Kroniek nr.43, 19 februari 2008
BARBAS
Jaren geleden, voor de oprichting van de
Vereniging Bianca, werd Barbas achtergelaten in
Sesimbra.

Iedereen kende hem, iedereen mocht hem. Van alle
kanten kreeg hij eten en er werd op hem gelet.
Om deze redenen werd later besloten Barbas niet
mee te nemen naar het terrein toen dit ter
beschikking kwam. Hij was een vrije hond, hij
ging naar het strand als hij dit wilde, lag op
een stoep in de schaduw te slapen, liet zich
aanhalen. Bij het oversteken lette hij op de
auto’s, hij was een gelukkige hond.
Maar nu kwam een telefoontje waarin werd gezegd
dat Barbas erg ziek is. Hij was gebeten door een
andere hond en was er erg aan toe. Een paar
vrijwilligers stapten direct in de auto om
Barbas op te halen en naar de dierenarts te
brengen. De eerste nacht moest hij in de kliniek
blijven.
Nu is Barbas op het terrein, in de auto op weg
daar naar toe moest hij plassen want echt leuk
vond hij het niet. Hij moet nog wel een paar
keer naar de dierenarts. Hij heeft drains om het
bloed en wondvocht af te drijven.

Waarschijnlijk zal Barbas op het terrein moeten
blijven, ook al weten wij dat hij in het dorp
gelukkig was. Maar de kans om weer gebeten te
worden is daar ook aanwezig.

Ana Duarte