Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen, verhalen
Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen

 


 



 

Bert, was een reutje uit Ayamonte. Bert was ongeveer 1 jaar. Bert was erg bang, waarschijnlijk kon hij daardoor niet geadopteerd worden. Bert hing erg aan zijn broer Bart. Helaas moest de dierenarts besluiten om Bert in te laten slapen omdat hij een ernstige vorm van hartworm had.

februari 2005 - juni 2006

 
 

Bart was een reutje uit Ayamonte, broer van Bert. Bert en Bart konden niet buiten elkaar. Ook Bart was erg bang en daardoor kon Bart ook niet geadopteerd worden. Ook Bart had een ernstige vorm van hartworm waardoor de dierenarts moest besluiten om hem in te laten slapen

februari 2005 - juni 2006

 

   
   


 

Helga was al een oude hond. Helga bleek een tumor te hebben en daardoor werd er besloten om haar in te laten slapen.
 

Overleden februari 2006

   
   


Scuba kwam begin februari naar Nederland. Ze was nog heel klein, een mager puppie dat naar Nederland kwam om een beter leven te krijgen. Omdat ze nog moest aansterken kwam ze eerst bij mij in de opvang. Helaas heeft Scuba het niet gered. Parvo sloeg bij haar toe, en ondanks alle pogingen om haar te helpen was ze te zwak om de strijd te kunnen winnen. Ze heeft maar 4 dagen in Nederland mogen zijn.

december 2005 - 4 februari 2006


 

 
 



vastgebonden en verlaten. zo werd je in Spanje gevonden. Je zal het daar niet makkelijk hebben gehad. gelukkig kwam je daarna bij ons terecht. bij ons mocht je ervaren wat warmte en liefde was. helaas kregen we al snel te horen dat je heel erg ziek was. alles hebben we geprobeerd. maar helaas lieverd je lichaam gaf het op. het is zo oneerlijk! wat voelde we ons machteloos. Ruim een half jaar hebben we voor je mogen zorgen. veel en veel te kort.
Maisha jij verdiende beter. je was een wereldhond. zo bijzonder. soms is liefde ook loslaten zeggen ze. maar wat doet dit een pijn!!
ik hoop dat de reis naar boven makkelijker voor je is geworden nu je weet wat liefde  is.  lieve schat wij zullen jou nooit vergeten!

geboren in 2000 - 4 augustus 2006

   
   

 

Hero, een ca 9 jarig oude reu. Hero werd vastgebonden gevonden aan een boom vlakbij het opvangcentrum in Jaca. De riem was zo kort, dat hij niet eens een plekje in de schaduw kon zoeken. Hero was, zoals ze in Spanje zeggen, een hart op vier benen. Hero  had een tumor en die had metastasen geproduceerd in de long. Op 24 november hebben ze hem in moeten laten slapen

geboren medio 1997 - 24 november 2006

 

 

   
   

Juancho was een ca. 2 jaar oude reu. Hij werd samen met een andere hond gevonden op de snelweg, waar ze door de politie weggehaald zijn en daarna door hen naar het opvangcentrum zijn gebracht. Juancho was heel aanhankelijk en rustig.
Juancho ontsnapte op 30 november uit het opvangcentrum van Jaca en is doodgereden.


geboren medio 2004 - 30 november 2006

   
   



 

Eva was een 11 - 12 jaar oud teefje uit Griekenland. Ze werd afgedankt door haar eigenaar. Waarschijnlijk werd Eva als fokteef gebruikt. Ze was een rustig en ontzettend lief hondje.


Geboren medio 1996 - 8 januari 2007

 

   
   


 

Colmy was een klein reutje van 3,5 jaar oud uit Sevilla. Hij was erg bang voor mensen en andere honden. 




Geboren medio 2004 - 28 januari 2007

   
   

Als tweede van het nest van Tummy kwam je op de wereld. Je was de kleinste van het stel. Je moest je beurtje afwachten met drinken, en je had er veel moeite mee. Je hebt dapper gestreden kleine meid, maar het leven was je niet gegund.

3 maart 2007 - 5 maart 2007

 

   
   



11 maanden heb ik je in huis gehad,
je was oud, doof een bijna blind
veel hebben we niet samen gedaan,
je ging wel steeds mee met lopen
maar ik moest je al vrij snel op de arm nemen,
want je was moe.
Ik ben blij dat ik je
11 maanden een "thuis" heb kunnen geven,
je bent 17 jaar geworden en heb volop van je genoten.

1990 - 27 april 2007

   
   


Cindy werd gevonden in Portugal.
Cindy had een tumor van 30 cm. doorsnee en van ca. 5 kilogram, of zelfs meer! Cindy was een erg lieve hond, een Serra da Estrela
. Cindy zou gesteriliseerd worden en tijdens deze operatie zou ook nog een kleine tumor verwijderd worden. Helaas bleek tijdens de ingreep dat Cindy meer tumoren had. De dierenarts heeft Ana gebeld en samen hebben ze besloten haar in te laten slapen.
Niemand had dit kunnen voorzien, ook de dierenarts niet.
Cindy is rustig ingeslapen.

 

 

   
   


Shane was een reu van ongeveer 8 a 9 jaar oud. Hij werd aangereden (auto doorgereden) vlak bij het Centro Canino op Mallorca . Hij is door de vrijwilligers meteen naar de spoedhulp van de dierenarts gebracht, is daar ook direct geopereerd. Als gevolg van de aanrijding kreeg Shane ook nierproblemen. Tot groot verdriet hebben de vrijwilligers van Mallorca vanmiddag op 4 juni om 14.30 uur het besluit moeten nemen Shane in te laten slapen, de nierfunctie gaf het steeds meer op ondanks de therapie.

   
   

Lief moppie,

Nog maar een een paar maanden oud werd je achtergelaten in het asiel in Ayamonte.
Gelukkig kwam je in nederland terecht. Eerst bij Kamal in opvang, die heel veel van je hield.
7 maanden jong kwam je deel uitmaken van ons gezin. We hebben 20 maanden van je liefde, ondeugendheid en truukjes mogen genieten.
Wat hebben we van je genoten! Als je ook maar dácht dat er iets te halen viel, trok je je trukendoos open in de hoop dat je daadwerkelijk iets kreeg en vaak werkte het ook nog! Wat hebben wij vaak (stiekum) om je gelachen!
Fietsen vondt je geweldig! Het kon je niet lang en ver genoeg zijn. Waren wij, baasje en vrouwtje, bekaf, zat je ons aan te kijken met een blik van: "zijn we NU alweer thuis?" Tot donderdag 24-05...
Zo vanuit het niks werd je doodziek. Baasje, vrouwtje en ook de dierenarts hebben er alles aan gedaan om je te helpen. Helaas kon je hart het niet aan, je was al té ziek. We hadden je graag nog heel veel jaren in ons midden gehad, helaas heeft het niet zo mogen zijn...Lieve schat, nog dagelijks denken we aan je en staan we stil bij "jou" plekje! Je hebt het vrouwtje over haar angst voor honden heen geholpen, Je hebt ons je vreugde en plezier gedeeld. WE ZULLEN JE NOOIT VERGETEN!!!

Liefs van baasje (Renko) en vrouwtje (Nanda)

ONYX 01 februari 2005-25 mei 2007

   
 

 

Dag lieve oude wolf.

Wat missen we je verschrikkelijk. Je onvoorwaardelijke trouw, je liefde, je grote vragende ogen en pluizige oren. Je wolvenloopje. Je heerlijke dikke knuffelvacht. De grote sprongen die je kwispelend maakte, als je vis kreeg. Onze wandelingen in het bos, ja zelfs het spugen in de auto en het gemopper op Bemmel.

Je kwam goed door de operatie, maar daarna ben je zo ziek geworden dat we je wel moesten laten inslapen. Bij onze dagelijkse bezoeken aan de dierenarts was je zo dapper en lief. Straks gaan we voor het eerst zonder jou op vakantie en dat voelt zo raar. De autorit was voor jou geen pretje, maar als je er eenmaal was vond je het geweldig.

Lieve Juana, we hebben maar een jaar van je mogen genieten. Veel te vroeg moest je gaan. Maar als we de foto’s van onze vele vakanties samen bekijken, zien we ook hoe je ervan hebt genoten. We zijn blij, dat we jou dit jaar hebben mogen geven. We zouden het zo weer doen.

Een prachtige hortensia herinnert ons iedere dag aan jou. Dag lieve oude wolf.
Heel veel liefs van je baasjes Jan, Anita, Marilyn, Song en je hondenmaatjes Bemmel en Misha.

Juana was van 29 mei 2006 tot 17 juni 2007 bij ons.

 

   
   


 


Elke ochtend gaan de honden die al lang bij Bianca zijn, ongeveer 7 stuks, buiten het terrein lopen. Dat vinden ze heerlijk. Dit gebeurt al een lange tijd. Zo ook gisteren, 15 juli. Een vrijwilliger op het terrein hoorde twee schoten. Podenga, samen met Lucy buiten, kwam aanrennen, heel erg bang. De poort naar het terrein was natuurlijk gesloten, ze was in paniek want ze wilde naar binnen en probeerde een andere ingang te vinden. Lucy kwam echter niet, alleen Podenga. Er werd gekeken waar Lucy bleef, maar niks te zien. Dat was op zich al vreemd want ze kwam altijd wanneer ze werd geroepen of ze kwam na een tijdje altijd uit zichzelf terug. Naast het terrein is trouwens een groot stuk land met bos. Ana was inmiddels ook gearriveerd, zij nam Lusa mee en ging zoeken, ze had al een voorgevoel dat het niet goed zou zijn. Als Lucy niet kwam op het roepen dan is dat omdat ze niet kon komen. Na lang zoeken zag Ana een hondenlichaam, inderdaad het was Lucy, dood, gedood door een schot in haar linkeroog. Podenga was ontsnapt aan het tweede schot. Lucy werd meegenomen en begraven.

Na deze trieste gebeurtenis ging Ana praten met de eigenaar van het stuk land, alhoewel zijn huis op dit stuk land staat zei hij dat het niet hem toebehoort. De voorzitter van de Jagersvereniging, Costa Marques. is de eigenaar. Zijn bewakers hebben opdracht gekregen om op elk dier te schieten die op zijn land komen. De eigenaar weet dat er naast zijn land honden zitten die ook buiten het terrein komen. Ook hij kan zijn land omheinen, maar nee daar moeten mannen staan met geweren. En ze schieten niet in de lucht als waarschuwing. Lucy had een halsband met tel. nr. en een microchip, ze was te identificeren geweest door de bewakers, zij weten natuurlijk ook dat de honden af en toe loslopen. Uiteraard mogen de honden niet meer buiten het terrein komen.

We hopen dat Lucy niet geleden heeft.

   
   

Februari 2006 werd Puchini gered, hij was er slecht aan toe. Hij was smerig en  totaal vervilt. Ook had hij wonden, die goed verzorgd zijn in Berga. Puchini had problemen met zijn heupen en is hier 2x aan geopereerd. Ook heeft Puchini epilepsie aanvallen gehad en daarbij is de arme hond ook bijna blind. Zijn leeftijd wordt op ongeveer 5 - 6 jaar geschat.
Op 4 september 2007 kregen wij het bericht dat Puchini is overleden.
 
 







Helaas is Scotex gisteravond ( 09-09-2007 ) 19.00 uur Portugese tijd overleden. Scotex was al een tijdje niet 100% gezond. Hij is ook drie keer opgenomen geweest, de dierenarts was bang dat hij leishmania zou hebben en het wachten was nu op het resultaat van het bloedonderzoek. Gisterochtend was hij weer ziek en helaas heeft hij het niet mogen redden. Bij autopsie is gebleken dat hij een tumor in de milt had.

 
 
 







Victor werd op de straten van Cotovia in Portugal gevonden. Uitgemergeld, ontredderd en blind.
Victor was een enorme kroeldoos en erg lief.
Victor mocht helaas niet ouder worden dan ca 4 jaar.

 
 
 
 




2 jaar lang mocht ik voor je zorgen, ondanks je handicap heb je ik gewoon hond laten zijn.
je ging mee naar de bossen ,het park en het strand daar heb je genoten je dacht zelfs dat
je de meeuwen kon vangen, je jaagde ze allemaal op, die dag samen met de andere honden zal ik nooit vergeten
Je vermaakte je altijd heerlijk op jou eigen manier op je eigen tempo. Je hebt genoten in de tijd dat je hier was.
Het laatste half jaar ging je echt achteruit het lopen ging steeds moeilijker tot het moment dat je niet meer kon lopen.
en kon niet anders dan je rustig laten gaan want je heb genoeg geleden in je leventje.

19 Oktober 1998 - 13 September 2007

 

 

 
 


 
Farid had behalve een breuk in de staart en verkalkte rugwervels diverse klachten als gevolg van deze gebreken.   Ook was Farid incontinent zowel wat ontlasting en urine betreft.  Hij had  last van chronische diarree, hetgeen doorlopend huidirritaties veroorzaakte overgaand in ontstekingen. Een kans op genezing was er helaas niet. Om erger lijden van Farid te voorkomen is in overleg met de dierenarts besloten Farid in te laten slapen. Het was een moeilijke beslissing maar wij moesten voor Farid kiezen.


april 2004 - 18 september 2007

 
 



Een van de meest getraumatiseerde honden die Ana heeft gevonden. Langzaam aan
ging het beter met Story, hij liet zich best makkelijk aanhalen door de vrijwilliger en kwam zelfs met zijn kopje tegen je aanstaan om méér aaitjes te krijgen. Story raakte op 6 augustus 2007 in een coma. Gedacht werd aan een hersentumor. Even leek het erop dat het beter ging met Story, hij kreeg zijn reflexen terug, ging zelfs even staan. Toch heeft Story het helaas niet gered. Zaterdagavond 22 september is hij gestorven. Story wilde niet meer leven, hij was zo moe van het vechten.

Ana wil iedereen bedanken voor de steun. Er werd ontzettend meegeleefd met Story, zij is daarvoor erg dankbaar. Ook degenen die Story op afstand geadopteerd hebben wil ze bedanken.

 
 

Lucia werd door mensen gezien in de bossen van de Lagao, ze probeerde van de mensen weg te lopen, maar ze gebruikte alleen haar voorpootjes. Albertina en Dona Lourdes probeerden de hond te pakken maar het lukte hen niet. Men belde Ana, maar deze zat op haar werk. Rosa werd gebeld, zij heeft ervaring met "halfwilde" honden. Het lukte Rosa vrij snel de hond te pakken te krijgen. Ze zijn meteen met de hond naar de dierenarts gegaan. De hond heeft twee gebroken voorpoten, één pootje is zelfs op drie plaatsen gebroken. De hond kreeg een naam en 20 september heeft zij de eerste operatie ondergaan. Maandag 1 oktober, 's avonds, kreeg Ana bericht van de dierenarts dat Lucia overleden is. Afgelopen vrijdag had Lucia de tweede operatie heel goed doorstaan en niets wees erop dat zij niet goed zou genezen van de breuken aan haar pootjes. Een kleine troost is dat Lucia niet op straat heeft verder heeft moeten lijden.

 


Op Dierendag liep in het centrum van Sesimbra een Cocker Spaniel, deze hond was daar nog nooit gezien. Het leek alsof hij blind of in ieder geval slechtziend was, het was een oudere hond. Auto's reden langs de arme hond en hij werd bijna een paar keer aangereden. Een man redde hem van de straat en bracht Alfredo naar het terrein. Alfredo was lief en vroeg aandacht, het was te merken dat hij in een gezin geleefd moet hebben. Hij was ongelukkig. Alfredo moest vandaag ( zaterdag 06-10 ) eigenlijk naar de dierenarts voor een algeheel onderzoek. Helaas heeft dit niet zo mogen zijn. Gisteren zag Ana dat hij ziek was en ging direct met Alfredo naar de dierenarts. Daar bleek Alfredo te lijden aan nierfalen ook ten gevolge van een ernstige vorm van Leishmania. Het beste voor Alfredo was om hem in te laten slapen.
 
 

Bernie is zondag 7 oktober overleden in een dierenkliniek in Ayamonte. Hij was opgenomen omdat hij diarree had en erg triestig was. Op zaterdag dachten ze dat hij er wel weer bovenop zou komen door de behandeling, maar zondag is zijn lichaamstemperatuur heel erg omlaag gegaan en is hij gestorven. De dierenarts heeft geen idee wat de oorzaak zou kunnen zijn. Bernie was nog maar een paar weken in Ayamonte.

 

Onze Max een vreselijk slecht behandelde en dientengevolge wantrouwende hond is er niet meer. Alhoewel het er aanvankelijk op leek dat het ging lukken hem te hersocialiseren en hij wat toegankelijker werd, viel hij toch weer terug in agressief gedrag en was bijna niet meer te benaderen , hij kreeg ook last van op epilepsie lijkende aanvallen. Bij onderzoek bleek dat hij duidelijke neurologische afwijkingen vertoonde. De dierenarts was er zeker van dat hij hersenletsel had.
Max werd ook steeds ongelukkiger en gevaarlijker. Uiteindelijk is in een vergadering met alle mensen die nauw bij Max betrokken waren besloten hem in te laten slapen. Wij hopen dat hij daar waar hij nu is gelukkiger is als op deze aarde waar hij helaas op een verkeerde plek ter wereld is gekomen. De slechte behandeling van zijn eerste baas heeft hij uiteindelijk met de dood moeten bekopen.
Lieve Max rust zacht en waar je ook bent wees gelukkig!!!!!

 


Micky, de mooie en erg lieve kater. Hij mocht maar 7 maanden oud worden. Micky was gewend los te kopen in Ayamonte, dit is hem dinsdag 23 oktober fataal geworden. Hij is doodgebeten door een hond. Micky was een echte knuffelkat die wij zo graag een thuis hadden willen geven in Nederland.
 
 

In de nacht van 28 op 29 oktober is Zoë (Snowy) overleden. Afgelopen vrijdag werd ze ziek, vandaag zou ze opgenomen worden bij de dierenarts voor meerdere onderzoeken want er was een vermoeden van leishmania. Gisteren ook nog met haar naar de dierenarts geweest, maar het mocht niet zo zijn. Ze is waarschijnlijk overleden aan het uitvallen van haar organen of hartaanval. Ze is in januari 2006 bij ons gekomen in de opvang en gebleven omdat zij overduidelijk koos voor ons en wij ook voor haar, Zoë en ik waren een eenheid, snap niet dat het zo snel zo hard achteruit kan gaan.  Ze is hier zo gelukkig geweest en heeft zich zo veilig gevoeld, het is een hond uit duizenden, heel speciaal voor ons maar met name eigenlijk voor mij, Zoë en ik hoorden bij elkaar
Rust zacht lieve Zoë wij zullen je nooit vergeten.

28 mei 2004 - 29 oktober 2007

- vervolg In Memoriam -






[ga pagina terug]