Kroniek nr. 5, 7 maart 2007

De honden van Cabo Espichel

De omgeving van Sesimbra is prachtig om te bezoeken, iets wat veel toeristen dan ook doen. Één van de mooiste plekken om te bezoeken is Cabo Espichel. Het is daar erg mooi (reisverhalen, Portugal 2007). Maar helaas …dat is het niet voor iedereen! Dan bedoelen we in dit geval de honden, natuurlijk. Cabo Espichel ligt afgelegen en het is een rustige plek, de ideale plek om een hond achter te laten. Op deze plek is echter niks te eten en helemaal niemand in de omgeving die ook maar deze honden kan helpen. Enkel een paar goede mensen gaan daar nu één keer per twee – drie dagen de honden eten brengen, ook de mevrouw die elke dag in de kapel werkt geeft de honden soms iets te eten, tenminste degenen die zich laten benaderen. Maar er is nog iemand die hier elke dag is, een schaapherder. Deze kan geen hond zien zonder er op te moeten schieten! Hij zegt dit te doen omdat hij niet wil dat de honden zijn schapen aanvallen, dus uit voorzorg schiet hij ze neer.  Tot op de dag van vandaag heeft geen enkele hond ooit een poging gedaan een schaap aan te vallen, maar toch blijft deze man schieten op de honden. Vorige week zijn weer een paar honden dood gevonden.

Mikas, onze witte blauwogige hond, is ook een slachtoffer van deze herder, zij is gered door vereniging Bianca. De dierenarts vond meer dan tien kogeltjes in haar lichaam en een kogel naast haar ruggenmerg. Deze kogel zit nog in haar lichaam, een operatie zou te gevaarlijk zijn.

Gedumpte honden gaan roedels vormen, dit betekent dus ook dat er puppies komen. Deze pups zullen net zo “wild” worden als hun ouders. Soms lukt het ons twee keer per jaar puppies te vangen en te socialiseren, zoals nu de “vier Z-jes, Zupi, Zura, Zeta, Zita”. Maar dit lukt niet altijd! We hebben nog drie honden die al een half jaar bij ons zijn en nog half wild zijn, de vierde leeft nog in een open veld. Hij laat zich nog niet pakken … en dat 6 maanden later. Ook het vangen van de teefjes,  om ze te laten steriliseren, gaat moeilijk. We hebben hulp nodig. De gemeente van Sesimbra doet helaas niks om ons te helpen de teefjes te pakken en doet zeker niks om te voorkomen dat de herder op de honden schiet. De enige hulp komt van mensen  die de honden te eten geven. We hopen dat één van deze personen de moeder van de  “vier Z-jes” snel kan vangen, zodat in ieder geval voorkomen kan worden dat nog meer pups op deze plek ter wereld zullen komen.  Helaas kan het niet voorkomen dat hier meer honden achtergelaten zullen worden en de roedel weer groter zal worden.      

Françoise da Silva