Kroniek nr. 16, 16 mei 2007

MIMI

In mijn vorige kronieken heb ik geschreven dat Sesimbra “een goede plek” is voor gedumpte honden.

In de “Concelho Sesimbra” hebben wij erg problematische gebieden, o.a. de vissershaven van Sesimbra. Deze haven is niet ver van de oude stad, de honden gaan de stad in en vormen daar wilde roedels, teven en reuen bij elkaar.

Wij hebben regelmatig puppies gevonden, nu nog overigens. Soms lukt het ons de pups te pakken en een thuis te geven, maar zelden weten wij de moeder te pakken te krijgen. Al deze honden graven diepe holen, daar leven en schuilen zij voor de regen, het erg koude weer en natuurlijk voor de hete zomerzon. Zij zijn afhankelijk van een paar goede mensen die hen af en toe iets te eten geven. Twee keer per jaar zijn er nesten met pups, worden zij niet gepakt dan zullen ook zij net zo wild worden als hun ouders.

Een paar dagen geleden hadden we geluk, we hebben een moeder met pups kunnen vangen. Deze moeder noemen we Mimi. Zij is een middelgrote hond met een prachtig bruine vacht. Mimi heeft zes pups.

Toen ze haar pakten was ze heel erg bang. Tot nu toe kunnen we haar niet aanraken. Het is noodzakelijk dat ze tegen teken etc. beschermd wordt, maar ze laat het ( nog ) niet toe.

De eerste dagen mochten we haar pups niet aanraken en sliep ze buiten de kennel. Nu accepteert ze dat wij haar pups aanraken en gaat ze zelfs de kennel in waar haar hok staat. Het is de eerste stap tot socialisatie. We willen haar op den duur steriliseren en waarschijnlijk moeten we haar weer terugbrengen naar de plek war we hebben gevangen.

Maar als het ons lukt haar goed te socialiseren vinden we misschien wel iemand die haar een thuis wil geven, iemand die getroffen is door de blik in haar ogen. Maar dit is iets wat alleen God weet.






Françoise da Silva