Kroniek nr.44, 20 februari 2008
NIKITA

Vanochtend was ik onderweg naar mijn werk en
opeens zag ik een hond langs de weg lopen. Dit
is een “normaal” verschijnsel in Portugal. Soms
gaat het niet om een achtergelaten dier, maar
een dier dat in de buurt van zijn/haar huis een
wandeling maakt. Maar het is wel iets waar je
altijd naar moet kijken, je rijdt hier als
dierenbeschermer nooit aan voorbij!!! Ik stopte
en draaide de auto want de hond liep in
tegenovergestelde richting.
Deze hond liep zo langzaam, met het hoofdje naar
beneden, elk pootje leek wel een erg zware
steen, ze liep als iemand die dood zou gaan. Het
is één van de meest trieste dingen die ik ooit
heb gezien, deze hond leed, was nat en erg, erg
moe. Vannacht was het de natste nacht sinds 24
jaar! Het hondje liep zeker al een lange tijd in
de regen.
Ik
ging naar haar toe en nam haar in mijn armen en
ze liet het gelaten toe. Ik zag meteen dat ze
een grote tumor had en daarnaast ook nog
verscheidene kleinere tumoren. Ik reed snel naar
het terrein en daar aangekomen zag ik ook nog
een tumor in haar nek. Arm meisje, zo klein en
zo veel lijden. Ze kreeg een warme plek, met een
dikke deken, water en voer. Ze ligt kalm en
beschermd.
Ik ging opnieuw de weg naar mijn werk, maar kon
haar niet uit mijn gedachten zetten,
ze
zat echt in mijn hoofd en ik bleef maar huilen,
dit kleine hondje die als een geest naast de weg
sjokte. Wat had zij verkeerd gedaan in haar
leven? Zou haar “baasje” rustig kunnen slapen?
Nikita, zo is nu haar naam, gaat morgen naar de
dierenarts, en we hopen dat ze nog kan Ik wil
haar voor de rest van haar leven zo graag een
warm thuis met een lieve familie geven.

Ana Duarte
Nikita zal op 4 maart a.s. de eerste operatie
ondergaan. Mede door een eenmalige gift uit
Nederland kan hiervan de operatie gedeeltelijk
betaald worden.
Nikita heeft een eenmalige donatie gehad van €
200,00 van Greanne Winters.
