Aris en Evie


fiogf49gjkf0d
Aris en Evie, twee superkanjers!

Op 13 juni 2010 was het dan zover: Aris en Evie, broer en zus van ruim 3 jaar uit hetzelfde nest, landden op Schiphol. Spannend! Ze waren voor ons de Pipo de Clown en Mammaloe waar we naar op zoek waren, de berichten over hen waren veelbelovend en leken betrouwbaar, maar wat als het anders uitpakt? Je kent ze alleen maar van de website en de mail.... Maar al heel snel bleek dat niets gelogen was en we echt twee kadootjes hadden geadopteerd!

Die kadootjes moesten wel even wennen: tja, als je op Rhodos nog nooit een koe of paard hebt gezien en nu sta je er ineens oog in oog mee bij iedere poot die je buiten de deur zet.... Pffft, da’s heftig, hoor! Evie uitte haar aanvankelijke onzekerheid door heel dicht bij je te blijven, ze hing het liefst aan je been. Aris toonde juist zijn heldhaftigheid en liet de koeien en paarden blaffend weten dat ze hem niets deden. Jaja.... Maar ze deden het fantastisch en al snel bleek inderdaad wat ze vanuit Rhodos hadden gezegd: "Ze verdienen het zo: ze zijn goed opgevoed, doen niets liever dan je plezieren en het enige minder positieve is dat ze een paar kilootjes te veel meedragen." Nou ja, who cares.

Ondertussen hebben we voor Aris en Evie twee fietskarren gekocht. Tja, fietsen is ook niet iets dat ze vanuit Rhodos kennen en toch stappen ze allebei, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, hun “caravan” in. En recent zijn ze zelfs mee op vakantie geweest, de sneeuw in. Sneeuw, ook niet typisch Rhodos.

Vanuit Rhodos hadden Aris en Evie brieven meegekregen, van de lieve mensen die ze de laatste tijd hadden verzorgd en de adoptie hadden geregeld: ze vonden het vreselijk dat ze ze zelf niet konden houden, maar dit was de beste oplossing. Ze legden ons uit hoe Aris en Evie aan hun namen waren gekomen. Als pup zijn ze bij de opvang achtergelaten. Aris had toen regelmatig wat hulp nodig om met zijn broers en zus te spelen. Men bedacht dat het slim was hem wat bescherming van bovenaf te geven en noemden hem naar de god van de oorlog. Soms zou je denken dat ie weet dat ie die bescherming heeft.... Evie was het enige vrouwtje in het nestje en verdiende dus een mooie vrouwennaam.

In een van de brieven stond over Aris en Evie: "They are not very athletic: they support the theory of minimal effort." Nou, echt niet! Lopen en rennen is het mooiste dat er is.Aris en Evie mogen dan wel broer en zus zijn, altijd samen zijn geweest en alles samen doen, het zijn twee verschillende honden. Dit blijkt al bij het opstaan ‘smorgens. Evie ligt je met vrolijke kraaloogjes aan te kijken, komt direct uit haar mand en draait zich op haar rug, spartelend met haar pootjes en bijna kirrend van plezier, terwijl Aris zijn ogen niet open kan houden en zelfs na aansporing zijn mand bijna niet uit te krijgen is. En als ie er eenmaal uit is.....draait ie zich op een onbewaakt ogenblik weer om om snel zijn mand weer in te kruipen.

Door de brieven die we van Rhodos hadden gekregen konden we contact opnemen met de mensen op Rhodos, hetgeen er in geresulteerd heeft dat we in oktober zelf naar Rhodos zijn gegaan om deze mensen te ontmoeten en om te zien waar Aris en Evie het vorige deel van hun leven hebben doorgebracht. Geweldig! We hebben daar ook Marian van DZG ontmoet, die daar het goede werk van DZG met beperkte middelen maar veel enthousiasme uitvoert.

Aris en Evie zijn nu 8 maanden bij ons en als dit geen “Eind goed al goed” verhaal is dan weten wij het ook niet meer. Bedankt allemaal voor wat jullie voor ons en Aris en Evie hebben gedaan. Bedankt mensen van DZG hier in Nederland, bedankt Marian van DZG op Rhodos, bedankt Martine op Rhodos voor de geweldige en liefdevolle opvang die je Aris en Evie hebt gegeven toen ze ineens alleen werden gelaten en bedankt Dino en Willy op Rhodos, nou ja, gewoon voor alles!

Groet en een dikke poot voor iedereen
Andre, Brigitte en Aris en Evie

   
Klik en help ons helpen