Kuka


fiogf49gjkf0d

Even een kleine update over Kuka. Ze is nu bijna tweeënhalve week bij ons en het gaat erg goed. Ze voelt zich al helemaal thuis en geniet enorm. We zijn allemaal helemaal weg van haar. Ze is zó lief, en ook een echte knuffelkont! Ze is dikke vriendjes met mijn dochtertje van vier. Het klikt gewoon tussen die twee. Héél mooi om ze samen te zien. Met mijn dochtertje deelt ze vooral de speelmomenten (ook weleens de rust, zie foto) en met mijn zoontje heeft ze vooral haar rustige knuffelmomenten. Ik vindt het heerlijk om met haar te wandelen.

Vooral ‘s ochtends vroeg (was in het begin soms om half 6 of 6 uur ‘s ochtends, haar biologisch klok stond op 5 uur...) als de dag begint en het nog rustig is op straat. Zij vindt vooral alle vogels heel interessant en gaat dan uitgebreid zitten en ze op haar gemak te bekijken. ‘s Avonds laat moet ik haar soms aansporen om te gaan. Dan vind ze het veel te lekker op de bank en wil dan liever blijven liggen.

In het begin viel ze haar eten letterlijk aan. Het leek wel of ze bang was om geen eten te krijgen, of dat een ander het op zou eten. Ik had een goede tip van Diana gekregen, waardoor ze niet alles in 1 keer naar binnen kon schrokken. Ik heb haar ook geleerd te wachten totdat ik zeg dat ze mag beginnen. Het schrokken is inmiddels verdwenen, ze wacht nu rustig totdat haar bakje klaarstaat en eet het dan op haar gemak op.

Hierdoor (en door andere dingen) ben ik tot de ontdekking gekomen dat ze ontzettend pienter is! De commando’s pikt ze razend snel op en voert ze zonder morren uit (wat een verschil met de Terriërs die we vroeger thuis hadden! ;-) ). Ben erg benieuwd hoe het tijdens haar pubertijd zal gaan!

Kuka is inmiddels deel van de familie geworden. Ik hoop dat haar mama en broertjes ook een fijn thuis vinden (en uiteraard alle andere honden!). Wie weet zien we ze (of in ieder geval Keko?) op de DZG-dag. Wij zijn in ieder geval van plan om te komen.

Groetjes,
Indra


   
Klik en help ons helpen