Locky


Jarenlang heb ik getwijfeld of ik een hond in huis zou kunnen nemen, er waren veel factoren die me tegen hielden maar ik kon het toch niet uit mijn hoofd zetten. In juni 2017 had ik eindelijk de knoop doorgehakt en ben ik op zoek gegaan naar een geschikte hond. Of beter gezegd: een hond waar ik geschikt voor was. Gezien mijn situatie was ik op zoek naar een hond die niet veel heropvoeding nodig had, die goed met zijn soortgenoten kon omgaan en niet getraumatiseerd was. Echter wilde ik wel graag een grote hond, en ik dacht daarom dat een oudere hond (vanaf een jaar of 7) wel zou passen in mijn situatie. Als vrijwilliger in een Nederlands asiel wist ik dat het vrij zeldzaam is als daar een makkelijke hond binnen komt. Ik heb lang gezocht in de asielen in Nederland, maar iedere keer viste ik achter het net vanwege de toch wel grote belangstelling voor leuke, makkelijke asielhonden in Nederland. Toen ben ik gaan zoeken op de website van Dierenhulp Zonder Grenzen, want daar was ik ook al jaren mee bekend. Daar zag ik het profiel van Locky, een mooie 7 jaar oude Galgo die in het Guadi asiel in het zuiden van Spanje zat. Op zijn profiel stond een kort verhaaltje over hem wat mij wel aansprak, en nadat ik nog wat meer informatie over hem had gekregen dacht ik dat ik hem wel een goed leven kon bieden. Uiteindelijk mocht ik hem adopteren en is Locky dankzij de goede hulp van de vrijwilligers van de stichting naar Nederland gekomen.

Sinds januari 2018 woont hij bij mij en hij is vanaf de eerste dag een super makkelijke hond geweest. Ik had met allerlei dingen rekening gehouden: dat hij misschien niet zindelijk was, dat hij in het begin angstig zou zijn en dat hij niet alleen thuis kon blijven. Maar dat was allemaal niet het geval, het enige wat ik vreemd vond was dat hij ’s morgens niet uit zijn mandje wilde komen en pas rond het middaguur aangaf dat hij naar buiten wilde. Maar geleidelijk aan werd hij wat actiever en na twee maanden was hij zo ver dat hij altijd met me mee ging als ik de riem pakte.

Wat er op zijn profiel op de website geschreven stond klopt helemaal: Locky is een schat van een hond, hij is rustig, is niet bang voor mensen en gaat goed om met alle andere honden. Hij wil nog wel op konijnen jagen en katten zijn ook niet veilig voor hem, maar toch kan ik hem op bepaalde plekken en tijdstippen wel los laten lopen. Binnen in huis is hij altijd heel lui: ligt lekker in zijn mandje, op de bank of op het bed. Hij kan dus ook prima even alleen thuis blijven, dan gaat hij gewoon liggen slapen. Hij gedraagt zich netjes in huis, hij bedelt niet en hij steelt geen eten van mijn bord. Verder is hij lichamelijk gezond en houdt hij ervan om geknuffeld te worden. Hij loopt niet erg snel maar als hij uitgedaagd wordt door een andere hond dan wil hij nog wel een sprintje trekken.

Kortom: ik ben ontzettend blij met Locky en ben er erg trots op dat ik hem een tweede kans mag geven. Bedankt stichting DZG, namens Locky en mij!

Groeten, Eelco


   
Klik en help ons helpen