Iona


fiogf49gjkf0d

Sara heb ik op 7 mei 2005 opgehaald bij Caat in Belgie. Dat was een dag om nooit te vergeten; veel honden, heel veel warmte en gastvrijheid, maar ook veel regen. Toen ik mijn puppy in mijn armen kreeg, was ik echt ontroerd.
Het voelde meteen goed en heel vertrouwd. Ik had altijd honden gehad, maar na de dood van mijn vorige een paar jaar geleden, dacht ik dat ik nooit meer aan een nieuwe hond zou kunnen wennen. Maar toen ik Sara (toen nog Iona )vasthad, wist ik wat ik gemist had.
Via doggy-net had ik haar gevonden op de site van DZG. Mijn oog viel meteen op een prachtige moeder met pups, gered uit het dodingstation van Badajoz. De moeder (Silke) en 2 van de 4 pups (Chaja, Donna, Quinty en Sara) waren al gereserveerd. Ik was meteen verkocht, maar wist nog niet zeker of ik weer aan een pup wilde beginnen. Na 2 dagen plaatjes kijken, werd ik toch wel bang dat de pups gereserveerd zouden worden. Toen was het duidelijk: bellen!. Toen een enthousiaste Frances me vertelde dat ze nog beschikbaar was en dat ze over 3 dagen al uit Spanje zou komen, kon ik mijn geluk niet op. Ik was als een kind zo blij en kon er nauwelijks van slapen. Nu, maanden later, ben ik nog net zo blij met Sara. Ze is zacht van haar en van karakter .Als pub heel vrolijk en sociaal en heel leergierig. Zo was ze binnen een week al zo goed als zindelijk. Als puber, kreeg ze toch wat meer boevenstreken en die heeft ze nu (bijna 1 jaar) nog wel. Daar moet ik wel vaak stiekem om andere honden vindt ze prachtig, met iedereen wil ze spelen. Ze is dol op kinderen en mensen, en mensen zijn dol op haar. Rennen en spelen doet ze het liefst en dat is een genot om te zien. Als ik mensen glimlachend naar haar zie kijken, voel ik me apentrotst.
Een van mijn vrienden zegt altijd "je hebt een lot uit de loterij". En dat is ook zo. Haar enige minpuntje is, dat ze te veel van me houdt. Ze vond het heel moeilijk om alleen thuis te blijven, maar dat doet ze inmiddels ook heel goed. Maar als ik Baloe, de kat, volgens haar te veel aandacht geef, komt ze er wel tussen. Baloe wordt dan met een zacht duwtje met de snuit van me weggedreven. Met de opvanghond Mymou is ze geweldig. Mymou is bang, daar kan ze (nog) niet mee spelen. Maar daar legt ze zich bij neer, je kunt er immers wel lekker tegenaan liggen. Kortom Sara is een kanjer en ik ben heel blij dat ze door DZG gered is.

groetjes,
Lia Bos

 


   
Klik en help ons helpen