Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen, Projecten
Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen

 


Kroniek nr. 8, 28 maart 2007

 

De 5 C-tjes

 

Sesimbra ligt in  een groot gebied met veel plaatsen waar honden grote problemen kunnen krijgen. Lagoa de Albufeira, waar Dilia en Albertina wonen, is één van deze plekken.  Heel veel honden worden hier gedumpt.  Het is ook een plek waar veel Portugezen graag hun weekend doorbrengen. Er zijn veel “tweede huizen”, veelal vrijstaand.

In één van deze huizen woont een echtpaar, zij ontvingen als cadeau voor Kerst een Deense Dog, een teefje. De hond moest in de achtertuin blijven van de eigenaren. Ze is niet gesteriliseerd en de laatste keer dat zij loops was, wist ze te ontsnappen. Ze volgde haar natuur en luisterde niet naar haar baas. Deze man was zo kwaad, toen zij terugkwam heeft hij haar verschrikkelijk mishandeld.  Maar het onvermijdelijke is natuurlijk gebeurd, de teef kwam een leuke reu tegen en ze kreeg puppies. Negen in totaal, u kunt zich voorstellen hoe kwaad de eigenaar was. Hij begreep niet dat het niet de schuld was van zijn hond, maar dat het zijn verantwoording is om de hond te laten steriliseren of in ieder geval te zorgen dat zij niet kan ontsnappen wanneer zij loops is.  

Na een tijdje vroeg hij hulp aan Vereniging Bianca. Vier pups had hij al verkocht, ze waren nog geen acht  weken, en nu wist hij niet meer wat te doen met de andere vijf (Cooper, Cher, Cleo, Clint en Clyde) . Ana ging  naar het huis toe om de hondjes te zien, ze schrok want de honden hadden geen eten en ook gen water. Verder was een laag hekje gebruikt als afscheiding. De leefomstandigheid was slecht. Buren vertelden Ana dat ze door de week alleen waren. De pups keken Ana aan met hun mooie maar ook verdrietige ogen. Hoe kun je zulke ogen ooit vergeten? Natuurlijk kon Ana de honden niet achterlaten zonder water en eten en het lage hekje nodigde zeker uit tot een ontsnapping.  De man had verteld dat wanneer Ana de hondjes niet mee wilde nemen hij 1 april naar de markt gaat om ze daar aan zigeuners te verkopen, zij staan erom bekend dat zij heel slecht zorgen voor hun dieren.  

Hoewel op het terrein eigenlijk geen ruimte meer is, had Ana geen andere keuze dan ze mee te nemen.  De man heeft wel beloofd de moeder van de pups te laten steriliseren. 

Op het terrein zijn nu zo veel honden, eigenlijk te veel, waaronder misschien wel 30 pups. Ana blijft hopen dat ze bemiddeld worden. Want wat als ze volwassen worden? Het terrein is nu al te klein.

 

Françoise da Silva