Melanie (nu Mella)


fiogf49gjkf0d
 Hoi lieve mensen en dieren van DZG,

Ik wilde even vertellen dat het heel goed met mij gaat. In Spanje heette ik Melanie maar nadat ik op maandag 26 september 2011 samen met Simone in Nederland was geland (wij mochten lekker met het vliegtuig, mijn baasjes vertelden dat dat veel fijner is dan met de bus) werd ik meteen omgedoopt tot Mella. In het begin was ik nog wel onder de indruk hoor, ik vond het best eng, die rare gladde, glimmende vloer onder mijn pootjes en al die geluiden. De auto vond ik de eerste keer ook wat eng. Inmiddels weet ik dat autorijden superleuk is. Mijn baasjes waren meteen al heel erg lief. Toen we thuis kwamen kreeg ik een heel lekker bot. Ik ging er meteen helemaal in op omdat ik bang was dat een andere hond het zou afpakken, maar later kwam ik er achter dat er helemaal geen andere honden waren. Ik had al het eten voor mij alleen! ’s Avonds mocht ik bij Katinka op haar kamer slapen (nu moet ik gewoon beneden blijven).

Ik had al meteen twee heerlijke manden, dat was wel wat hoor, in Spanje had ik helemaal geen mand en nu heb ik er opeens twee! De ene staat in de kamer en de ander in de gang onderaan de trap. Alleen eentje was veel te groot, dus daar ging ik in graven om een lekker holletje te maken en toen haalden mijn baasjes hem weg en kreeg ik een veel kleinere, lekkere zachte mand. Maar in al die pluisjes wilde ik lekker m’n tanden zetten en toen was de mand opeens kapot. Toen kreeg ik weer een andere mand, die is heel fijn, het is een harde bak met een lekker dik kussen erin wat tenminste niet kapot gaat als ik erin graaf.

De eerste week waren mijn baasjes heel veel thuis. Vanaf de week erna mocht ik mee met de uitlaatservice. Dat is echt ontzettend leuk, ik kan heerlijk rennen en spelen met de andere honden in de Soesterduinen. Er wordt gezegd dat er ook Galgo in mij zit, een Spaanse hazewindhond. Dat verklaart waarom ik er zo mager uitzie en daarom kan ik ook zo hard rennen. Er is niemand die mij kan bijhouden.

Ik luister vanaf het begin al goed naar mijn baasjes want als ik dat doe krijg ik een aai over m’n bol of een knuffel, en dat vind ik het fijnste wat er is. De dierenarts ken ik ook al. Die heeft mij pilletjes gegeven omdat ik een blaasontsteking had en steeds moest plassen. Dat is nu over, maar ik hoorde ze ook al praten over steriliseren. Wat is dat nu weer?!

Na drie weken mocht ik met mijn baasjes mee op vakantie naar Italië. Daar zijn we nu. Ik vind het hier heerlijk, alle drie mijn baasjes zijn de hele tijd bij mij en ik kan lekker rennen door de heuvels. Ik mag overal mee naar toe en ’s avonds lig ik heerlijk in mijn mand voor de kachel. Natuurlijk houd ik mijn baasjes voortdurend in de gaten, want ik wil nooit meer alleen zijn!

Een poot en een lik van mij en groetjes van mijn baasjes, Ron, Joan en Katinka
   
Klik en help ons helpen