Kroniek nr. 6, 10 maart 2007

Rita

Het redden van honden die in gevaar zijn is voor ons een heel dankbare taak. We zijn gelukkig dat we deze arme dieren liefde en  een goed leven kunnen geven. Maar soms is het ook gevaarlijk werk. Vorige week nog was een vrijwilligster getuige van dit gevaar.

In Corroios, niet ver van Sesimbra, woont een mevrouw in een onbewoonbaar huis gelegen aan de hoofdweg, hier oefent zij haar beroep uit. Zij houdt nogal van drank en is erg ruw en onfatsoenlijk in haar gedrag. Deze mevrouw heeft ook een hond, een teefje. Deze arme hond is erg mager, ze krijgt nauwelijks te eten maar heeft wel twee keer per jaar een nestje. De meeste van deze puppies worden overreden in het verkeer, anderen sterven vaak door gebrek aan eten of door ziekte.

Deze tragische situatie zag Ana Pacheco elke dag weer wanneer ze van en naar haar werk reed. Een enkele keer stopte ze om de mevrouw aan te spreken en te vragen of ze haar hond mocht laten steriliseren maar ook om de pups te redden. Elke keer kreeg ze weer nul op het rekest want de eigenaresse wilde de pups voor veel geld verkopen.  Ze heeft echter  nog nooit een pup verkocht, ze waren al dood voor ze verkocht konden worden.  Verschrikkelijk! Eenmaal heeft Ana Pacheco geprobeerd een pup te stelen maar ze moest hard wegrennen omdat de mevrouw en haar man achter haar aan renden met weinig goede bedoelingen.

Vorige week probeerde Aan Pacheco weer een hondje te pakken te krijgen, dit keer met succes. De eigenaresse zag haar en begon te schreeuwen dat ze Ana ging vermoorden. Ana werd bang , ze rende en rende tot ze eindelijk bij haar auto was, maar de pup had ze nog in haar armen. Ze reed zo snel als ze kon met haar auto weg van deze plek.

Ana heeft één pup weten te redden, zij is nu bij ons.

Françoise da Silva