Sebastiaan


fiogf49gjkf0d
Op 12 augustus 2010 hebben wij Sebastiaan opgehaald op de grote parkeerplaats in Den Bosch. Onze lieve Sebastiaan. Wat was hij bang, onzeker, maar ook nieuwsgierig , wat een symphonie aan geuren kwam hem daar tegemoet, snuffelend als een stofzuiger ging hij over het terein. Thuis durfde hij niet het huis in, maar mijn dochter droeg hem als een bruidsjonker over de drempel, vlijde hem op zijn kussen. Wat vond hij dat heerlijk, wat was hij blij, het leek steeds of hij lachte. Nooit een blijere hond gezien. Brokjes gooide hij door de kamer zonder ze te eten, het hebben ervan leek hem genoeg. Hij was zindelijk, kende enkele commandos, liep dapper mee aan de riem. En maar snuffelen en graven. Wij wonen op een voormalige mijngebied, hetgeen me vaker de opmerking opleverde " Is hij kolen aan het zoeken". Sebastiaan had nog een halve wereld te winnen en die heeft hij gewonnen.
 
Ik heb hem uitgelaten op een grote uitlaatplek,daar liet hij zich eerst wegblaffen, maar enkele leuke Labradors haalden hem over de schreef, toen nam hij wraak en blafte terug. Daarna heb ik zijn wereld groter gemaakt,hem losgelaten in een natuurgebied,dat had iets van joehoe en weg was hij. Hij doorkruiste in zijn eentje het hele gebied en bracht mij weleens tot wanhoop.Maar ook daarin is hij rustiger geworden.Hij volgt mij nu, hij rent, zwemt, luistert goed. Op de gehoorzaamheidscursus blinkt hij uit. Hij is slim ondeugend en allert, eist dit ook van mij.
 
Van een bang piepeltje heeft hij zich ontwikkeld tot een flinke hond. Mensen die zijn ontwikkeling hebben meegemaakt zeggen dat hij een kerel is geworden. Iedereen houdt van Sebastiaan en hij houdt van hun. Dus mijn dank aan D.Z.G. die ervoor zorg dragen dat honden als Sebastiaan en vele andere goed terecht komen, en chapeau voor mensen als John die zoveel kilometers rijden om de honden op te halen en ze naar een nieuw tehuis brengen. In een woord Geweldig.

   
Klik en help ons helpen