Kroniek nr.27, 7 september 2007

SIMONE

Hallo allemaal,

Hier weer nieuws uit Sesimbra! Wat een zomer! Deze zomer was de ergste sinds de oprichting van vereniging Bianca. In juni hadden wij ongeveer 80 honden op het terrein. Nu, begin september, hebben we bijna het aantal van 145 bereikt. Meer dan 65 honden in een paar maanden. Allemaal honden die erg geleden hebben en met droevige verhalen. Eerst zijn ze verlaten en de meeste van hen kwamen ook nog eens gewond of ziek bij ons. Vandaag zal ik u het verhaal vertellen van één van hen, een erg lief teefje dat wij Simone hebben genoemd.

Op een hete dag werd Simone gevonden op het midden van een weg. Ze kon zich niet bewegen, was ernstig gewond geraakt na aangereden te zijn door een auto. Uiteraard stopte de bestuurder niet. Haar beide achterpootjes waren gebroken, de botten waren zelfs te zien. Ze was zo zwak, het leek alsof ze elk moment kon sterven. Wij dachten dat we haar moesten laten inslapen. Bij de dierenarts aangekomen zei deze de hond niet in te willen laten slapen, zij wilde de pootjes redden.

Elke dag moesten wij naar de kliniek om het verband te laten verschonen. Na een paar weken begon Simone met haar uiterste krachten haar achterpootjes te bewegen. We noemden haar “onze balletdanseres”. Bij elk bezoek aan de dierenarts zag deze dat het iets beter ging, ook werd Simone iets dikker, haar vacht zag er beter uit, mede ook door de medicatie die zij kreeg. Sinds vorige week hoeven wij nog maar tweemaal per week naar de dierenarts.



Simone is een rustige hond. Ze heeft veel pijn gehad en heeft geleden, mar ze gaf geen kik. Zij is een moedige hond. Zij eet goed, zo goed dat ze een rond buikje begint te krijgen! Ook is ze erg aardig naar ons toe. Het enige aan haar is dat ze niet veel geduld heeft met andere honden en dat laat ze hen ook weten, maar dit kan ook uit angst zijn dat ze haar pijn doen. Ze gaat steeds beter lopen en het enige wat zij mist is een goed thuis met mensen die van haar houden.

Françoise da Silva