Tako


fiogf49gjkf0d

Op 2 maart is Tako, nu Paco, bij ons gekomen.
Het veranderde ons hele leven en het zijne natuurlijk helemaal.Het was guur weer toen hij kwam en hij durfde niet door het tuinhek naar binnen, want de wind maakte zoveel lawaai in de bamboe. Daarna bij de deur naar binnen was hij ook verschrikkelijk bang. Het heeft me zeker een half uur geduurd om hem met veel geduld naar binnen te krijgen. Eenmaal binnen veranderde hij meteen. Hij liep druk rondjes door de kamer en de gang en de keuken. Alles ging hij onderzoeken. Wij bleven op de bank zitten en lieten hem zijn gang gaan. Hij begon daarna het oude schapenvachtje te slopen. Maar ik vond dat niet erg, zoals ik al zei, het was een oud ding. Hij moest gewoon even zijn gevoelens botvieren, denk ik. Na 5 minuten stopte hij opeens daarmee. Kwam voorzichtig naar ons toe, ging met zijn voorpoten op mijn schoot staan en begon mijn hand te likken. En hij liet zich aaien. De tranen van emotie stroomden natuurlijk over mijn wangen. En vanaf dat moment waren wij zijn beste vriendjes. In het begin was hij bang voor alles. De auto’s, fietsers, hij sprong een meter de lucht in toen de tv aanging.En hij was bang voor ramen, dat was ook de reden dat hij niet door de deur naar binnen durfde, daarnaast zit namelijk een kast met glas in de deuren. Hij zag zichzelf staan in de spiegeling en dacht dat daar een andere hond was. Hij heeft nog zeker een paar weken af en toe gedacht dat er echt een andere hond was. En gromde dan tegen zichzelf. Dat ging gelukkig voorbij. Ook raakte hij vaak in paniek in andere situaties, maar als we net deden of er niets aan de hand was, was hij ook gerust gesteld. Bij alles wat nieuw was, lette hij precies op wat wij deden en hoe wij reageerden. Hij heeft ook heel erg veel kleine dingen gesloopt. Is gek op pennen, afstandbedieningen en telefoons, en natuurlijk altijd als wij er niet bij zijn.
Hij was een echt dominant mannetje naar andere honden. En hij had ontzettend last van verlatingsangst. Ik kan heel wat verhalen over de eerste weken vertellen. Ik stond echt wel eens met de handen in mijn haren. Niet wetend hoe ik moest reageren. Maar alles is zo ontzettend goed gekomen. En tegenover de lastige momenten staan zoveel prachtige momenten, waarbij je kan lachen en huilen van geluk, omdat je ziet hoe hij verandert en zelfverzekerder wordt.
De eerste keer vrij in het bos wandelen, nog heel erg dicht bij ons in de buurt. De eerste keer rennen en gek doen door het weiland zonder riem. Hij heeft zich zo snel aangepast aan zijn nieuwe leven en vertrouwde ons al heel snel helemaal. Hij is blij, onderzoekend, speels, aanhalig, en vaak ook een echte boef.Okee, hij sloopt nog wel dingen als hij alleen is, maar dat is een kwestie van opruimen. En hij is nog wel eens jaloers als je een andere hond aait. En hij houdt van graven, in de tuin voornamelijk. Maar verder is hij een echte hartenbreker met zijn prachtige donkerbruine ogen en zijn boevenkop.Hij is gek op iedereen, een echte allemansvriend. En hij is niet meer dominant maar speelt lekker met andere hondjes. Hij is het grootste gedeelte van de dag rustig en kan zich goed vermaken, mits hij zijn beweging krijgt. Want rennen kan hij als de beste. Hij vindt het geweldig om door het lange gras te razen, in het bos of aan het strand te rennen en snuffelen, en stokken uit het water te halen en spelen met balletjes en piepspeeltjes. Is een uitslaper, wat wij zeker in het weekend niet erg vinden. En het is feest als we gaan wandelen, of dat nu op de hei, in het bos, tussen de weilanden of in het Griftpark op de speelweide in Utrecht is, hij vindt alles leuk. En het is feest als hij mee mag in de auto. Het is groot feest als er gezwommen kan worden. Het is feest als vrienden langskomen. Hij vindt het heerlijk om in je buurt te zijn als je in het huis of de tuin ergens bezig bent. Dan ligt hij je heel tevreden met 1 oog in de gaten te houden. En we rennen om het hardst na de avondwandeling naar de bank om lekker tv te kijken. Hij gaat dan lekker tegen me aanliggen. En wij? Wij zijn zo ontzettend gelukkig met hem. Hij is gewoon de allerleukste, allerliefste, allerbeste hond van de hele wereld. En we willen hem nooit meer kwijt! Dankjewel DZG!

Oja, nog even:
Paco is het broertje van Choco, Zita, Luna, Tuxa en Mary. Mary is de enige van de Mimi-pups die nog in Sesimbra is. Met de baasjes van de andere zusjes heb ik heel leuk mailcontact. En Zita, Luna en Paco hebben elkaar weer gezien op de DZG-dag!Het zit nog in de pen om een reünie te houden met alle zusjes en Paco en dat gaat er zeker een keer van komen. We zijn allemaal erg gelukkig met de hondjes. Nu maar hopen dat er voor Mary ook een eigen plek komt!

Groeten,
Inez

 


   
Klik en help ons helpen