Fininha


fiogf49gjkf0d

Ruim vijf weken geleden kwam ik per vliegtuig, met andere hondjes, in Nederland.

Op een meeting-point, in de buurt van 's-Hertogenbosch haalde mijn huidige baasjes mij op.
Dat was wel wennen!  Ze waren aardig, deden lief, roken aan mij........"Lieve help ik ben geen puppy meer!", dacht ik. Maarja, ze waren zo blij, ik deed het spelletje maar mee en ging mee naar hun huisje.

Eenmaal in hun huisje gekomen gaf ik ze gelijk les van waar ik wel en waneer ik moet plassen en poepen.
Oke, ze liepen eerst een rondje met mij, maar het nieuwe veldje..... daar moest ik aan wennen. Om hun niet teleur te stellen, deed ik een klein plasje buiten en de rest binnen. lekker makkelijk en lekker warm.......Toch? Dat mocht niet van ze, dus kreeg ik een lesje van : hoe maak ik mijn baasje alert! Simpel: lekker heel vroeg bij het bed staan en heen en weer lopen en niet wachten eer ze aangekleed zijn, nee, ik hielp ze daarmee. Dat laatste vonden ze dus eerder tegenwerken, dan meewerken. En ja bij discussies doe ik mijn gewoon mijn ding .

Na een week werkte dit niet geheel, dus een ander tactiek.
Meewerken dus!
Wel grappig, want iedere keer als ik mijn behoefte deed , beloonde ze het met een extra aai over mijn bolletje, of anders riepen ze van "goed zo.....heel mooi". Oke, dan ben ik ook de beroerdste niet meer.

Ook was het wennen met al die andere honden die je tegenkomt. Eerst blafte ik tegen ze, maar dat zorgde alleen maar voor dat ze juist naar mijn kwamen. En mijn baasje tilde mij niet eens op. Nee, ik moest maar wennen aan de andere honden. Ook hier heb ik mij maar bij aangepast!

Eten en drinken..........
Wel wennen dat je een eigen bakje hebt. Of beter gezegd drie bakjes. Twee voor eten en eentje voor water. Uiteraard at ik eerst heel weinig, maar dat was meer de beleefdheid van mijn kant uit. Later merkte ik dat ze toch meer en meer kochten voor mij, dus die sport om eten te halen vertaalde ik in eten en ik ben de laatste tijd er heel goed in.
Ohja.......naast hondebrokjes en - vlees, ben ik gek op kaas, pik ik stiekem eten van de tafel, idem chipjes uit de handen. Dit graag niet door vertellen.

Minder succesvol was mijn eten-verstopperij tussen de kussens van de bank. Hoe goed ik mijn best heb gedaan, het werd snel ontdekt.

Maar het leukste blijft wel om zondag ochtend(ook al ben ik net uitgelaten) mijn baasje te verrassen in bed. Beide oren likken, kopjes geven tegen zijn hoofd en vooral lekker mijn pootjes tegen zijn rug duwen, zodat hij geen kant uit kan gaan, behalve uit bed dan.Deze aandacht vragen lukt overigens ook bij de buurvrouw, vooral bij haar zusje, dan kan ik lekker een uur op schoot zitten en overal worden geaaid.

Nou ,dit was het dan zover.........over een half jaartje kom ik terug, met mijn verhalen uit het buitenland, dan mogen mijn baasjes mee op vakantie.

Vr. groetjes ,

Fininha
IJmuiden


   
Klik en help ons helpen