Siena


fiogf49gjkf0d
 
 
We hadden al eens een hond van DZG in huis gehad, onze trouwe oude makker Coqui. Zijn verhaal kunt u teruglezen op de “In Memoriam”-pagina van Dierenhulpzondergrenzen:

Toen Joey er niet meer was, hebben we er heel bewust voor gekozen een tijdje geen hond in huis te hebben. Alles bij elkaar heeft dat ruim een jaar geduurd. Na dat jaar zijn we voorzichtig eens om ons heen gaan kijken. Wat was wijsheid? Een commerciële fokker? Geen optie. Een asielhond? Daar hebben we naar gekeken, en gezien dat de meeste asielhonden in Nederland bejaard of een totaal verknipt probleemgeval waren.
 
Dierenhulpzondergrenzen dus.
Met een zekere regelmaat bezochten we de website. Een jonge hond, ditmaal, hadden we besloten.
Begin 2012 waren we er uit: Siena. Een op dat moment slechts een paar weken oud teefje van een onherleidbare afkomst, dat ergens in Catalonië bij een asiel over het hek gegooid was. Liefde op het eerste gezicht: deze ging het worden.
Na het doorlopen van de procedures (gesprekken, de uiteindelijke reservering) haalden we Siena in maart 2012 van vliegveld Eindhoven. Een tengere, onzekere jongedame.
 


 
 
 
Drie jaar is het nu dus alweer. Siena ontpopte zich als een “ballenmeisje”: alles voor de tennisbal.

De keuze die we gemaakt hebben, zouden we zonder erover te hoeven nadenken zó weer maken. Aan Siena hebben we een geweldige hond, een kameraad en een volwaardige huisgenoot.
Nog Járen, hopen we.

 
 
 
Marjolein, Peter en kinderen.

   
Klik en help ons helpen