Houdini is te adopteren


Toen in mei 2017 een vrijwilliger van het Guadi asiel in de Portugese Algarve 's middags iets in het asiel op moest halen, trof hij Houdini aan. Houdini was met een zware ketting aan de poort van het asiel vastgebonden. Hij was ontzettend bang. Het asiel is 's middags gesloten, en als de vrijwilliger niet bij het asiel langs was gegaan had Houdini daar tot de volgende dag vastgebonden gestaan aan de poort. De vaste medewerkster van het asiel werd gebeld. Houdini was zo ontzettend bang en wantrouwig dat het haar een uur kostte om het vertrouwen van Houdini te winnen en hem los te kunnen maken van de ketting. Eenmaal uit zijn benarde positie bevrijd werd Houdini naar een kennel gebracht waar een grote bak brokken en een warme mand voor hem klaar werden gemaakt. De volgende dag al was het ijs gebroken. Houdini's angst had plaats gemaakt voor vertrouwen en vreugde, geknuffeld worden, en heel veel liefde geven. Hij wist dat er niets meer te vrezen viel en was werkelijk in de 7e hemel. Houdini was zo blij om vrij in een kennel te kunnen lopen en te rennen, dat we haast niet willen weten wat een vreselijk leven hij achter de rug heeft. Door de vrijwilligers in het asiel wordt Houdini omschreven als een klein speels kind in het lichaam van een volwassene. Net of hij nog behoorlijk wat in te halen heeft.
Na een paar maanden in het asiel lachte het geluk Houdini toe: hij werd geadopteerd door een Portugese voetballer. Maar na een aantal maanden bij zijn baasje te wonen kwam de voetballer vragen of Houdini tijdelijk terug naar het asiel mocht. De voetballer moest  vanwege zijn voetbalcarriëre tijdelijk naar een andere stad verhuizen en kon Houdini niet meenemen. Na een paar maanden zou hij Houdini weer komen halen. De voetballer leek oprecht en Guadi stemde toe. Als hij wel eens in de buurt van het asiel was zocht hij Houdini op en nam hem mee om te wandelen. Het zou een kwestie van tijd zijn dat Houdini zich weer thuis bij zijn baasje kon voegen... Maar helaas, na een paar maanden kwam de voetballer Houdini niet ophalen, maar afscheid van hem nemen. Hij ging bij zijn ouders in Frankrijk wonen, en Houdini kon niet mee.... En dus is Houdini opnieuw op zoek naar een baasje. Gelukkig heeft hij zijn enthousiasme en vertrouwen nog niet verloren, Houdini gelooft nog steeds in een goede toekomst. Wie geeft deze lieve, vrolijke en actieve hond een thuis voor altijd?  (Houdini is niet van JoLi uit Huelva, zij helpen alleen met de bemiddeling van Houdini)


Geslacht: Reu
Grootte: Middel
Ras: overig
Status: ter adoptie
Leeftijd: 1-5-2015  (geschat)
Herkomst: Huelva - Spanje
   
 

 

 

 

 

 

 

Wilt u meer weten over één van deze honden of katten of een hond of kat reserveren, belt u dan met onze vrijwilligers, zij staan elke dag klaar om u te woord te staan.

U kunt bellen met:
    
Claudia0633101001 Maandag + dinsdag 09.30 - 11.00 20.00 - 22.00 uur Woensdag 15.30- 22.00 uur Donderdag + vrijdag 09.30 - 11.00 uur Zondag 16.00 - 20.00 uur
Lindsay - België  0032497385017Maandag t/m zaterdag 17.00 - 21.00 uur
Lorrainne0636068857 Maandag 18.00 - 20.00 uur Woensdag 13.00 - 15.00 uur Donderdag 18.00 - 20.00 uur
Rita0299-439774 Donderdag, zaterdag, zondag en maandag 17.00 - 20.00 uur Dinsdag en woensdag 14.30 - 18.00 uur
Kate055-5053020 Maandag 09.00 - 12.00 uur Dinsdag 09.00 - 11.00 uur
Yvonne 0475-3419900629344739Maandag t/m vrijdag van 13.00 tot 17.00 uur.
Marijke0616776739 Woensdag 10.00 - 12.00 uur en 14.00 - 16.00 uur Vrijdag 10.00 - 12.00 uur en 14.00 - 16.00 uur
Anne Marie0615064902 Zaterdag en Zondag 11.00 - 18.00 uur


U hebt belangstelling voor deze hond? U wilt meer informatie? U dient zich er wel van bewust te zijn dat dit de informatie is vanaf de situatie waarin de hond op dat moment is, dit kan zijn in een asiel of bij een opvanggezin in het buitenland. Een opvanggezin in het buitenland is vaak niet te vergelijken met een opvanggezin in Nederland. Dit kan betekenen dat een hond niet aan een huiselijke woonsituatie gewend is! Verblijft de hond in een asiel, dit kan zijn in een kennel, soms op een terrein, en soms zelfs aan een lijn. Meestal is weinig tot niets bekend waarom de hond in een asiel of opvanggezin gekomen is en als het al bekend zal zijn, is het maar de vraag of dat inderdaad de waarheid is. De veel gestelde vragen “Kan de hond met kinderen?”, “Kan de hond met katten?” en “Hoe is de hond met andere honden?”, worden beantwoord vanuit die situatie. Kan de hond tegen autorijden is ook een vraag die moeilijk beantwoord kan worden.

Leuk met kinderen spelen in het asiel is wat anders dan 24 uur per dag samen zijn met kinderen, niet achter de katten aangaan is niet achter de katten daar aangaan , en leuk met andere honden omgaan is in de situatie daar ter plekke. Dit zegt eigenlijk alleen maar dat er een grote mogelijkheid is dat de hond kan leren leven met katten, kinderen en andere honden. Mits men dat ook kan of wil om dit ze te leren en er de tijd aan wil/kan besteden .

Kinderen kunnen de beste maatjes worden met hun hond maar dit gaat niet vanzelf!!! Zowel de hond als het kind zal dit moeten leren. Kleine kinderen en honden begrijpen elkaar niet, immers en kind trekt hem/haar aan zijn staart, doet de hond pijn en begint te lachen, de hond maakt een speelbuiging, het kind schrikt en begint te huilen. Dit betekent dat ouders een taak hebben; namelijk het kind te leren de hond te respecteren als hond, dus als een levend wezen en GEEN speelgoed.

Belangrijker is eigenlijk te weten of de hond contact zoekt met mensen, binding heeft met mensen, de kennel uit durft, wel eens op straat komt, angstig is voor verkeer en al dit soort dingen. U moet er vanuit gaan dat de meeste honden in de opvangcentra, en al helemaal honden die aan een ketting hebben gelegen, ten prooi zijn geweest aan grote stressfactoren. Geen vaste referenties (immers kennelmaatjes wisselen, er komen verschillende vrijwilligers ), een groot gebrek aan vrijheid, ook al komen ze dagelijks uit de kennel of van de ketting af dit is maar een klein stukje van de dag. In het algemeen hebben ze meer contact met honden (24 uur per dag) dan met mensen, (meestal maar een paar uur per dag) en zullen ze dus beter kunnen communiceren met honden dan met mensen. Voor het gelukkig zijn van een hond zijn essentiële zaken nodig, zoals rust, veiligheid , duidelijkheid en een referentie, dus een andere hond of mens waar hij zich aan spiegelt.

Rekent u erop dat de hond misschien niet zindelijk is en niet gewend is aan een bench, dit zal geleerd moeten worden en heeft tijd en geduld nodig.

Een hond praat niet, maar communiceert wel en dat doet hij met zijn lichaam, als wij in staat zijn hem te begrijpen scheelt dit een hoop frustraties. Een heel goed boek om hier iets meer over te weten te komen is: “Kalmerende Signalen” van Turid Rugaas.

Een hond leert. en leert zijn leven lang, aan ons hem dat te leren. Wat voor ons nuttig is over hoe een hond leert kunt u lezen in: ”Stop met Blaffen” van Karen Pryor.

Heb respect voor uw hond, pas dan kan hij respect voor u opbrengen. Heb geduld en laat hem hond zijn, bedenk dat de hond u observeert en echt alles ziet ook het kleinste boosheidrimpeltje. Leer uw hond begrijpen! En als de hond dingen (in uw ogen) verkeerd doet, steek de hand dan eens in eigen boezem en probeer na te gaan welke signalen u hem hebt doorgegeven. Een hond is en wordt wat u ervan maakt!!!!

Wanneer een gereserveerde hond/kat nog in het buitenland verblijft is van te voren niet aan te geven wanneer hij/zij kan komen. Uiteraard proberen wij dit z.s.m. te regelen, echter zijn er diverse factoren waar rekening mee moet worden gehouden. Zo moeten de dieren die wij bemiddelen aan de eisen voldoen die verplicht zijn. Het ophalen van dieren vergt tijd, voorbereiding en organisatie, alles i.s.m. onze buitenlandse collega's. Maar daarnaast brengt het ook veel verantwoording met zich mee. Wij kunnen hier niet zorgvuldig genoeg mee omgaan.

©Stichting Dierenhulp zonder Grenzen
Klik en help ons helpen