In memoriam 



Saar (voorheen Flower)

Na ruim tien jaar bij ons is Saar (voorheen Flower) in haar eigen mandje ingeslapen. Saartje bleek een tumor te hebben waarvoor behandeling geen zin meer had. We hebben aan haar een vrolijke, lieve en aanhankelijke hond gehad die direct met iedereen bevriend was. Daarom was ze ook zo geschikt voor haar ‘werk’. Samen met haar baasje ging ze wekelijks met andere vrijwilligers van de stichting DIVOO (Dieren voor ouderen) op bezoek in bejaardentehuizen. Zowel zij als de bewoners genoten van alle aandacht. Saartje was verder dol op het strand, rondjes rennen, kamperen en haar vaste plek in haar mandje met uitzicht op tuin.
Naar boven


Safire

Lieve Safire,

12 jaar ben jij lieve schat bij ons geweest! Een prachtige lieve hond die deel uitmaakte van ons gezin. Je was mooi, grappig, ondeugend en oh zo lief!!! We missen je en zullen je nooit vergeten je blijft in ons hart lieve Pier!!!
Naar boven


Ana

Op 25-09-2017 hebben wij Ana laten inslapen helaas heeft zij net geen 10 jaar mogen worden.
Wij hebben 9jaar lang van haar mogen genieten met alle ups en downs die een adoptie hondje met zich mee brengen,Ana was 7 maanden oud toen ze bij ons kwam, in het begin was zij heel wantrouwig en paniekerig voor mensen maar haar grote vriend Buda een rottweiler hielp haar hier doorheen te komen. Zij kreeg steeds meer vertrouwen en het werd een ontzettend lieve hond die in plaats van met haar staart tussen haar benen vol vertrouwen rondliep met haar staart omhoog. Toen Buda stierf was zij ontroostbaar en na twee weken besloten we een nieuwe vriend voor haar er bij te nemen, we gingen er van uit dat een straatschoffie wel een jaartje of 20 mee zou kunnen gaan. Nero haar nieuwe vriend vond ze in het begin maar niks maar enkele weken later waren de twee al weer onafscheidelijk totdat gisteren het plotselinge slechte nieuws van de dierenarts kwam dat wij haar in moesten laten slapen omdat haar hart op was en de longinhoud was te klein om nog goed te kunnen ademen.
Ana was een ontzettend lief hondje die super dankbaar was dat ze naar 4 andere plekken waar ze steeds weg moest een vast huis had gevonden bij mensen die echt van haar hielden. Meisje wat zullen we je gaan missen en DZG bedankt voor de 9 mooie jaren die we van haar hebben mogen genieten.

Peggy van Wijk
Naar boven


Rasza

Rasza was de meest bijzonder hondje dat ik had. Mooiste, met haar blauwe ogen, stoutste met haar haat voor Canta autootjes....kippen, mannen met pakken....

Wij waren vriendinnen....ik hield van haar raar: loeren waar mensen bang van werden...ook hield ik erg veel van haar liefde voor ieder die zij kende: mijn zoon en dochter, mijn vriend, mensen die op haar pasten als ik op vliegreisjes ging.

Zij lachtte tegen de geliefden.

Ik lachtte om haar. Zij ging zo plotseling weg, mijn Rasza.

Ik hield van haar.

Eliza

Naar boven


Luna

Luna (Lola) kwam in december 2005 vanuit Spanje naar Nederland waar ze bij mij geplaatst werd. Een boek zou ik vol kunnen schrijven over onze vriendschap, maar ik zal een poging doen om het in een kort bericht te zetten.

Luna is 17 jaar geworden (2000 geboren). Zij was 12 jaar mijn maatje en ik had haar van Dierenhulp zonder grenzen geadopteerd. Zij was mishandeld en zij liet dan ook niemand toe mn mannen konden haar niet benaderen. Zij liet dan haar grote sterke tanden zien. Ook was er flink met haar gefokt. Alles is geheel goed gekomen! Zij werdt de liefste hond van de wereld. Wilde door iedereen geaaid worden en haalde het gebrek aan liefde dubbel en dwars in. Het laatste jaar was mijn "mensenmaatje" ook haar maatje en accepteerde zij hem geheel als haar "baas". Luna struinde graag en veel met mij/ons door de bossen. Ook raakte zij zeer gehecht aan de kleinkinderen, die met haar opgroeiden. Voor hen ben ik nog steeds "oma Luna".

Sinds 3 jaar was Suus, ook een Spaanse dame bij ons. Suus was pas anderhalf toen wij haar kregen en Luna had veel aan Suus. Luna was al enige tijd dementerend en trok zich op aan Suus. Ook werd zij slechtziend en dover. Maar lopen en struinen deed zij tot een week voor haar einde. Carnavalszaterdag begon de ellende, zij viel om en dat bleef zo tot enkele malen per dag. Op aswoensdag liet zij ook haar urine lopen toen zij omgevallen was. Die avond hebben wij afscheid van haar moeten nemen. De laatste dagen kreeg zij alleen nog maar knuffels en alles te eten wat ze lekker vond. Het was hartverscheurend om haar in te laten slapen! Maar de herinneringen zijn mooi en blijvend, zoals zij ook blijvend een grote plaats in ons hart heeft.

Marie-Louise

Naar boven


Whisky

Op 4 maart 2017 is onze lieve Whisky plotseling overleden.

Whisky was zoals vele honden een speciale hond, met zijn gebruiksaanwijzingen, maar vooral zijn gave om je op de juiste momenten voor je te zijn.

Hij kwam van de straten in Mallorca. We hebben hem 8 jaar een goed huis gegeven en daar zijn we erg dankbaar voor.

Whisky bedankt dat je ons pad gekruisd hebt.

Annet, Florent, Glenn en Mitch Eurlings
Naar boven


Pitout-tje

PITOUT-tje
20 Augustus 2005 kwam kleine Pitoutje(vrij- vertaald uit het Spaans betekent dit "Smurfje") samen met zijn broertje Hannes in Nederland aan. 2 Pupjes die samen met mamma gevonden waren op straat in Sevilla/zuid
Spanje. Hoe goed herinner ik me nog dat ik haast 12 jaar geleden zijn fotootje zag op de website van Dierenhulp Zonder Grenzen..een klein zwart mormeltje, balancerende op een hand met grote schrikoogjes.
Wel honderden hondjes waren voorbij gekomen in mijn zoektocht - maar met deze was er gelijk "die Klik"...dus laat maar komen! Joyce van den Berg - jullie medewerkster -bracht hem bij mij langs omdat zij zelf Hannes (zijn broertje) nam.
Geen moment heb ik spijt gehad van de beslissing om dit lieve beestje naar Nederland te doen komen ook al volgenden er een 3 tal heel zware jaren doordat hij een afwijking aan zijn knietje had en 5 zware
operaties moest ondergaan met langdurige benchrust. Maar hij heeft het gered en eventjes voor alle duidelijkheid - dit heeft niets te maken met het feit dat het een hondje is dat uit het buitenland komt - want deze aandoening kan bij elke hond voorkomen (Patella Luxatie)
Mooie jaren zijn gevolgd ook al is het pootje altijd op 85% blijven functioneren en mocht hij nooit echt aan de marathon meedoen! Ik ben geboren met honden, opgegroeid met honden en nog nooit van mijn leven zonder hond geweest, maar heb nog niet eerder een hondje meegemaakt als Pitou dat zo feilloos alles aanvoelde en waar ik af en
toe een min of meer telepatisch contact mee had. We hebben veel saampjes meegemaakt, verdriet gedeeld, vreugde gekend en bovenal het "maatjes" gevoel mogen ervaren. Verwend tot op het bot; sliep in bed, op de bank, mocht mee- eten en in al die jaren is hij nooit een dag van me gescheiden geweest...
Hoe groot was de schrik dan ook toen hij op 3 januari 2017 een oogontsteking kreeg en na onderzoeken bleek dat hij Lymfklierkanker had.. Met hulp van mijn lieve dierenarts hebben we nog 4 maanden uitstel kunnen krijgen. Zware tijden met veel medicatie maar er zaten nog zoveel goede dagen tussen dat het lichtpuntjes bleef geven tot een week of 3 geleden en Pitoutje toch zwakker en zieker begon te worden maar het nog steeds niet op wilde geven.
Uiteindelijk zei mijn dierenarts vorige week; "Pitoutje zit nu echt in een schemergebied"......
De zwelling van de lymfklieren in de nek waren niet meer terug te dringen met de Prednison en gingen drukken op de luchtpijp....
Zaterdag 29 april 2017 is de dierenarts thuis gekomen en heb ik mijn lieve Spaanse vriendje in alle rust in kunnen laten slapen, op zijn eigen bank in zijn eigen plaidje - op precies de zelfde plek waar hij ook ooit eens haast 12 jaar geleden was neergezet toen hij voor het eerst bij me kwam....
Het verdriet is groot, evenals het gemis en ik troost me met de wetenschap dat ik morgen zijn as op mag gaan halen en hem voorgoed weer thuis zal hebben. Precies zoals ik ooit eens heb afgesproken toen ik hem voor het eerst in mijn handen mocht houden: Wij zullen nooit gescheiden worden!
Dankjewel lieve Joyce dat je dit wondertje ooit eens bij me hebt gebracht en ik hoop dat je nog heel wat jaartjes van zijn broertje Hannes mag genieten en het troost me een heel klein beetje dat ik weet dat er ergens nog een klein stukje van Pitou rond loopt.
Rust zacht lieve Pitout-tje XX
01-06-2005/29-04-2017
 
 
Naar boven


Siep

Op 19 december 2004 kreeg ik Siep. Hij heette eerst Tanas, was waarschijnlijk 1 of 2 jaar oud en kwam uit Thessaloniki, Griekenland. Helemaal met een busje naar hier gekomen, midden in de nacht hebben we hem opgehaald.
Ruim 12 jaar heb ik genoten van mijn lieve, mooie vriend. Siep was alleen maar liefde. Puur. Onvoorwaardelijk. En vanuit liefde heb ik hem afgelopen week losgelaten. Ongeveer 2 jaar geleden kreeg hij de diagnose kanker met uitzaaiingen. De optie die ik kreeg was opereren en chemo. Ik heb er bewust voor gekozen om hier niet aan te beginnen. Wat een ellende zou ik hem aandoen. De dierenarts gaf aan dat hij bij niets doen nog maximaal 1 tot 6 maanden te leven zou hebben. Maar helemaal niets doen, vond ik ook geen optie. Dus ben ik op zoek gegaan naar de beste dierenarts op het alternatieve vlak. Een eindje rijden van bij mij uit (2 uur) maar dat had ik er wel voor over. Met haar behandeling heeft nog bijna 22 maanden geleefd, en het belangrijkste, met kwaliteit van leven. Niet één keer heeft hij een vervelende behandeling hoeven ondergaan. Geen spuiten, geen gedoe. Hij kon gewoon Siep zijn en hij genoot elke dag. En ik van hem. Maar de laatste tijd ging hij achteruit. Hij werd mager, langzamer. En ik realiseerde me vorige week dat het kaarsje op was. Alsof hij zelf aangaf dat het klaar was, tijd om te gaan. En de enige beloning die ik hem nog kon geven voor zijn jarenlange trouw, was om hem vredig over te laten gaan. Het regende en stormde die hele dag, maar op het moment dat hij rustig insliep, brak de zon even door. Ik weet dat het goed is zo, maar wat is het stil en anders zonder hem. Een gemis dat wel even zal duren, maar voor altijd in mijn hart.
Goodbye my friend. Till we meet again.
Naar boven


Pinky

In herinnering
 
 
Naar boven


Tina

fiogf49gjkf0d

Tina is geboren op 19 februari 2001 in Lliber (Alicante) in Spanje en groeide op bij Duitse mensen - totdat deze oud en ziek werden en zij in 2011 teruggingen naar Duitsland. Het Spaanse huis werd verkocht met Tina erbij...

Ook deze mensen vertrokken en Tina kwam op 5 december 2013 in het asiel APDA in Moraira terecht. Daar ging het niet goed met Tina, waarschijnlijk was zij nooit veel met andere honden in contact geweest. Daarom kwam zij met haar 13 jaren in februari 2014 via de Stichting vervroegd naar Nederland en werd liefdevol verzorgd bij een opvanggezin in Gorinchem.   

Enige maanden later ging ik op zoek naar een hond en kwam op de site van de Stichting terecht ...  en daar was Tina, op de foto samen met een poes in de mand. Precies wat ik zocht, want wij hebben ook een poes in huis. Toch wat twijfel, was ze niet wat oud? Ik ging op bezoek in Gorinchem en was meteen verkocht - wat een lieve hond. Of ik mij wel realiseerde dat het misschien maar heel kort zou duren? Misschien maar een jaar? Op 21 juni 2014 kwam Tina bij ons in huis en gelukkig hebben wij ruim twee jaar van haar kunnen genieten. Ze heeft er een tijdje voor nodig gehad om te begrijpen dat ze weer een ‘vaste’ bazin had, een plek die haar thuis was, maar langzaamaan ontstond er een vertrouwde band. 

Tina was een prachtige hond, een ‘grande dame’ met mooie lange slanke benen. Het was een lust om naar haar te kijken. Ook was ze bijzonder goed, misschien wel streng, opgevoed - het heeft wel een half jaar geduurd voordat ze zonder schroom iets lekkers uit je hand durfde te eten. Maar vooral haar zachtaardigheid was ontroerend, ze zou geen vlieg kwaad doen. Daarentegen was ze niet gesteld op soortgenoten, ze was bang voor ze en vaak blafte ze al uit de verte: “Kom bij mij niet in de buurt”. Toch had ze haar voorkeuren, met een enkele hond kon ze heerlijk spelen en dan kon je zien hoe snel en lenig ze vroeger geweest moet zijn.

Helaas was er behalve veel lief ook leed. Al gauw bleek dat Tina Leishmania had. Haar maag kwam in opstand tegen de medicijnen en dus waren er ook maagbeschermers nodig. In juni van dit jaar begon Tina te kwakkelen, haar rechterachterbeen begon dienst te weigeren en ze reageerde niet goed op de medicatie die ze daar in eerste instantie voor kreeg. Toen ze een weekeinde heel ziek was en ik dacht dat het einde daar was, kreeg ze van de diensdoende dierenarts injecties waar ze helemaal van opknapte. Wel met de boodschap dat ik er rekening mee moest houden dat dit een tijdelijke opleving zou zijn. Met de nodige medicatie heeft ze het nog een tijdje heel goed volgehouden, we hebben nog een fijne zomer met elkaar gehad, steeds kleine wandelingen en op zonninge dagen lekker buiten slapen, dat vond ze heerlijk. Op 28 september 2016 kreeg Tina ’s morgens een attack en ’s middags is ze ingeslapen met hulp van de dierenarts. Ze heeft een mooi plekje op de dierenbegraafplaats in Zevenhoven gekregen.

Het waren twee goede en mooie jaren met Tina - een hond die op haar eigen wat afstandelijke manier veel liefde gaf en daarin haar dankbaarheid toonde. Graag had ik in haar hoofd willen kijken, met haar willen ‘praten’ om te weten hoe zij vroeger, die eerste twaalf jaren geleefd heeft ....

Ik mis mijn ‘grande dame’ heel erg. Geen extra eitje meer op zondagmorgen.

Geen aansporingen meer: “Kom op, Tina, uit de mand, we gaan wandelen!”

Ansje Weima

Naar boven


Fofo

fiogf49gjkf0d
Fofo kwam in 2016 op 11 jarige leeftijd in het Guadi asiel terecht nadat zijn "baasje" hem op straat had gezet. Een echt thuis met warmte en liefde had Fofo nooit gekend, want hij was heel zijn leven vaker op straat dan in huis bij zijn familie te vinden. Fofo was een lief en dankbaar kereltje. Hij genoot van de aandacht en liefde die hij van de medewerkers en vrijwilligers in het asiel kreeg en kon goed opschieten met alle andere honden van het asiel. Bij Guadi was er hoop dat Fofo spoedig naar een familie uit zou kunnen kijken zodat hij zijn laatste jaren nog een warm mandje zou hebben en het nog mee mocht maken wat het betekent om bij een familie te horen. Op 11 september 2016 kwam het trieste bericht dat Fofo levenloos in zijn kennel was aangetroffen. Rust zacht kleine man. Fofo 1-5-2005 - 11-9-2016
Naar boven


Nelson

fiogf49gjkf0d
Nelson, overleden 14 september 2016. Nelson is ongeveer 18 jaar geleden als pup bij een Griekse familie gekomen. De man van het gezin was geitenherder op een eiland en Nelson moest gaan werken bij zijn kudde. Voor Griekse begrippen had Nelson een redelijk goed leven als werkhond. Hij liep vrij mee met zijn baas, hoedde de kudde en lag de rest van de tijd te waken onder de pick-up truck. Nelson kwam niet in huis, maar dat is ook ongebruikelijk voor honden daar. Na bijna tien jaar kwam er een einde aan deze betere tijd, de baas overleed en Nelson werd door de familie afgegeven aan een andere geitenherder. Deze man stond bekend als iemand die zijn dieren beschouwde als werktuig en inkomen. Hij legde Nelson aan een ketting in een afgelegen gebied. Zo moest hij voorkomen dat de kuddes bepaalde strategische punten niet konden doorkruisen, een levend hek dus. Omdat Nelson zich niet in zijn lot schikte en regelmatig ontsnapte, snoerde de herder hem vast in een tuig van touw. Zelfs om zijn bek kreeg hij een soort muilkorf van touw omdat hij vals zou zijn. Nelson werd regelmatig afgerammeld, kreeg slachtafval te eten en er was meestal niet genoeg water. Enkele dierenvrienden die bekend waren met het lot van de kettinghonden op het eiland, kregen het voor elkaar om Nelson bijna dagelijks te verzorgen en zelfs af en toe met hem te wandelen. De ‘eigenaar’ zag het met lede ogen aan, maar hij gedoogde het. Na een paar jaar kwam er weer een ‘downgrade’ in het leven van Nelson. De herder had genoeg van alle bemoeienis met en kritiek op zijn kettinghonden. Hij besloot om Nelson op te sluiten in een geitenkot en weigerde voortaan hulp van andere mensen. Zo moest Nelson zijn dagen slijten, niet alleen in eenzaamheid, maar ook zonder verzorging. Maandenlang heeft hij zo geleefd, wachtend op niemand, op niets. Alsof er ingegrepen werd, kwam er een moment, waarbij Nelson in een nacht van hevig onweer en storm kans zag om te ontsnappen. Hij rook zijn vrijheid en verstopte zich in de buurt van iemand die hij vertrouwde. Deze gaf hem een schuilplaats en zorgde ervoor, samen met anderen, dat Nelson weg kon van het eiland. Eenmaal op het vasteland moesten ze weer wachten op een mogelijkheid om Nelson veilig op een vlucht te krijgen. Dit is gelukt en in begin 2012 kwam Nelson bij ons in opvang. Nelson was na jarenlange mishandeling vermagerd en gestrest, toch had hij zijn vertrouwen in mensen behouden. Hij heeft nooit iemand kwaad gedaan. Wel heeft hij meer dan een jaar nodig gehad om te wennen aan zijn nieuwe, betere omstandigheden. Hij bleef maar ontsnappen uit de tuin en begreep niet dat hij vrij kon zijn in zijn eigen omgeving, dat hij niet op zoek hoefde naar eten, drinken of aandacht. Nelson is ruim 10 kg aangekomen en eindelijk kon hij genieten van zijn leven. Hij heeft gewaakt rond het huis, was een steun voor onze (opvang) honden en vooral een aanhankelijke, trouwe en lieve vriend. Zo is hij ruim 4 ½ jaar bij ons gebleven, hij leek maar niet ouder te worden. Tot we een jaar geleden zagen dat hij echt problemen kreeg met lopen, opstaan en springen. Slijtage is niet ongebruikelijk op zo’n hoge leeftijd. Maar ook zijn heupen en knieën werden slecht. Met pijnstillers konden we hem lang helpen, totdat we zagen dat de kwaliteit van zijn leven achteruit ging. Samen met de dierenarts moesten we een besluit nemen en hebben hem rustig, bij ons thuis, laten inslapen. Hoe hartverscheurend moeilijk zo’n beslissing ook is, we zijn dankbaar dat we Nelson nog een paar goede jaren hebben mogen geven. We hebben veel geleerd van hem, hoe trouw en loyaal een hond kan zijn. Maar ook dat elke hond een kans verdient en de tijd moet krijgen om opnieuw te leren leven. Mariëtte Wolffensperger
Naar boven


Fred

Portugal, 1 augustus 2008 – 25 oktober 2017

Fred kwam in 2011 samen met zijn broertje en zusjes in het Guadi asiel in de Algarve van Portugal terecht. Ze waren toen nog maar 3 jaar oud. De 4 waren ontzettend onzeker en bang. In de ren waar ze in geplaatst werden stond een caravan die als hun nieuwe hondenhuis moest dienen, maar het viertal maakte er ook een schuilplaats van. Steeds als iemand van de medewerkers ook maar een poging deed om ze te benaderen verscholen ze zich onder de caravan in de hoop dat ze zich op die manier onzichtbaar konden maken voor "de enge mensenwereld". Zo ging dat jaren door zonder enige verbetering, ze hadden zelfs als bijnaam de 4 spoken gekregen. In de zomer van 2016 werden de 4 van verblijf verwisseld, want de gezondheid van de vier broers en zussen kwam in gevaar vanwege het extreem aantal teken wat ze bij zich droegen. In het nieuwe verblijf was verstoppen niet meer mogelijk, en, ondanks dat ze nog een lange weg te gaan hadden, kropen de 4 beetje bij beetje uit hun schulp. Één van Fred zijn zusjes werd geadopteerd, Fred wachtte nog steeds op zijn familie, op diegene die hem, een klein bang kereltje, een kans wilde geven op een nieuw bestaan. Eind oktober verzwakte Fred plots, hij wilde niet meer eten en kon amper op zijn pootjes staan. Vrijwilligers namen Fred mee naar huis toe om hem de verzorging te kunnen geven die hij op dat moment meer dan ooit tevoren nodig had. Fred werd mee naar de dierenarts genomen waar hij overal op getest werd en al de medische zorg kreeg die hij nodig had. Hij had bloedarmoede, van andere testen werd nog op de uitslag gewacht. Op de vroege ochtend van 25 oktober blies Fred zijn laatste adem uit. Rustig liggend in zijn mandje is hij heen gegaan. Fred heeft nog heel even mogen ervaren wat het betekent om bij een familie te horen, een dak boven zijn hoofd te hebben en een warm mandje om in te slapen. Rust zacht lieve Fred.

Naar boven


Henry

fiogf49gjkf0d
Henry werd in 2009 zwervend op straat aangetroffen en naar het Guadi asiel gebracht. Hij was toen nog maar 3 jaar. Na jaren en jaren wachten leek er voor Henry en de mensen van het asiel een droom uit te gaan komen: Henry zou worden geadopteerd door de familie die zijn hartsvriendin Alma ook ging adopteren. Hij zou over een paar weken samen met Alma naar Nederland naar zijn familie afreizen. Maar helaas sloeg op 30 april 2016 het noodlot toe voor Henry toen hij enorme heftige epilepsie aanvallen kreeg. Zelfs onmiddelijke medicatie kregen de aanvallen niet onder controle. Ze hebben Henry moeten laten gaan, en daarbij ook zijn droom die zo dichtbij was om uit te gaan komen. Het leven kan soms zo oneerlijk zijn. Rust zacht lieve Henry. 2006 - 30/04/2016
Naar boven


Branky

fiogf49gjkf0d
Op vrijdag 12 februari 2016 heb ik mijn hond Branky moeten laten inslapen. Hij is ergens tussen 13 en 15 jaar geworden. Ik heb het geluk gehad om bijna 9 mooie jaren met Branky samen te mogen zijn. De laatste paar weken van zijn leven, begon Branky langzamer te lopen, minder te eten en zat niet goed in zijn vel. Ik hoopte dat het onschuldige ouderdomskwaaltjes waren, maar helaas bleek het agressieve lymfeklierkanker te zijn. Woensdag 10 februari 2016 kregen we de diagnose, de dierenarts heeft nog geprobeerd om met cortisonenspuiten het leven van Branky op een waardige manier een paar weken te rekken, maar helaas mocht dat niet baten - en twee dagen later - op vrijdag 12 februari - heb ik Branky toch moeten laten inslapen. Het was het enige wat ik nog voor hem kon doen. Lieve lieve Branky, Dank je wel voor bijna 9 mooie jaren samen. Je was zo'n grote lieve schat en zo bijzonder. Ik had bijna al 4 jaar geleden van je afscheid moeten nemen, toen 2 agressieve loslopende rottweilers je in een bos probeerden te verscheuren. Je was zwaar gewond, maar dankzij heel veel geluk, goede behandeling van de dierenkliniek en vooral je wil om te willen leven, heb je het wonder boven wonder toch gered. Ik ben dan ook heel erg blij dat je nog een aantal jaren bij me was en vooral dat je van je leven genoot. Je was dol op aandacht, knuffelen , snuffelen en eten en was dan ook een echt levens- genietertje. Ik wist dat ik ooit van je afscheid moest nemen en ik wist ook dat je niet meer de jongste was. Maar toch heeft de snelheid waarmee het gebeurd is, me onaangenaam verrast. Ik mis je heel erg en ben nog erg verdrietig, maar ik troost me dat dit beter is dan wanneer je destijds die rottweilers-aanval niet zou hebben overleefd, want het zou verschrikkelijk zijn geweest als je op zo'n pijnlijke, onverdiende en brute wijze was gestorven. Ik ben dus ook dankbaar voor al die fijne - en extra - jaren samen, maar zoals Clouseau al zong in Afscheid van een vriend: En ik weet ik zal dankbaar moeten zijn, maar precies daarom doet het zo'n pijn. Dag lieve schat, mijn zielenhondje, wees gelukkig op je plekje achter de regenboogbrug. Kitty
Naar boven


Floortje

fiogf49gjkf0d
Ons Floortje (Carlota-Pipa aug.2006)

Een ontzettende lieve aanhankelijke gemakkelijke en levendige hond is ingeslapen op donderdag 10 maart 2016.

September 2008 zijn we van het zuiden naar Hoogeveen gereden, waar zij , na een teleurstelling met een adoptiegezin, verbleef in een opvanggezin. Inmiddels was ze 2 jaar in Nederland. We maakten kennis en hadden meteen door dat dit ,het hondje, was waar we naar op zoek waren. Meteen alle papieren in orde gemaakt, en we wilden zo snel mogelijk naar huis om ons nieuwe gezinslid aan de kinderen te laten zien.

De autodeur werd geopend en ze sprong erin alsof ze helemaal begreep wat er aan de hand was. Ze straalde en wij natuurlijk ook. Geweldig hoe ze daar zat en zo relaxt

Dat was het begin van een hele mooie en fijne periode van 8 jaar, die we voor geen geld zouden hebben willen missen. Maar wat hebben we ook geboft met zo’n fijne hond.

Floortje werd 8 maart jl. ziek, volgens de dierenarts een darmvirus en dit sloeg zo snel toe dat ze binnen 2 dagen overleed.

Wat missen we haar toch !!!

Ad, Thera, Femke, Florian, Baukje, Leon, Timo en Jinke
Naar boven


Archie

fiogf49gjkf0d
01/04/2005 - 31/12/2015
Mijn lieve Archie. Wat was het bijzonder dat je, ondanks die leishmania, toch nog 10 jaar bent geworden. Maar wat was je nog veel te jong.
Je werd steeds zieker en zwakker, maar ze konden niet vinden waardoor. Toch de leishmania? Kanker die ze niet konden vinden? Ze weten het niet en jij raakte uitgeput. Je braakte zelfs door de medicatie heen. Je at niet meer. De sonde werkte je eruit. Je wilde steeds wegkruipen. Ik kon je niet meer laten lijden. Je verdient beter.

We gaan je missen. We hebben van je genoten, kleine, dappere vent.
Fiona & Aiden
Phoebe, Nyga, Milo & Monty
Naar boven


Filippos

fiogf49gjkf0d
Lieve Filippos,

In januari 2005 hebben we je met open armen ontvangen. Je was toen zo’n 10 maanden oud. Het voelde meteen erg vertrouwd. Toen je voor de eerste keer ons huis binnenkwam, liep je rechtstreeks naar je mand en ging liggen. Het was goed. Je had een eigen knuffel uit Griekenland meegenomen die piepgeluiden maakte. Zo in de loop der jaren hebben we de knuffel moeten vervangen, maar toch iedere keer weer met een piepgeluidje.

In 2006 werd je erg ziek. Wat waren we ongerust. De diagnose: Leishmania. Met de goede hulp van de dierenarts knapte je gelukkig op.

Wat was je een lieve, blije hond. Eindeloos kon je achter je balletje of een stokje aanrennen en dan maar hard blaffen als we het balletje niet snel genoeg gooiden, happen in de sneeuw, zwemmen in de rivier, bijten op je knuffel en heel veel kroelen. Je was zo geliefd in de buurt. Iedereen kende je en je liet je uitgebreid aaien. Je ging er zelfs voor op je rug liggen. Ook had je zo je adresjes voor wat lekkers. Je genoot van dagjes naar het strand of de Loonse en Drunense Duinen. Je was ook erg betrouwbaar. Als je voorop liep, keek je altijd even achterom, stond even stil om te wachten op ons en liep dan weer verder. Was je waterbak leeg, dan bleef je rustig zitten wachten tot iemand het vulde.

In 2011 ging het weer mis. De Leishmania was weer actief. Je bent ook toen heel erg ziek geweest. Even dachten we dat we afscheid moesten nemen, maar met de juiste medicijnen knapte je wederom op. In het Dierenziekenhuis Dongen was je ook erg geliefd. Je liet alles maar toe. Zo vriendelijk naar mensen. Toen je een keer onder narcose moest, kwam je geborsteld thuis. Daar namen ze uitgebreid de tijd voor, want daar kon je erg van genieten.

In december 2015 zagen we je langzaam achteruitgaan. We dachten met pijnmedicatie ver te komen, maar het hielp niets. Je had dezelfde symptomen als de voorgaande keren. We zijn dan ook gestart met dezelfde medicatie als in 2011. Maar het mocht niet baten. Je kon op een gegeven moment niet meer staan en lopen. De achterhand was verlamd. Van alles hebben we samen met de dierenarts geprobeerd, maar bij elke beweging had je zoveel pijn. We zagen langzaam ook de glans uit je ogen verdwijnen. Je lag maar op je kleed en kon niets. We hebben dan ook besloten jou te laten gaan, met pijn in het hart. Wat is het leeg in huis, je hebt een onuitwisbare indruk op ons achtergelaten. In mijn armen ben je vertrokken naar een plek zonder pijn en waar je eindeloos achter je balletje aan kunt rennen.

Lieve Flap, Flappie, we houden van je en missen je.

Liselore, André, Pleun, Max en Mees
Naar boven


Sara

fiogf49gjkf0d
“Lieve Sara, je kwam zo’n anderhalf jaar geleden aan op Schiphol en wilde niet uit de reisbench komen in de aankomsthal, je leek zo klein, opgerold in een hoekje gekropen, half onder gesnipperde papierstroken en je neus was een beetje uitgedroogd. We besloten je in de bench mee te nemen in de auto naar huis en pas in de huiskamer ging het deurtje open en kwam je eigenlijk direct uit de bench en liep naar mij toe en wilde geaaid worden. Je was zo mooi, spierwitte vacht met hier en daar een lichtbruin vlekje en op je koppie rond je linker oog een hele grote bruine vlek. Bij je rechteroog een paar kleine bruine vlekjes in de vorm van een traantje. Ook een mooie witte pluimstaart, je kon zomaar een echte Engelse setter zijn. De eerste nachten sliep ik naast jou op een matras zodat je kon wennen en ik kon zien dat je wat water dronk en brokken at, je ging vlak naast me liggen, opgerold tegen het matras. Al heel snel had je in de gaten dat je buiten op het veldje je behoefte moest doen al vergat je dat soms nog. Buiten met andere honden ging het heel goed, je paste je zo goed aan en was zo intens vriendelijk, ook naar mensen. Altijd opkijken naar iedereen die passeerde en vragen om een aai of paar woordjes. Na een week liep je al los op het strand naast mij en luisterde heel erg goed en kwam direct terug als ik je floot. We hebben zo veel uren op het strand doorgebracht samen, week in week uit, met mooi en slecht weer en in binnen en –buitenland. Je ging ook overal mee naar toe, op vakantie, naar opa en oma, naar de winkels en naar het restaurant. Nooit was er een probleem, de obers aaiden jou ook steeds omdat je zat te gluren in het gangpad waar al dat lekkere eten nu wel vandaan kwam. Ook hebben we heel veel uren samen op het strand staan vissen en je had heel snel door, dat die spartelende platte dingen aan de andere kant van de hengel naderhand gekookt werden en soms in jouw etensbakje terecht kwamen. Je zat altijd naast me te kijken naar de hengels en of er nog passanten aankwamen die je kon vragen om een aai. Je mocht alles wat je wilde bij ons in huis, lekker slapen op de bedden of op de bank en het liefste tussen de gezinsleden in en natuurlijk geaaid worden. Ook liep je continu rond met je speelgoedbeestjes en elk stuk kleding wat je kon vinden. Je hebt nooit een vezel kapotgemaakt, alleen maar rondlopen en aan iedereen laten zien, kijk ‘s wat ik gevonden heb! In ons gezin heb je enorm veel liefde gegeven en gekregen, zonder te vragen, het gebeurde gewoon van alle twee de kanten. Veel en vaak! Toen we met ons gezin in een wat mindere periode kwamen heb je zoveel genegenheid gegeven en ons er allemaal bovenop gebracht, jouw liefde voor ons was onvoorwaardelijk…en van ons voor jou ook. Lieve, lieve Sara, het doet zo ontzettend veel pijn dat je er niet meer bent, jij kunt er helemaal niets aan doen, jij hebt alles wat je in je had gegeven en ik weet zeker dat jij ook alle liefde die wij jou gegeven hebben zo gevoeld hebt…we gaan jou zo heel erg missen en zullen jou nooit, nooit vergeten…”
Naar boven


Brego

fiogf49gjkf0d
11 januari 2016 afscheid moeten nemen van onze eigenwijze lieve Brego, Hij was letterlijk op we zullen je missen vriendelijk eigenwijs Brego.
Naar boven


Lupo

fiogf49gjkf0d
Lieve Lupo,
 

In 2006 zochten we je op in je opvangplek. We zagen en voelden direct dat we met jou het avontuur aan wilden gaan. Je paste zo perfect bij ons. Je was onze grote vriend, vooral die van Hedzer, jullie waren enorm close.

We hebben zoveel leuke dingen met elkaar meegemaakt, het leven werd voor jou, na een nare start in griekenland, 1 groot avontuur. Je genoot en wij genoten mee.

In 2015 kwam het avontuur tot een einde, je werd ziek, kanker. Na een week moesten we afscheid van je nemen. Je vertrouwde op Hedzer, jullie bleven elkaar in de ogen kijken.

Je bent 11 jaar geworden.

Je weet vast wel hoe erg we je missen, elke dag weer. Je hebt echt een leegte in ons gezin achter gelaten.

Lieve Lupo, we houden van je.


Liefs Joyce, Hedzer, Kylian en Liz
En de katten Frodo en Benji 
Naar boven


Fiora

fiogf49gjkf0d
Hoeveel pech kan een hond hebben in haar korte leventje? Op straat geboren en getogen, gered door onze Atheense collega Vicky en op haar kosten ondergebracht in een shelter. Daar tot ieders verbazing een nestje van 5 pups ter wereld gebracht, terwijl ze zelf nog een pup van net 12 maanden was. Het tij leek gekeerd toen Fiora in Nederland werd geadopteerd. Nog geen 8 maanden heeft haar geluk geduurd, want toen moest ze 'wegens omstandigheden' weer terug naar de stichting en werd ze door een vrijwilligster opgevangen. Helaas was ze inmiddels doodziek vanwege een verwaarloosde leishmania, waardoor haar nieren ernstig waren beschadigd. Fiora en haar opvangster vochten voor haar leven, maar helaas heeft ze het niet gered. De nieren waren te ernstig beschadigd en Fiora ging zienderogen achteruit. Ondanks alle medische en liefdevolle verzorging werd ze steeds zwakker en zieker. Op 21 juli 2015 om half zes in de middag is ze ingeslapen
Naar boven


Carol

fiogf49gjkf0d
Carol werd op 12 december 2014 binnengebracht bij het asiel van Asoka Castalla, samen met Churro en Churra . Zij zijn het slachtoffer geworden van de crisis. Hun baasjes konden de hypotheek niet meer betalen en zijn door de bank hun huis uitgegooid. De eigenaren zagen geen andere uitweg meer dan de honden af te geven bij het asiel.
Carol had wat moeite met de aanpassing aan het leven in het asiel.  Onze lieve Carol-Coco  vanmorgen onverwacht overleden. Ze heeft eerder nog gespeeld met de bal zoals iedere dag. Eind van de ochtend toen het weer haar beurt was om naar buiten te gaan is ze onwel geworden en heeft ons verlaten. Haar hart hield op te kloppen.
We zijn heel erg verdrietig want Carol was één van de liefste honden in het asiel. Ze vroeg nergens om en was dankbaar voor elke knuffel en elk balletje dat je gooide.
We zullen je nooit vergeten lieve Carol-Coco. Rust zacht. 
Naar boven


Dewi

fiogf49gjkf0d
Onze Dewi is niet meer. 19 mei 2011 zagen wij haar voor het eerst en het was meteen duidelijk dat zij prima paste bij ons. Ze had net een lange rit vanuit Spanje achter de rug maar sprong vrolijk in onze auto. Gelukkig vond ze autorijden heel leuk. Al na 1 week gingen we naar ons vaste vakantieadres in de Provence waar ze haar grote vriend ontmoette, Balou, een Leonberger. Ze vond het daar minstens zo leuk als bij ons in de polder en de warmte daar was ze in Spanje ook wel gewend. We zijn daar gelukkig vaak met haar naartoe geweest. Waar ze ook was, vrolijk was ze altijd en we hebben veel met haar gelachen. Een paar maanden geleden werd bij Dewi nierfalen geconstateerd. Het zal nooit duidelijk worden of dit een aangeboren probleem was, of dat ze toch nog slachtoffer is geworden van de sluimerende Leishmania. Hoe dan ook, de intensieve behandeling, die volgde, heeft ze moedig doorstaan en ondanks alles bleef ze tot het einde toe de vrolijke paljas die ze vanaf het begin is geweest. 15 december 2014 heeft ze de strijd helaas moeten staken; ze was pas 5 jaar. Rust zacht, lieve Dewi, we zullen je nimmer vergeten. Carla en Paul Offerman
Naar boven


Rocky

fiogf49gjkf0d
Rocky is aan hartaanval overleden, helaas heeft hij geen eigen thuis gehad, maar wel een fijn opvanggezin. 01-06-2009 -22-11-2014 6 oktober Met Rocky gaat het ontzettend goed. Hij is geopereerd, alles zit weer op z'n plaats, en zijn haar begint weer aan te groeien. Hij zit sinds een week in een opvanggezin waar hij gesocialiseerd wordt met 7 andere honden en een kat. Hij is een echt mensendier, hij vindt het heerlijk om te knuffelen en languit op de sofa te liggen. Waar hij bij binnenkomst zo ziek was dat hij amper nog bewoog en at, nu rent hij als een speer, is reuze vrolijk en eet alles wat los en vast zit! Het is een echte leukerd, erg sociaal en lief. Rocky is gevonden bij een Spanjaard die hem gelukkig aan onze collega's heeft willen overdragen. Hoge leishmania (kapotte huid, kale plekken en veel schilvers op z'n koppie). Daarnaast heeft hij een hernia en ligt z'n milt buiten de buikwand. Hij krijgt nu eerst injecties en doxicicline, hij reageert er goed op, is inmiddels al wat vrolijker (wilde in het begin niet eten en alleen maar slapen). De operatie volgt zodra het wat beter met hem gaat De leishmania heeft zijn lever en nieren niet aangetast, is dus momenteel alleen aan de buitenkant actief. Na de injecties zal z'n vacht weer spoedig gaan groeien. Nu zoeken we met spoed een opvanggezin voor deze arme stakker. Voorheen woonde hij samen met nog een hondje bij een man in een rolstoel, daar hadden ze het erg goed. Toen deze overleed kwamen ze bij de buurman die ook wel van z'n dieren houdt (heeft 4 grote honden waarvan 1 zwanger die hij niet wil laten castreren want puppies zijn zo leuk!) hij woont in een krot dat meer op een varkensstal lijkt en heeft geen geld om voor de dieren te zorgen. Rocky is zeer vriendelijk en wil zo graag bij mensen zijn, het is gewoon sneu om hem zo in de kennels te zien.
Naar boven


Bobidack

fiogf49gjkf0d
Bobidack werd gevonden toen hij ongeveer 8 weken jong was, net op tijd of hij was gestorven van de honger. Sinds die tijd verbleef hij in een opvanggezin. Hij was een makkelijke hond met een goed karakter. Bobidack kan opschieten met kinderen, katten en honden. Zwemmen deed hij heel graag, wandelen ook. Maar spelen met zijn groene balletje was helemaal het einde, dat moest zelfs mee als hij ging slapen.

Helaas kregen wij bericht dat Bobidack vanochtend werd gevonden, vergiftigd. Waarschijnlijk door een buurman. Bobidack mocht slechts 6 maanden worden. 
Naar boven


Manius

fiogf49gjkf0d
Manius (in Polen genoemd Krecik of Willy) is 28.11 vorig jaar overleden. Hij heeft de laatste maanden: het voorjaar , de zomer en herfst 2013 doorgebracht in een "hotel" voor de honden bij mevr. Joanna Gorska. De Stichting "Bezdomniaki Szydlowieckie" waar Manius oorspronkelijk werd opgenomen die voor hem eerste maanden heeft gezorgd hebben gezegd dat Manius worstelde met een hartaandoening, maar kreeg professionele hulp in het "hotel" en knapte echt op. Ondanks zijn handicap (blind, hartpatiënt) heeft hij mooie laatste maanden gehad, vol liefde, warmte en begrip. Zijn hart was echter te zwak en hij is rustig gegaan.
Naar boven


Bobi

fiogf49gjkf0d
Bobi heeft geen fijn leven gehad.  Toen Bobi nog jong was leefde hij op straat in Boekarest, hij werd gered van de hondenvangers en kreeg een thuis. Zijn eigenaar overleed en de familie nam "de zorg" over voor Bobi. Hij werd aan een korte ketting gelegd, stond, zat en lag in zijn eigen uitwerpselen en at deze ook. Een mevrouw trok zich zijn lot aan en nam Bobi mee naar de plek waar zij werkte. Niet in een huis, maar toch op tijd te eten. Daar bleef Bobi een paar jaren, maar de mevrouw werkt daar niet meer en kon Bobi niet meer verzorgen en ook niet in de gaten houden. Bobi is in het verleden geslagen door mensen en gebeten door andere honden. Ondanks zijn leeftijd, bijna 13, wilde hij nog wel spelen. Bobi heeft  een beroerte gehad, hij leek hiervan te herstellen. Op 9 april kreeg hij weer een hersenbloeding en ook een hartaanval, helaas is Bobi  dezelfde dag gestorven. 
 
Naar boven


Vaarwel Asta

fiogf49gjkf0d
Asta werd als jonge hond door haar "baasje" in het dodingstation achtergelaten waar ze vergaten hem te laten tekenen voor afstand, en dat terwijl ze gechipt was. Door laksheid van de dierenarts van het dodingstation kon ze vanwege die chip niet door dierenredders uit het dodingstation gered worden en verbleef ze er jaren en kreeg er zelfs tot drie keer toe pups. Toen ze haar derde nestje kreeg kon ze eindelijk uit die hel bevrijd worden. Maar nog steeds hield de ellende niet op voor Asta. Ze viel en brak haar pootje en moest een operatie ondergaan. Toen ze daar volledig van was hersteld werd ze naar een asiel in Portugal gebracht waar ze een grote ren tot haar beschikking had samen met nog twee teefjes. Asta was een lieve prinses en genoot van de aandacht die de vrijwilligers haar gaven. Het enige wat haar nog ontbrak was een familie. Helaas sloeg in de nacht van 23 maart het noodlot toe. Een paar honden van een andere ren wisten een gat in de omheining te maken en vielen Asta aan. De volgende ochtend werd ze heel zwaar gewond aangetroffen. Asta heeft 5 dagen in een dierenartskliniek voor haar leven gevochten, maar de wonden waren te groot en ontstoken, en Asta had zoveel pijn dat ze zelfs niet wilde eten. Op vrijdag 28 maart werd Asta in overleg met de dierenarts van haar pijn verlost. Lieve Asta, die haar leven lang moest strijden tegen het onrecht en de wreedheid van de mens. Het leven was haar schijnbaar niet gegund. Rust zacht lieve Asta. Je bent nu weer herenigd met je kindjes, voor altijd.
Naar boven


Lena

fiogf49gjkf0d
Op reis naar de sterren, op reis naar de zon De hemel viert feest, ik Ik weet wel waarom. 15-09-2012 18-03-2014 Dag Dikkie Dik, wij gaan je ontzettend missen. xxx Francina,William, Roby, Britt. en xxx van Roy, Bella, Tina, Nero, Lola, Susie, Gaudi en Joe.
Naar boven


Lotta

fiogf49gjkf0d
Lotta 15/08/2004 - 01/03/2014

Nu al afscheid hebben moeten nemen van jou valt me zo zwaar, twee maanden geleden begon je met allerlei kwaaltjes, waaruit uiteindelijk bleek dat je dus ongeneeslijk ziek was. Mijn mooie stoere meid, zomaar ineens ziek, dat kon toch niet!! Helaas hebben we je al heel snel moeten laten gaan om je nog meer ellende te besparen, ik kan het eigenlijk nog niet goed bevatten. Ik ga je zo erg missen, m'n lieve hardloopmaatje...fietsmaatje...maatje voor altijd.......
Rust zacht lieverd...we zullen je nooit vergeten....al je leuke gesprekken die je zo mooi voerde als er iemand binnen kwam,
je gekke dolle dwaze buien..ze staan in ons geheugen gegrift....we hebben van je genoten..

Dikke knuffels van ons allemaal!!

Joyce, Aart en de kids...
Naar boven


Nicky

fiogf49gjkf0d
OP 27 Januari hebben wij met veel verdriet afscheid moeten nemen van ons lieve Spanjaartje, NICKY NICKY werd geboren op 23 Juni 2002 in Ayamonte in Spanje dus. 12 jaar was zij ons clowntje in huis, ze kon heel leuk op haar voorpootje waggelen en daarbij maakte zij een knorrend geluid, Dat zullen wij zeker gaan missen. NICKY was ook vele jaren het vriendinnetje van onze lieve ZINA, zij waren altijd samen. Lieve NICKY zoek ZINA in de hondenhemel op en leef samen verder, dank voor alle lieve en fijne momenten die je ons hebt gegeven We zullen je nooit vergeten. Rust zacht, lief klein clowntje. Nel en Ton Roos
Naar boven


Cópernico

fiogf49gjkf0d
Op 12 januari 2014 is helaas onze lieve Cópernico overleden. Totaal onverwacht werd hij ´s ochtends dood in zijn kennel gevonden. Volgens de dierenarts heeft hij zeer waarschijnlijk die nacht een maagtorsie gehad en is hij binnen 20 minuten overleden. Cópernico zat samen met zijn 3 broers sinds augustus 2013 in het asiel van Castalla. Zijn broers Vándalo, Tímido en Pocket zijn helemaal van slag, net zoals de medewerkers van het asiel. Rust zacht lieve Cópernico, dikke kus van ons allemaal XX
Naar boven


Halloween

fiogf49gjkf0d
Lieve mooie Halloween is helaas vandaag over de regenboogbrug gegaan. Het leek zo goed met haar te gaan, en ondanks dat haar bloedarmoede maar niet onder controle te krijgen was had ze volop levenslust, en speelde en rende zelfs met de honden van het opvanggezin. Maar Halloween kreeg plotseling een terugslag, wilde niet meer eten, en zonderde zich af van alles en iedereen. Ze kon ook niet meer op haar poten staan en al haar levenslust verdween als sneeuw voor de zon. De dierenarts concludeerde dat haar bloedarmoede erger was dan ooit tevoren. Halloween was zo verzwakt dat er werd besloten haar over de regenboogbrug te laten gaan. Lieve Halloween, het leven was je zo gegund. Gelukkig heb je nog liefde mogen ervaren. Ren en speel nu maar daar boven zonder pijn en ziekte. Vergeten worden zal je nooit. Halloween werd op Halloweensdag in zeer ernstige toestand bij de school van het dochtertje van een lieve mevrouw aangetroffen. De mevrouw nam haar mee naar huis om proberen haar leven te redden. Halloween wilde niet eten en kon amper op haar poten staan. De dierenarts concludeerde dat ze Leishmania, Ehrlichia en een ernstige bloedarmoede had. Bovendien waren haar nieren wat aangetast. Ook had ze een aantal grote wonden op haar lichaam. Halloween kreeg medicatie en begon beetje bij beetje weer te eten. Hoewel ze niet in gewicht aankwam en haar bloedwaardes maar niet wilde verbeteren ging het toch veel beter met haar. Halloween had weer levenslust en genoot van de liefde en aandacht die ze van haar opvanggezin kreeg. Ook haar wonden begonnen te helen. Iedereen was ervan overtuigd dat het goed zou komen met Halloween. Maar helaas.....
Naar boven


Lobo

fiogf49gjkf0d
26-10-2003  06-11-2013
Lieve Lobo,

Je kwam ongeveer gelijk met je grote vriend Lucky bij ons in de opvang, oo wat was jij een klein bang hondje, alles vond je eng. Dankzij pindakaas vond je veel dingen al veel minder eng.  Maar samen met je vriendjes durfde je bijna alles. Acht jaar lang was je onze loco Lobo, de lieveling van iedereen zelfs de dierenarts was verliefd op jou. Er
zijn al veel vriendjes voor jou gegaan jongen. Lesley, Youckle, Faith, Doutze en
Lucky. Nu ben je weer bij hen.Lobo dank je wel dat je alle 83 opvanghondjes zoveel liefde hebt gegeven, en dat je ze je warmte mochten voelen. Waar jij nu bent kun je alles weer, rennen, spelen.Kijk af en toe naar beneden naar vriendjes Brui en Tommy.
We zullen je nooit vergeten.
Rust zacht lieverd.

We zullen altijd van je houden.

Heel veel kusjes.

Bas en Kamal
Brui, Tommy, Simba, Kiara, Tom, Meisje, Swoesh en Noushy
Naar boven


Tammy

fiogf49gjkf0d
Het is precies acht jaar geleden dat jij bij ons kwam. Een klein, lief en bang hondje. Bang voor harde stemmen, bang voor mannen en kinderen en bang voor de tuinslang.

De eerste twee maanden kon je rustig thuis wennen en daarna ging je met mij mee naar mijn winkel. Daar wende je snel aan vreemde mensen. Iedereen wilde je aaien omdat je er zo lief uit zag.

In het begin vond je dat heel moeilijk maar je was dapper en liet het gebeuren. Langzaam maar zeker verdwenen jouw angsten. We hebben geweldige jaren samen gehad. Veel gewandeld en overal waar wij naar toe gingen ging jij met ons mee. Langzaamaan werd je snoetje grijzer en je gezondheid ging achteruit. Je kreeg een hartruis en je nieren functioneerden niet meer naar
behoren.

Met medicijnen kon je nog een paar jaar verder maar de laatste maanden werd je snel slechter.  Acht weken geleden stopten je nieren er mee en ging je jezelf vergiftigen. We hadden geen keus meer en moesten je laten inslapen. De tranen zijn er nog elke dag omdat we jou zo vreselijk missen. Lieve Tammy, wij zijn dankbaar dat wij acht jaar voor jou mochten zorgen en van jou hebben mogen genieten.

Rust zacht lieverd.

 
 
Naar boven


Phoebe

fiogf49gjkf0d
Phoebe (Freya)


Phoebe was een hondje die vrolijk aanhankelijk en zacht  overkwam. Ze was in het begin van haar komst erg angstig en bang voor andere honden. Maar het zelfvertrouwen wat zij in mij had overwon die angst in een hele korte periode. Ik heb nog nooit een hond gehad die zo makkelijk was met opvoeding. De instructrice zei tegen mij dat ik een ideale hond had en ze verschrikkelijk goed luisterde. Het is mijn 2e hond die ik in een hele korte tijd verlies en niet oud bij mij mocht worden.

Phoebe we missen je vreselijk en hadden je heel graag je hele honden leventje bij ons willen houden. Helaas mocht dit niet zo zijn en je 19 maanden op deze
wereld mogen blijven.

Rust zacht meis….

De Fam. Van Garrel
Naar boven


Feng

fiogf49gjkf0d
Feng kwam in ons leven op 10 december 2010 na een lange rit uit Javea. Het eerste contact was gelijk raak en vanaf die tijd gelijk een klik samen.  Ze was een echt alfa teef, want eenmaal in huis bepaalde zij waar ze ging liggen en de andere twee honden waren ondergeschikt. Heel bijzonder dit te zien. Feng betekent in het Chinees "wind" en zeer toepasselijk voor haar. Zij liep altijd zo lichtvoetig alsof de wind haar deels droeg. Op de foto is echt typerend voor Feng als ze op haar gemak lag vol overgave na een heerlijke maaltijd. Het  is geweldig om een oudere hond nog een fijne oude dag te bezorgen en zeer verrassend dat ze toch veel kunnen aanleren, zij had inmiddels al 4 jaar in APASA gezeten.

Dinsdag 23 juli hebben we haar moeten laten inslapen, ze was op. Ze is ongeveer 11 jaar geworden We zijn dankbaar dat zij een tijdje in ons leven heeft mogen meewandelen. 
  
Igor & Michael


 
 
Naar boven


Feng (Pintura)

fiogf49gjkf0d
Feng kwam in ons leven op 10 december 2010 na een lange rit uit Javea.
He eerste contact was gelijk raak en vanaf die tijd gelijk een klik samen.
Ze was een echt alfa teef, want eenmaal in huis bepaalde zij waar ze ging liggen en de andere twee honden waren onder geschikt.
Heel bijzonder dit te zien.
Feng betekent in het Chinees "wind" en zeer toepasselijk voor haar.Zij liep altijd zo lichtvoetig alsof de wind haar deels droeg.
Op de foto is echt typerend voor Feng als ze op haar gemak lag vol overgave na een heerlijke maaltijd.

Het is geweldig om een oudere hond nog een fijne oude dag te bezorgen en zeer verrassend dat ze toch veel kunnen aanleren, zij had inmiddels al 4 jaar in APASA gezeten.
Dinsdag 23 juli hebben we haar moeten laten inslapen, ze was op.
Ze is ongeveer 11 jaar geworden
We zijn dankbaar dat zij een tijdje in ons leven heeft mogen meewandelen.

Igor&Michael
Naar boven


Salto

fiogf49gjkf0d
Lieve Rex,

Je werd achtergelaten als een postpakketje, in de wachtkamer van de dierenarts, na enkele dagen wachten bleek dat je eigenaar niet meer zou komen opdagen.

We hebben je meegenomen naar Centro Canino om zo te zorgen dat je een nieuwe kans zou krijgen.

En die kreeg je! Je kwam bij Rene en Anja in Nederland, je kreeg je verzorging, heel veel liefde en een nieuwe naam "Salto"

Jij was het zonnetje in het leven van Anja en Rene! Toen ze emigreerden naar Canada ging jij natuurlijk mee, en je vond het daar prachtig, zoveel ruimte .......

Helaas is het zonnetje ondergegaan, een fikse maagtorsie werd je fataal, en nu ben je een sterretje wat in de hemel over Anja en Rene zal waken.

Lieve schat, je zal heel erg gemist worden door je baasjes, maar je zal voor altijd in hun hart voortleven.

Rust zacht en wees gelukkig daar achter de regenboogbrug waar vele vriendjes op je wachten.
 
 
 
Lieve Salto,

Wat was je bijzonder!

Keihard op andere honden afstuiven en dan heel enthousiast en wild willen spelen, keihard achter vogels aan rennen en dan hard blaffen. “Inbrekers (bezoekers)” afblaffen en ze vervolgens de weg wijzen en knuffels aftroggelen. Prachtige high ten geven maar dan wel een beloning natuurlijk!

Je MOEST die beek overzwemmen achter een zwemmend konijn aan (echt waar) en vervolgens stond je te piepen en te huilen aan de andere kant van de beek omdat je niet wist hoe je terug moest, uiteindelijk toch maar weer die beek ingeplonst! Paarden, koeien en schapen opjagen en in Canada ook de wasbeertjes de stuipen op het lijf jagen …

Je kon apporteren als de beste maar je laatste periode in de sneeuw ging dat moeilijker, in plaats van apporteren, vond je het toen leuker om te graven. Het liefst de borden van allebei de baasjes aflikken en dan ook nog een keer de vaatwasser onder handen nemen, dat laatste heb je maar 1x gedaan, dat vonden wij niet goed!

En Salto, wat kon je boeren en snurken en ons aan het lachen krijgen!

Je kon luisteren als de beste en soms was je te slim voor je eigen gezondheid!

Je was een bereisde hond, van Spanje naar Nederland, van Nederland met ons mee naar Canada, vliegen deed je heel relaxed in je kennel, maar liefst 14 uur. Man, wat hebben we gelachen toen je uit de kennel ontsnapte en ons in Calgary tegemoet denderde door de terminal en net nog niet over de bagageband stierde! Wat had je het koud je eerste winter in Canada maar ja: min 51 was toch heel iets anders dan de Spaanse hitte!

En toch; je deed het allemaal! Met grote liefde. Liefde die we van jou onvoorwaardelijk kregen omdat we voor jou zorgden. We hopen van harte dat je bij ons gelukkig bent geweest, wij waren het ook met jou, je hoorde bij ons!

We noemden jou ook wel: jochie, mannetje, hazelnootje, mooie Joker, lastpak, kampioen in de weg liggen, lekbek maar naar Salto luisterde je het best!

We zullen je missen, mooie jongen, voor altijd in ons hart … 
Naar boven


Ravi

fiogf49gjkf0d
Liefste  Ravi,
Slechts 4 maandjes oud maar
Speels als de vrolijkste ter wereld,
Teder als de allerliefste,
Flink als de dapperste.
6 weekjes heb je mogen groeien als engeltje onder mijn vleugels,
6 weekjes onvoorwaardelijke liefde,
Je hebt kunnen leven als koning &
Je hebt gevochten als de beste soldaat.
Dan kwam er plots een moment dat het voor jou niet meer ging.
Zelfs met Hoop en wilskracht hebben we de strijd ongewild moeten opgeven.
In ons hartje blijf je altijd verder leven..
Start je reis nu maar richting hondenparadijs..
Je zusjes en broertjes wachten je op, achter de regenboogbrug.
Slaap zacht
Voor altijd bij ons,

Chana & Bart
Cindy
Naar boven


Lolo

fiogf49gjkf0d
Op 15 januari 2013 mochten we onze lieve schat gaan halen op Schiphol.
We waren zo blij, eindelijk was onze trouwe viervoeter thuis.
Een paar weken later ontdekten we dat je erg ziek was.
we hebben alles gedaan om je te redden maar het lot heeft er anders over beslist.
op 15 mei, net 4 korte maandjes bij ons, moesten we je laten gaan.
het was de verschrikkelijkste beslissing van mijn leven.
lolo je was uniek en onvervangbaar .
we gaan je nooit vergeten .
lieve lolo we gaan je missen
slaap zacht lieve schat
je baasje Hilde
Naar boven


Lucky

fiogf49gjkf0d
Lieve Lucky,

Acht jaar lang was je ons autoalarm, onze zeehond, ons luchtalarm, onze engel.
Lobo was je allerbeste vriend, Brui vond je ook erg gezellig. Maar jouw grootste liefde waren Lesley en Doutze, zij waren jouw meisjes.

Jij bent nu achter de regenboog samen met al jouw vriendjes Youckle, Lesley, Doutze, Faith, Roosje, Lotus, ze zullen je met open pootjes ontvangen.

Rust zacht stoere Spaanse kanjer.

We zullen je missen.

Veel liefs,
Bas, Kamal en Lobo en Brui
En de katten Simba, Kiara, Meisje, Tommy, Swoesh en Noushy
 
Swifterbant 5 juni 2013
Naar boven


Gracie

fiogf49gjkf0d
Lieve Gracie,

Uit Portugal kwam de vraag of er ‘n plekje in Nederland voor je was.
Je had al zoveel ellende tijdens je leventje meegemaakt en ‘n fijn thuis waar je door liefde werd omringd dat wilde ik je geven.
Je kwam aan in je mooi roze reistasje, je werd door Ton Roos woensdag 20 maart opgehaald in Rotterdam en
gebracht naar je vriendjes in Limburg.
Je huppelde vrolijk rond op je drie pootjes en genoot van alles...............maar het noodlot sloeg toe, je at zo weinig en je werd zo futloos.
Donderdag 11 april heb ik je na een te korte tijd samen zijn geweest, moeten laten gaan.
Lieve, lieve kleine Gracie rust zacht meiske, ik blijf aan je denken.

Philie en je vriendjes.
Naar boven


Kitana

fiogf49gjkf0d
Lieve Kitana helaas mocht je maar 9 weekjes jong worden.
3 weken hebben we samen gevochten,  helaas was je niet meer sterk genoeg.
Rust zacht en speel lekker zonder pijn, geef je broertje Armand een knuffel van mij.
Lieve mooie sterke meid, rust zacht ik zal je missen


xxxx cindy


vandaag groet ik je met mijn hondenstaart
wat jij liet doen,b deed je voor mij,
je hebt me nog meer pijn bespaard
voor zinloos lijden mij bewaard
een zwaar besluit??
nee... huil nu niet.

een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond
jij bent mijn baas en ik jouw hond

lieve kitana ik zal je onwijs missen
Naar boven


Armand

fiogf49gjkf0d
Armand is gisteren vredig ingeslapen, na onderzoek bij de dierenarts kwam eruit datArmand zo ziek was dat hij hier gewoon niet bovenop ging komen. Armand had hele hoge nierwaarden, was echt een ziek hondje. Hij is is om 18.15 uur heengegaan op zijn vertrouwde plekje op mijn borst.  Ik kwam aan bij de dierenarts en mocht nog even alleen met hem zijn, legde mijn hand op hem neer, en hij wilde meteen naar me toe, sprong op, begon te piepen, dus hem uit zijn bakje getild op mijn borst gelegd en hij was meteen stil. Ik heb zo 10 min gestaan en daarna kreeg hij zijn slaapprikje, hij lag rustig bij mij, en maakte nog wat geluidjes. Daarna pakte de dierenarts die andere prik. en omdat Armand een infuus had ging alles via het infuus en terwijl dat spul erin ging, ging Aarmand heel mooi kwispelen, terwijl hij dus sliep.  
Ik vond dat heel mooi om te zien, en moest er beetje om lachen, hij zou niet zonder wat te laten merken van deze wereld af gaan. Kleine lieve Armand het gaat je goed hier boven, en al heb ik nog geen week voor je gezorgd ik ben er kapot van, je wordt maandag gecremeerd 
Ik zal je missen naast mijn  kussen, en je kusjes die je gaf als je naast me kwam liggen omdat je niet in de deken wilde liggen, bij dierenarts ook ik heb je vast, ik huil en jij likt de traantjes weg
Lieverd ik hou van je
 
Cindy
 
José Beumers heeft een mooi gedichtje gemaakt voor Arman
Soms gaan oogjes maar heel even open
Om te zien of er iemand is die van je houdt op deze wereld
Hij had genoeg gezien , er werd van hem gehouden ,hij was speciaal ...
Met een gerust hart en voor altijd kon hij zijn oogjes weer sluiten

Dag lieve kleine dappere Armand
Naar boven


Karlo

fiogf49gjkf0d
Helaas hebben wij een zeer verdrietig bericht over Karlo, hij is overleden. Hieronder een gedichtje dat veel beter verwoorden kan dan wij ooit zou kunnen doen.
Karlo is  gecremeerd en zijn as zal verstrooid worden op het strand van IJmuiden, waar ook de as verstrooid is van zijn overleden baasje. Ze hebben daar samen veel fijne uren doorgebracht. Karlo had een speciaal plekje in onze harten en dat zal ook zo blijven.

 
Lieve Allemaal

Ik ben vertrokken
Vertrokken naar de Regenboogbrug
Helaas kon ik niet leven zonder een mens om me heen
Mijn poging om mijn mens te gaan zoeken is me deze keer fataal geworden
Maar ik ga nu terug naar mijn echte baasje, hij staat al op mij te wachten
Dankjewel aan iedereen die zo liefdevol voor mij gezorgd heeft
en aan allen die geholpen hebben een nieuwe baas voor mij te zoeken
Treur niet en zoek niet meer

Ik ben nu bij mijn baas

liefs Karlo
Naar boven


Liber

fiogf49gjkf0d
Helaas hebben we vandaag afscheid moeten nemen van Liber, onze lieve kranige Liber. Hij heeft zo´n 10 jaar geleefd als kettinghond, zonder beschutting, zonder lekker mandje, bijna geen eten. Een aantal dierenvrienden die het niet langer konden aanzien hebben hem uiteindelijk weggehaald daar en naar het asiel in Castalla gebracht in September 2011. Daar heeft hij de afgelopen anderhalf jaar mogen ervaren wat liefde is. Hij had zich toch vrij snel aangepast aan het leven in het asiel en voelde zich prima thuis bij zijn kennelgenootjes, bijna allemaal oudere honden. Hij liet zich zeker niet ondersneeuwen en beet van zich af als hij dat nodig vond. Hij was helemaal gek op Laura, degene die het asiel runt. Hij was haar schaduw. Hij genoot van de extra aandacht die hij kreeg als hij bijgevoerd werd (hij kreeg bijna iedere dag nog extra voer omdat hij zo mager bleef) en hij genoot van de lekkere snacks die zijn ´adoptanten op afstand´ uit NL, Denise & Chris, hem regelmatig opstuurden. De laatste weken ging het bewegen hem steeds moeilijker af, vooral het opstaan werd echt een probleem. Afgelopen vrijdag leek er juist weer verbetering te zien te zijn maar helaas was dat maar voor heel even. Vandaag is besloten hem erger leed te besparen en hem te laten gaan over de regenboogbrug.
Dag vent, je hebt voor altijd een plekje in ons hart!

Alle medewerkers van het asiel van Asoka Castalla.
Naar boven


Zina

fiogf49gjkf0d
Lieve allemaal,
Gisteravond om 18.45 uur hebben wij met veel verdriet afscheid moeten nemen van onze lieve ZINA.

ZINA de koningin van Griekenland zoals ik haar altijd noemde. Dinsdag waren we nog bij de dierenarts voor haar jaarlijkse vaccinatie en controle. De dokter heeft haar toen onderzocht en constateerde dat ZINA o.a artrose had, ook voelde hij een paar bulten in en om haar buik. De dagen erop zag ik dat ZINA snel achteruit ging en dat haar buik steeds dikker werd, gisteravond weer naar de dierenarts, na verder onderzoek bleek dat ZINA een abces in haar buik had en die was geknapt hierdoor zwelde haar buik enorm op, uit een opgezogen vocht monster bleek het vermoeden juist en de constatering was dat het hopeloos was.
Wat nog wel kon via allerlei onderzoeken, zoals scan en bloedonderzoeken precies te achterhalen wat er met ZINA was, maar omdat de situatie hopeloos was wilde ik dit niet voor ZINA.

We hebben haar 8 jaar mogen hebben, zij werd 10 jaar.

Lieve, lieve ZINA rust zacht.

Nel en Ton, Nicky en Bruno
Naar boven


Chicho

fiogf49gjkf0d
21 Februari 2013, we hebben afscheid genomen van lieve Chicho. Hij is iets langer dan 10 maanden bij ons geweest, nadat hij door zijn eigenaren in erbarmelijke toestand is achtergelaten. Toen we hem vonden was hij op sterven na dood. Na 2 weken bij de dierenkliniek geweest te zijn kwam hij bij ons in de opvang. Hij heeft moeten herstellen van 2 zware operaties, in het begin was dat zwaar voor hem, heel zwaar. Maar hij heeft het geklaard en heeft daarna gelukkig op zijn manier nog maanden van het leven kunnen genieten. Hij hield van gezelschap dus hij was overdag altijd te vinden in ons kantoor. Hij genoot van de koekjes die hij kreeg van Amanda en Ed, als zij om 10.00 uur het kantoor open deden. Hij stond iedere ochtend voor de poort op hen te wachten, zo lief. En ´s avonds lag hij het liefste in de woonkamer, gezellig bij ons en de andere beessies. De laatste week is hij erg snel achteruitgegaan, wilde of kon amper meer lopen, wilde bijna niet meer eten en vandaag wilde hij zelfs geen koekjes meer........Dat was duidelijk zijn teken om hem te laten gaan. Dag lieve jongen, we zullen je zeker missen hier ♥

Rudy & Marilène
Naar boven


Spookey

fiogf49gjkf0d
Onze Spooky is er niet meer, hij is ruim 31 jaar geworden. Maar hij was nu echt op, eergisteren kreeg hij een koliek waar de dierenarts hem niet meer uit kon krijgen,hij kon niet meer opstaan, er is toen besloten hem zijn rust voor altijd te geven
Lieve eigenwijze Spooky, rust zacht en ik hoop dat je nu over de velden achter de regnboogbrug rent samen met Majestic je trouwe maatje die je voorgegaan is,
Dag Spook!
 
Marja de Leeuw
Naar boven


Ben

fiogf49gjkf0d
Ben wat vriendje het van Daisy ( Mrs Argassi ) op Zakynthos en waarschijnlijk de vader van haar pups. Ben was was een erg leuke, vrolijke, lieve en sociale hond. Hij vond mensen helemaal het einde. Maar een mens maakte een eind aan zijn leven, Ben is namelijk vergiftigd. Een nieuw thuis was voor hem niet weggelegd. Ben is bijna twee jaar geworden.
Naar boven


Doulé

fiogf49gjkf0d
Lieve Doulé,
Op 16 februari 2012 kwam je aan op Schiphol samen met vriend Balou. En veel te vroeg op 21 december 2012 hebben we je laten gaan.

Je kwam van het Griekse eiland Amorgos en daar heb je een vreselijk leven gehad als mishandelde kettinghond. In de eenzame bergen alleen en keer op keer wist je te ontsnappen van je ketting en dan genoot je van je vrijheid. Op een dag vond Lamia jou, een lieve vrouw op Amorgos die zich het lot van de honden aantrekt en ze verzorgt.
Ze zag je liggen met touwen en riemen zo strak om je lichaam gebonden dat ze in je huid waren gesneden en zo strak bij je keel dat je geen lucht meer kreeg, je lijfje schokte. Lamia heeft je bevrijd en je wonden behandeld. Je kon daar niet langer blijven op Amorgos bij je wrede baas en hebben je samen met Balou geadopteerd. Al snel bleek je ziek , je had een tumor op je alvleesklier en deze tumor gooide je hele suikerspiegel in de war die daardoor veel te laag was en je hypo’s kreeg. Maar tot op de laatste seconden hebben we nooit een snauw of grom van je gekregen, altijd lief!
De reguliere dierenartsen konden niets voor je doen en hebben we verder gezocht en kwamen bij een homeopathische dierenarts. Zij heeft je middelen meegeven wel meer dan 8 stuks die ik om de paar uur moest geven en ook om de twee uur eten, dit alles om je glucosehalte gelijkmatig te houden. Regelmatig gingen we naar haar toe om te kijken of alles nog goed was en of je misschien andere middeltjes nodig had.

En wat een kracht je had dat bleek! Je hebt de d.a en iedereen in Utrecht versteld doen staan. Je hebt zo veel langer van je leventje hier mogen genieten dan gedacht was.
En je genoot met volle teugen bijna een jaar lang! Tot een paar weken geleden je echt moe was, doodmoe, je hoofd was zwaar en we besloten je te laten gaan. Op de manier die bij jou past.
‘s Nachts ben je bij me komen liggen en je kroop echt in mijn armen en zo hebben we 3 uur gelegen. Daarna kreeg je zulke zware hypo’s waar je niet meer uit kwam.

Lieve Doulé, je bent ons cadeautje, je hebt zoveel voor ons betekend en dat doe je nog.
Je bent niet zomaar een hond, jij bent heel bijzonder! We zijn trots op je!
Lieve Letje ( je koosnaam) ‘met je mooie rode bandje’! Dat zei en zong ik altijd tegen je en dat zeg ik nu weer!
Het is geen afscheid, maar een nieuw begin!

Hele dikke knuffel voor een grote kanjer!
Erik, Greanne , grootste vriend Balou, Siemba en Timo
Naar boven


Duque

fiogf49gjkf0d
Lieve Duque ik hoop dat je gelukkig bent daar waar je nu bent, ik hoop dat je toch nog hebt beseft dat er mensen waren die om je gaven die je belangrijk vonden!!!
Rust zacht lieve Duque, wij hier zullen blijven vechten opdat dit je soortgenoten niet meer zal overkomen.We zijn allemaal erg verdrietig dat we te laat waren om jouw leven nog te redden, om jou nog een mooie toekomst te geven.
Dag Duque..........
 
Marja
Naar boven


Marlo

fiogf49gjkf0d
Onze dappere Marlo. We zien hem nog aan komen, John met een auto vol pups, Jake en gebroeders Marlo en Brandon. Het zou weer druk worden in huis, heerlijk. We liepen met ze naar binnen waar onze eigen honden al wachtten. Meteen valt ons op dat Marlo ons scheef aan kijkt ,maar hij is vrolijk de volgende dag nou even in de gaten houden.
Toch lijkt hij ergens last van te hebben,  dus met hem naar de dierenarts. Mariska wacht me al op als ik een paar dagen later weer bij haar kom, omdat Marlo steeds zieker werd. Toen hij wel heel ziek was dacht de dierenarts aan hersenvliesontsteking dus we gingen hem behandelen met pillen. Gelukkig heeft dit hem achteraf wel geholpen, maar in het weekend knapt hij niet echt op. Hij is dan nog steeds een vrolijke pup, maar die krom is
en heel ziek. Dan een truitje aan voor de warmte want hij kon hier gewoon naar buiten lopenm  kon hem beter een trui aan trekken dan 7 in huis te hebben die niet vrolijk zijn. Dus trui aan in de sneeuw en dan daarna lekker warm in de deken in de box daar had je rust van de andere honden maar je knapte niet op en op 12 12 12 kwamen we er achter waarom je ons scheef aan keek we kwamen uiteindelijk bij de neuroloog in Wageningen. Hij vertelde dat dit dappere ventje een gebroken nek en rug had en zo op de foto te zien gebeurd in de tweede of derde week van zijn leventje. Ja, daar sta je dan, de arts zegt dat diteen heel dapper hondje  is,  gezien wat hij heeft,dat hij toch met zijn staart bewoog om de arts te begroeten. Hij legt het dekentje lekker bij Marlo in de nek,  aait hem, ik neem dat over en dan wordt me gezegd welke operaties  nodig zijn om het te helen,  maar pijn zou hij altijd houden in zijn nek en rug. Hij sliep nog van de narcose, dus er wordt besloten een einde te maken het leven van dit dappere hondje. Terwijl dit gebeurt hoor ik Brandon janken en schiet ik vol. Ja, het was een heel dapper hondje maar ook vrolijk en lief en ondanks dat het hem zeer moet hebben gedaan lekker gespeeld in de sneeuw en dan binnen appeltaart met slagroom eten. Ach hij werd verwend maar ben blij dat wij dat voor hem nog wel hebben kunnen doen. Zijn leven zo makkelijk mogelijk voor hem maken. Toen we er heen reden hoorde ik het nummer van Do,  een engel zonder vleugels. Dat is Marlo, een engel zonder vleugels. Hij  bracht blijdschap bij ieder die hij kende. Ik zag vanmorgen nog een vriend volschieten, die zei: "hij had het dan niet beter kunnen treffen om bij jullie lol te maken". Missen zullen we hem zeker hier in huis. We moeten hem eren, hij is het slachtoffer van geweld zonder zin, want wat voor zin heeft het een klein hondje zo zeer te doen dat zijn leven maar kort is.  Zoals de arts zei het is met grof geweld toegebracht.
Vaarwel dappertje we zullen je missen Marlo (weet dat Cijara op je wacht om lol te maken)
 xxxxxxxx Will en John)
Naar boven


Susy

fiogf49gjkf0d
Dag lieve dierenvrienden,

Wij willen graag een stukje plaatsen op jullie " in memoriam"pagina.

Onze Susy is door jullie vanuit Portugal naar Nederland gehaald, gelukkig maar want ze was er niet best aan toe.


Ze heeft veel moeten leren, was overal bang voor en zat niet lekker in haar vel.
Wij konden haar een heerlijk huis met tuin bieden, een kameraadje in de vorm van Jack russel Tara, maar bovenal heel veel liefde!
Ze veranderde, en ze werd een levandeige en gelukkige hond.

Vanaf haar 2de jaar kreeg ze epilepsie, door de medicatie die ze kreeg ging het lange tijd goed, ze was nog steeds actief en er zat gelukkig veel tijd tussen de aanvallen.

Maar helaas een jaar geleden begonnen de aanvallen vaker na elkaar te komen en ze raakte in een cluster.
Alles hebben we er aangedaan om onze meid bij ons te houden, maar het ging niet meer.
We moesten haar laten gaaan, zo ontzettend moeilijk om die beslissing te moeten nemen.
We missen haar heel erg, elke dag weer.

Maar ze is nu vrij! Daar zijn we echt van overtuigd, niet meer vechten tegen de epilepsie en de bijwerkingen van de medicatie.
Wij zijn dankbaar dat ze in ons leven is gekomen, en we hopen dat haar verhaal niemand weerhoud om een hond of kat zoals Susy op te nemen in je leven, ookal duurt het maar even..,
want het enige wat we allemaal willen is liefde! Toch?!

Dag prachtige meid, altijd in ons hart, dag Suus.

Susy is 5 jaar oud (jong) geworden
7/11/2006 - 19/10/2012

Ferry,Sandra en Tara
Naar boven


Kalos

fiogf49gjkf0d
Kalos ('de goede') was een vriendelijke reu op het eiland Amargos. Hij behoorde aanvankelijk toe aan een schaapherder die redelijk goed voor hem zorgde, maar deze gaf hem weg aan een geitenherder, die hem vastgeketend hield en er alleen aan dachtt hem wat te eten (rauwe ingewanden en schapenkoppen) te geven wanneer hij hem nodig had om zo nu en dan de geiten te hoeden. Kalos miste zijn vrijheid en zijn vroegere baas en hoopte altijd dat ze hem kwamen bevrijden wanneer men langs kwam om hem wat te eten en drinken te geven. Wij hoopten hem een beter leven te kunnen geven dan hij had, verwaarloosd door zijn eigenaar en levend in gruwelijke omstandigheden.  Op de plek waar Kalos was vastgeketend was helaas geen plaats voor een hondenhok en moest hij het dus doen met het olievat dat hem ter beschikking stond. Hij maakte daar zelden of nooit gebruik van en zocht zijn beschutting tegen de hete zomerzon liever in het streepje schaduw dat er gedurende het hete middaguur te vinden was. Gelukkig gaan de kuddes (en dus ook de honden) in de wintermaanden altijd naar een andere plek, want het lekke olievat zou dan absoluut onvoldoende beschutting geboden hebben tegen de ijzige kou, wind en regen. Kalos was, vergeleken met de andere honden van Vangelis, nog niet eens zo slecht af: omdat hij de beste herdershond van allemaal was werd hij vrij regelmatig door Vangelis opgehaald om ergens een kudde tot de orde te gaan roepen. Hij reisde dan mee in de gesloten kofferbak!!  Dagelijks kreeg Kalos bezoek van Lamia, die hem eten en water bracht en om de dag een stukje met hem wandelde. Dat vond hij echt fantastisch!
 
 Helaas is Kalos gestorven zonder dat hij ooit een goed leven heeft mogen leren kennen. Hij is door zijn 'baasjes' (herders op Amorgos) behandeld volgens de wrede Griekse traditie van kettinghond (barreldog) : 24 uur per dag, 365 dagen per jaar aan de ketting met een olievat vol gaten als onderkomen en zeer onregelmatig een hap eten (rauwe ingewanden of botten). Gelukkig heeft vrijwilligster Lamia hem jarenlang nog wat positieve ervaringen kunnen geven: via DZG kreeg Kalos een houten hondenhok en zo lang ze kon zorgde Lamia er voor dat Kalos dagelijks eten en vers water kreeg en een korte wandeling. Totdat de herder haar in het voorjaar van 2012 verbood om zich nog met zijn honden te bemoeien op straffe van aangifte voor huisvredebreuk (trespassing). Medio oktober is Kalos overleden, we weten niet precies wanneer en al helemaal niet hoe. Volgens de herder trof hij Kalos op een dag dood aan. Rust in vrede, Kalos, in ieder geval hoef je nu niet langer te lijden.
Naar boven


Amigo

fiogf49gjkf0d
Amigo, lief maatje van me....in 4 weken tijd werd je erg ziek en kreeg je allerlei kwaaltjes. Even hadden we nog hoop dat het beter met je ging maar daar was het gesprek met de dierenarts die zei dat jij op een hele rot manier kon eindigen omdat je hart in korte tijd heel veel slechter was eworden......er werd gezegd wacht niet tot na het weekend en lieve Amigo dit was voor ons heel zwaar.....we hadden nog 1 dag en nacht met elkaar en samen hebben we elkaar snachts vaak aangekeken toen ik op een matras naast je mand lag....Amigo wat was jij een lieve hond!.....echt mijn maatje.....zo’n lief stoer maar soms ook zo’n onzeker mannetje! Je wilde het zo graag goed doen maar Amigo je hebt het ONWIJS GOED gedaan! Mijn liefde voor jou is niet uit te leggen, jij en ik weten hoe diep onze band samen is en die blijft Amigo...voor altijd....hoeveel andere honden hier ook in huis mogen komen jij blijft mijn allereerste maatje!! Ik heb me altijd heel veilig bij jou gevoeld....je was er altijd om liefde te geven....ik weet zeker dat Lepero op je gewacht heeft.....ook al zo’n kanjer......nu zijn jullie weer samen......en dat  is dan ook mijn enige troost Amigo!
Lieve Amigo ik mis jou en Lepero heel erg en ik bedank jullie voor alle mooie jaren! Jij en Lepero hebben mij nog meer passie voor honden gegeven.....bedankt hiervoor.....rust zacht mijn lieverd!
Veel liefs van je baasjes en een poot van Viernes.
Amigo was bij ons van Juni 2006 tot Oktober 2012
Naar boven


Lasy

fiogf49gjkf0d
Helaas is Lasy op 29 september 2012 overleden aan complicaties na een sterilisatie. Ze was nog maar pas in het asiel van Castalla. Samen met haar dochter Timba was ze op 12 september 2012 binnengekomen. Ze waren altijd als een soort waakhond op het terrein van het bedrijf van hun baasje geweest, het bedrijf was echter overgenomen en de nieuwe eigenaar wilde de honden niet hebben. Hun baasje woont op een klein flatje en kon de honden dus niet mee naar huis nemen. Maar Lasy had het goed naar haar zin in het asiel, ze was vrij snel gewend en genoot van de tijd dat ze op het buitenterrein mochten zijn, lekker rondlopen en snuffelen aan van alles en nog wat. Ze had een mooi karakter, was lief, sociaal en aanhankelijk. Genoot van de aandacht van de mensen van het asiel. Helaas mocht het maar kort duren en heeft ze geen kans gehad op een nieuw thuis. Rust zacht Lieve Lasy!

Dikke kus van alle medewerkers van Asoka Castalla XXX
  
Lasy 2003 - 29-09-2012
Naar boven


Jamba

fiogf49gjkf0d
 Onze lieve grote vriendin is er niet meer.
Jam.....
Je was inderdaad heel erg lief,lief,lief.
We hebben erg van je genoten.
Een hele dikke kus van William,Francina,Roby en Britt.
Naar boven


Viernes

fiogf49gjkf0d
Vanochtend (28 augustus 2012) is Viernes, één van onze oudere asiel bewoners, ingeslapen. Viernes was onze knuffelbeer, een enorme grote hond en o zo lief voor alle medewerkers van het asiel. Helaas kon hij niet zo goed opschieten met de meeste andere honden. Maar met zijn kennelmaatje Margarita ging het prima. De laatste paar weken was Viernes niet zichzelf meer, hij was droevig en je zag dat hij niet zoveel zin meer in het leven had. Hij was niet meer de vrolijke Viernes zoals hij anders was. Vorige week bleek dat hij verschillende tumoren in zijn buik had en bij nader onderzoek in de kliniek werd geconstateerd dat hij ook een tumor had bij zijn ruggenwervel die hem veel pijn gaf. Dus werd besloten hem verder lijden te besparen en is hij vanochtend, omringd door allemaal mensen die van hem houden, over de regenboogbrug gegaan naar een plek waar hij geen pijn meer zal hebben.
DAG LIEVE VIERNES, WE ZULLEN JE HIER VRESELIJK MISSEN. DIKKE KUS.....

Mederwerkers van de Protectora de los Animales, ASOKA Castalla.
Naar boven


Sambuca

fiogf49gjkf0d
Op 19 oktober 2011 begon ons grote avontuur: de dag dat we jou mochten ophalen in Rotterdam! Wat moet het een grote reis voor je zijn geweest in het vliegtuig naar een vreemd land, met vreemde mensen. Maar dat heb je nooit echt laten blijken en toen ik de deur van je bench open deed liep je direct met ons mee. We hebben ons geen lievere, mooiere, betere hond kunnen wensen dan jou! Ondanks alles wat je moet hebben mee gemaakt had je toch een plekje in je hart voor ons en heb je ons zoveel liefde en plezier gegeven. Zo dankbaar zijn we dat we jou nog een mooie oude dag hebben kunnen geven, dat heb je zo verdiend!
We hebben intens genoten van elke wandeling, elke knuffel en al je ontdeugende streken. Je hebt ons laten zien hoe geweldig het is om een hond te hebben en wat hebben we veel van je gehouden.
Wat zou het prachtig zijn geweest als je nog wat langer bij ons had kunnen blijven, maar helaas mocht het niet zo zijn. We koesteren het feit dat je rustig in onze armen bent ingeslapen, op je eigen kussen en met liefde om je heen. Welterusten liefste schat van ons! We zullen je nooit vergeten en zullen je voor altijd in ons hart houden.
Sammy (Sambucca)      1-2-2005   1-5-2012
Naar boven


Boneca

fiogf49gjkf0d
31-12-2007 (NL) - 29-03-2012
Na het krijgen van veel pups zoals Monty ( Booby ) Balou, Billy en nog vele anderen pups
Hebben wij 4 jaar geleden besloten jou het leven te geven wat je verdiende
Vol met lekker Botjes en Liefde
Samen met je pup Monty die inmiddels al bijna weer 5 jaar is
En Later ook Brego
Die de het roedel van je over nam
Zodat jij lekker van je oude dag kon genieten

Je hebt veel doorstaan zoals de melkklier tumoren
Al jaren Chronische bronchitis
Jaren prednison moeten slikken
Alles leek je weinig uit het veld te slaan
Maar nu laten jou pootjes je in de steek
En hebben wij jou moeten laten gaan
Wij konden niet aan zien
Hoe je mank en met pijn rond moest blijven lopen

Wij zullen je passie voor eten missen
Je eigenwijze gedrag
Vooral als je weer een lekkere drol wilde op eten
Maar ook je grote tevredenheid
Nadat je weer een lekker botje ophad
En je dan tevreden naar ons keek
Leek net of je glimlachte

Wij zullen je missen lieve Boneca
Maar weten dat het zo goed is
Naar boven


Lepero

fiogf49gjkf0d
Lieve Lepero, de stichting belde ons dat jij jouw vriendje Amigo die wij al hadden geadopteerd zo miste. Jullie hadden samen in een hok gezeten voor 5 jaar in het asiel in Ayamonte. Ze vroegen of er een plekje voor jou was bij ons thuis. Daar hebben wij even over na moeten denken want lieve
Lepero jullie waren onze eerste honden en dan meteen uit Spanje. Je kwam, je zag en je  overwon.....wat een lieve hond. We hadden nooit moeten dubben want jij lieve Lepero hebt het zo verdiend, wat een vrolijke speelse en zachtaardige hond was jij...
Je had heel wat kwaaltjes in je leven Lepero en je hebt ons wel wat kopzorgen bezorgd maar jij was het dubbel en dwars waard, bikkel van ons!
Jij hebt ons echt jaren van plezier gegeven schat van me en het gemis van jou is echt enorm!
Dank je wel voor deze mooie jaren lieve Lepero! Nooit zullen wij jou vergeten! Wacht je op Amigo als zijn tijd is gekomen?
Liefs van je baasjes en een poot van Amigo.
Lepero was bij ons van 03-08-2006 tot 01-03-2012
Naar boven


Yuno

fiogf49gjkf0d
Eigenlijk was hij te klein voor mij. Ik ben iemand die van grote honden houd. Dus toen Yuno uit het busje kwam springen, viel mij eerst zijn grootte op. Ik had hem op internet gevonden. Op een website voor honden in nood. Hij zat ergens in Spanje, in een noodopvang. Een vrolijk beestje, zo stond op de site, maar een tikkie eigenwijs. Er stond een fotootje bij. Ik viel voor zijn koppie. Een koppie vol ondeugd. Eerlijk gezegd had ik niet gedacht dat ik nog een hond zou nemen. Een paar maanden ervoor was mijn Mazzel doodgegaan door een stom ongeluk. Elke hond verdient zijn eigen plaats, en ik had het gevoel dat een nieuwe hond in de plaats zou komen van Mazzel. Tot ik Yuno zag. Ik weet niet wat dat is, maar soms voel je dat iets zo heeft moeten zijn. En bij Yuno was dat zo. Hij was net zo eigenwijs als leergierig. De meiden van de snackbar om de hoek waren zijn vriendinnen. Zij waren dol op hem en hij op hun frikadellen. Een sociaal, energiek, vrolijk baasje. Soms een beetje rebels en dan weer heel aanhankelijk. Een hond naar mijn hart. En nu is ook Yuno dood. Een stom ongeluk. Hoe kan het zo zijn: twee honden verliezen in anderhalf jaar tijd. Ik weet dat ik het niet meer kan opbrengen om nog een keer een hond te nemen. De herinneringen zal ik koesteren. Dag lieve ‘kleine’ Yuno, bedankt dat ik je heb mogen leren kennen…
Naar boven


Chispy

fiogf49gjkf0d
Lieve kleine Chispy, lang ben je bij ons geweest, het kantoor was je huis en dat liet je duidelijk merken ook!!!Zelfs door de politie werd jouw aanwezigheid getolereerd en nooit hebben ze je meegenomen naar de perrera, Je zag niks meer , maar je wist precies waar je heen ging en precies waar je wel of niet kon lopen.je had duidelijke voorkeuren voor de vrijwilligers en ook dat kon je goed kenbaar maken.Op het laatst kwam je bij onze president in huis omdat het op kantoor te stil werd , er kwamen te weinig mensen en jij wilde graag aandacht. Die heb je gekregen en ook je eigen kamer met je eigen spulletjes waar je je als een koningin liet verwennen. Lieve Chispy, steeds meer last kreeg je van je huid, ook kreeg je problemen met je nieren en alhoewel we dachten dat je ook hier weer overheen zou komen mocht dat niet zo zijn. Je werd de laatste paar dagen sikkeneurig , wilde niet meer lopen en grauwde iedereen bij je weg. Je was niet meer gelukkig, je had pijn en voelde je niet lekker, in overleg met de dierenarts en de vrijwilligers van CCI is besloten jou op 19 oktober je welverdiende rust te gunnen.
Lieve kleine Chispy, je hoorde zo bij CCI, we zullen je verschrikkelijk missen. Rust zacht kleine meid.
Bestuur en vrijwilligers CCI Mallorca
Naar boven


Pancho

fiogf49gjkf0d
Pancho kwam hier in huis toen het asiel in Sevilla gesloten werd en hij samen met Cow bij mij  in de “opvang” kwam.
Al snel bleek dat Pancho zo bang was, dat adoptie voor hem geen optie was en hij hier mocht blijven via het programma EID.  Pancho is op 6 oktober overleden op een leeftijd van 17 jaar , in de jaren dat hij hier heeft gewoond is hij geen dag ziek geweest…oersterk was hij . Ik heb hem 5 jaar in huis gehad en heb hem jaren met alle liefde verzorgd tot het eind.
Maar hij was gewoon op …en nu is er toch een heel leeg plekje in huis. Maar hij heeft het geluk gehad om een huis te hebben en ben blij dat het die jaren mijn huis was.
Annemiek
 
Pancho 1994 - 6 oktober 2011
Naar boven


Shira

fiogf49gjkf0d
Shira is in september 2011 bijna letterlijk 'aangespoeld' op het Griekse eiland Amorgos, waar nauwelijks voorzieningen zijn om de hond behoorlijk op te kunnen vangen.
Ze werd zonder baas gevonden op de veerboot die van Athene via een aantal andere eilanden naar Amorgos vaart. Tja.... dat is weer eens wat anders dan een hond in de bergen dumpen. Achterlaten op een boot is in ieder geval een garantie dat de hond zijn huis nooit meer terug zal kunnen vinden. 
Zewas gechipt, dus we wisten dat ze in 1999 geboren moest zijn. De persoon die als eigenaar staat geregistreerd was aanvankelijk onvindbaar en er was ook kennelijk niemand naar de hond op zoek gegaan. Na weken speurwerk zijn de eigenaren eindelijk getraceerd: een ouder echtpaar uit Athene, dat in eerste instantie dolblij leek dat hun hond was gevonden. De hond zou op het eiland Paros, waar dit echtpaar een zomerhuis heeft, zijn zoek geraakt en 'ze hadden er echt alles gedaan om de hond te vinden......'  Een dag later weer een telefoontje van deze mensen : bij nader inzien wilden ze de hond toch niet terug hebben. Hij 'was op Amorgos in betere handen'.
En zo slijt deze vriendelijke oude dame, die altijd een huiselijk leven gewend is geweest, nu haar dagen buiten aan de ketting op een afgelegen Grieks eiland, waar Lamia, onze contactpersoon ter plaatse, haar dagelijks bezoekt en van eten, drinken en voorziet. Shira is dolblij met dit bezoek en blaft hartverscheurend wanneer het korte moment van aandacht weer voorbij is.
Wat een vreselijke oude dag voor deze hond, die altijd gewend is geweest het leven van een huishond te leiden....
Vanmorgen kregen we bericht van Lamia dat Shira gisteren is overleden op de operatietafel. Ze had een knobbel bij haar buik, die langzaam maar zeker groter werd en het leek beter deze te laten verwijderen. Helaas is ze niet meer wakker geworden. Het is een heel verdrietig einde van een oude hond, die een goed leven als huishond was gewend. Het is wel een troost dat Shira de laatste maand iedere avond met Lamia mee naar huis ging in afwachting van haar geplande reis naar Nederland eind januari 2012. Het heeft helaas niet zo mogen zijn.
 
Naar boven


Negra

fiogf49gjkf0d
Op 20 augustus 2005 sprong ze uit de auto, de tepels nog gezwollen van haar laatste nestje, kale plekken op de rug, stram van de verre reis en totaal niet geinteresseerd in de mensen die om haar heen stonden. Zo’n 10 jaar heeft ze het in Spanje weten uit te houden, totdat ze werd afgedankt samen met haar puppies, waarvan een paar puppies een baas vonden in Nederland. Gelukkig mocht de moeder mee. Zo kwam Negra bij ons in de opvang. Het leven is niet altijd gemakkelijk voor haar geweest, het vertrouwen in de mens was ver te zoeken. Mensen bij ons op bezoek, werden begroet met opgetrokken lip en al haar tanden bloot. Dit kanjertje heeft ons hart gestolen. Een opvanghondje wat geen thuis kon vinden…of eigenlijk had ze al een thuis….bij ons. Zij wist het al, dat ze nooit meer weg zou gaan. Ze begroette ons altijd zo blij, als alleen een pup kan zijn. Haar gezondheid ging de laatste weken met sprongen achteruit, we hebben haar met zoveel pijn in ons hart moeten laten gaan. Tot het laatst toe probeerde ze mee te lopen, met de grote honden, ze wilde zo graag nog bij het roedel horen…

Lieve Negra, dankjewel voor het vertrouwen, dankjewel voor de 6 mooie jaren samen.
Je hebt een plekje is ons hart voor altijd.

Heel veel dank aan de Stichting Dierenhulp zonder Grenzen, omdat dit al oudere hondje, dankzij deze Stichting een kans heeft gekregen op een beter leven.
Negra, overleden 31-08-2011

 
Naar boven


Cuki

fiogf49gjkf0d
Lieve kleine Cuki , nog niet zo lang geleden kwam jij bij ons aanlopen en je besloot te blijven. Een echte mensenkat was je, daar waar mensen waren was jij. Maar ook honden vond je geweldig, je speelde met ze kwam ze kopjes geven en keek nieuwsgierig naar wat ze deden. Je had je plekje gevonden op kantoor heerlijk lag je daar tussen de kussens of op de stoel, niet in het luxe bedje wat we voor je hadden gekocht .Je was een gelukkige en blijde kat tot gisteravond, je stak de straat over en werd aangereden door een auto, buren hebben het gehoord, de auto is ook gestopt maar jij was weggerend en niemand kon je meer vinden.Vanmiddag hebben we je gevonden in de bosjes vlakbij wat inmiddels al je thuis was geworden. Lieve kleine man veel te kort mocht je bij ons zijn. Rust zacht lieve Cuki
 
1 januari 2011 - 19 september 2011
Naar boven


Toy

fiogf49gjkf0d
voor toy

chico is nu al weer 5 jaar oud,wat gaat dat snel en brengt je zo weer terug in de tijd....zijn eerst verjaardag's kado van ons werd toy,die is letterlijk eind april ons leven binnengereden,hij kon nog net mee op het nippertje met het lopende transport van DZG vanuit portugal sesimbra... we wilde heel graag een vriendje voor chico en die kregen we...een nog kleiner zwart huppelhondje..brood mager ,grote wond achter zijn oor en een aantal teken als souveniertjes.maar wat een vrolijk,lief,eigenwijs ,ondeugend,brutaal,heel nieuwsgierig maar vooral een grote knuffel kont kwam daar uit die grote auto ,die toch op doorreis was naar huis en ons toy nog even persoonlijk wilde komen brengen,nog altijd respect voor deze mensen die helemaal naar portugal rijden een aantal dieren meenemen die hopelijk hier een goed en wel verdient gouden mandje vinden.
Bij de eerste aanblik in die auto kon je hart niets anders doen dan smelten, toen ik dat kleine mormeltje met die grote vragende ogen en die geknikte oortjes zag..ik was om ,de stress of alles wel goed zou gaan met chico en toy was meteen weg..ze vonden elkaar gelijk leuk,waren samen een paar ,deden veel samen ook al waren ze totaal verschillend.
ik vergelijk ze altijd met scooby en scrabby..chico is scooby,veel praatjes maar een klein bang hartje..eentje die heel hard wegrent als het er echt op aan komt en zo ver hoeft het vaak niet eens te komen of hij gaat er al vandoor...chic is afwachtend,terughoudend,vertrouwd niet iedereen,maar als hij je vertrouwd is het een echte speelse vriend daarom was toy ook zo n aanwinst voor chico,ze vulde elkaar zo goed aan...en dan toy...tja hij kon het met bijna alles en iedereen heel goed vinden maar als je(als hond dan ..) ruzie zocht dan ging die kleine draak op zijn achter pootjes staan ,haren rechtop en leek hij te roepen kom maar op...wie zoekt er ruzie??? moet ik me er mee bemoeien??nee een lekker stel samen ,waar we echt van genoten hebben....geen vlieg kwaad deed die kleine..zelfs niet als chico hem voor deed hoe hij muizen moest vangen....nee zat geen ietsepietsie kwaad in die kleine.
.chico heeft echt een honden broer verloren.
jammer genoeg had de kleine toy het niet mee zitten.hij was een gevangenen van zijn eigen lichaam,geen gunstige vooruitzichten en afhankelijk van zijn medicijnen...maar wat een doorzetter en levenslust had die kleine....ik heb zo veel van hem geleerd,van hem gehouden en dat in die korte tijd dat hij maar bij ons kon zijn....wat een poot afruk kan zo n klein monstertje achterlaten,mijn kleine pup noemde ik hem ,volgens mij is hij nooit volwassen geweest,....... wat een lol hebben we samen gehad en wat heb je veel kattenkwaad uitgehaald,samen met chico....mijn kleine pup.we missen je.ik weet zeker dat het je goed gaat daarboven...dat kan niet anders je bent in goed gezelschap.......
toy
december 2007-december 2010
Naar boven


Chowa

fiogf49gjkf0d
 
Dag ons lieve Chowameisje,
Komend van o zo ver,
Op zoek naar liefde en begrip
om je mishandelde lijfje en geest te helen.

Wat opviel waren je mooie ogen
die keken dwars door iemand heen.
Verder was je bang en ingetogen.
Het ging me door merg en been.

Langzaam maar zeker kreeg je vertrouwen
Het was een echt feest om te zien
Hoe jij op ons ging bouwen
Soms had je al lol voor tien.

Het liefst ging je een beetje zwerven
door het bos en door de wei.
Niemand kon je plezier bederven.
Ik liet je dan ook hierin behoorlijk vrij.

Je ging op jacht naar de konijnen.
Zag je er een, dan gilde je van plezier.
Ook vogels konden rap verdwijnen.
Hen jagen was je grootste vertier.

Doch de laatste jaren was er steeds iets
dat niet klopte aan je mooie lichaam.
Dan eens een open poot, dan weer at je niets.
En zo ging je achteruit, heel langzaam.

De artsen lapten je op, je kon er weer tegen
Een verbandje hier, een spuitje daar.
Totdat een arts ging kijken heel gedegen
Zij had tegen lapmiddelen bezwaar.

Het hoge woord kwam eruit, Leishmania
De vrees werd waarheid helaas.
En we wisten weldra,
het stadium is te ver, dit kunnen we niet de baas.

Nu lieve Chowa, is het tijd
om afscheid te nemen in dit bestaan.
Het was met jou een geweldige tijd
en er zal nog vloeien menige traan.

Toch wil ik jou niet langer laten lijden.
Neem je vrijheid nu en laat maar gaan.
Het is goed zo, er wachten op jou betere tijden.
Lieverd, tot in een volgend bestaan.

Het gaat je goed en dank je wel
Voor alle liefde die jij me gaf.
Het gaat nu allemaal wat snel
Maar jij bent dadelijk beter af.

Ga maar spelen in groene weiden
en word weer vrolijk als weleer.
Laat je maar helemaal bevrijden
en geniet van de volgende sfeer.

Kom maar af en toe eens kijken
naar hen die vreselijk veel van je houden.
Dat zou ook Philo’s leven verrijken
en hef dan je pootje op als groet.


Tot ziens ons lieve meisje en heel veel geluk in het licht!!!



Naar boven


Putchi

fiogf49gjkf0d
Onze Putchi,

Een heel klein, poedelig hondje...
We zagen hem op de site en hij zag er zo aandoenlijk uit met z'n ene oogje...
Z'n andere oogje was er niet meer; geen idee wat daarvan het verhaal was...
Bij navraag bleek hij flink gehandicapt... Hiervoor werden wij ook gewaarschuwd...
Het was echt een heel klein hondje zo in die grote bench...toen hij aankwam vanaf de luchthaven.
Hij paste zich makkelijk aan, want hij had weinig besef van wat er om hem heen gebeurde.
Als je hem riep keek hij steevast precies naar de andere kant...
Hij vond echt alles prima; het belangrijkste voor hem was een warm mandje; iets wat hij ook hard nodig had, want hij werd steeds kaler... Bij de dierenarts hebben we bloed laten prikken maar er was niets te vinden... De deirenarts gaf aan dat het in dit stadium geen zin had alles uit te gaan zoeken, want kans op genezing was er duidelijk niet meer....
Wij hebben Putchi verzorgd zo goed we konden. We hebben een baby- draagzak gekocht waarin hij mee ging uit wandelen. Luja, ons andere hondje liep er vrolijk naast en Putchi's koppie stak uit de zak; iets waar we vaak bekijks mee geoogst hebben. Zo droegen we hem mee en zetten hem op de grond. Daarna ging hij de zak weer in.
Duidelijk was ook dat hij een vorm van epileptie had. Iedere paar minuten gingen er schokjes door zijn lichaam; ook als hij sliep. Een aantal malen hebben wij ook een echte aanval mee gemaakt. Soms ook merkte je aan hem dat hij een aanval gehad had in de nacht; die ochtend was hij dan helemaal van de kaart. De laatste paar weken ging het bergafwaarts. Hij raakte aan de achterkant steeds meer verlamd en sleepte soms over de grond. Zijn behoeften kon hij vaak niet meer ophouden. Maar... toch was hij vrolijk... Z'n staartje kwispelde de hele dag door. Hij heeft niet hoeven lijden. Toen het echt niet meer ging, hebben we een afspraak bij de dierenarts gemaakt en hij heeft een spuitje gehad. Het geeft ons een goed gevoel dat we het leventje van Putchi nog 3 1/2 jaar wat aangenamer hebben kunnen maken. Het was een lief beestje en we hebben er nooit spijt van gehad...
Gerard en Irene
Naar boven


Bella

fiogf49gjkf0d
Lieve Bella,
In je jonge jaren was je kampioene, van Spanje,van Europa. Vele kampioensafstammelingen heb je voortgebracht en toen je ouder werd kwam je in een kennel en werd er amper naar je omgekeken. Ik was de gelukkige die je, toen je daar eenmaal weg werd gehaald, mocht opvangen en verzorgen. Ik leerde een waardige trotse hond kennen, die ondanks al haar ellende in staat bleek haar waardigheid niet te verliezen. Met grote bewondering heb ik je gadegeslagen. Je wist precies wat je wilde en wat niet en toen je eenmaal was opgeknapt wilde je vrijheid, onafhankelijk zijn. Bij Centro Canino vond je dat, we hebben een verzegeld hok opengebroken en dat werd je huis, je kon naar binnen en naar buiten wanneer je wilde.
Je ging naar de speelweide met Pinto en Dorita, hondjes van jouw leeftijd en je liep daar trots de baas te wezen. Leuk vond je het als ik kwam, als ik dan maar wel deed wat jij vond wat ik moest doen,wandelen en alles verkennen. Tot begin deze week, je kon niet meer opstaan, je had pijn en was onrustig, van de dierenarts kreeg je medicijnen, het bleek dat je lever en je nieren niet meer goed funcioneerden. Ik werd gebeld en ben (uiteraard) gekomen, toen stond je weer op, je ging met me wandelen en je ging weer eten. Als je me hoorde stond je bij de deur. Dit was jouw afscheid aan mij lieverd, het waren je laatste krachten. Gistermorgen kon je niet meer en we hebben samen de hele ochtend in de kennel gezeten tot de toestemming kwam van de rechter. Ik mocht je begeleiden naar je laatste reis, vol vertrouwen met jouw koppie in mijn hand ben je vredig en snel ingeslapen.
Lieve Bella ik ben dankbaar dat ik je heb leren kennen, dankbaar dat ik je heb kunnen behoeden voor een langzame dood in een smerige kennel, ik zal je nooit vergeten. Er is nu geen pijn meer, er is nu de rust die je zo verdient.
Lieverd rust zacht!
 
Marja, 13 mei 2011
Naar boven


Marena

fiogf49gjkf0d
Marena, 2003 / 11-03-2011

Marena was echt m'n maatje, een ontzettend lieve aanhankelijke hond! 8 jaar is ze geworden, wat natuurlijk veel te jong is!
Ze is bij ons gekomen als opvanghondje, maar toen ze na een jaar nog niet geadopteerd was wilden we haar ook niet meer kwijt, en besloten haar zelf te adopteren! Altijd rennen en vliegen, en het liefst achter de vogels of konijnen aan! En daarna heerlijk bij je op de bank kruipen! Tot januari 2010 was Marena zo gezond als een vis, toen sprong ze nog lekker in de sneeuw, tot die beruchte 15 januari!! Ze brak haar elleboog!! Na 4 operaties was het klaar, verder niks meer aan te doen, in tussentijd had ze ook last gekregen van een chronische snotneus, en liep dus altijd met snottebellen rond! Het lopen ging weer redelijk, wandelen bedoel ik dan, hard rennen zat er niet meer in! Toen kwam de artrose in haar voorpootjes, en haar versleten ruggewervels! Het is in korte tijd heel snel met Marena achteruit gegaan, tot ze op het laatst haar mand niet meer uit kon komen! De keuze om haar in te laten slapen was ontzettend moeilijk, we kunnen haar niet missen! Sinds korte tijd woont "Mars" bij ons, zij is ook helemaal van de mik dat ze nu alleen achter blijft! Marena, we hebben 5 jaar een geweldige hond aan je gehad, en we missen je ontzettend!
 
 
Naar boven


Dinos

fiogf49gjkf0d
In een armoedige wijk van Athene werd Dinos samen met zijn twee broertjes zwervend op straat gevonden. Een maand of drie waren de broertjes toen een wijkbewoonster, die medelijden met de puppies had, ze min of meer onder haar hoede nam, ze tijdelijk onderbracht in een leegstaande hondenren en dagelijkse te eten gaf. Deze vrouw, die voor onze contactpersoon in Athene (Vicky) tegen een bescheiden vergoeding de zorg voor talloze zwerfhonden in de wijk uitvoert, beschikt over een warm en groot hart, maar een kleine portemonnee.  De dag nadat  foto's van de broertjes zijn genomen kreeg Vicky helaas het bericht dat één van hen de nacht niet had overleefd. Met spoed werden de twee overlevende broertjes naar de kliniek gebracht en onderzocht. Ze bleken typhus onder de leden te hebben en de eerstkomende vier dagen zouden cruciaal worden : als ze die overleefden zouden ze genezen.Gelukkig bleken Dinos en Kleos op tijd bij de kliniek te zijn binnengebracht. Ze zijn  behandeld en hebben het beide gehaald.Nadat de crisis was overwonnen zijn Dinos en zijn broertje tijdelijk ondergebracht in het gemeente-asiel van Athene. Ze mochten daar twee weken blijven om op krachten te komen en moesten dan terug de straat op.  Ze zouden een plekje moeten zien te verwerven bij een roedel honden, die in de buurt van het in aanbouw zijnde stadion van Panathinaikos rondzwerven en door Vicky worden verzorgd.
Dinos ging daar een zwaar en vermoedelijk kort leven tegemoet, tenzij er voor deze vrolijke, levendige hond een mandje in Nederland werd gevonden.  Helaas heeft het niet zo mogen zijn, vandaag kregen wij bericht dat Dinos is overreden door een vreachtwagen en het niet heeft overleefd.   
 
Dinos 10-12-2010   05-10-2011
 
Naar boven


Cookie

fiogf49gjkf0d
Mijn allerliefste Cookie is op 26-02-2011 rond 2100 uur overleden.
Ze geraakte tijdens het uitlaten op weg naar huis, slechts enkele deuren voor haar thuis, plots uit haar tuigje. Doof was ze inmiddels geworden na de hardnekkige oorontstekingen en ze had toch veel meer staar dan ik dacht. Ze reageerde niet op mijn pogingen haar te bereiken en vervolgde na me even warrig te hebben aangekeken, alsof ik een vreemde was, haar weg naar huis. Ze stak de weg over haar neus achterna, met alle gevolgen van dien. De auto die haar aanreed reed veel te hard en reed vervolgens door.

Troost is dat ze direct gestorven is.

Cookie was werkelijk te lief voor deze wereld, zoals iemand mij ooit zei.
Ik heb met mijn familie de afgelopen (bijna) 4 jaren in volle teugen genoten van haar geweldige persoonlijkheid en aanwezigheid.
Je wordt gemist lieve Cook!
Iris en familie.
 
Cookie 01-02-2007 - 26-02-2011


Naar boven


Kip

fiogf49gjkf0d
Lieve lieve Kip,
We zagen je op een foto en wisten meteen: jij wordt onze hond!! Onze 1e. Na jou volgden nog Spijker, Muis, Oma Dropje en Watje. Jij zorgde ervoor dat we ons hart hebben verloren aan DZG en hondjes die een goed huis zoeken. Door jou is dat gekomen gozer! Daar zijn we trots op. We zijn zo trots op jou. Je bent en blijft voor altijd onze Ippie Kippie, onze dikke, onze gozer, onze Izebibi, ons ettertje...... Vanaf dat wij jou in onze armen sloten wisten we zeker: dit is voor altijd! Maar na ruim 4 jaar hebben we de moeilijkste keuze ooit moeten maken. De toxoplasmose had je hersenen beschadigd. Het kon niet meer. In die ruim 4 jaar hebben we zielsveel van je gehouden, en dat blijven we doen. We hebben zo veel liefde van jou gehad. We hebben zo vaak om je gelachen, als je ineens weer op de tafel liep, of de varkenhaas van de barbeque jatte en om alle andere stoute dingen die je deed. Maar boos zijn we nooit geworden, dat konden we niet, daar was je te lief voor. Isabella was jouw meissie. Jullie waren samen 1. Gozer, we zullen je nooit, maar dan ook nooit vergeten. Je blijft altijd bij ons horen. We zullen heel vaak terug denken aan de fantastische momenten met jou. Getverderrie het is nu zo stil in huis! Je laat een grote leegte achter. Jij telde altijd voor 10! Jij, lieve Ippie, jij was altijd vrolijk! Jij was er altijd voor ons! Wat hielden wij van jou en wat hield jij van ons! Geef je Muisje een dikke kus van ons? Ooit zien we elkaar weer. En Kippie, ik beloof je dat we er altijd voor DZG zullen zijn. Daar heb jij ons van overtuigd! Lieve, lieve schat, we missen je zo verschrikkelijk, we houden van je. Jij bent en blijft voor altijd onze gozer!!! Ik sluit af met mijn woorden die ik altijd tegen jou zei: Kom hier dan krijg je een kus op je mooie hoofd!

Dag lieverd....... Je bent ONZE kanjer van goud!
Augustus 2006 -  19 februari 2011 

Kus, van Hanneke, Ron, Isabella, Spijker, Oma Dropje en Watje

Naar boven


Zippo

fiogf49gjkf0d
Helaas hebben wij vandaag 18-2-2011 de vreselijke beslissing moeten nemen om afscheid te nemen van onze lieve kanjer Zippo. We hebben 6 maanden van hem mogen genieten en dat hebben we dan ook met volle teugen gedaan hoor, want wat was het een heerlijke, lieve, geweldige hond.

Vanaf het moment dat hij hier binnen kwam voor de opvang wisten we het al, deze kanjer blijft hier tot het einde van zijn leven want wat heeft deze lieve schat een pech gehad in zijn leven.
Helaas bleek al heel snel nadat we hem hebben laten onderzoeken bij de dierenarts, dat hij minimaal 5 hernia's in zijn rug had en helaas was hier ook niets meer aan te doen. Met de pijnstillers die we voor hem kregen hebben we Zippo nog een paar mooie, fijne en leuke maanden mogen geven. Door deze hernia's kon Zippo moeilijk lopen en ook zijn plas kon hij hierdoor niet ophouden dus het was best veel werk met Zippo in hui,s maar wat hebben we het graag en met veel liefde voor hem gedaan allemaal en wat hadden we het graag nog veel maanden met net zoveel liefde en plezier voor hem willen doen maar helaas was dat niet meer "hondwaardig" geweest voor Zippo zelf en daarom hebben we vandaag het droeve besluit moeten nemen om hem te laten gaan en hem de rust te gunnen en geven die hij zo heeft verdiend!

We zijn er ontzettend verdrietig om en missen hem nu al heel erg maar in ons hart weten we dat we voor Zippo geen betere keuze hadden kunnen maken en daar hebben we dan ook echt wel vrede mee maar boy oh boy ondanks dat we weten dat dit voor onze Zippo het beste was, wat doet het pijn en wat hebben we het moeilijk en hoe erg we hem nu al missen is in woorden niet eens uit te drukken maar neem maar van ons aan dat het gemis ontzettend groot is!!

Tot het einde toe hebben we alles voor hem gedaan wat we hebben kunnen doen en Zippo is gelukkig thuis op zijn eigen plekje in alle rust, met zijn kop op mijn been en in mijn armen overgegaan naar de regenboog waar alle andere honden die we al hebben verloren hem met open armen (pootjes) hebben staan opwachten dat weten wij zeker. We hebben hem vrijdag direct laten cremeren en nadat we ook dat tot het laatste moment op onze eigen manier hebben kunnen en mogen doen tellen we nu de minuten af tot we hem weer op kunnen halen en weer lekker mee naar huis kunnen nemen maar gelukkig kunnen we hem volgende week alweer ophalen en komt hij weer lekker mee naar huis.
Zippo zal voor altijd in onze harten voortleven en we zullen hem ook zeker nooit vergeten want ondanks alle pijn en ellende die hij heeft moeten doorstaan de laatste maanden wat was en is hij een lieverd die nooit maar dan ook nooit lelijk heeft gedaan tegen onze andere hondjes en wat had hij zich snel aangepast aan het leven bij ons in huis met al die andere viervoeters dat was echt geweldig om te zien. Ook voor ons was hij altijd lief en wat hield hij ervan op tussendoor even die lekkere knuffel en kus te komen halen en wat hebben wij ervan genoten om deze mooie maanden met hem te mogen delen.

Lieve Zippo het was ons een eer en een groot genoegen om jou in ons huis te mogen hebben en wat zijn wij blij dat we er destijds voor hebben gekozen om jou in de opvang te nemen want daar, lieve Zippo, zullen wij nooit van ons leven ook maar een seconde spijt van hebben. Al hadden we het graag nog wat langer met je willen delen maar dat mocht helaas niet zo zijn.

Lieve schat rust zacht en geniet ook van die rust want die heb je verdiend en we hopen dat je het achter de regenboog nog heel erg leuk en gezellig zal hebben met onze andere lieverdjes die we moeten missen maar dat zal vast wel lukken met zo'n lieverd als jij erbij...
We missen je nu al en zullen je alleen nog maar meer gaan missen maar ooit zien we elkaar weer en dan is ons gezin weer helemaal compleet en wij kunnen alleen maar hopen dat jij dan op ons staat te wachten.

Je was officieel dan wel een opvanghond maar voor ons was je gewoon "onze Zippo" en je hoorde gewoon bij ons en hier bij ons was jij gewoon thuis hoor ventje!!!

Een dikke kus van je baasjes Harry en Linda en natuurlijk ook van je hondenvriendjes Anna (Anastasia), Pluto, Lana, Dylan, Nemo, Darwin en Gizmo

Zippo 01-01-2007 - 18-02-2011
Naar boven


Bobby

fiogf49gjkf0d
Lieve Bobby is maar ander half jaar bij ons geweest, maar wat hebben wij in deze tijd van hem genoten. Hij was zeker niet de makkelijkste voor buitenstaanders, maar voor ons was hij toch echt de allerliefste. Altijd blij om de jongens en ons te zien en lief voor onze andere honden. Dat we hem vandaag totaal onverwachts hebben verloren, is voor ons nog onbegrijpelijk. We gaan hem ongelooflijk missen, maar we zijn heel blij dat Bobby afgelopen anderhalf jaar bij ons is geweest. We missen je nu al, lieverd!

René, Manon, Rick en Sander
 
Bobby 31-01-2006  - 18-02-2011
Naar boven


Bello

fiogf49gjkf0d
BELLO 14-11-2003 – 18-01-2011
 

Toen ik je voor het eerst zag wist ik meteen dat je bij ons hoorde en voor we het wisten reden we naar Rotterdam om je van het vliegveld op te halen. We waren heel blij dat je er was en na wat opstartproblemen kwam het uiteindelijk wel goed. Je was een allemansvriend, zowel voor de mensen als je poezenvriendjes. Je vriend Bobby hield je altijd stevig vast als jullie samen sliepen. Kopjes geven en langs benen strijken was een van je favoriete bezigheden. Je heette in Spanje niet voor niets Zalamero, wat aanhalig betekend. Als een echte siamees praatte je graag met ons en liet je je stem horen als je het ergens niet mee eens was of als je honger had. Eten was ook een van je favoriete dingen! Ook zat je graag veilig in je doos en spelen en achter je vrienden aan rennen vond je geweldig.

Bello beer, dikke Spanjaard, beertje Bel, Bello-ke. We waren heel blij dat we de afgelopen drie jaren met je hebben mogen delen en dat we van je gekke buien en lieve duimpjes hebben mogen genieten. Hopelijk heb je het hier beter gehad dan de eerste jaren van je leven. We gaan je heel er missen en zullen je nooit vergeten. Hopelijk kom je nog vaak langs om te kijken hoe het met ons gaat. Je was een hele goede vriend!! Slaap zacht op je blauwe deken.
Naar boven


Coqui

fiogf49gjkf0d
In 2004 kwamen wij in contact met Dierenhulp Zonder Grenzen.

Na wat orïenterende gesprekken belandden we in het uiterste zuiden van Nederland, waar zwerfhonden liefdevol maar tijdelijk werden opgevangen. Tussen de 22 (!) adoptiekandidaatjes liep “Coqui” rond, coqui is het Spaanse woord voor schelpje.Coqui was een apart geval. Hij kon niet terecht in de grote roedel: vanwege zijn grote onderdanigheid werd hij onder de voet gelopen door de meeste van zijn 21 lotgenoten.

Hij begon net weer een beetje vacht te krijgen na de behandeling van zijn wonden, hij miste een flink stuk van zijn staart en aan zijn rug en heupen was te voelen dat hij flinke klappen had opgelopen. Mishandeling? Een ongeluk? We weten het niet.
In elk geval was het liefde op het eerste gezicht.Hij ging mee naar huis, naar ons gezin van 5, en werd daar liefdevol opgenomen.In de jaren die volgden maakten we de mafste dingen met hem mee.

Zo kon hij zomaar ineens kon hij te water plonzen om een ongrijpbare eend achterna te zwemmen.Hij klom dan aan de “verkeerde kant” op de wal, zette het op een lopen, en stond als eerste voor de deur, kwispelend met zijn stompje, om de complimenten voor zijn fantastische jachtinstinct in ontvangst te nemen.Sociaal was hij ook. Als er in ons gezin iemand een dipje had, was Joey, zoals we hem inmiddels noemden, de eerste om troostend zijn kop op schoot te leggen. Altijd in de buurt, nooit te beroerd om zijn aanhankelijkheid te laten merken en voelen.

We hebben nooit zijn werkelijke leeftijd geweten, een schatting van de dierenarts was het enige.Ruim twaalf is hij geworden, onze Joey, dat is zeker.Hij is waardig oud en grijs geworden, tot versleten aan toe.Hij is onlangs in zijn slaap overleden.
Wij zijn ervan overtuigd dat we een ex-zwerfhond een prachtige oude dag hebben bezorgd, en zijn er trots op met dit In Memoriameen visitekaartje voor DHZG te zijn.
We denken met genegenheid aan onze Joey terug.

Marjolein, Peter en de kinderen
Naar boven


Bruno

fiogf49gjkf0d
Bruno, een hond met gebruiksaanwijzing! Maar als je die eenmaal door had was er goed mee om te gaan!
Voor ons was Bruno een super hond en we hadden die 6 jaar die we met hem mee mochten maken niet willen missen!
Bruno was nog maar net bij ons toen bleek dat hij een versleten heupje had, en 3 kogels in zijn lichaam, onvoorstelbaar!! Verder was ie zo gezond als een vis, en we hebben altijd gezegd: Deze hond word wel 20! Als je een halve doos chocola te pakken hebt gekregen en er niks aan over houd dan heb je toch best een ijzeren maag!
Helaas had Bruno in 2010 niet zoveel geluk, en heeft heel wat bezoekjes aan de dierenarts afgelegd! Hij had een traagwerkende schildklier, afwijking aan it hart, en epilepsie! Na enige tijd was alles met veel medicijnen goed onder controle, en was onze angst dat hij op korte termijn zou overlijden verdwenen! Maar dat hadden we helemaal verkeerd gedacht, op 30 december 2010 heeft bruno een zeer zware aanval gehad en is daar niet weer uitgekomen!
Bruno, we missen je ontzettend!

Harm, Gerda en Marena
Naar boven


Diesel

fiogf49gjkf0d
Januari 2008 hebben wij Diesel, toen nog Flopi, opgehaald in Leeuwarden.Omdat hij zo aan het brommen was onderweg hebben wij hem Diesel genoemd. Hij was toen al 7 jaar oud en net 30 cm. hoog
Wisten wij veel dat wij zo'n gekke, grappige, drukke, luidruchtige , eigenwijze, lieve, vriendelijke teckel in huis hadden gehaald. Als hij blafte klonk het als een verkouden zeehond. Of als een rottweiler met keelontsteking. Sommige mensen vond hij meteen aardig, en andere mensen moest hij gewoon niet. En het overgrote deel van de mensen waren voor hem niet interessant. Wat waren wij gelukkig dat wij bij de 1e groep hoorden. Met zijn kapotte achterpootjes, die nooit meer helemaal goed zijn gekomen, wist hij de andere honden toch goed bij te houden. En zijn grootste plezier was om op het veld naar konijnen en hazen te zoeken. Dan was die gekke bergteckel helemaal in zijn element. Zwemmen deed hij niet, maar gewoon pootjebaden vond hij heerlijk. En dan lag hij zich lekker droog te rollen in het gras of zand. Vlak voor kerst vorig jaar kreeg hij last van epileptische aanvallen, maar met medicijnen hadden we dat aardig onder controle. Wel ging het langzaamaan slechter met zijn achterpootjes. Met pijnstillers en rust ging het dan weer beter en dappere Diesel stapte dan weer onverdroten voort. Voor niets en niemand bang. We hebben altijd gedacht dat Diesel de oudste teckel ooit zou worden, maar helaas is heel anders gelopen. Na een hersenbloeding is Diesel op 10 september ingeslapen, 9jaar en 9 maanden oud. We hebben in die bijna 3 jaar heel veel geleerd van deze kleine vent, die zich door niets of niemand liet weerhouden om zijn doel te bereiken. Een echte doorzetter. Kleine clown, die ons aan het lachen maakte.
Lief Dieseltje, al was je maar klein, je laat een enorme leegte achter.
Rust zacht lief kereltje,

groetjes Alice
Naar boven


Vanillie

fiogf49gjkf0d
Vanillie werd  gevonden op het kerkhof op Rhodos, ze bleek ehrlichia en te hebben. Hiervoor werd zij behandeld. Maar het ging op en neer met haar gezondheid.  Vele malen bezocht zij de dierenarts. Vandaag is samen , met de dierenarts, besloten Vanillie in te laten slapen. Vanochtend was ze koud, wilde niet naar de mensen toekomen en was een hoopje ellende. Haar buikje was opgezet en zij zag geel,. Vanillie is rustig ingeslapen bij de dierenarts. Zij heeft niet lang mogen leven, maar heeft gelukkig wel liefde en zorg gekend.
 
01-02-2010 - 11-07-2010
 
 
Naar boven


Mini

fiogf49gjkf0d
2 jaar geleden kwam je als klein hummeltje vanuit Rhodos naar ons toe. Je was een onzettende lieve poes, maar owh, wat schuilde er een monstertje in je. Je bijnaam werd al snel Mini-monster. De andere katten hier in huis vonden je niet zo lief. Je mepte iedereen die voorbij kwam. Elk huisdier hier in huis had echt respect voor je. Ook voor ons was je niet altijd even lief. We kregen zo vanuit het niets een krab van je. Dan zat je op het kastje bij de deur en als we dan naar binnen liepen kregen we een tik. En jij bepaalde wanneer we je mochten aaien. Stond het je niet aan? Nou dan beet en krabte je ons. Had je er zin in? Dan kon je met volle teugen genieten.
Het zal erg stilletjes worden hier in huis. Jij was de gangmaker, de boef, de boze maar voor ons het onmisbare monstertje.
Lieve Mini, wij, Ronald, Monique & Anouk zullen je ontzettend missen.
 
1 juni 2008 - 21 juli 2010
Naar boven


Luca

fiogf49gjkf0d
Helaas hebben we het droeve besluit moeten nemen Luca in te laten slapen. Aanvankelijk leek het dat ze goed reageerde op de behandeling maar vanaf eergisteren stopte ze met eten, ze is naar de dierenarts gebracht waar ze haar hebben opgenomen. Er zijn uitgebreide testen gedaan en het bleek dat haar organen dusdanig aangetast waren door de (waarschijnlijk al lang bestaande) Leishmania dat het bijna onmogelijk zou zijn haar hier doorheen te slepen. Luca heeft in haar leven al zoveel geleden dat we hebben besloten Luca haar welverdiende rust te gunnen.
Lieve Luca, graag hadden we je nog een mooie toekomst willen geven, helaas heeft het niet zo mogen zijn.
 
Rust zacht lieve meid.

Marja de Leeuw, namens bestuur, en alle vrijwilligers van CCI




Naar boven


Patudo

fiogf49gjkf0d
Patudo  "leefde" al anderhalve maand bij een rotonde in Santana. Hij verscheen op een dag en bracht zijn dagen daar door. Hij leek wantrouwend tegenover mensen, maar niemand nam de moeite om hem te helpen. Patudo was duidelijk niet gewend aan het leven op straat, hij was erg mager, het leek alsof hij tijden niet had gegeten. Hij was duidelijk geen straathond. Patudo had artritis.  Patudo was een erg lieve hond.  Hij verbleef op het terrein, vanwege zijn leeftijd was het niet aannemelijk dat hij ooit geadopteerd zou worden. Helaas heeft het niet zover kunnen komen, Patudo heeft een hartaanval gehad en is hieraan overleden. 
Patudo 30-08-2000  Ovrleden 21-03-210

 

 
Naar boven


Pichuli

fiogf49gjkf0d
Lieve kleine Pichu, veel pech heb je gehad in je leven.Van asiel naar asiel. Geen wonder dat je af en toe sikkeneurig was en de aandacht opeiste. Als laatste kwam je bij Centro Canino en omdat je al een bejaard hondje was en leihsmaniose had besloten  wij je in een opvanggezin te plaatsen. Gelukkig heb je daar het laatste jaar van je leven nog mogen genieten van huiselijke warmte, liefde en gezelschap. Groot was de schrik toen je zomaar opeens dood aangetroffen werd., je was gewoon nog meegeweest met de ochtendronde, had zoals te doen gebruikelijk nog de hele boel op stelten gezet en lekker gegeten. Toen je opvangvrouwtje thuiskwam vond ze je dood in de kamer. Je bent 12 jaar geworden.
Lieve Pichu,we zullen je missen, Kuhn heeft nu ineens alle plek op de bank zonder dat jij continu probeert hem eraf te werken, geen opgewonden geblaf meer maar ook geen kroeluurtjes meer en we kunnen ook niet meer om je gekke capriolen lachen. Het is stil zonder jou Pichu.
Rust zacht lieve kleine.
 
Marja
Naar boven


Monica

fiogf49gjkf0d
Monica 2005 – 16-02-2010

Monica, een hondje uit duizenden. Ze was een hondje met gebreken, toen wij haar begin januari opvingen, wetende dat het misschien kort zou duren, voor zij ons weer zou verlaten.
In de ruim 2 jaar dat ze al in Nederland verbleef bij het eerdere opvanggezin heeft Monica met veel medische problemen te kampen gehad. Van tumoren tot hartfalen.
Haar hartfalen is haar helaas vanochtend fataal geworden. Ze was al een paar dagen niet lekker, wilde niet eten, maar was nog wel actief genoeg om zelfstandig buiten haar behoefte te doen. Vanochtend kon zij dit niet meer. De doorbloeding in haar achterlijf was zo slecht, dat ze haar achterpootjes niet meer kon gebruiken. De dierenarts kon niets meer voor haar doen, behalve haar uit haar lijden verlossen. Ze is in ons bijzijn ingeslapen.

We zullen haar nooit vergeten en zijn ondanks het verdriet blij dat wij haar deze laatste maand mochten verzorgen.

Lieve Moon, rust zacht. Geniet van alle vrijheid die je nu hebt achter de Regenboogbrug. Ooit zullen we elkaar weer tegenkomen.

Veel liefs van je opvangbaasjes Bianca, Joke en Angelique
Naar boven


Mocca

fiogf49gjkf0d
Wij hebben Mocca geadopteerd in 2003, haar fotootje op de website sprong er voor ons meteen uit.
In het begin was ze erg angstig, durfde niet aan de riem en niet naar buiten, schrok overal van en deed dus het liefst haar behoefte in huis. Ze lag het liefst op de bank, en de mand die we voor haar gekocht hadden vond ze maar niks. Per toeval ontdekten we dat ze graag in de bench kroop, dat gaf haar een veilig gevoel. Dat is ook altijd zo gebleven, de bench stond in de kamer en was haar veilige plek, voor ons niet zo gezellig, maar heel belangrijk voor Mocca. Wij zijn een pleeggezin en er zijn veel kinderen bij ons over de vloer, en er was altijd een belangrijke regel: niemand komt aan Mocca's bench!
Op deze manier durfde Mocca zich ook steeds vaker onder de mensen te begeven.

Toen ze nog niet zo lang bij ons was is ze een keer weggelopen, ze had zich losgerukt. We hebben advertenties opgehangen, op internet gezet, alle diereninstellingen geinformeerd, maar we vreesden dat we haar niet terug zouden zien.
Gelukkig had iemand haar gevonden, op een rotonde, helemaal in de war. Toen ze Mocca bij ons terug brachten wilden ze eerst met ons praten, Mocca hadden ze in de auto gelaten. Ze vonden haar namelijk zo angstig en mager, daar wilden ze het hunne van weten. Best wel goed dat die mensen zo alert waren, en we hebben ook uitgelegd waar Mocca vandaan kwam. Mocca werd steeds minder bang, en uiteindelijk bleek het een ontzettend vriendelijke hond, die iedereen begroette.
Ze bleef wel wat gereserveerd, totdat ze iemand goed kende, en ze werd zelfs waaks.

Wanneer we met het hele gezin gingen wandelen was ze helemaal de koning te rijk. Ze liep om ons heen en gedroeg zich als een herder, iedereen moest meekomen en dat hield ze goed in de gaten. Niet alleen de gezinsleden, maar ook de kinderen die tijdelijk bij ons waren, de vakantiekinderen, iedereen hoorde er bij. Mocca was niet erg sportief en spelen deed ze niet,maar ze vond het heerlijk om door de bossen te rennen en te rollen. Ook het strand vond ze heerlijk, maar ze waagde zich niet in zee. Met andere honden was ze heel selectief, ze had een paar vriendjes in de buurt die ze dichtbij liet komen en die ze duidelijk heel aardig vond, verder reageerde ze niet, ook niet als andere honden naar haar blaften. Het meest genoot ze van de avonden thuis, als het rustig was en wij gezellig op de bank zaten. Dan kwam ze een stukje kaas en een knuffel halen. Eten deed ze bij voorkeur als er iemand van ons in de keuken was, dat vond ze gezellig.

Na een paar jaar werd ze ziek, ze verloor haar haar en haar levenslust, ze at steeds minder, werd weer opnieuw mager en dof, begon kreupel te lopen en ze kreeg scheurtjes in haar oren die constant bleven bloeden. De dierenarts stond voor een raadsel. Hij dacht aan leichsmania, maar wij zeiden dat ze daarop getest was en dat ze dat niet had, dat was ons immers verteld. Na een tijd sukkelen besloot de dierenarts om haar toch nog een keer te testen en toen bleek dat ze het toch had. Gelukkig sloegen de pillen meteen aan en Mocca knapte zienderogen op, we zagen haar weer opbloeien en de hele buurt reageerde van: Wat ziet Mocca er weer goed uit en wat is ze weer vrolijk! We waren heel blij, want het was zo triest geweest om haar zo te zien lijden. Haar linkerachterpootje was helaas teveel beschadigd en dat is altijd een zwakke plek gebleven, maar gelukkig heeft ze nog jaren in ons midden mogen blijven. We hebben ontzettend van haar genoten, het was een bijzonder lief dier, net als alle dieren die op deze site vermeld staan. Ze kon overal mee naar toe, ze is zelfs wel mee naar het restaurant geweest en bleef dan heel trouw onder de tafel liggen, zonder dat we dat tegen haar gezegd hadden.

Er zat geen enkel kwaad in haar, ze had slechts één ondeugd: ze zat graag achter poezen aan. Toen we een keer op vakantie waren was er een jong zwerfkatje dat telkens bij ons binnenliep, we wilden het wel houden maar dachten dat dat niet kon met Mocca. Tot op een dag het katje bij Mocca in de bench lag te slapen, en Mocca er heel lief naar lag te kijken. De kat is gebleven en ze werden de beste vrienden.Een paar weken geleden begon Mocca te snurken, heel hard en heel lang. We moesten er eerst om lachen en zeiden: Ja, ze is de jongste niet meer. Ze begon echter ook te hoesten en een week geleden ontdekten we een bult onder haar kin.

De dierenarts dacht aan een ontsteking en ze kreeg een kuur, maar al snel kwam er nog een bult bij en we vreesden het ergste. Mocca werd ook steeds benauwder en at niet meer. De dokter heeft wat vocht uit de bult onderzocht en onze vrees werd bevestigd: er zaten allemaal kwaadaardige cellen in en er was niets meer aan te doen. Toen we de uitslag kregen zei de dokter dat hij haar eigenlijk nog dezelfde dag het liefst zou laten inslapen, om haar verder lijden te besparen. Daar waren wij het direct mee eens, want inmiddels had Mocca al drie dagen niet kunnen eten. Elke inspanning veroorzaakte veel benauwdheid. Alleen de medicijnen die ik haar gaf in een plakje worst, nam ze nog wel, zo met een blik van: nou, als jij het graag wil dan doe ik het wel. De laatste dag liep ze me overal na in huis, en bleef me steeds aankijken. Als ik tegen haar sprak keek ze me recht aan en klaagde zachtjes.

Op vrijdag 5 februari 2010 hebben we haar laten inslapen, de laatste eer die we haar konden bewijzen.
Dit dier is ons altijd zo trouw geweest en we zijn blij dat wij haar nog ruim zes mooie jaren hebben kunnen geven, dat ze haar jaren niet in Griekenland heeft moeten slijten en dat we haar nu haar welverdiende rust, zonder pijn hebben kunnen gunnen. Mijn man, dochter van tien en ik zijn bij haar gebleven tot het eind. Ze was zó snel zó ziek geworden, maar toch liep ze de dierenarts nog kwispelend tegemoet. Ze is heel vredig heengegaan, na de eerste prik viel ze al binnen een minuut in een diepe slaap en had ze al haast geen hartslag meer. We bedanken Mocca voor haar liefde en haar trouw, en we gaan zeker weer een dier via dierenhulp zonder grenzen een fijn leven geven, het is een ontzettend mooi initiatief.

Met dank aan DZG,
familie Rozenberg, Leeuwarden
Naar boven


Vier puppies Mallorca

fiogf49gjkf0d
Vier lieve kleine onschuldige wezentjes, geboren omdat de mens dat zo had beschikt.En weggegooid alsof het dingen waren.Alhoewel er geprobeerd is het leven van deze kleintjes te redden heeft dat dit keer niet zo mogen zijn.Het drinken ging al vanaf het begin heel moeizaam, en stopte gedurende de nacht helemaal, vervolgens kregen ze heftige diaree en koelden erg af ondanks de warmtebronnen.Bij de dierenarts aangekomen overleed al heel snel een van de reutjes, de andere drie bleven aan de diarree en er was geen manier om er vocht in te krijgen,op deze leeftijd,3 a 4 dagen. kan je ook geen medicatie geven en hebben we dus besloten de andere drie uit hun lijden te verlossen en in te laten slapen.Er wordt nog wel gestest op de oorzaak van dit alles..
Mijn lieve kleine frutsels, graag hadden we jullie leven gered, helaas is ons dit niet gelukt, uit naam van jullie en vele van jullie lotgenoten hier nogmaals een oproep,lieve mensen denk er toch alsjeblieft goed overna voor je aan een "o zo leuk" nestje begint, meestal wil men er een zelf houden en wat gebeurt er met de rest????Het asiel?Zomaar weggeven? Of gewoon maar weggooien zoals bij deze hummeltjes is gebeurt?Voorkom zwangerschappen , laat er niet nog meer dieren op straat terechtkomen.Het is onze verantwoording!!!!
Kleine ongewenste puppys, rust zacht!
Naar boven


Dori

fiogf49gjkf0d
Bijna vijf jaar geleden kwam Dori via jullie bij mij terecht, eerst maar voor een paar weken maar ze is gebleven. Eén van de oudste honden die jullie toen hebben meegenomen uit Spanje kwam bij mij aan als een bange oude hond die slecht liep en erg schuw was. Dit veranderde al snel na een paar weken en haar doffe haar viel uit en ze kreeg een pikzwarte glanzende vacht voor terug. Het ging steeds beter met haar en ze kon het prima vinden met de andere drie honden, ook bij jullie vandaan. We waren dan ook heel gelukkig en alles ging op rolletjes. Ze ging mee op vakantie naar Frankrijk, zwom bijna ieder dag in het meer bij mij achter en tot afgelopen zondag liep ze nog bijna iedere dag 3 km. Zondagochtend vroeg lag ze erg stil in haar mand en haar mond was scheef en haar ene oog zat bijna dicht. Volgens de dierenarts een hersenbloeding maar tot ieders verbazing ging het tot gisteren prima. Woensdagmiddag ging ze weer mee wandelen en ik had voor haar een jas laten maken tegen de winterkou. Ze liep weer voorop, ze hoefde nooit aan de riem en die oude staart van der had er weer zin in.
Gistermorgen heel vroeg kreeg ze een aanval van epilepsie gevolgd door nog twee die middag. Ze zag niet veel meer en lag stil op de bank. Even aankijken zei de dierenarts, maar vanmorgen was het er niet beter op geworden, desondanks hoop je toch nog op een klein wonder. Vanmiddag ging het steeds slechter en dit wou ik haar niet aandoen. Om 5 uur vrijdagavond 28 januari  heeft de dierenarts haar op haar favoriete plekje in huis, de bank bij het raam, in laten slapen. Zaterdag is ze gecremeerd  en haar as zal ik de tuin verstrooien. Wij hebben erg veel liefde van ons oudje gekregen en voor mijn gevoel was ze hier erg gelukkig na een zeer slechte start al die jaren in Spanje. We zullen haar erg missen en het zal moeten wennen dat we nu niet meer met vier maar met drie honden op pad gaan. Lieve mensen van de stichting zet dit goede werk voort.

met vriendelijke groet.
Sietze
Blacky, Axel en Els.

Naar boven


Isis

fiogf49gjkf0d
Lieve Isis,

Vier februari kwam je aan op het vliegveld van Eindhoven. Daar stond je dan in de aankomsthal. Met je nieuwe familie, meteen ook je eerste familie. Je vond het maar allemaal eng. Je lichaam en de blik in je ogen konden niet verbergen dat jij een zwaar leven had geleefd. De eerste dagen was je timide, maar het beviel je allemaal wel. Slapen op een bed, elke dag lekker eten, wandelen met de baasjes, Tico en Chara, twee fantastische honden die jou al vrij snel accepteerde. Iedereen was al meteen dol op jou. Je begon al vrij snel ontspannen te raken. Je ging bloeien. En wat werd je toch een schitterende Galgo. Rennen en slapen waren je grootste passies. Je kon zo lekker genieten van het leven in huis, maar ook de uitstapjes naar het strand, duinen en bos vond je helemaal geweldig. En wat een bekijks had je toch altijd. Helaas heb je maar heel kort van je nieuwe leven kunnen genieten. Je hebt gevochten voor je leven en wij hebben elke strohalm die ook maar een beetje hoop kon bieden aangegrepen. Helaas konden we de strijd niet winnen. Met veel pijn en verdriet hebben we een keuze moeten maken. Voor ons een keuze met veel verdriet, maar voor jou een keuze die je weer je vrijheid gaf. Ondanks dat we je maar 10 maanden bij ons hebben gehad, zijn we gelukkig met deze 10 maanden. Je zit voor altijd in ons hart lieverd. Je laatste week was je lijf erg zwak. Zo zullen wij jou echter niet herinneren. Voor ons zal je altijd de Isis blijven die je daarvoor was. We hopen dat je daar over de regenboogbrug weer als vanouds bent. Waak over Tico, Chara, Rena en al je andere vriendjes.

Isis 14-02-2004 - 30-11-2009

Yannis, Chantal, Tico, Chara, Rena, Daisy, Dani, Blade en Elli
Naar boven


Morry

fiogf49gjkf0d
De leegte zonder jou is met geen pen te beschrijven
de leegte zonder jou  zal altijd bij ons blijven
Maar veel fijne herinneringen verzacht mijn smart
voorgoed uit ons midden maar altijd in ons hart

Rust zacht Morry wij zullen je nooit vergeten
Diana, Youla,Sammie,Dino en Tosca
Morry 2005 - 12-12-2009
Naar boven


Ramzes

fiogf49gjkf0d
Hij werd begin september 2009 gevonden toen hij naast de snelweg lag en niet overeind kwam. Uit zijn neus kwam bloed. Een vrijwilliger van de vereniging Bianca nam hem mee naar de dierenarts. Uit de bloedtest bleek dat Ramzes ehrlichia had, geen leishmania. Na een paar dagen ter observatie in de kliniek te zijn geweest kwam Ramzes naar het terrein. Helaas bleek later dat Ramzes een hersentumor had, hij is ingeslapen.

Hij was een rustige, lieve hond, vriendelijk tegenover mensen en zijn soortgenoten.

Ramzes juli 2003 - 26-10-2009
Naar boven


Henry

fiogf49gjkf0d
Toen Henry in Sesimbra werd gevonden bleek al snel dat hij een zware operatie nodig zou hebben. Helaas heeft hij de operatie niet doorstaan. Hij werd slechts 1 jaar.
 
Henry 2008 - 5-10-2009
Naar boven


Palisada

fiogf49gjkf0d
Palisada hoorde echt thuis in Javea, zij had door haar leeftijd helaas weinig kans op adoptie. Zij was een erg lieve Podenco, die heel graag geknuffeld werd. Helaas werd ze ziek en moest worden ingeslapen.

Palisada 2001 - september 2009

Naar boven


Alba

fiogf49gjkf0d
Eindelijk gered uit handen van een gewetenloze fokker, met hoop op een goede toekomst. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. Alba was te verzwakt. Hopenlijk kunnen haar pups gered worden en dat iets van Alba in hen doorleeft.
 
18 september 2009
Naar boven


Pibi

fiogf49gjkf0d
Ons bereikte het bericht dat Pibi  helaas is overleden. Zij was ongeneeslijk ziek en de vrijwilligers in Javea hebben moeten besluiten, samen met de dierenarts, om haar in te slapen.
 
Januari 2001 - 13 september 2009
 
Naar boven


Kika

fiogf49gjkf0d
Onze “Topper”  1999 - 11 september 2009 
Moe, blij en vol overgave kwam je aan in februari 2007 op de ontmoetingsplaats de “lucht”, om je nieuwe baasjes en vriendinnen te begroeten wat je met veel enthousiasme deed. Juna en Chica waren nog wat terughoudend in eerste instantie maar dat werd al snel anders. Vol bravoure sprong je in de auto een nieuw leven tegemoet bij een wel heel fijn pleeggezin. De volgende dag eerst in bad het Spaanse stof weg wassen en een nieuwe tijd vol liefde brak aan. Aan sportiviteit en spontaniteit ontbrak het je nooit je baasjes trouwens ook niet. Ook werd er vaak gelogeerd bij je vriendinnen en er bleek daar ook nog een poezen vriendin te zitten waar je al gauw vriendschap mee sloot. Ook mee op vakantie naar Pelleret was een groot feest voor je veel lopen met de baas met stokken je was niet meer te houden als hij ze ging pakken. Zelfs mee op de boot ook met je vriendinnen was wel een beetje dringen maar het ging en ’t was een waar feest, een beter leven kon je je niet bedenken, veel bewegen, eten, lekkere hapjes, eitjes waren je favoriet en natuurlijk veel slapen met luid gesnurk een teken van volledige verrukking. Ook kwam je poezen vriendin 3 maanden bij je logeren, wat je volledig accepteerde en bijna met elkaar sliep, kort om een geweldig honden leven, helaas moeten we nu zonder jou verder wie had dat ooit kunnen denken na 1 maand van tobben en niet fijn voelen, wat een verdriet voor je baasjes en voor ons, maar als er een dieren hemel is zien ze je daar en staat Juna je daar op te wachten.
Voor ons zit je in ons hart en je bent en blijft “dé Top hond Kika” we zullen je missen een laatste knuffel (Juna) Chica, Hera en Diew.
Sjannie en Paul vd Berg en pleeggezin Joke en Chris
Naar boven


Saramaga

fiogf49gjkf0d
Saramaga leek een goede toekomst tegemoet te gaan in Nederland. Ondanks haar hartproblemen en slechte zicht zou ze geadopteerd worden.  Echter begaven haar nieren het , ze werd met spoed naar de kliniek gebracht maar daar heeft ze helaas de ochtend niet gehaald. 
 
2001 - 27 augustus 2009
 
 
Naar boven


Merlin

fiogf49gjkf0d
Gisteren ontvingen wij het trieste nieuws uit Jaca dat Merlin is overleden. Hij  ontsnapte uit zijn opvanghuis en is overreden.  Hij was zo goed hersteld van het vorige ongeluk en was gelukkig.  De schok is dan ook groot bij het opvanggezin in Jaca.
 
Merlin 2004 - 2009
 
 
Naar boven


Esperança

fiogf49gjkf0d
Esperança liep op de snelweg. Zij was erg vermagerd en liep op een "aparte" manier, alsof ze een "bocht" in haar buik had en haar achterpootjes hield ze laag. Ze verbleef op het terrein maar helaas bleek ze te ziek te zijn en men heeft haar in moeten laten slapen.
 
2004 - september 2009
Naar boven


Simone

fiogf49gjkf0d
FARO ? – 5 juli 2009

Je kwam zo laat, je ging zo snel, je bleef zo kort. We missen je Faro, terwijl we proberen vrede te vinden, vrede te hebben met jouw dood. We missen je oren (die zo zacht waren), je haren (die zo stug waren), je ogen (die ons niet konden zien door een oogziekte), je lijfje (dat zo prachtig was), je hoofdje (dat je zo schattig schuin hield als we je naam zeiden), je pootjes (waar je er nog maar drie van had, maar waar je geweldig mee kon rennen!). We missen jou.
Faro werd in Portugal gevonden langs de kant van de weg. Met twee gebroken achterpootjes en ontstekende wonden lag ze daar waarschijnlijk al twee dagen. Iemand nam haar mee, een man die we niet kennen maar die we nog steeds dankbaar zijn. Hij bracht haar naar de opvang in Sesimbra, waar ze liefdevol werd verzorgd, verpleegd en gevoed. In Nederland offerde ze één achterpootje, voor haar eigen geluk: het pootje genas niet en Faro had er veel last van. In het najaar van 2008 kwam ze naar ons! Wat was ze schattig en lief en sterk en koppig en eigenwijs! Ze gaf zich niet gemakkelijk, maar dat neusje dat ze naar voren stak en die oortjes die ze platlegde om onze aaiende handen te ontvangen als we thuis kwamen, waren geweldig! Het strand vond ze fantastisch: als ze omviel met haar drie pootjes deed het geen zeer, en zelfs blind kon ze tegen niets aan lopen behalve een andere hond. Nog maar kort geleden werd duidelijk dat haar lever ziek was. En nu al, is ze er niet meer. Negen maanden hebben we haar mogen knuffelen en koesteren en uitlaten en aaien en voeden en liefhebben. Ontstellend kort. Pijnlijk kort. Maar we hadden het nooit, nooit willen missen. Dag liefste Faro, eet maar lekker veel ontbijtkoek en chips in de hemel…
Naar boven


Oscar

fiogf49gjkf0d
Vanmiddag kregen wij het schokkende bericht dat Oscar, bij veel DZG-ers bekend als Flap, plotseling is overleden. Hij bloedde uit zijn neus en is met spoed naar de dierenarts gebracht, daar is hij overleden. Vemoedelijk aan een interne bloeding. Oscar heeft weinig goeds in zijn leven meegemaakt. Jaren leefde hij in de Lagoa waar hij een huis moest bewaken waar de eigenaars nooit kwamen. Gelukkig kreeg hij eten en water van één van de bestuursleden van de Ver. Bianca. Toen het huis werd verkocht wilde de nieuwe eigenaar hem in laten slapen, dit heeft men weten te voorkomen en Oscar ging naar het terrein in de hoop dat hij ooit geadopteerd zou worden., helaas heeft dit niet zo mogen zijn.   
 
Oscar 2004 - 9 september 2009
Naar boven


Joshua

fiogf49gjkf0d
Het droeve bericht bereikte ons dat Joshua totaal overwacht is overleden.  Wat gebeurd is weten wij niet, maar uit zijn bekje kwam bloed. Wij willen van onze kant zijn opvangbaasje sterkte wensen maar ook bedanken dat zij weken voor hem heeft willen zorgen.
Naar boven


Urmel

fiogf49gjkf0d
Wij kregen wij het trieste bericht uit Javea dat Urmel overleden is. Hij heeft nooit de warmte van een eigen huis gekend.

Urmel oktober 2008 - 5 juni 2009
Naar boven


Livai

fiogf49gjkf0d
Helaas heeft zij nooit en eigen thuis gekend. Op Rhodos is zij overreden door een auto.
Januari 2009 - 15 juli 2009
Naar boven


Hulk

fiogf49gjkf0d
Onze lieve Hulk is er niet meer!
Hulk, die bijna zijn hele leven bij ons heeft doorgebracht, is door een noodlottig incident om het leven gekomen.
De twee grote honden van onze buren, juist ja die ons steeds maar aanklagen, zijn over de muur van ons tijdelijke onderkomen voor de honden gesprongen. Zij hebben een vechtpartij veroorzaakt waarbij onze Hulk het onderspit moest delven, hij was dusdanig gewond dat ook de dierenarts niks meer voor hem kon doen.Uiteraard hebben wij een aanklacht ingediend maar daarmee krijgen we onze Hulk niet meer terug!Lief vriendje van me, lang heb ik je op afstand geadopteerd, vele wandelingen hebben we samen gemaakt, vaak zijn we samen naar school geweest en je was een voorbeeldige leerling! Nooit heb ik begrepen dat er niemand kwam die jou een eigen warme mand wilde geven.Jouw heengaan is zo oneerlijk en het was ook nooit gebeurd als je veilig in je eigen kennel op je eigen terrein had kunnen blijven.Lieverd, nu ben je voor altijd "thuis" daar waar geen pijn is, geen ziektes zijn en zeker geen mensen zijn die je van je plek verdrijven. Ik hoop met heel mijn hart dat je daar gelukkig kan zijn.

Lieve Hulk, rust zacht, we zullen je nooit vergeten, door de boom die we voor je zullen planten zul je voor altijd bij ons zijn. Dag Hulk.
Marja de Leeuw, ook namens bestuur en alle vrijwilligers CCI, Mallorca
Naar boven


Nita

fiogf49gjkf0d
Zara
In het kleine jaar dat Zara (Nita) bij ons is geweest heeft zij zo ontzettend veel plezier gehad dat wij voor haar blij mogen zijn dat ze dat tenminste nog heeft mogen kennen, na alle ellende die zij daarvoor heeft moeten doorstaan.

ZaraNita, de doperwt, was zo blij als zij met haar grote Galgovriend Thor achter de konijnen aanzat dat ze een grijns van oor tot oor op haar kleine koppie liet zien.Ze genoot zo van iedere zonnestraal op haar vachtje en van alle lieve aandacht die ze in Nederland heeft ontvangen. Bij Kamal was het al zo fijn en toen met Tobias, Joshka en Thor kon ze verder genieten van de mooie dingen van het leven.Konijnenholen uitpluizen, puntjes knagen en zonnebaden waren haar absolute top3.

Helaas,helaas, bleek deze lieve, stoere meid ongeneeslijk ziek en bood een operatie slechts heel kort optimisme. Ze heeft gelukkig nog tot het laatste moment konijnen het leven zuur gemaakt, maar haar lichaam verloor de strijd heel snel.
Op 25 april heeft Zara zich bij Tobias gevoegd en kunnen ze nu weer samen op pad op de eeuwige jachtvelden, voorgoed bevrijd van alle pijn. Wij zijn erg blij dat wij haar vrijheid en vreugde hebben mogen geven!Een kleine meid die een grote leegte achterlaat.
Joshka, Thor, Olaf, Thora, Joef, Bentley en Anke
Naar boven


Gisela

fiogf49gjkf0d
Gisela is overleden. Ze bleek lymfeklierkanker te hebben. Ze is afgelopen nacht in haar slaap overleden.
Naar boven


Waltraud

fiogf49gjkf0d
Vandaag kregen wij het bericht uit Javea dat Waltraud ingeslapen is, ze had problemen met haar longen. De dierenarts zei hier niks meer aan te kunnen doen.

Waltraud 2004 - 3 maart 2009
Naar boven


Lars

fiogf49gjkf0d
Lars is overleden n.a.v. de complicaties van een zware longontsteking.

Lars
september 2008 - 24 februari 2009
Naar boven


Platino

fiogf49gjkf0d
Wij kregen het bericht uit Javea dat Platino overleden is.

Platino maart 2002 - 21 februari 2009
Naar boven


Lalo

fiogf49gjkf0d
Lalo bleek een vorm van leukemie te hebben en was helaas niet te genezen, daarom hebben de vrijwilligers in Sevilla samen met de dierenarts besloten hem in te laten slapen.

Lalo 2007 - 21 februari 2009.
Naar boven


Lobo

fiogf49gjkf0d
Vandaag kregen wij bericht uit Sevilla dat Lobo is overleden.

Lobo was slachtoffer van een vreselijk ongeluk in Sevilla en was ernstig gewond. Degene die hem heeft aangereden heeft hem laten liggen en de daarna komende automobilisten dus ook. Hij is geopereerd aan gebroken pootjes en hij moest lang revalideren, wat ook nog zeer pijnlijk was. Lobo was een hond met een sterke levenswil. Een paar dagen geleden is Lobo geopereerd aan een maagtorsie. Men was net op tijd met hem bij de dierenarts. De dierenarts heeft een operatie uitgevoerd die moest voorkomen dat het nog eens zal gebeuren, helaas is zijn situatie vanmorgen verslechterd, terwijl het er eerst op leek dat het goed zou gaan. Lobo heeft in zijn leven weinig tot geen geluk gekend.

Lobo 1999 - 8 februari 2009.
Naar boven


Kika

fiogf49gjkf0d
Wij kregen uit Sesimbra het erg trieste nieuws dat Kika is overleden. Vrijwilligers vonden haar vanochtend
Naar boven


Summer

fiogf49gjkf0d
lieve meiske.

We,zagen je op de site van d z g staan.
We waren gelijk verkocht en wilde je zoveel geven.
Warmte liefde een aai eten en onze vriendschap.
Daar kwam je dan aan op schiphol.
Mager ja dat wel maar ogen zo mooi.

een karakter zo van goud.
Waar zelfs de grootste saggerijn van houdt.
stond je daar in die grote hal.Daar waar je gelijk onze hart al stal.
Daar ,waar je onze hart gelijk stal.

Eenmaal mee naar huis.
Voelde je al snel thuis.
Maar je werd ziek en zieker.
Ook,knapte je weer op.

Maar ,gisteren ging het plots erg verkeerd.
En,helpen konden we je niet meer.
met pijn in ons hart en veel verdriet.
moesten we laten gaan.

Wees daar vrij van pijn en angst.
De ziekte zal daar weg zijn.
Vindt je vrienden en maak plezier..We zullen je missen ons poppekontje .
hartje van goud.

Vergeten dat doen we niet.
Ga.onze lieverd over de regenboogbrug.
Wij denken aan jou we hopen denk ook eens aan ons terug.

lieve hondesnoezels van ons..ANDRE EN JEANETTE
Naar boven


Negu

fiogf49gjkf0d

Wij ontvingen het verdrietige bericht uit Jaca dat Negu in haar slaap is overleden.

Negu  8 januari 2009.

Naar boven


Anita

fiogf49gjkf0d

 

Op 2 december 2006 heb ik via DZG een hondje geadopteerd. Vandaag heb ik haar moeten laten inslapen.

Ze is bij jullie binnengekomen onder de naam Anita; zelf heb ik haar Nica genoemd.

Toen ze ongeveer een jaar bij mij was is geconstateerd dat ze leishmania had. Na een intensieve behandeling met

injecties en pillen leek het weer goed te gaan met haar; de ziekte leek tot stilstand te zijn gebracht.

Vandaag, ongeveer weer een jaar later hebben we na een week dokteren moeten constateren dat er geen herstel meer mogelijk was,

en hebben we haar moeten laten inslapen. Het afscheid grijpt mij erg aan; ik heb er een lief maatje aan gehad.

L.Ton

Naar boven


Sinja

fiogf49gjkf0d

Helaas moet ik tot mijn grote verdriet mededelen dat Sinja gisteren ( 24-12-2008 ) is overleden.
Tijdens het wandelen in een natuurgebied is zij achter een konijn aan gegaan en een stuk verderop de snelweg op gerend. Daar is ze aangereden...
Mijn troost is dat ze volgens de dierenarts niet heeft geleden en op slag dood was.

Ik ben dankbaar dat ik Sinja heb mogen verzorgen. Ze was een eigenwijze, maar ontzettend lieve hond met een heerlijk karakter.
Ze hield van spelen met mijn andere hond, Kira. Zwemmen, ravotten en langs de kust rennen... Gelukkig heb ik haar nog een aantal fijne jaren kunnen geven.
Al had ik veel liever gehad dat ze nog veel meer jaren bij mij was geweest...

Ze was een schat van een hond en ze heeft dat zeker verdient!
Ze wordt heel erg gemist...

Met dikke tranen van verdriet,   Karin Arentsen

Naar boven


Quenten

fiogf49gjkf0d
Onderstaand triest bericht ontvingen wij van Wieteke van het opvangcentrum in Javea
 
Vandaag was het dan de trieste dag, vanochtend om 9 uur belde Gaby me die Quenten in huis had genomen. Hij had 41 graden koorts en wilde niet meer eten. Ik ben meteen in de auto gestapt en we zijn naar haar dierenarts gegaan. Vreselijk was het. Ik heb zijn koppie de hele tijd in mijn handen gehad en vele kusjes gegeven, de tranen vlogen over m'n wangen. Mijn vriend, mijn held, ineens weg. Voor Quenten was het beter zo. Hij zag er zo slecht uit, had bloed in zijn ogen en kon bijna niet meer lopen. Wat een schat, en wat een held was hij. Het zal wel even duren voor dit slijt, ik was de afgelopen maanden 7 dagen per week speciaal voor hem naar het asiel gegaan om met hem te lopen. Zijn vrolijkheid en gekheid als hij een kat zag (hij zat altijd heel gek te flapperen met z'n oren) zal ik niet snel vergeten.
 
Quenten
2004 - 23 december 2008
Naar boven


Pimienta

fiogf49gjkf0d

Pimienta had veel probemen met lopen en had ook een gezwel in haar buik, ze moest helaas ingeslapen worden.
 
Pimienta 2001  - 2008

Naar boven


Matteo

fiogf49gjkf0d

Helaas kregen wij vandaag een verdrietig bericht uit Ayamonte. Matteo is overleden. Hij kreeg problemen met het lopen, was niet vrolijk en kreeg ook nog eens lelijke wonden over zijn lichaam. Na pijnstillers en antibiotica lek het of hij iets opknapte. Dit ging ongeveer een week goed, de pijn werd steeds erger voor hem en daarom is samen met de dierenarts besloten Matteo in te laten slapen. Nu heeft hij rust.Matteo zal nooit vergeten worden, niet alleen in herinnering maar ook door zijn pootafdruk die hij achterliet liet in het cement van het nieuwe kattenverblijf.


Goede oude Matteo, 2000 - 2008
 

Naar boven


Ralph

fiogf49gjkf0d

Gisteren, woensdag 19 November, hebben we de beslissing moeten nemen onze Ralph in te laten slapen.
Ralph heeft de eerste jaren van zijn leven bij zijn vrouwtje gewoond, zijn vrouwtje is aan kanker overleden, helaas konden de kinderen van zijn vrouwtje Ralph niet houden vanaf dat hij bij CCI kwam ging het niet goed met Ralph, later bleek Ralph leihmaniose te hebben(hetgeen bekend was bij de familie maar niet doorgegeven) nadat hij de juiste medicatie kreeg leek Ralph wat op te knappen, maar hij kreeg toch weer een terugval, bij nader onderzoek bleek dat arme Ralph niet alleen leihmaniose had maar ook nog een niet operabele kwaadaardige tumor.Het enige wat wij nog voor hem konden doen was hem voor altijd uit zijn lijden verlossen. Wij hopen dat Ralph weer bij zijn vrouwtje is daar waar hij gelukkig was!

Lieve Ralph rust zacht!

Naar boven


Bessie

fiogf49gjkf0d

Bessie 15-07-1996---14-11-2008

Als tranen een trap konden bouwen
en herinneringen een brug
dan klommen we hoog de hemel in
en brachten je mee terug
als sterren konden spreken
als sterren konden zien
zou je dan vanavond heel even willen zwaaien
en twinkelen als een groet
zodat wij hier beneden weten
zonder jou verder moet

Als twee bruine ogen je vragen,
Help me ,want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan ,omdat je voelt, dit is het einde...
Egoïstisch zijn?
Als je van de dokter hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan ,omdat je haar niet wilt missen...
Egoïstisch zijn?
Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan.
Voorgoed en je zonder haar naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
dit was het beste.
Ik mocht niet Egoïstisch zijn.
Vele jaren was zij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren Is zij zelf niet een keer...
EGOÏSTISCH GEWEEST.

Gister om 3 uur hebben wij onze lieve Bessie de rust gegeven waar zij zo naar verlangde. Onze Bessie wordt wel 100 jaar zeiden we altijd maar helaas was dat niet zo. Wij zullen haar nooit vergeten.

Eric- Frances Whoopi Zaida Leila en Minnie Marloes-Jorik Max

Naar boven


Bruja

fiogf49gjkf0d
Vandaag kregen wij weer een triest bericht, in Javea hebben ze Bruja gisteren in moeten laten slapen. De lieverd had opnieuw een groot gezwel op haar buik die gisteren spontaan is open gegaan. Aangezien ze haast niet meer kon lopen en eigenlijk al een paar weken gewoon 'op' was hebben ze toen de dierenarts laten komen. Ze is toch wel 15 jaar geworden, dat is niet niks! Toch altijd triest, vooral omdat ze al een jaar in het bureau leefde en los liep in het asiel, nu is het ineens een stuk leger
Naar boven


Camila

fiogf49gjkf0d
Wij hebben het trieste bericht ontvangen dat Camila in Sevilla overleden is. Zij  vertoonde opeens een vreemd gedrag en op weg naar de dierenarts is ze overleden. De dierenarts denkt dat ze een hartaanval heeft gehad. Ze is nog geen 1 jaar geworden
Naar boven


Prince

fiogf49gjkf0d

Prince, 01 juli 2005 - 28 oktober 2008

Onze allerliefste vriend, onze grote beer is er niet meer.Hij kwam bij ons in opvang en zagen al vlug dat hij veel had mee gemaakt. Hij was schuw en bang, zijn ogen spraken boekdelen. Wou van mensen totaal niets weten, maar wij waren meteen verkocht aan hem. Er was veel werk aan Prince, en werk hebben wij gehad aan hem. Hij kon slopen, een heel bankstel, vluchten, niet luisteren, maar wij hadden geduld. Stapje voor stapje boekten we vooruit gang.Hij ging beseffen dat er ook mensen zijn waar hij zijn vertrouwen aan kon geven. En dat waren wij.Na anderhalf jaar van geduld en liefde heeft hij zich gewonnen gegeven.Prince wat ben jij een superlieve en fijne hond geworden. Heel sociaal en menslievend.

Tot vorige week donderdag, je had geen volledige controle meer over je achterhand. Je ging met de dag achteruit. Je bloedtesten waren allemaal goed, maar je had hoogstwaarschijnlijk een hersenbloeding. Je wou wel maar je kon niet meer.We hebben dinsdag afscheid moeten nemen van onze dierbare en zeer lieve Prince.Lieve prince wij zullen je ontzettend missen. Het is zo oneerlijk, je was nog veel te jong.Je begon nu pas te genieten van het leven.Prince, grote beer van ons, we zijn trots op je omdat je je vertrouwen aan ons hebt durven geven.Je zult altijd in ons midden blijven.

Je baasje en vrouwtje Teun en Tanja
En je maatjes Jack, Glenn, Breezer, Rufo, Felix, Spot, Beau-beau, en Bumper

Naar boven


Bruma

fiogf49gjkf0d
Lieve kleine Bruma, ondanks je enorme vechtlust met steun van de meisjes in Sevilla en de dierenarts werd een verkoudheid je fataal je had te weinig weerstand om hier doorheen te komen. Lief Klein meisje je bent nu bij je broertjes en zusje en we hopen dat je daar gelukkig bent.Gelukkig heb je nog wel geweten wat liefde is, eerst van je helaas te vroeg overleden moeder Tina en later van je adoptie moeder Summer. Weet kleine meid dat ER door iedereen veel van je gehouden is.Kleine Bruma rust zacht.
 
Naar boven


Bebe

fiogf49gjkf0d

Lieve Bebe, ook jou die zo erg op je moeder leek is een kans op leven niet gegund. Wij hopen dat je nu bij je broertje Buri bent en gelukkig kan zijn al is het dan in een andere wereld als de onze.Veel is er van je gehouden in Sevilla en gelukkig heb je dat nog gevoeld.


Lief klein meisje rust zacht.

Naar boven


Buri

fiogf49gjkf0d

Lief klein ventje,,jouw lijfje heeft de doorgestane ontberingen voor je gevonden werd en de omstandigheden waarin je moest leven niet aangekund.De dierenarts heeft hard voor je gevochten maar kon helaas niks meer doen.Gelukkig heb je veel liefde gehad van Summer en van de meisjes in Sevilla.Lieve kleine Buri rust zacht.Wij kunnen jou niet meer helpen maar zullen alles op alles zetten om te zorgen dat er voor de pups die in de toekomst gevonden worden een goed onderkomen is!

Dag kleine Buri.

Naar boven


Iker

fiogf49gjkf0d

Vandaag heb ik de hele moeilijk beslissing moeten nemen om onze Muis(Iker) in te laten slapen..... Hij is helaas maar 3 dagen bij ons geweest, dat had 140 jaar moeten zijn, minimaal. Er is overleg geweest met 3 neurologen en nog een stuk of 4 dierenartsen en Muis kon niet meer gered worden. De neurologische afwijkingen waren te erg en hij verslechterde per minuut. We konden echt niks meer doen. We hebben in ieder geval zielsveel van hem gehouden en nog houden we van hem.


Hanneke, Ron, Isabella, Kip en Spijker Hoogeveen

Naar boven


Tina

fiogf49gjkf0d

Eind juli werden de vrijwilligers van Sevilla attent gemaakt op een plek in deze stad waar meerdere honden zouden zitten. Daar aangekomen bleek dit inderdaad zo te zijn, waaronder ook een Galgo met 9 pups. De moeder werd Tina genoemd. Tina bleek al een jaar of 7 - 8 te zijn. Zij en haar pups werden als eerste meegenomen, op weg naar een nieuwe toekomst. Wat zou het fijn zijn geweest als Tina ook een eigen warme plek bij een gezin in huis had kunnen krijgen. Helaas is dit niet meer mogelijk voor haar. 21 Augustus moest Tina met spoed worden opgenomen, ze bewoog zich niet meer. Ze is met spoed geopereerd, ze had een obstructie in de darmen maar ook bleek ze bultjes in haar darmen te hebben. Hieraan zou ze later geopereerd moeten worden. Tina kon de kliniek verlaten en ging naar een opvanggezin, haar pups werden inmiddels liefdevol verzorgd door Summer. Gisteren ging het slechter met Tina en onmiddellijk werd ze weer naar de kliniek gebracht, daar viel ze plotseling dood neer.

Tina heeft maar kort liefde gekend in haar leven. Laten we hopen dat haar 9 pups een goede en liefdevolle toekomst tegemoet mogen zien, ook als eerbetoon aan hun moeder. Tina was een geweldige moeder voor haar pups, maar ook voor mensen was ze erg lief.

Tina, 24 augustus 2008

Naar boven


Anni

fiogf49gjkf0d

Anni is helaas op 27 juli 2008 overleden.

Naar boven


Lily

fiogf49gjkf0d

Helaas hebben wij bericht gekregen uit Sesimbra dat Lily 19 juli jl. ingeslapen is.
Ze kreeg teveel aanvallen en haar lichaam kon het niet langer aan. Daarom is i.o. met de dierenarts besloten haar in te laten slapen.

Naar boven


Joepi

fiogf49gjkf0d

Helaas heeft men in Ayamonte moeten besluiten Joepi 23 juli in te laten slapen.
Het leek beter te gaan, het haar kwam zelfs al terug.
Maar Joepi bleek toch te ziek te zijn zonder kans op genezing.
 

Naar boven


Sole

fiogf49gjkf0d

Lieve Sole,

pas 8 maanden jong was je toen je bent weggehaald bij je "baas" in verregaande staat van verwaarlozing.
De mensen die je daar hebben weggehaald hebben je naar ons(CCI) gebracht. Helaas hebben alle inspanningen van de dierenartsen niet mogen baten.Je arme lijfje kon niet meer en je geest was gebroken.
Het enige wat wij nog voor je konden doen was je voor altijd uit dit lijden te verlossen. We hopen dat je gelukkig bent nu daar achter de regenboogbrug.
Wij blijven zoeken naar degene die je dit heeft aangedaan,deze "persoon" mag zijn/haar straf niet ontlopen, dat zijn we aan jou verplicht.
Lief meisje, Rust Zacht

Bestuur, en alle vrijwilligers CCI

Naar boven


Grioula

fiogf49gjkf0d
De dierenarts kwam bij zijn ronde tot de verschrikkelijke ontdekking dat Grioula was overleden.
De oorzaak is onbekend
Naar boven


Maya

fiogf49gjkf0d

Via onze dochter zijn wij bekend met de stichting Dierenhulp zonder Grenzen. Onze Husky Luca was 14 jaar en had een tumor in haar bek.omdat wij al een half jaar wisten dat haar einde eraan zat te komen, was ik op de site van DZG gaan kijken.Ik klikte op de "puppy`s" en daar stond Maya, een Duitse Herder van ongeveer 4 mnd. Ik was op slag verliefd op haar en heb meteen gebeld om haar te reserveren.Na de voorprocedure konden wij Maya op 28 maart 2008 gaan halen op Schiphol.Maya komt uit Ayamonte en is gevonden langs de straat. Na 1 uur wachten kwam ze dan eindelijk uit het vliegtuig, het klikte meteen tussen ons. Maya is en was een geweldige lieve hond. De eerste weken heeft ze diarree gehad, waarschijnlijk veroorzaakt door verandering van eten en een bacterie. Na 2 kuren was dit euvel verholpen en zijn wij aan de gehoorzaamheidscursus begonnen. Het viel ons op dat Maya mank ging lopen. wij dachten eerst dat ze iets in haar poot had zitten maar dat was niet zo, dus maar weer naar  onze dierenarts,Hij heeft haar onderzocht en constateerde dat ze pijn in haar elleboog had, pillen meegekregen en de volgende week terugkomen. Maar het werd steeds erger, dus op mijn verzoek werd er een foto gemaakt. Het zag er niet goed uit. De foto`s werden opgestuurd naar een gespecialiseerde kliniek. 4 Dagen later hadden we al een afspraak met de arts daar. Maya werd onder narcose gebracht en van haar hele lijf werden foto`s gemaakt.de eindconclusie was niet zo best, Maya heeft een groeistoornis, haar voorkant groeit minder hard en in haar rechtervoorpoot zijn de groeischijven van de ellepijp al dicht, het spaakbeen groeit nog wel, wat betekent dat de poot steeds stijver en pijnlijker wordt. Er is een oplossing, de ellepijp wordt doorgezaagd en met pinnen en schroeven uit elkaar gehouden, er moet dan 1 1/2 maand 4x per dag een kwartslag aan de schroeven gedraaid worden met daarna het schoonmaken van de wonden en het jodiumen van de wonden. Daarna moet het 1 1/2 maand in ruststand gehouden worden zodat het tussengegroeide bot kan harden. Al die tijd moet Maya in de bench gehouden worden, ze mag zich niet verwonden aan die stellage want daarmee is de operatie ongedaan.Het slagingspercentage is 70%, dit heeft te maken met infectie gevaar. Daarbij zijn haar andere poten en heupen ook niet volgroeid. ze heeft teveel kalk in haar botten wat weer groeipijn veroorzaakt. Haar heupen staan ook niet goed. Na veel overleg met deskundigen, onze kids en de mensen van DZG hebben we besloten om Maya deze lijdensweg niet aan te doen en haar te laten inslapen. Afgelopen maandag, 23-06-2008, is dit gebeurd, het was een zware weg die we liepen naar onze dierenarts. We zijn bij haar gebleven tot ze volledig onder narcose was en na een aai over haar kop haar daar in goede handen achtergelaten. Dan loop je naar huis met een enorme brok in je keel en de lege riem in je handen, nou mensen dat valt niet mee hoor. Maar we weten dat ze nu geen pijn meer heeft en dat is erg belangrijk. Het is nog steeds een rare gewaarwording dat ze niet meer buiten bij onze pony loopt en ik haar blaf niet meer hoor. Namens ons willen wij de mensen van DZG bedanken voor hun inzet en medeleven, en zeker een speciaal bedankje voor Marcela Noten.

groetjes Coby en Sef Frijnts                          

Naar boven


Golosina

fiogf49gjkf0d
Golosina, Geboren ca. maart 2008. Zij is 20 juni helaas overleden aan een worminfectie
Naar boven


Gusti

fiogf49gjkf0d
Gusti"leefde" in de straten van Ayamonte. Hij was erg lief, een loyale hond. Gusti was een hond wanneer je hem in de ogen kijkt dat je denkt dat er heel wat in dit koppie om moet gaan. Hij was een unieke verschijning
Naar boven


Alfie

fiogf49gjkf0d
Kleine Alfie, samen met je broertjes en zusje werd je in de vuilcontainer gegooid.
We weten niet hoe lang jullie daar al lagen voor jullie gevonden werden, voor jou en je kleine zusje helaas te lang. We hebben jullie niet meer kunnen redden.Lieve kleine Alfie en Moschie we hopen dat jullie het nu beter hebben daar achter de regenboog brug.Dit in memoriam is voor jullie en alle kleine poesjes die niet worden gevonden en een oneerlijke eenzame dood sterven , weggegooid als oud vuil. Wij zullen blijven doen wat we kunnen om ooit zover te komen dat dit niet meer gebeurt. Dag Alfie, Dag Moschie rust zacht.
Naar boven


Menina

fiogf49gjkf0d
Menina is vandaag ingeslapen door de dierenarts, ze bleek een ongeneeslijke vorm van kanker te hebben.
Naar boven


Donaldo

fiogf49gjkf0d
Donaldo werd op straat gevonden, erg ziek. Vrijwilligers van de Vereniging Bianca hebben hem direct naar de dierenarts gebracht. Hij bleek erg ziek te zijn. Zaterdag 17 mei 2008 is Donaldo ingeslapen door de dierenarts. Hij was nog een jonge hond. Hij heeft een naam gekregen, velen hebben deze niet. Dit memoriam is tevens voor alle dieren zonder naam.
Naar boven


Terry

fiogf49gjkf0d
Terry is overleden.
Hij is rustig ingeslapen na zijn dagelijkse wandeling.
De vrijwilligers zijn heel blij dat Terry zo vredig is ingeslapen zonder pijn
Naar boven


Faith

fiogf49gjkf0d

Lieve Faithje,

Je kwam op maart 2007 bij ons in de opvang, je was zo mager.
Je had veel bulten op je lijfje, dat wij besloten om ze weg te laten halen, dat was goed gelukt dachten wij.

Maar sinds een paar maanden kwamen de bultjes weer terug en dat voelde niet goed, toen wij naar de dierenarts gingen, zij hij al dat je tandjes erg slecht was, en de artrose achteruit ging, en ook zij hij dat je nooit meer gezond zou worden alleen nog maar slechter en dat je nog veel pijn kon krijgen, dat is iets wat wij jou niet wouden laten meemaken.
Daarom hebben wij voor jou besloten om je te laten gaan voordat je nog meer pijn zou krijgen want dat wilde we je niet aandoen. Je was onze grote schat, we zullen je nooit vergeten. Allerliefste Faith het gaat je goed daar achter de regenboog samen met Lesley en Roosje en alle hondjes van DZG
Heel veel liefs van Bas, Kamal en veel likjes van je vriendjes Youckle, Lobo, Lucky en de katten Simba, Kiara en Lotus

Naar boven


Feliz

fiogf49gjkf0d

De zon schijnt

De zon schijnt terwijl ik weet wat je wacht
moet je zo wegbrengen zondag was je laatste nacht
De zon schijnt als ik je riem voor het laatst pak
je wilt kwispelend opstaan maar je bent een wrak
De zon schijnt als ik je in de auto til
mijn geest gilt en huilt dit is niet wat ik wil
De zon schijnt als ik de laatste rit met je maak
je begrijpt niet waar wij heen gaan je wegbrengen is mijn laatste taak

De zon schijnt als ik je vasthoud voor de laatste prik
even kijk je mij aan met vragende ogen ik praat zacht terwijl ik de tranen wegslik
De zon schijnt als ik het leven uit je ogen zie verdwijnen
je achterlatend weet ik buiten zal de zon voor mij niet meer schijnen

15-05-2007 21-04-2008.

Naar boven


Sabrina

fiogf49gjkf0d
Dat Sabrina werd gevonden mag een wonder heten. Een echtpaar was in de omgeving van het terrein aan het wandelen.Haar lichaam zat vol met open wonden, haar vacht viel uit als je er maar naar wees. Het vlees rondom de wonden was al aan het wegrotten. Ook was ze zo mager, de botten staken letterlijk door haar heen wat weer open wonden veroorzaakt. Ze werd in de kliniek goed verzorgd en liet alles toe. Sabrina was een schat van een hond, ondanks alle pijn bleef ze vriendelijk. Ze is een engel. Helaas heeft ze 22 april tweemaal een hartstilstand gehad en is overleden.
Naar boven


Grisa

fiogf49gjkf0d
Grisa onze lieve eigenwijze en koppige ezel is er niet meer.Al een poosje liep ze steeds slechter. Op initiatief van de Balearentelevisie zijn specialisten geweest uit Zwitserland om te kijken of er toch nog een operatie mogelijk was.
Helaas was de uitslag negatief.De laatste week wilde ze eigenlijk helemaal niet meer opstaan zelfs niet voor haar zo geliefde appeltjes.Ook de pijnstillers mochten niet meer baten.CCI heeft de trieste beslissing moeten nemen haar dinsdag 22 April om 16.00 uur vredig in te laten slapen. Lieve koppige Grisa, rust zacht en wees gelukkig en zonder pijn daar waar je nu ook moge zijn.Wij zullen je vreselijk missen, je gebedel om je appeltje, je nukken, je verdraagzaamheid naar alle honden. De wei is stil en leeg zonder jou.Dag Grisa, we zullen je niet vergeten!

Bestuur, medewerkers en alle vrijwilligers van CCI
 
Naar boven


Beika

fiogf49gjkf0d
Beika werd gevonden in de Lagoa de Albufeira.  Beika liet zich makkelijk meenemen, zij is een vriendelijk klein hondje, heeft een goed karakter. Op 15 april jl werd Beika met spoed naar de kliniek gebracht, iets met haar nieren. Helaas heeft het niet zo mogen zijn dat Beika de operatie heeft overleefd.
Naar boven


Nina

fiogf49gjkf0d

Op 24 december 2006 hebben we je in Zeeland St. Maartensdijk mogen ontmoeten.
Voorzichtig kwam je kennis met ons maken.Je hebt een liefdevol thuis gekregen.
We hebben vele wandelingen met jou en Djessie gemaakt.Maar opeens werd je ziek.
Je nieren werkten niet goed en je ogen straalden niet meer. Op 30 januari 2008 hebben we met pijn in ons hart afscheid van je moeten nemen. Veel tekort hebben we van je mogen genieten. Lieve Nina we zullen je nooit vergeten.

Je baasjes Trudy en Henk
Je vriendinnetje Djessie

Naar boven


Princessa

fiogf49gjkf0d
Princessa, teefje, geschatte geboortedatum begin januari 2008.
Een mevrouw kam met het hondje naar het terrein in Sesimbra en vertelde dat zij de pup een paar dagen gelden op straat had gevonden maar tot de conclusie was gekomen haar niet te kunnen houden. Princessa  is ook overleden aan salmonellavergiftiging.
Naar boven


Homer

fiogf49gjkf0d
Ana werd gebeld door iemand die in de directe omgeving van de haven in Sesimbra werkt. Die ochtend vond hij 3 pups, doorweekt door de erge regenval. Gelukkig is deze man een echte dierenvriend! Ana vroeg hem de pups z.s.m. naar het terrein te brengen. Homer is overleden aan salmonellavergiftiging door bedorven ( geschonken ) voer.
Naar boven


Mick

fiogf49gjkf0d
Mick is overleden. Op de website zal binnenkort een verhaal komen over Mick
Naar boven


Arick

fiogf49gjkf0d

We hebben allemaal het trieste verhaal van de jonge hond Arick kunnen lezen. Hoe hij is aangereden door een auto. De bestuurder is doorgereden, maar wat misschien nog erger was, het arme dier werd voor de deur van een dierenartspraktijk aangereden!! Deze dierenarts heeft geen vinger uitgestoken, liet de hond liggen. Dit is toch niet voor te stellen? De vrijwilligster van de Vereniging Bianca heeft hem naar de dichtstbijzijnde dierenarts gebracht. Voor nader onderzoek is Arick gisteren naar Dr. Luis in Sesimbra gebracht, hij constateerde al snel dat de wervelkolom van Arick gebroken was. De eerste dierenarts heeft dit niet gezien!!!! Een specialist wilde nog komen kijken of een operatie iets zal kunnen doen voor Arick. Maar vanochtend is gebleken dat Arick nooit meer zou kunnen lopen, de beschadigingen waren erg groot, te groot. De onderzoeken (bewegingen) die de eerste onderzoekende dierenarts heeft gedaan, zijn heel slecht voor Arick geweest.

Het besluit is genomen om Arick rust te geven, voor altijd. Hij is vanochtend rustig ingeslapen. Helaas mocht hij maar 6 maanden jong worden. Gelukkig is hij niet naamloos op straat gestorven.

Dag Arick.
augustus 2007 - 26 februari 2008.

Naar boven


Vyto

fiogf49gjkf0d
Dankjewel dat jullie mij gered hebben
Dankjewel dat jullie mij geleerd hebben dat het leven ook leuk kan zijn
Dankjewel voor mijn vriendjes in Portugal
Dankjewel voor jullie moeite om mij een thuis te geven
Dankjewel Yula Kyte en Jazzy dat jullie zo je best gedaan hebben
Maar sorry dit leven was niet voor mij weggelegd
De weinige keren dat ik er "was" heb ik er van genoten
Dankjewel dat ik nu mag gaan.
Naar boven


Lais

fiogf49gjkf0d
Lais verbleef in Spanje ( Jaca ). Zij was ca. 8 maanden toen ze in 1999 in het dierenopvangcentrum kwam, met zware verwondingen over haar hele lichaam. Men vermoedt dat ze door een auto overreden is. Ze is van het ongeluk goed bekomen, maar is zeer schuchter en laat zich nauwelijks aanraken en/of aaien. Woensdag 30 januari is Lais overleden. Zij stierf aan de complicaties na een operatie aan haar baarmoeder en eierstokken
Naar boven


Runin

fiogf49gjkf0d
Ook één van de pups van Sarabi. Door de grote temperatuursverschillen in Sevilla, de ene dag zon en een andere dag kou en ( veel ) regen is ook Runin ziek geworden. De dierenarts heeft ook Runin helaas niet kunnen redden
Naar boven


Astra

fiogf49gjkf0d
één van de pups van Sarabi. Door de grote temperatuursverschillen in Sevilla, de ene dag zon en een andere dag kou en ( veel ) regen is ook Astra ziek geworden. De dierenarts heeft Astra helaas niet kunnen redden.
Naar boven


Nico

fiogf49gjkf0d

één van de pups van Sarabi. Door de grote temperatuursverschillen in Sevilla, de ene dag zon en een andere dag kou en ( veel ) regen is Nico ziek geworden. De dierenarts heeft hem helaas niet kunnen redden.

Naar boven


Blanca

fiogf49gjkf0d
Lief klein dapper koninginnetje Vanmorgen sloeg het noodlot toe.
Zoals iedere dag maakte jij je ochtendwandeling, en ook zoals altijd maakte je je ongenoegen kenbaar naar een ieder die je "in de weg" liep Maar deze keer liep het anders, deze hond kende jou niet en jij hem niet En zo gebeurde het dat je genadeloos werd aangevallen, Bij de dierenarts aangekomen bleek dat je zeer ernstige beschadigingen had opgelopen
Niets konden we meer voor je doen als je met pijn in ons hart vredig in te laten slapen. Lieve kleine Blanquita, rust zacht. Je blijft voor altijd in ons hart als onze Koningin, nooit zullen we je vergeten.
Naar boven


Micky

fiogf49gjkf0d
Micky is gevonden met een beet onder zijn hart en veel bloedverlies. Hij is ontsnapt uit zijn hok toen de groep met grote honden vrij los liep. Hij zal waarschijnlijk gebeten zijn, maar het was kennelijk 1 fatale beet, want verder was hij helemaal heel. Niemand heeft het gezien of gehoord...het was dus geen grote vechtpartij of iets dergelijks. Heel triest, de dienstdoende vrijwilligers waren er kapot van en voelden zich erg schuldig. Terwijl ze er niks aan kunnen doen, natuurlijk.
Naar boven


Mika

fiogf49gjkf0d
Mika, teefje, een Mastinmix, geboren februari-maart 2006. Mika is aangevallen door een andere hond en helaas overleden aan haar verwondingen.
Naar boven


Sol

fiogf49gjkf0d
Sol zat  al 7 jaar in het opvangcentrum van Castalla. ZIj was een heel lieve hond die het fijn vond aandacht te krijgen en aangehaald te worden. Sol was een beetje timide met vreemde honden maar niet met de honden uit de kennel. Sol is in de nacht van zondag in haar slaap overleden. Ze was goed gezond, iedereen is verbaasd maar nog meer verdrietig in Castalla.
Naar boven


Poes

fiogf49gjkf0d
Zaterdag 24 november jl. ging een vrijwilligster van Vereniging Bianca de katten in de haven voeren toen zij een poes zag die erg ziek was. Ook zag ze een soort tumor bij haar. Natuurlijk nam ze de kat direct mee naar de dierenarts. Na onderzoek en bloedtesten bleek de poes ongeneeslijk ziek te zijn en om verder lijden te voorkomen is besloten het diertje in te laten slapen. Zij had geen naam maar daarom mogen wij haar niet vergeten.
Naar boven


Froli

fiogf49gjkf0d

Froli, 1 week was je hier in de opvang
Je hebt even kunnen genieten van het huisleven als kat
maar helaas was je te zwak

1 augustus - 18 november

Naar boven


Lena

fiogf49gjkf0d
Lena, de mooie lapjeskat uit Sesimbra is op zondag 11 november overleden. Degene bij wie zij in huis was zag dat ze ziek was en is direct naar de dierenarts gegaan. Helaas is ze daar overleden
Naar boven


Maica

fiogf49gjkf0d

Maica 2004-2007.

Maica ik heb je op het internet gevonden en was meteen verliefd op jou. In Julie 2006 ben je bij ons gekomen je was 1,5 jaar oud. Wat was je een lieve knuffel trouw en aanhankelijk.
Maar toen sloeg het noodlot toe, Maica is gestorven aan een vergiftiging, (vermoedelijk moedwillig), dit had ze niet verdiend.
Maica wij missen jou.

Jan en Marij.

Naar boven


Snowy

fiogf49gjkf0d

In de nacht van 28 op 29 oktober is Zoë (Snowy) overleden. Afgelopen vrijdag werd ze ziek, vandaag zou ze opgenomen worden bij de dierenarts voor meerdere onderzoeken want er was een vermoeden van leishmania. Gisteren ook nog met haar naar de dierenarts geweest, maar het mocht niet zo zijn. Ze is waarschijnlijk overleden aan het uitvallen van haar organen of hartaanval. Ze is in januari 2006 bij ons gekomen in de opvang en gebleven omdat zij overduidelijk koos voor ons en wij ook voor haar, Zoë en ik waren een eenheid, snap niet dat het zo snel zo hard achteruit kan gaan.  Ze is hier zo gelukkig geweest en heeft zich zo veilig gevoeld, het is een hond uit duizenden, heel speciaal voor ons maar met name eigenlijk voor mij, Zoë en ik hoorden bij elkaar
Rust zacht lieve Zoë wij zullen je nooit vergeten.

28 mei 2004 - 29 oktober 2007

Naar boven


Micky

fiogf49gjkf0d
Micky, de mooie en erg lieve kater. Hij mocht maar 7 maanden oud worden. Micky was gewend los te kopen in Ayamonte, dit is hem dinsdag 23 oktober fataal geworden. Hij is doodgebeten door een hond. Micky was een echte knuffelkat die wij zo graag een thuis hadden willen geven in Nederland.
Naar boven


Max

fiogf49gjkf0d
Onze Max een vreselijk slecht behandelde en dientengevolge wantrouwende hond is er niet meer. Alhoewel het er aanvankelijk op leek dat het ging lukken hem te hersocialiseren en hij wat toegankelijker werd, viel hij toch weer terug in agressief gedrag en was bijna niet meer te benaderen , hij kreeg ook last van op epilepsie lijkende aanvallen. Bij onderzoek bleek dat hij duidelijke neurologische afwijkingen vertoonde. De dierenarts was er zeker van dat hij hersenletsel had.
Max werd ook steeds ongelukkiger en gevaarlijker. Uiteindelijk is in een vergadering met alle mensen die nauw bij Max betrokken waren besloten hem in te laten slapen. Wij hopen dat hij daar waar hij nu is gelukkiger is als op deze aarde waar hij helaas op een verkeerde plek ter wereld is gekomen. De slechte behandeling van zijn eerste baas heeft hij uiteindelijk met de dood moeten bekopen.
Lieve Max rust zacht en waar je ook bent wees gelukkig!!!!!
Naar boven


Bernie

fiogf49gjkf0d
Bernie is zondag 7 oktober overleden in een dierenkliniek in Ayamonte. Hij was opgenomen omdat hij diarree had en erg triestig was. Op zaterdag dachten ze dat hij er wel weer bovenop zou komen door de behandeling, maar zondag is zijn lichaamstemperatuur heel erg omlaag gegaan en is hij gestorven. De dierenarts heeft geen idee wat de oorzaak zou kunnen zijn. Bernie was nog maar een paar weken in Ayamonte.
Naar boven


Alfredo

fiogf49gjkf0d
Op Dierendag liep in het centrum van Sesimbra een Cocker Spaniel, deze hond was daar nog nooit gezien. Het leek alsof hij blind of in ieder geval slechtziend was, het was een oudere hond. Auto's reden langs de arme hond en hij werd bijna een paar keer aangereden. Een man redde hem van de straat en bracht Alfredo naar het terrein. Alfredo was lief en vroeg aandacht, het was te merken dat hij in een gezin geleefd moet hebben. Hij was ongelukkig. Alfredo moest vandaag ( zaterdag 06-10 ) eigenlijk naar de dierenarts voor een algeheel onderzoek. Helaas heeft dit niet zo mogen zijn. Gisteren zag Ana dat hij ziek was en ging direct met Alfredo naar de dierenarts. Daar bleek Alfredo te lijden aan nierfalen ook ten gevolge van een ernstige vorm van Leishmania. Het beste voor Alfredo was om hem in te laten slapen.
Naar boven


Lucia

fiogf49gjkf0d
Lucia werd door mensen gezien in de bossen van de Lagao, ze probeerde van de mensen weg te lopen, maar ze gebruikte alleen haar voorpootjes. Albertina en Dona Lourdes probeerden de hond te pakken maar het lukte hen niet. Men belde Ana, maar deze zat op haar werk. Rosa werd gebeld, zij heeft ervaring met "halfwilde" honden. Het lukte Rosa vrij snel de hond te pakken te krijgen. Ze zijn meteen met de hond naar de dierenarts gegaan. De hond heeft twee gebroken voorpoten, één pootje is zelfs op drie plaatsen gebroken. De hond kreeg een naam en 20 september heeft zij de eerste operatie ondergaan. Maandag 1 oktober, 's avonds, kreeg Ana bericht van de dierenarts dat Lucia overleden is. Afgelopen vrijdag had Lucia de tweede operatie heel goed doorstaan en niets wees erop dat zij niet goed zou genezen van de breuken aan haar pootjes. Een kleine troost is dat Lucia niet op straat heeft verder heeft moeten lijden.
Naar boven


Story

fiogf49gjkf0d

Een van de meest getraumatiseerde honden die Ana heeft gevonden. Langzaam aan ging het beter met Story, hij liet zich best makkelijk aanhalen door de vrijwilliger en kwam zelfs met zijn kopje tegen je aanstaan om méér aaitjes te krijgen. Story raakte op 6 augustus 2007 in een coma. Gedacht werd aan een hersentumor. Even leek het erop dat het beter ging met Story, hij kreeg zijn reflexen terug, ging zelfs even staan. Toch heeft Story het helaas niet gered. Zaterdagavond 22 september is hij gestorven. Story wilde niet meer leven, hij was zo moe van het vechten.

Ana wil iedereen bedanken voor de steun. Er werd ontzettend meegeleefd met Story, zij is daarvoor erg dankbaar. Ook degenen die Story op afstand geadopteerd hebben wil ze bedanken.

Naar boven


Farid

fiogf49gjkf0d

Farid had behalve een breuk in de staart en verkalkte rugwervels diverse klachten als gevolg van deze gebreken.   Ook was Farid incontinent zowel wat ontlasting en urine betreft.  Hij had  last van chronische diarree, hetgeen doorlopend huidirritaties veroorzaakte overgaand in ontstekingen. Een kans op genezing was er helaas niet. Om erger lijden van Farid te voorkomen is in overleg met de dierenarts besloten Farid in te laten slapen. Het was een moeilijke beslissing maar wij moesten voor Farid kiezen.

april 2004 - 18 september 2007

Naar boven


Carolina

fiogf49gjkf0d

2 jaar lang mocht ik voor je zorgen, ondanks je handicap heb je ik gewoon hond laten zijn.je ging mee naar de bossen ,het park en het strand daar heb je genoten je dacht zelfs dat je de meeuwen kon vangen, je jaagde ze allemaal op, die dag samen met de andere honden zal ik nooit vergeten Je vermaakte je altijd heerlijk op jou eigen manier op je eigen tempo. Je hebt genoten in de tijd dat je hier was.Het laatste half jaar ging je echt achteruit het lopen ging steeds moeilijker tot het moment dat je niet meer kon lopen.en kon niet anders dan je rustig laten gaan want je heb genoeg geleden in je leventje.

19 Oktober 1998 - 13 September 2007

Naar boven


Victor

fiogf49gjkf0d
Victor werd op de straten van Cotovia in Portugal gevonden. Uitgemergeld, ontredderd en blind.
Victor was een enorme kroeldoos en erg lief. Victor mocht helaas niet ouder worden dan ca 4 jaar.
Naar boven


Scotex

fiogf49gjkf0d
Helaas is Scotex gisteravond ( 09-09-2007 ) 19.00 uur Portugese tijd overleden. Scotex was al een tijdje niet 100% gezond. Hij is ook drie keer opgenomen geweest, de dierenarts was bang dat hij leishmania zou hebben en het wachten was nu op het resultaat van het bloedonderzoek. Gisterochtend was hij weer ziek en helaas heeft hij het niet mogen redden. Bij autopsie is gebleken dat hij een tumor in de milt had.
Naar boven


Puchini

fiogf49gjkf0d
Februari 2006 werd Puchini gered, hij was er slecht aan toe. Hij was smerig en  totaal vervilt. Ook had hij wonden, die goed verzorgd zijn in Berga. Puchini had problemen met zijn heupen en is hier 2x aan geopereerd. Ook heeft Puchini epilepsie aanvallen gehad en daarbij is de arme hond ook bijna blind. Zijn leeftijd wordt op ongeveer 5 - 6 jaar geschat.
Op 4 september 2007 kregen wij het bericht dat Puchini is overleden.
Naar boven


Lucy

fiogf49gjkf0d

Elke ochtend gaan de honden die al lang bij Bianca zijn, ongeveer 7 stuks, buiten het terrein lopen. Dat vinden ze heerlijk. Dit gebeurt al een lange tijd. Zo ook gisteren, 15 juli. Een vrijwilliger op het terrein hoorde twee schoten. Podenga, samen met Lucy buiten, kwam aanrennen, heel erg bang. De poort naar het terrein was natuurlijk gesloten, ze was in paniek want ze wilde naar binnen en probeerde een andere ingang te vinden. Lucy kwam echter niet, alleen Podenga. Er werd gekeken waar Lucy bleef, maar niks te zien. Dat was op zich al vreemd want ze kwam altijd wanneer ze werd geroepen of ze kwam na een tijdje altijd uit zichzelf terug. Naast het terrein is trouwens een groot stuk land met bos. Ana was inmiddels ook gearriveerd, zij nam Lusa mee en ging zoeken, ze had al een voorgevoel dat het niet goed zou zijn. Als Lucy niet kwam op het roepen dan is dat omdat ze niet kon komen. Na lang zoeken zag Ana een hondenlichaam, inderdaad het was Lucy, dood, gedood door een schot in haar linkeroog. Podenga was ontsnapt aan het tweede schot. Lucy werd meegenomen en begraven.

Na deze trieste gebeurtenis ging Ana praten met de eigenaar van het stuk land, alhoewel zijn huis op dit stuk land staat zei hij dat het niet hem toebehoort. De voorzitter van de Jagersvereniging, Costa Marques. is de eigenaar. Zijn bewakers hebben opdracht gekregen om op elk dier te schieten die op zijn land komen. De eigenaar weet dat er naast zijn land honden zitten die ook buiten het terrein komen. Ook hij kan zijn land omheinen, maar nee daar moeten mannen staan met geweren. En ze schieten niet in de lucht als waarschuwing. Lucy had een halsband met tel. nr. en een microchip, ze was te identificeren geweest door de bewakers, zij weten natuurlijk ook dat de honden af en toe loslopen. Uiteraard mogen de honden niet meer buiten het terrein komen.

We hopen dat Lucy niet geleden heeft.

Naar boven


Juana

fiogf49gjkf0d

Dag lieve oude wolf.

Wat missen we je verschrikkelijk. Je onvoorwaardelijke trouw, je liefde, je grote vragende ogen en pluizige oren. Je wolvenloopje. Je heerlijke dikke knuffelvacht. De grote sprongen die je kwispelend maakte, als je vis kreeg. Onze wandelingen in het bos, ja zelfs het spugen in de auto en het gemopper op Bemmel.

Je kwam goed door de operatie, maar daarna ben je zo ziek geworden dat we je wel moesten laten inslapen. Bij onze dagelijkse bezoeken aan de dierenarts was je zo dapper en lief. Straks gaan we voor het eerst zonder jou op vakantie en dat voelt zo raar. De autorit was voor jou geen pretje, maar als je er eenmaal was vond je het geweldig.

Lieve Juana, we hebben maar een jaar van je mogen genieten. Veel te vroeg moest je gaan. Maar als we de foto’s van onze vele vakanties samen bekijken, zien we ook hoe je ervan hebt genoten. We zijn blij, dat we jou dit jaar hebben mogen geven. We zouden het zo weer doen.

Een prachtige hortensia herinnert ons iedere dag aan jou. Dag lieve oude wolf.
Heel veel liefs van je baasjes Jan, Anita, Marilyn, Song en je hondenmaatjes Bemmel en Misha.

Juana was van 29 mei 2006 tot 17 juni 2007 bij ons.

Naar boven


Onyx

fiogf49gjkf0d

Nog maar een een paar maanden oud werd je achtergelaten in het asiel in Ayamonte.Gelukkig kwam je in nederland terecht. Eerst bij Kamal in opvang, die heel veel van je hield.7 maanden jong kwam je deel uitmaken van ons gezin. We hebben 20 maanden van je liefde, ondeugendheid en truukjes mogen genieten. Wat hebben we van je genoten! Als je ook maar dácht dat er iets te halen viel, trok je je trukendoos open in de hoop dat je daadwerkelijk iets kreeg en vaak werkte het ook nog! Wat hebben wij vaak (stiekum) om je gelachen!Fietsen vondt je geweldig! Het kon je niet lang en ver genoeg zijn. Waren wij, baasje en vrouwtje, bekaf, zat je ons aan te kijken met een blik van: "zijn we NU alweer thuis?" Tot donderdag 24-05...Zo vanuit het niks werd je doodziek. Baasje, vrouwtje en ook de dierenarts hebben er alles aan gedaan om je te helpen. Helaas kon je hart het niet aan, je was al té ziek. We hadden je graag nog heel veel jaren in ons midden gehad, helaas heeft het niet zo mogen zijn...Lieve schat, nog dagelijks denken we aan je en staan we stil bij "jou" plekje! Je hebt het vrouwtje over haar angst voor honden heen geholpen, Je hebt ons je vreugde en plezier gedeeld. WE ZULLEN JE NOOIT VERGETEN!!!

Liefs van baasje (Renko) en vrouwtje (Nanda)

ONYX 01 februari 2005-25 mei 2007

Naar boven


Shane

fiogf49gjkf0d
Shane was een reu van ongeveer 8 a 9 jaar oud. Hij werd aangereden (auto doorgereden) vlak bij het Centro Canino op Mallorca . Hij is door de vrijwilligers meteen naar de spoedhulp van de dierenarts gebracht, is daar ook direct geopereerd. Als gevolg van de aanrijding kreeg Shane ook nierproblemen. Tot groot verdriet hebben de vrijwilligers van Mallorca vanmiddag op 4 juni om 14.30 uur het besluit moeten nemen Shane in te laten slapen, de nierfunctie gaf het steeds meer op ondanks de therapie.
Naar boven


Cindy

fiogf49gjkf0d
Cindy werd gevonden in Portugal.
Cindy had een tumor van 30 cm. doorsnee en van ca. 5 kilogram, of zelfs meer! Cindy was een erg lieve hond, een Serra da Estrela. Cindy zou gesteriliseerd worden en tijdens deze operatie zou ook nog een kleine tumor verwijderd worden. Helaas bleek tijdens de ingreep dat Cindy meer tumoren had. De dierenarts heeft Ana gebeld en samen hebben ze besloten haar in te laten slapen. Niemand had dit kunnen voorzien, ook de dierenarts niet. Cindy is rustig ingeslapen.
Naar boven


Selen

fiogf49gjkf0d

11 maanden heb ik je in huis gehad, je was oud, doof een bijna blind
veel hebben we niet samen gedaan, je ging wel steeds mee met lopen
maar ik moest je al vrij snel op de arm nemen, want je was moe.
Ik ben blij dat ik je 11 maanden een "thuis" heb kunnen geven,
je bent 17 jaar geworden en heb volop van je genoten.

1990 - 27 april 2007

Naar boven


Spot

fiogf49gjkf0d

Als tweede van het nest van Tummy kwam je op de wereld. Je was de kleinste van het stel. Je moest je beurtje afwachten met drinken, en je had er veel moeite mee. Je hebt dapper gestreden kleine meid, maar het leven was je niet gegund.

3 maart 2007 - 5 maart 2007

Naar boven


Colmy

fiogf49gjkf0d

Colmy was een klein reutje van 3,5 jaar oud uit Sevilla. Hij was erg bang voor mensen en andere honden. 

 


Geboren medio 2004 - 28 januari 2007

Naar boven


Eva

fiogf49gjkf0d

Eva was een 11 - 12 jaar oud teefje uit Griekenland. Ze werd afgedankt door haar eigenaar. Waarschijnlijk werd Eva als fokteef gebruikt. Ze was een rustig en ontzettend lief hondje.


Geboren medio 1996 - 8 januari 2007

Naar boven


Juancho

fiogf49gjkf0d

Juancho was een ca. 2 jaar oude reu. Hij werd samen met een andere hond gevonden op de snelweg, waar ze door de politie weggehaald zijn en daarna door hen naar het opvangcentrum zijn gebracht. Juancho was heel aanhankelijk en rustig.
Juancho ontsnapte op 30 november uit het opvangcentrum van Jaca en is doodgereden.


geboren medio 2004 - 30 november 2006

Naar boven


Hero

fiogf49gjkf0d

Hero, een ca 9 jarig oude reu. Hero werd vastgebonden gevonden aan een boom vlakbij het opvangcentrum in Jaca. De riem was zo kort, dat hij niet eens een plekje in de schaduw kon zoeken. Hero was, zoals ze in Spanje zeggen, een hart op vier benen. Hero  had een tumor en die had metastasen geproduceerd in de long. Op 24 november hebben ze hem in moeten laten slapen

geboren medio 1997 - 24 november 2006
 

Naar boven


Maisha

fiogf49gjkf0d

vastgebonden en verlaten. zo werd je in Spanje gevonden. Je zal het daar niet makkelijk hebben gehad. gelukkig kwam je daarna bij ons terecht. bij ons mocht je ervaren wat warmte en liefde was. helaas kregen we al snel te horen dat je heel erg ziek was. alles hebben we geprobeerd. maar helaas lieverd je lichaam gaf het op. het is zo oneerlijk! wat voelde we ons machteloos. Ruim een half jaar hebben we voor je mogen zorgen. veel en veel te kort. Maisha jij verdiende beter. je was een wereldhond. zo bijzonder. soms is liefde ook loslaten zeggen ze. maar wat doet dit een pijn!!
ik hoop dat de reis naar boven makkelijker voor je is geworden nu je weet wat liefde  is.  lieve schat wij zullen jou nooit vergeten!

geboren in 2000 - 4 augustus 2006

Naar boven


Scuba

fiogf49gjkf0d

Scuba kwam begin februari naar Nederland. Ze was nog heel klein, een mager puppie dat naar Nederland kwam om een beter leven te krijgen. Omdat ze nog moest aansterken kwam ze eerst bij mij in de opvang. Helaas heeft Scuba het niet gered. Parvo sloeg bij haar toe, en ondanks alle pogingen om haar te helpen was ze te zwak om de strijd te kunnen winnen. Ze heeft maar 4 dagen in Nederland mogen zijn.

december 2005 - 4 februari 2006

Naar boven


Helga

fiogf49gjkf0d

Helga was al een oude hond. Helga bleek een tumor te hebben en daardoor werd er besloten om haar in te laten slapen.
 

Overleden februari 2006

Naar boven


Bart

fiogf49gjkf0d

Bart was een reutje uit Ayamonte, broer van Bert. Bert en Bart konden niet buiten elkaar. Ook Bart was erg bang en daardoor kon Bart ook niet geadopteerd worden. Ook Bart had een ernstige vorm van hartworm waardoor de dierenarts moest besluiten om hem in te laten slapen

februari 2005 - juni 2006

Naar boven


Bert

fiogf49gjkf0d

Bert, was een reutje uit Ayamonte. Bert was ongeveer 1 jaar. Bert was erg bang, waarschijnlijk kon hij daardoor niet geadopteerd worden. Bert hing erg aan zijn broer Bart. Helaas moest de dierenarts besluiten om Bert in te laten slapen omdat hij een ernstige vorm van hartworm had.

februari 2005 - juni 2006

Naar boven
Klik en help ons helpen