Orion


fiogf49gjkf0d
Hallo allemaal, ik ben Orion.

Sommige van jullie zullen mij nog wel kennen, omdat ik best lang op de site heb gestaan.Op 6 januari 2007 kwam ik bij een nieuw opvangvrouwtje te wonen.Ik had daarvoor al in verschillende huisjes gewoond en ik vind het moeilijk om elke keer weer aan een nieuwe situatie te wennen.Dit was een opvanggezin en ik wist dus dat ik daar maar tijdelijk zou blijven.
Dus waarom zou ik er moeite voor doen om mij aan te passen?
In het begin heb ik het erg moeilijk gehad.De eerste dagen heb ik aan één stuk door gepiept.Als het vrouwtje moest werken dan blafte ik de hele tijd, maar ook als ze thuis was blafte ik bij elk geluidje wat ik hoorde.Ik maakte het soms erg bont en het vrouwtje begon te twijfelen of ik wel bij haar kon blijven.Als er toen 1 van de buren was komen klagen dan had ik nu hier niet gewoond.Maar dat deden ze gelukkig niet.Ik was s'nachts ook niet meer zindelijk.En ik had grote problemen met Chico de andere hond in het huis.Hij mocht niet naar mij kijken en zeker niet in mijn buurt komen.Ik heb heel vaak op hem gegrepen en regelmatig was het raak en had hij weer een wondje.Hij liet zich altijd op de kop zitten, maar op een dag pakte hij mij terug.Ik wou hem weer grijpen, maar ineens sprong hij bovenop mij en beet mij terug.
Dat was de laaste keer dat ik naar hem gegrepen had.Chico is veel groter en sterker dan mij en ik had veel pijn.
Vanaf toen accepteerden we elkaar, maar we zijn nooit vrienden geworden.Omdat het tussen Chico en mij redelijk ging had het vrouwtje besloten om meer opvanghondjes te nemen.Weer ging het mis met mij en ik greep op alle hondjes die bij mij kwamen en liep de hele dag te grommen.Op een dag besloot het vrouwtje om Clint, 1 van die opvangertjes te adopteren.
Er zouden dus geen nieuwe honden meer bij komen.Maar ook met Clint had ik heel veel moeite.Ik viel hem ook steeds weer aan, maar Chico ging zich er ook mee bemoeien.Hij sprong dan bovenop mij en hield mij dan vast totdat vrouwtje hem eraf haalde.Gelukkig beet hij mij nooit.Ik heb zelfs een stukje van Clint zijn oor gebeten.

Het vrouwtje was zo boos op mij dat ik niet meer bij haar mocht komen.Dat is de ergste straf die je mij kan geven.
Ik probeerde het steeds weer goed te maken, maar ze stuurde mij steeds weer weg.Dat was dus ook de laatste keer dat ik Clint gebeten heb.6 Januari 2008 was ik een jaar bij vrouwtje en dat is de dag dat ze mij geadopteerd heeft.
Ze was bang dat als ik door iemand anders geadopteerd werd ik weer terug zou vallen in mijn oude gedrag.
Dus ik mocht blijven.Het gaat nu redelijk goed met mij.Ik heb nog wel moeite met Chico en Clint, maar ik grijp niet meer naar ze.Ik ben ook weer helemaal zindelijk en ik blaf ook niet zoveel meer als het vrouwtje gaat werken.
De perfecte hond ben ik niet en zal ik waarschijnlijk ook niet meer worden, maar het vrouwtje accepteerd mij zoals ik ben en dat is het enigste wat telt.
Janine Smit

   
Klik en help ons helpen