Pol is te adopteren


Pol is een zeer nobele hond, hij wil alleen dat je hem aanhaalt en hem liefde geeft. Hij houdt ervan in het gras te rollen en daarop te liggen.   Hij houdt van wandelen, is gehoorzaam en nu zindelijk.   Hij woont samen met 3 honden en past zich heel snel aan. Hij heeft een geweldige persoonlijkheid. 

Pol werd achtergelaten in het dodingsstation,  met zijn broer. Beide werden gered toen ze 3 maanden oud waren en onze collega’s kwamen bijna te laat voor beiden. De broers werden  geadopteerd, maar Pol had pech en hij is 6 jaar later teruggekomen.

Nu verblijft hij bij een opvang en is op zoek naar een gezin dat hem nooit meer in de steek laat en voor altijd van hem houdt.  Pol vindt kinderen leuk, de aanwezige katten laat hij met rust. Andere honden moet hij eerst besnuffelen na even geblaft te hebben, kent hij de honden dan is er geen probleem. Pol is gecastreerd. Schofthoogte ongeveer 65 cm. Hij weegt ca. 39 kg.

 
Geslacht: Reu
Grootte: Groot
Ras: overig
Status: ter adoptie
Leeftijd: 25-2-2013  (geschat)
Herkomst: Granada - Spanje
   
 

 

 

 

 







Wilt u meer weten over één van deze honden of katten of een hond of kat reserveren, belt u dan met onze vrijwilligers, zij staan elke dag klaar om u te woord te staan.

U kunt bellen met:
    
Marijke0223-7222940615593949Maandag 14.00 uur - 16.00 uur Woensdag 14.00 uur - 16.00 uur Donderdag 14.00 uur - 16.00 uur
Jacqueline0614503112 Zondag 9.00 uur - 12.00 uur
Veerle 0032468106615Zondag t/m zaterdag 14.00 - 22.00 uur
Annemarie S0655502950 Maandag 13.00 - 18.00 uur Dinsdag 13.00 - 18.00 uur Donderdag 13.00 - 18.00 uur
Claudia0633101001 Maandag, dinsdag en donderdag 10.00 - 11.00 uur Woensdag 16.00 - 20.00 uur Zondag 16.00 - 18.00 uur
Rita0299-439774 Donderdag, zaterdag, zondag en maandag 17.00 - 20.00 uur Dinsdag en woensdag 14.30 - 18.00 uur


U hebt belangstelling voor deze hond? U wilt meer informatie? U dient zich er wel van bewust te zijn dat dit de informatie is vanaf de situatie waarin de hond op dat moment is, dit kan zijn in een asiel of bij een opvanggezin in het buitenland. Een opvanggezin in het buitenland is vaak niet te vergelijken met een opvanggezin in Nederland. Dit kan betekenen dat een hond niet aan een huiselijke woonsituatie gewend is! Verblijft de hond in een asiel, dit kan zijn in een kennel, soms op een terrein, en soms zelfs aan een lijn. Meestal is weinig tot niets bekend waarom de hond in een asiel of opvanggezin gekomen is en als het al bekend zal zijn, is het maar de vraag of dat inderdaad de waarheid is. De veel gestelde vragen “Kan de hond met kinderen?”, “Kan de hond met katten?” en “Hoe is de hond met andere honden?”, worden beantwoord vanuit die situatie. Kan de hond tegen autorijden is ook een vraag die moeilijk beantwoord kan worden.

Leuk met kinderen spelen in het asiel is wat anders dan 24 uur per dag samen zijn met kinderen, niet achter de katten aangaan is niet achter de katten daar aangaan , en leuk met andere honden omgaan is in de situatie daar ter plekke. Dit zegt eigenlijk alleen maar dat er een grote mogelijkheid is dat de hond kan leren leven met katten, kinderen en andere honden. Mits men dat ook kan of wil om dit ze te leren en er de tijd aan wil/kan besteden .

Kinderen kunnen de beste maatjes worden met hun hond maar dit gaat niet vanzelf!!! Zowel de hond als het kind zal dit moeten leren. Kleine kinderen en honden begrijpen elkaar niet, immers en kind trekt hem/haar aan zijn staart, doet de hond pijn en begint te lachen, de hond maakt een speelbuiging, het kind schrikt en begint te huilen. Dit betekent dat ouders een taak hebben; namelijk het kind te leren de hond te respecteren als hond, dus als een levend wezen en GEEN speelgoed.

Belangrijker is eigenlijk te weten of de hond contact zoekt met mensen, binding heeft met mensen, de kennel uit durft, wel eens op straat komt, angstig is voor verkeer en al dit soort dingen. U moet er vanuit gaan dat de meeste honden in de opvangcentra, en al helemaal honden die aan een ketting hebben gelegen, ten prooi zijn geweest aan grote stressfactoren. Geen vaste referenties (immers kennelmaatjes wisselen, er komen verschillende vrijwilligers ), een groot gebrek aan vrijheid, ook al komen ze dagelijks uit de kennel of van de ketting af dit is maar een klein stukje van de dag. In het algemeen hebben ze meer contact met honden (24 uur per dag) dan met mensen, (meestal maar een paar uur per dag) en zullen ze dus beter kunnen communiceren met honden dan met mensen. Voor het gelukkig zijn van een hond zijn essentiële zaken nodig, zoals rust, veiligheid , duidelijkheid en een referentie, dus een andere hond of mens waar hij zich aan spiegelt.

Rekent u erop dat de hond misschien niet zindelijk is en niet gewend is aan een bench, dit zal geleerd moeten worden en heeft tijd en geduld nodig.

Een hond praat niet, maar communiceert wel en dat doet hij met zijn lichaam, als wij in staat zijn hem te begrijpen scheelt dit een hoop frustraties. Een heel goed boek om hier iets meer over te weten te komen is: “Kalmerende Signalen” van Turid Rugaas.

Een hond leert. en leert zijn leven lang, aan ons hem dat te leren. Wat voor ons nuttig is over hoe een hond leert kunt u lezen in: ”Stop met Blaffen” van Karen Pryor.

Heb respect voor uw hond, pas dan kan hij respect voor u opbrengen. Heb geduld en laat hem hond zijn, bedenk dat de hond u observeert en echt alles ziet ook het kleinste boosheidrimpeltje. Leer uw hond begrijpen! En als de hond dingen (in uw ogen) verkeerd doet, steek de hand dan eens in eigen boezem en probeer na te gaan welke signalen u hem hebt doorgegeven. Een hond is en wordt wat u ervan maakt!!!!

Wanneer een gereserveerde hond/kat nog in het buitenland verblijft is van te voren niet aan te geven wanneer hij/zij kan komen. Uiteraard proberen wij dit z.s.m. te regelen, echter zijn er diverse factoren waar rekening mee moet worden gehouden. Zo moeten de dieren die wij bemiddelen aan de eisen voldoen die verplicht zijn. Het ophalen van dieren vergt tijd, voorbereiding en organisatie, alles i.s.m. onze buitenlandse collega's. Maar daarnaast brengt het ook veel verantwoording met zich mee. Wij kunnen hier niet zorgvuldig genoeg mee omgaan.

©Stichting Dierenhulp zonder Grenzen
Klik en help ons helpen