Mickie


fiogf49gjkf0d
Iedere wandeling krijgen we wel reacties op Mickie. Wat een schattig hondje, wat een leuke pluimstaart, nooit eerder gezien, wat is het ras? Mickie is onze Griekse klikko. Niet meer weg te denken van onze bank, waar hij zich nog eens op z'n rug draait en z'n pootjes in de lucht steek. Niet meer weg te denken als wij onze jas aandoen, want 'ik mag toch zeker ook mee?'. Niet meer weg te denken in ons gezin.

Ruim anderhalf jaar geleden kwam hij bij ons. We waren al verliefd op de foto's en de filmpjes die het opvanggezin op Zakynthos van hem had gemaakt. En na een paar weken wachten, kwam het telefoontje. Op maandag landde hij op Schiphol. Heel voorzichtig en toch heel open kwam hij uit de reisbench op Schiphol. Wat een angstig avontuur had hij meegemaakt. Helemaal alleen in een vliegtuig. De kranten in de bench had hij helemaal nat geplast.

Eigenlijk ging hij gelijk met ons mee. De eerste twee dagen zat er nog veel spanning in z'n lijfje. Plassen deed hij pas na 48 uur en waar wij waren, was Mickie ook.

En nu? Alleen zijn vindt hij nog steeds niet leuk. Maar als het dan moet, oké ..... Zoeken naar het juiste eten heeft bijna een jaar geduurd. Want een makkelijke eter is het niet. En geen ochtendhond, wel uitslapen (vindt onze dochter niet erg) en niet willen eten 's ochtends. Geen ochtendhumeur hoor. Eigenlijk nooit humeurig. Altijd blij, altijd vrolijk, altijd vriendelijk. Voor iedere knuffel gaat hij uitgebreid op z'n rug liggen. Want kriebelen over z'n buikje vindt hij heerlijk.

Mickie is een schat van een hond. Hij gaat graag wandelen en overal s .nuffelen. Met een bal of een stok gooien, heeft weinig zin. Hij gaat er niet eens achteraan (en we hebben het maanden geprobeerd). Behalve als het warm is, dan heeft hij nog een extra reden om het water in te gaan. En natuurwater drinken, dat is toch veel lekkerder dan water uit de kraan.

Hij speelt graag met grotere honden. Achter paarden aanrennen, vindt hij ook leuk. Hij weet inmiddels dat het niet mag, maar wat is nou leuker dan af en toe net doen alsof? En fazanten, dan luistert hij echt niet. Bij andere vogels doet hij soms net of hij ze wil pakken, maar dat zijn schijnbewegingen. Ziet hij een fazant, dan vergeet hij alles om hem heen. En ook de volgende keren dat we daar wandelen, weet hij zich de fazant nog feilloos te herinneren.

Iedere vier maanden gaan we naar de kapper. Heerlijk vindt hij dat. Al dat gefriemel aan hem, het kan niet lang genoeg duren. Z'n vacht lijkt, wanneer de knipbeurt dichterbij komt, op een schaapje. Enorm veel, dik en gekruld haar. En als hij dan van de kapper komt, is het net weer een klein puppy. Iedere keer weer.

De eerste maanden versleet hij iedere week wel een riem. Met z'n scherpe tanden wist hij - in een onbewaakt ogenblik - de hondenriem kapot te bijten. Ook de hondenveiligheidsriem in de auto en daarna de veiligheidsriem in de auto hebben er aan moeten geloven. Dat is nu voorbij, maar geef hem een knuffel en binnen een kwartier ligt de vulling van de knuffel door het hele huis. Heerlijk vindt hij dat. Je kan hem geen groter plezier doen.

En in december 2014 maakte hij voor het eerst kennis met sneeuw. Voorzichtig liep hij de deur uit, met z'n neus dicht bij de grond. En opeens werd hij helemaal wild. Hij vond het geweldig. En lekker was het ook. Koude hapjes sneeuw, heerlijk.

We zijn zo blij met Mickie. En volgens ons is hij ook heel gelukkig bij ons.

Filmpjes:



   
Klik en help ons helpen