Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen, Projecten
Stichting Dierenhulp Zonder Grenzen

 


 

Kroniek nr.31, 2 oktober 2007


EEN ZATERDAG IN SESIMBRA




Het leek een mooie dag te worden, droog en zonnig weer. Rosa was al tegen 08.00 uur op het terrein in Sesimbra om de meer dan 145 honden te gaan verzorgen. Ik moest Lily van de dierenarts halen en Putchi een bad geven. Na dit gedaan te hebben was ik om 11.00 uur op het terrein om Rosa te helpen. Alle honden beginnen altijd te blaffen als wij aankomen, zo blij zijn ze een bekend gezicht te zien.


Tegen 15.30 uur begon het weer te veranderen, het begon te regenen. Eerst langzaam, maar na een uur was het verschrikkelijk. Rosa en ik waren doorweekt, de honden die geen huisje hebben zaten middenin de bui. Cherry moest een plekje hebben want ze was in paniek. Vijftien andere honden moesten samen in en kleine ruimte. Ook kregen we die dag nog een nieuwe pup, Alex. We waren bijna wanhopig, De Lagoapups, Lars, Lira, Lester en Lennox, lopen normaal gesproken altijd los omdat we geen kennel of hondenhuis voor ze hebben. We wisten niet wat we voor hen moesten doen. We besloten Dino in de kennel van Doce te plaatsen en de Lagoapups in zijn kennel. Ze zaten nu in ieder geval droog.


Het werken onder deze omstandigheden is erg moeilijk en dit allemaal te moeten aanzien breekt ons hart. Toen wij uren later naar huis gingen waren de honden redelijk beschermd tegen wind en regen. Thuis wachtten onze eigen dieren, beschermd. Onze lunch en diner was een sandwich met een glas jus d’orange. Want wees eerlijk wie kan nog koken na dit?






Ana Duarte