Serafim


fiogf49gjkf0d
Hier eindelijk een bericht van mij, Serafim. De harige bruine Alaska Malamute met blauwe ogen. Mijn baasjes hebben me Zippo genoemd, waar ik al aardig naar luister.13 Januari ben ik van Portugal overgevlogen naar Nederland, wat een lekker klimaat hier!! Niet zo heel warm, ik ben hier meer in mijn element. Ik werd opgehaald in Nieuwegein op een parkeerplaats van een tankstation. Ik moest nodig plassen maar kon nog niet zo goed blijven staan door de verdoving! Het stel dat mij mee zou nemen, moest hier erg om lachen.

Eenmaal bij mijn nieuwe thuis aangekomen in Woerden, was ik nog steeds een beetje dronken, maar ik heb wel het huis verkend. En tot mijn grote schrik woonde er ook nog een kat genaamd Sok (wat een rare naam he?). Omdat het al laat was zijn we nog een keer uit geweest en gingen mijn baasjes naar bed. De volgende ochtend kwamen ze er achter dat ik toch echt op straat heb geleefd. Ik had namelijk de prullenbak omvergegooid en al het lekkers er uit gegeten!! De hele keuken was vies. Helaas doen ze nu elke keer de keukendeur dicht als ze weg gaan. Af en toe vergeten ze wel iets, pas heb ik nog drie lekkere Spaanse worsten van het aanrecht gegeten. Gelukkig worden mijn baasjes niet heel erg boos, ze weten dat ik eigenlijk niet beter weet en mijn overlevingsdrang nog steeds heel groot is. Ik krijg wel brokken, maar als ik ze niet gelijk op eet, eet Sok ze wel op (ik pak hem dan terug door zijn eten op te eten).
Buiten ben ik nergens bang voor, brommers, auto’s daar vind ik niks aan. Ik loop gewoon lekker door. Alleen het klotsende water in de singel en de Rijn, dat vind ik nog wel raar, ik kan er minuten lang vanaf de kant naar kijken!

De andere honden die ik in het park tegen kom, vind ik niet zo aardig. Als ze te dicht in de buurt komen laat ik ze dat ook wel weten hoor. Alleen met mijn maatjes van de hondencursus kan ik goed omgaan. Ze rennen allemaal achter elkaar aan en rollen over de grond. Mijn baasjes zeggen dat dat spelen is, maar ik weet niet zo goed hoe ik dat moet doen. De cursus is nu afgelopen en ik trek niet meer aan de riem en ik kan zitten en liggen op commando. Alleen als ik er echt zin in heb natuurlijk want ik ben erg eigenwijs!Hoewel Sok soms mijn eten op eet, is het wel een hele leuke kameraad. Als we uitgaan, loopt hij altijd met ons mee en soms krijg ik ook kopjes van hem.
Ik ben iedereen heel erg dankbaar dat ik nu een dak boven mijn hoofd heb. Zelfs al staat de buitendeur open, lig ik toch liever binnen. Het vrouwelijke baasje werkt onregelmatig en is dus ook veel overdag thuis. Dan liggen we lekker samen op de bank en gaan een eind wandelen. Met mannelijke baasje is soms wel streng, maar hij speelt elke dag met me! Dat vind ik erg leuk, soms zo leuk dat ik met vier poten in de lucht spring!! Soms praten ze ook tegen me, ik versta het niet maar ik probeer toch terug te praten. Ik kan niet zo goed blaffen dus daarom huil ik maar een beetje.

Mijn bazin was een tijdje geleden heel chagrijnig. Dat reageerde ze af op mijn uitvallende haren (en ik verlies echt heel veel haar) en toen heeft ze een trimmer ofzo gebeld? Het schijnt dat ze me daar gaan wassen en heel goed borstelen, alle klitten en wollige onderharen verwijderen. Ik weet niet zo goed of ik dit leuk ga vinden, maar het zal daarna wel lekker voelen, niet meer zo warm. Mij bazin zegt dat ze van mijn uitgevallen haar al 30 Chihuaha’s heeft kunnen aankleden!! Gelukkig hebben ze zo’n apparaat wat alles opzuigt en zelf vind ik het ook wel lekker om daar mee geaaid te worden!! Ik ben al heel erg gesteld op mijn baasjes en ik ga ook vaak tegen ze aan staan en dan gaan ze me heerlijk kriebelen! Dat vind ik echt heel erg lekker!13 juni gaan we naar de DZG dag en dan zie ik mijn oude maatjes weer terug! Hier heb ik heel veel zin in!!

Misschien tot dan!

Een poot van mij, een kopje van Sok en een heel erg groot dank je wel van mijn baasjes!
DZG, ga zo door!

   
Klik en help ons helpen