogen en pluizige oren. Je
wolvenloopje. Je heerlijke dikke
knuffelvacht. De grote sprongen die je
kwispelend maakte, als je vis kreeg.
Onze wandelingen in het bos, ja zelfs
het spugen in de auto en het gemopper op
Bemmel.
Je kwam goed door de operatie, maar
daarna ben je zo ziek geworden dat we je
wel moesten laten inslapen. Bij onze
dagelijkse bezoeken aan de dierenarts
was je zo dapper en lief. Straks gaan we
voor het eerst zonder jou op vakantie en
dat voelt zo raar. De autorit was voor
jou geen pretje, maar als je er eenmaal
was vond je het geweldig.
Lieve Juana, we hebben maar een jaar van
je mogen genieten. Veel te vroeg moest
je gaan. Maar als we de foto’s van onze
vele vakanties samen bekijken, zien we
ook hoe je ervan hebt genoten. We zijn
blij, dat we jou dit jaar hebben mogen
geven. We zouden het zo weer doen.
Een prachtige hortensia herinnert ons
iedere dag aan jou. Dag lieve oude wolf.
Heel veel liefs van je baasjes Jan,
Anita, Marilyn, Song en je hondenmaatjes
Bemmel en Misha.
Juana was van 29 mei 2006 tot 17 juni
2007 bij ons.
|
|
|
|
|
|
|
|
 
Elke ochtend gaan de honden die al lang
bij Bianca zijn, ongeveer 7 stuks,
buiten het terrein lopen. Dat vinden ze
heerlijk. Dit gebeurt al een lange tijd.
Zo ook gisteren, 15 juli. Een
vrijwilliger op het terrein hoorde twee
schoten. Podenga, samen met Lucy buiten,
kwam aanrennen, heel erg bang. De poort
naar het terrein was natuurlijk
gesloten, ze was in paniek want ze wilde
naar binnen en probeerde een andere
ingang te vinden. Lucy kwam echter niet,
alleen Podenga. Er werd gekeken waar
Lucy bleef, maar niks te zien. Dat was
op zich al vreemd want ze kwam altijd
wanneer ze werd geroepen of ze kwam na
een tijdje altijd uit zichzelf terug.
Naast het terrein is trouwens een groot
stuk land met bos. Ana was inmiddels ook
gearriveerd, zij nam Lusa mee en ging
zoeken, ze had al een voorgevoel dat het
niet goed zou zijn. Als Lucy niet kwam
op het roepen dan is dat omdat ze niet
kon komen. Na lang zoeken zag Ana een
hondenlichaam, inderdaad het was Lucy,
dood, gedood door een schot in haar
linkeroog. Podenga was ontsnapt aan het
tweede schot. Lucy werd meegenomen en
begraven.
Na deze trieste gebeurtenis ging Ana
praten met de eigenaar van het stuk
land, alhoewel zijn huis op dit stuk
land staat zei hij dat het niet hem
toebehoort. De voorzitter van de
Jagersvereniging, Costa Marques. is de
eigenaar. Zijn bewakers hebben opdracht
gekregen om op elk dier te schieten die
op zijn land komen. De eigenaar weet dat
er naast zijn land honden zitten die ook
buiten het terrein komen. Ook hij kan
zijn land omheinen, maar nee daar moeten
mannen staan met geweren. En ze schieten
niet in de lucht als waarschuwing. Lucy
had een halsband met tel. nr. en een
microchip, ze was te identificeren
geweest door de bewakers, zij weten
natuurlijk ook dat de honden af en toe
loslopen. Uiteraard mogen de honden niet
meer buiten het terrein komen.
We hopen dat Lucy niet geleden heeft. |
|
|
|
|
|
|
 
Februari 2006 werd Puchini gered, hij was er slecht aan toe. Hij was
smerig en totaal vervilt. Ook had hij wonden, die goed verzorgd
zijn in Berga. Puchini had
problemen met zijn heupen en is hier 2x aan geopereerd. Ook heeft Puchini epilepsie aanvallen gehad en daarbij
is de arme hond ook bijna blind. Zijn leeftijd wordt op ongeveer 5 -
6 jaar geschat.
Op 4 september 2007 kregen wij het
bericht dat Puchini is overleden. |
|
|
|
|
 
Helaas is
Scotex gisteravond ( 09-09-2007 ) 19.00
uur Portugese tijd overleden. Scotex was
al een tijdje niet 100% gezond. Hij is
ook drie keer opgenomen geweest, de
dierenarts was bang dat hij leishmania
zou hebben en het wachten was nu op het
resultaat van het bloedonderzoek.
Gisterochtend was hij weer ziek en
helaas heeft hij het niet mogen redden.
Bij autopsie is gebleken dat hij een
tumor in de milt had.
|
|
|
|
|
|
 
Victor werd op de straten van Cotovia in
Portugal gevonden. Uitgemergeld,
ontredderd en blind.
Victor was een enorme kroeldoos en erg
lief.
Victor mocht helaas niet ouder worden
dan ca 4 jaar. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|


2 jaar lang mocht ik voor je zorgen,
ondanks je handicap heb je ik gewoon
hond laten zijn.
je ging mee naar de bossen ,het park en
het strand daar heb je genoten je dacht
zelfs dat
je de meeuwen kon vangen, je jaagde ze
allemaal op, die dag samen met de andere
honden zal ik nooit vergeten
Je vermaakte je altijd heerlijk op jou
eigen manier op je eigen tempo. Je hebt
genoten in de tijd dat je hier was.
Het laatste half jaar ging je echt
achteruit het lopen ging steeds
moeilijker tot het moment dat je niet
meer kon lopen.
en kon niet anders dan je rustig laten
gaan want je heb genoeg geleden in je
leventje.
19 Oktober 1998 - 13 September 2007
|
|
|
|
|
 
Farid
had behalve een breuk in de staart
en verkalkte rugwervels diverse
klachten als gevolg van deze
gebreken. Ook was Farid
incontinent zowel wat ontlasting en
urine betreft. Hij had last van
chronische diarree, hetgeen
doorlopend huidirritaties
veroorzaakte overgaand in
ontstekingen. Een kans op genezing
was er helaas niet. Om erger lijden
van Farid te voorkomen is in overleg
met de dierenarts besloten Farid in
te laten slapen. Het was een
moeilijke beslissing maar wij
moesten voor Farid kiezen.
april 2004 - 18 september 2007 |
|
|
|
|


Een van
de meest getraumatiseerde honden die Ana
heeft gevonden. Langzaam aan
ging
het beter met Story, hij liet zich best makkelijk
aanhalen door de vrijwilliger en kwam zelfs met zijn kopje tegen je
aanstaan om méér aaitjes te krijgen. Story raakte op 6 augustus 2007
in een coma. Gedacht werd aan een
hersentumor. Even leek het erop dat het
beter ging met Story, hij kreeg zijn
reflexen terug, ging zelfs even staan.
Toch heeft
Story het helaas niet gered. Zaterdagavond 22
september is hij gestorven. Story wilde
niet meer leven, hij was zo moe van het
vechten.
Ana wil iedereen bedanken voor de steun.
Er werd ontzettend meegeleefd met Story,
zij is daarvoor erg dankbaar. Ook
degenen die Story op afstand geadopteerd
hebben wil ze bedanken.
|
|
|


Lucia
werd door mensen gezien in de
bossen van de
Lagao, ze
probeerde van de mensen weg te lopen, maar ze gebruikte alleen
haar voorpootjes. Albertina en Dona Lourdes probeerden de hond
te pakken maar het lukte hen niet. Men belde Ana, maar deze zat
op haar werk. Rosa werd gebeld, zij heeft ervaring met
"halfwilde" honden. Het lukte Rosa vrij snel de hond te pakken
te krijgen. Ze zijn meteen met de hond naar de dierenarts
gegaan. De hond heeft twee gebroken voorpoten, één pootje is
zelfs op drie plaatsen gebroken. De hond kreeg een naam en 20
september heeft zij de eerste operatie ondergaan. Maandag 1
oktober, 's avonds, kreeg Ana bericht
van de dierenarts dat Lucia overleden
is. Afgelopen vrijdag had Lucia de
tweede operatie heel goed doorstaan en
niets wees erop dat zij niet goed zou
genezen van de breuken aan haar pootjes.
Een kleine troost is dat Lucia niet op
straat heeft verder heeft moeten lijden.
|
|
|


Op Dierendag liep in het centrum van
Sesimbra een Cocker Spaniel, deze hond
was daar nog nooit gezien. Het leek
alsof hij blind of in ieder geval
slechtziend was, het was een oudere
hond. Auto's reden langs de arme hond en
hij werd bijna een paar keer aangereden.
Een man redde hem van de straat en
bracht Alfredo naar het terrein. Alfredo
was lief en vroeg aandacht, het was te
merken dat hij in een gezin geleefd moet
hebben. Hij was ongelukkig. Alfredo
moest vandaag ( zaterdag 06-10 )
eigenlijk naar de dierenarts voor een
algeheel onderzoek. Helaas heeft dit
niet zo mogen zijn. Gisteren zag Ana dat
hij ziek was en ging direct met Alfredo
naar de dierenarts. Daar bleek Alfredo
te lijden aan nierfalen ook ten gevolge
van een ernstige vorm van Leishmania.
Het beste voor Alfredo was om hem in te
laten slapen. |
|
|
|
|


Bernie is
zondag 7 oktober overleden in een
dierenkliniek in Ayamonte. Hij was
opgenomen omdat hij diarree had en erg
triestig was. Op zaterdag dachten ze dat
hij er wel weer bovenop zou komen door
de behandeling, maar zondag is zijn
lichaamstemperatuur heel erg omlaag
gegaan en is hij gestorven. De
dierenarts heeft geen idee wat de
oorzaak zou kunnen zijn. Bernie was nog
maar een paar weken in Ayamonte.
|
|
|


Onze Max een
vreselijk slecht behandelde en
dientengevolge wantrouwende hond is er
niet meer. Alhoewel het er aanvankelijk
op leek dat het ging lukken hem te
hersocialiseren en hij wat
toegankelijker werd, viel hij toch weer
terug in agressief gedrag en was bijna
niet meer te benaderen , hij kreeg ook
last van op epilepsie lijkende
aanvallen. Bij onderzoek bleek dat hij
duidelijke neurologische afwijkingen
vertoonde. De dierenarts was er zeker
van dat hij hersenletsel had.
Max werd ook steeds ongelukkiger en
gevaarlijker. Uiteindelijk is in een
vergadering met alle mensen die nauw bij
Max betrokken waren besloten hem in te
laten slapen. Wij hopen dat hij daar
waar hij nu is gelukkiger is als op deze
aarde waar hij helaas op een verkeerde
plek ter wereld is gekomen. De slechte
behandeling van zijn eerste baas heeft
hij uiteindelijk met de dood moeten
bekopen.
Lieve Max rust zacht en waar je ook bent
wees gelukkig!!!!! |
|
|
|
|
 
Micky, de
mooie en erg lieve kater. Hij mocht maar
7 maanden oud worden. Micky was gewend
los te kopen in Ayamonte, dit is hem
dinsdag 23 oktober fataal geworden. Hij
is doodgebeten door een hond. Micky was
een echte knuffelkat die wij zo graag
een thuis hadden willen geven in
Nederland. |
|
|
|
|

In
de nacht van 28 op 29 oktober is Zoë (Snowy)
overleden. Afgelopen vrijdag werd ze
ziek, vandaag zou ze opgenomen worden
bij de dierenarts voor meerdere
onderzoeken want er was een vermoeden
van leishmania. Gisteren ook nog met
haar naar de dierenarts geweest, maar
het mocht niet zo zijn. Ze is
waarschijnlijk overleden aan het
uitvallen van haar organen of
hartaanval. Ze is in januari 2006 bij
ons gekomen in de opvang en gebleven
omdat zij overduidelijk koos voor ons en
wij ook voor haar, Zoë en ik waren een
eenheid, snap niet dat het zo snel zo
hard achteruit kan gaan. Ze is
hier zo gelukkig geweest en heeft zich
zo veilig gevoeld, het is een hond uit
duizenden, heel speciaal voor ons maar
met name eigenlijk voor mij, Zoë en ik
hoorden bij elkaar
Rust zacht lieve Zoë wij zullen je nooit
vergeten.
28 mei 2004 - 29 oktober 2007 |
|
-
vervolg In
Memoriam
- |