Max


fiogf49gjkf0d
Hoe het allemaal begon...
Toen ik ruim 6 maanden geleden het koppie van Max op de website zag, was ik eigenlijk al verkocht. Max komt van het Griekse eiland Zakynthos en zat op dat moment in de opvang van Zante Strays. Ik wilde hem heel graag adopteren. Een eigen hond was eigenlijk altijd al iets dat in mijn gedachten was, maar echt de stap zetten was er nog niet van gekomen. Ik had al wel twee poezenmeiden, en de laatste tijd had ik steeds vaker het idee: er is best een plekje over voor nog een viervoetertje in huis. Dus zodoende kwam ik op de website van DZG terecht, want de keuze voor een adoptiehondje stond voor mij vast.
En toen is het eigenlijk razendsnel gegaan, na de telefonische intake kwam Linda van DZG al gauw bij me op huisbezoek. Ik was best een beetje zenuwachtig, want ik hoopte natuurlijk dat alles goed werd bevonden. Daarnaast vond ik het zelf ook fijn om te kunnen bespreken wat er komt kijken bij het hebben van een hondje. Want voor mij was het de allereerste keer. Na dit gesprek kreeg ik gelukkig snel bericht dat de adoptie definitief door kon gaan.

En op zaterdag 26 oktober 2013 kreeg ik 's middags telefoon van Nannie dat Max diezelfde avond aan zou komen op Schiphol, wooow!!!! Gelukkig kon mijn moeder me naar Schiphol rijden en waren we op tijd bij de aankomsthal. Ik was inmiddels behoorlijk zenuwachtig voor 'het grote moment'. Het was dan ook heel onwerkelijk toen ik Max, nadat de papieren ingevuld waren, in mijn armen kreeg....Daar was hij dan echt.... compleet vreemd van elkaar en ik kon alleen maar hopen dat alles goed zou gaan en hij bij mij gelukkig zou worden. Vervolgens zijn we gauw richting de auto gelopen om alle drukte achter ons te laten. Wat ik me vooral herinner van de terugweg was dat Max enorme honger had!!!!! Ik had wat te eten meegebracht, en wat hem betreft was alles in één keer opgegaan... ( daarin is hij niks veranderd!) 

Wat is de tijd toch snel gegaan....Zoals jullie op de bijgevoegde foto's vast wel kunnen zien, gaat het hartstikke goed met ons!!
Max en ik hebben een heel goede band opgebouwd, die nog iedere dag groeit. Hij is enorm lief, een echte knuffelkont en wil heel graag bij je zijn. Overal waar ik ben, wil hij het liefst ook zijn. Bovendien is hij werkelijk altijd vrolijk. Ik vraag me dan ook vaak af hoe dat toch kan, na alles wat hij doorstaan moet hebben in zijn leventje, en dat is nou één van die waardevolle dingen die ik van hem leer!
Wat is dan ook jammer dat een dier je niets kan vertellen, want vaak vraag ik me af: wanneer en waar ben je geboren? Waarom ben je alleen gelaten? Hoe is het je moeder en broertjes/zusjes vergaan? Ik zal er helaas nooit een antwoord op krijgen..

Max paste zich zo snel aan in zijn nieuwe situatie, dat ik sterk het vermoeden heb dat hij ervaring moet hebben als 'huishond'. Wandelen aan de riem was geen enkel probleem en ook geluiden in en om het huis maakten hem niet bang. Alles is heel soepel gegaan, natuurlijk moesten de poezen enorm wennen aan zo'n raar wezen in hun territorium die een heel andere 'taal spreekt', maar dat is ook iets wat soms juist enorm grappige situaties oplevert. Alles heeft z'n tijd nodig, en ik zie daarin zeker vooruitgang. Laatst nog lagen ze met z'n drietjes harmonieus in het zonnetje in de achtertuin, en dan ben ik toch enorm trots op ze!

Sinds januari gaat Max naar de hondenschool en daarin hebben zowel hij als ik al veel geleerd. Inmiddels zitten we in de vervolgcursus, en werken we aan het verder onder de knie krijgen van de basiscommando's en doen we allerlei oefeningen. Max krijgt nu echt in de gaten wat de bedoeling is, en hij wil dan ook heel graag een kunstje doen als hem dat wat lekkers oplevert!! Het resultaat is dat hij af en toe een stukje los kan lopen tijdens onze dagelijkse wandelingen, bij een gebied waar geen verkeer is, en dat vindt hij helemaal geweldig. Al is hij klein van stuk, hij kan super hard rennen. Prachtig om te zien.

Eind goed, al goed, kun je dus zeker stellen! En dat wilde ik natuurlijk graag met jullie delen.
En daarnaast ook om het team van DGZ hartelijk te bedanken voor het geweldige werk dat jullie doen voor deze dieren!! Petje af!! Ik hoop dat in de toekomst nog vele andere honden (en katten) via deze weg een gelukkig thuis mogen vinden!!
Dit geldt ook voor de vrijwilligers van opvangcentrum Zante Strays op Zakynthos, zij hebben inmiddels eveneens een verslagje met foto's toegestuurd gekregen.
 
Petra Seerden


   
Klik en help ons helpen