Prinszesa


fiogf49gjkf0d

Hallo allemaal,

Hier even een berichtje van mij. Sinds 23 december 2006 woon ik bij Carlo en Judith. Ik heb het ontzettend goed naar mijn zin. In het begin was ik nog wel angstig en bang, maar nu vertrouw ik ze voor 100%. Lekker rennen in de tuin en elke dag mag ik een paar keer wandelen en 's avonds mag ik ook nog rennen naast de fiets. Dat vind ik zo ontzettend leuk en is ook goed voor mijn buikje. Inmiddels ben ik al 8 kilootjes lichter, maar er mag nog meer vanaf hoor! Spelen met piep-dingen vind ik irritant, wat willen ze nou van mij. Alleen de buurhondjes beginnen dan heel hard te blaffen, maar ik vind er niks aan. Ik heb mijn schaap, koe en olifant en dat zijn mijn beste vriendjes en die sleep ik overal mee naar toe. 's Avonds als Carlo en Judith naar bed gaan dan moet ik ook naar mijn bench, maar het luikje blijft wel open hoor dan zorg ik ervoor dat ze alledrie lekker bij mij liggen. En weet je wat ik ook heel goed kan, snurken! Het liefst zo hard mogelijk dat heel de buurt het kan horen. De bank is een van mijn favoriete plekjes, maar daar mag ik eigenlijk helemaal niet op liggen. Wanneer ze thuis komen spring ik er heel snel vanaf, maar toch zien ze het omdat ik per ongeluk wat haren laat liggen. Ze hadden een nieuw offensief bedacht, van die rare ronde gekleurde dingen en als ik dan op de bank sprong dan knalden die, maar daar trok ik me lekker niets van aan.Bruno, een grote Sint Bernardhond is mijn beste vriend en daar speel ik heel graag mee. Van sommige hondjes die heel speels zijn en blaffen vind ik irritant en daar grom en blaf ik tegen.
Ambulances hoor ik al in de verte aankomen en ga dan lekker de sirene na doen. Hier komen heel vaak ambulances langs, want we wonen op 100 meter afstand van het ziekenhuis.Ook heb ik dingen gedaan waar ik achteraf toch wel spijt van heb geloof ik. Ik heb afgelopen januari namelijk iets gegeten met glazen en pootjes, je weet wel wat Judith normaal op haar neus heeft staan. Ze was overal aan het rond lopen en aan het zoeken en ze kon helemaal niets vinden. Toen gaf ze mij een aai en zag ze iets liggen, een afgekauwd pootje, kapot glas, een gebroken pootje en alles was heel scheef. Nou toen werd ze toch wel een beetje boos op mij hoor. Ik hoorde haar nog zeggen, ze geloven me nooit bij de verzekering wanneer ik zeg dat de hond mijn bril heeft opgegeten, maar dat had ik wel gedaan. Nu heeft ze een nieuw exemplaar op haar neus staan, en legt ze die voortaan heel hoog weg.Ook heb ik zes bevroren worstenbroodjes opgegeten die op het aanrecht stonden en een pak yoghurt. Alleen daar had ik zo mee geknoeid dat alle keukenkastjes onder de yoghurt zaten en ik zelf ook hoor. Het pak had ik verscheurd in honderdduizend stukjes en door heel het huis gestrooid, lachen, maar ja toen kwam Judith onverwachts thuis, voordat ik alles op had kunnen ruimen. Ai dat was niet de bedoeling. En ik heb ook een pak hondenkoekjes gepakt die nog dicht zat en bijna helemaal opgegeten, toen ben ik van vermoeidheid in slaap gevallen. Waren ze ook niet zo blij mee. Maar toch word ik elke dag heerlijk geknuffeld en geborsteld. Vooral knuffelen vind ik zo ontzettend fijn. Wanneer ze ophouden maak ik dan een snorkelend geluid en dan gaan ze toch door.Ik ben heel blij dat ik hier mocht komen wonen, want in Portugal had ik het niet zo fijn. Daarom ben ik ook bang voor voeten, behalve als Judith van die belachelijke knuffels aan haar pootjes heeft, die zijn lekker zacht.Ook van sommige mannen ben ik heel bang, dat doet me aan vroeger denken. In mijn slaap droom ik er nog wel eens over en dan moet ik heel hard piepen en soms krijsen en dan ben ik helemaal beduusd wanneer ik wakker word. Vaak komt Carlo of Judith dan 's nachts heel even kijken bij mij en krijg ik een aai en ga dan weer lekker verder slapen.

Zoals je hoort eind goed, al goed.

Nu ga ik lekker verder kluiven,

Dikke kus en een poot van Morris 


   
Klik en help ons helpen