Matilda


fiogf49gjkf0d
Hier eindelijk eens wat foto's van Matilde (Tillie). Ik heb haar nu twee jaar en ze maakt het goed. Het is een heel erg lieve, fijne, grote, rustige hond die erg kan genieten van liggen in de zon. Ze is bescheiden en heeft een duidelijke eigen wil. Ze dringt zich echter niet op. Ze houdt veel van mensen, nog meer van kinderen en ook jagen vind ze gaaf. Daar is ze ook erg goed in... dus mag ze alleen op haas, konijn en ree veilige plekken los. Gelukkig gaat het met mijn katten samen goed, daar hebben ze wel een maand of 4 voor nodig gehad om dat uit moeten zoeken maar toen was de rust geheel wedergekeerd. Ik heb twee keer een behendigheidscursus met haar gedaan wat erg gezellig was maar of ze het echt leuk vindt is me niet helemaal duidelijk. Soms doet ze het perfect, de andere keer doet ze helemaal niks. Grappig. Een stuk fietsen vindt ze soms heerlijk, lekker rennen, maar een andere keer weer niet, dan sjokt ze maar wat mee. Lekker los wandelen en aan alles heel lang en uitgebreid besnuffelen vind ze minstens zo leuk. Maar als we gaan hardlopen loopt ze keurig naast.
 
Ze heeft duidelijk haar goede en minder opgewekte dagen maar toont zich toch altijd heel stabiel, nooit een onverwachte grauw, nooit paniek. Ze zal best een en ander meegemaakt hebben maar ze is zowel psychisch als fysiek een fantastisch sterke hond.
 
Het is een echte familiehond, hoe meer mensen hoe leuker en gezelliger! Ze komt helemaal tot haar recht als het huis vol mensen zit. Matilde heeft het niet zo op andere honden, spelen hoeft ook niet zo nodig maar ze is er erg goed in om in een roedel rust te brengen en de rust te bewaren. Ook kan ze perfect mee op bezoek, ook naar mensen met honden. Tillie kalmeert dan de huishond van het bezoek in no time en heeft het overal naar haar zin. Mensen zijn echt onder de indruk, ook van de reactie van hun eigen hond, die dan braaf gaat liggen. Ook op vakantie gaat ze gezellig mee en lijkt zich overal thuis te voelen, op de camping, in de tent, het hotel, de auto, het maakt niet uit, als we maar samen zijn.
 
Ze was duidelijk geen leven binnenshuis gewend. De eerste dag lag ze in mijn vensterbank in de zon en wandelde gewoon over de bijzettafel, omdat die in de loop stond. Zonder al te veel uitleg had ze echter na de eerste dag al door wat hoort en wat niet in huis. Ze was wel direct geheel zinnelijk, heeft nog nooit wat in huis gedaan. Als voormalig straathond snuffelt nog steeds graag aan vuilnisbakken maar niet meer zo obsessief als in het begin. Als ze buiten iets vindt wat als zacht bed zou kunnen dienen neemt ze het vol trots mee en gaat er op liggen. Andere honden verjaagt ze dan. In het begin dacht ze dat ze verjaagd werd als je met een stok gooide om te spelen en verstijfde. Nu pakt ze af en toe een stokje. Het liefst een heel kleintje en maakt daar dan wat dolle sprongen mee. En dan is het alweer klaar. Met een balletje wil ze soms weleens dol spelen.
 
Ze is erg eenkennig en loopt gewoon niet met andere mensen mee die haar willen meenemen wandelen. Alleen met de hondenuitlaat, waar ik haar direct aan heb laten wennen, gaat ze mee. Bij andere mensen blijft ze na enkele meters gewoon staan en zet geen stap meer vooruit. Ondanks dat ze gek is op mensen heeft ze lange tijd nodig om mensen echt te vertrouwen als ik er niet bij ben maar ze is altijd heel lief en beminnelijk naar anderen.
Ze sloopt nooit iets. Ze heeft een aantal knuffels en die verzorgt ze graag. 's Avonds na het eten krijgen alle knuffels een beurt: ze pakt ze dan één voor één op, legt ze op haar kussen en knabbelt dan zachtjes aan hun vachtje. Dan is het weer klaar. Ze geniet van aaien en frummelen aan haar oren en voor het slapen gaan kreunt ze daar behaaglijk bij. Ze slaapt het liefst onder een dekentje.
 
Ik zelf ben nog altijd heel nieuwsgierig naar haar verleden. Ze kwam bij mij toen ze een jaar of 4 was en was als angstige zwerfhond van straat gehaald door de DZG. In het asiel kwam ze na haar sterilisatie tot rust en was ook daar een lieverd. Toen ze naar Nederland over kwam, zat ze al zeker een jaar in het asiel. Meer weet ik er niet van maar ik was op slag verliefd en ben nog steeds heel erg gek met haar, mijn grote schat van een hond en mensenvriend.
 
Met dank voor de goede zorgen van DZG.
 
Groet,
Heleen

   
Klik en help ons helpen