Arizona


fiogf49gjkf0d

Eindelijk dan ook mijn verhaal! Sinds maart 2006 woon ik in Arnhem in het Spijkerkwartier. Bij een wandelgraag vrouwtje en een bed-luierend baasje, de ideale combi. Zo uit het bos lekker uitdutten op een kingsize bed naast de baas. Wat wil een hond nog meer? Alles doe ik samen met Pelle, mijn zwarte knight-in-shining-armor. De eerste dag, okee dan, de eerste twee dagen, was ik nogal onder de indruk van deze machtig grote flatcoat, maar al snel ontdekte ik wat een giga knuffelbeer hij is. En altijd in voor lol. Af en toe dacht ik dat ik ook nog een poes zag wegglippen in dat grote huis waar je weergaloos trappen op en af kan rennen, tenminste als het vrouwtje niet in de buurt is want die vind dat slecht voor mijn gestel. Pff.
En ik had het goed gezien er zat ook een poes! 2 weken na mijn komst heeft het vrouwtje ons mee genomen naar de kraamkamer en kon ik kennismaken met Missy. Ze was net bevallen van 3 kittens. Pelle en ik keken goed uit of Missy het goed vond dat we binnen kwamen, we wilden niets liever dan zo lang mogelijk op die kraamkamer blijven om alles te kunnen zien. Hoe de kittens dronken en speelden en zeker ook om in de kattebak te duiken op zoek naar lekkere drollen! Als het volgende bezoek te lang op zich liet wachten dan slopen we zelf stiekem naar boven. Ondertussen is de kraamperiode voorbij en zijn Missy en haar zoontje Harry weer beneden bij ons ingetrokken. Vooral Harry en ik kunnen goed met elkaar overweg, ik moet altijd kwispelen als hij zijn aanvallen op mijn staart uitvoert en dan gaat hij helemaal door het lint. Grappig hoor! We plunderen samen ook regelmatig de oud papierbak op de gang. Nooit gedacht dat je zo veel schik kon hebben met zo’n klein ding. Missy komt regelmatig een wasbeurt bij me halen en ik voldoe natuurlijk graag aan haar verzoek. Tja, ik mag best stellen dat ik tevreden ben met de keuze van dierenhulpzondergrenzen. ’s Ochtends voor dag en dauw gaan Pelle en ik uit ons dak in Sonsbeekpark. Ik leer van Pelle dat water ondanks dat ik het nog steeds maar vies nat vind, toch heel leuk is om door heen te spetteren en plonzen. Dat zwemmen heb ik nog niet helemaal door hoor. Doordeweeks overdag ga ik mee met het vrouwtje naar kantoor. Grappig he, ik werk overdag! Pelle is er meestal ook bij. In de ochtend spelen we veel. Met de lunch gaan we samen met Saar (bouvier van de magazijnbaas) rennen in een bos vlak achter de dijk, tussen de weilanden (lees: koeienvla, sloten, modder en vogels!) door. Daarna is het echt slapen geblazen tot we naar huis gaan. Zo slim en oplettend als ik ben, heb ik natuurlijk al precies van Pelle afgekeken wat het vrouwtje met haar commando’s bedoelt. Ze vindt dat razend knap van mij. Pff, niets aan toch? Gewoon net zo doen als Pelle! Ik ga ook op les, maar daar ben ik natuurlijk de knapste hond van het stel! Hé, ik las op de site dat mijn broertje ook last had van zijn oren?! Had ik ook, rot joh! Maar mijn vrouwtje had het met Surolan gelukkig snel weer in orde. Nu controleert ze iedere week onze oren! Veel plezier met de foto’s. Lieve opvangmensen van dierenhulp wees gerust, hier wil ik nog wel een heel poosje blijven.

Oktober 2007
Even een update! Mensen kinderen wat vliegt de tijd. Ik heb mijn 2e verjaardag net gehad. Nou moet je niet denken dat dat met een flink vlezig bot gevierd is hoor! Nee het was gewoon orde van de dag. In de vroege ochtend lekker razen in het bos achter eekhoorns en konijntjes aan… ik snap toch echt niet waarom Pelle nou nooit mee doet. Dat noemt zich dan jachthond! Pfff. Oké dan, apporteren dat kan hij wel, maar eerlijk gezegd snap ik nou weer niet wat daar dan de lol van is… Na de wandeling lekker eten en een kauwbot toe, ’s middags met de uitlaatservice mee in het roedel naar de Rozendaalse hei en ‘s avonds lekker op de bank tegen Pelle aan liggen slapen. Een dag net als iedere andere. Wel een verjaarsknuffel gehad en een blik van verstandhouding met mijn baasjes gewisseld: we hebben het goed met elkaar!
Ik ben dit jaar in het voorjaar en najaar lekker geplukt. Heerlijk dat getut aan je lijf en jeuk verdwijnt als sneeuw voor de zon. Iedereen vind me prachtig als ik van de kapsalon thuis kom! Dat gaat traditie worden. In het voorjaar ben ik gesteriliseerd. Gelukkig maar. Ik was het roerend eens met die dierenarts die dat als de beste optie zag. Ik schoot namelijk een beetje door. Van mijn eerste loopsheid binnen 2 maanden weer in de volgende en toen schijnzwanger… Ik was helemaal overgeleverd aan op hol geslagen hormonen… en Pelle? Tja, ik heb zo mijn twijfels, hij ziet er zo mooi uit, hij zal wel van mannen houden! Wat ik ook deed om zijn aandacht te trekken, mijn hitte sloeg in elk geval niet op hem over. Toch neem ik het zekere voor het onzekere. Als er andere dames ten tonele verschijnen, houd ik ze liever direct op gepaste afstand. Nog voordat hij ze in de gaten krijgt. Ik ben zijn nummer 1 en dat wil ik zo houden! We zijn naar Frankrijk geweest op vakantie met de auto, spannend joh! Maar ik liet dat niet merken en deed natuurlijk heel cool met alles mee! Ieder ochtend pootje baden in de Atlantische oceaan en je kunt wel raden wie kampioen kuilen graven was op dat Franse strand! Mijn baasjes hadden er zelfs aan gedacht een huisje te huren met privé eekhoorns in de tuin!!! Zeg nou zelf, dat is toch attent?! Wat zeg je, Spanje? Nee, daar denk ik nooit meer aan…


   
Klik en help ons helpen