Jas is te adopteren


23-08-2013
Jas is nog steeds de vrolijkheid zelve, hij is altijd enthousiast om mee te gaan wandelen, Hij geniet echt van zo´n wandeling. Hij kan prima los mee, hij luistert goed maar blijft sowieso dicht in de buurt. Hij zorgt er voor dat hij weet waar je bent. Hij is een stuk aanhankelijker geworden de laatst maanden, vindt het heerlijk om te kroelen, om geaaid te
worden, vindt het heerlijk om aandacht te krijgen. Het aan de lijn lopen gaat redelijk goed, soms trekt hij nog veel maar daar zal wat vaker op geoefend gaan worden. Al met al is Jas er helemaal klaar voor…….. dus wie geeft deze kanjer een kans?
 
 
1 december 2012:
Jas zit nog in het asiel van Castalla, hij is daar best gelukkig. Vindt spelen met z´n vriendjes het leukste wat er is. Af en toe gaat dat best ruw maar meestal lijkt het erger dan het is. Het is 1 keer voorgekomen dat men ´s ochtends arriveerde en Jas een flink grote wond had op zijn kop. Dat was even schrikken maar hij scheen er zelf weinig last van te hebben. Hij was net zo vrolijk als anders. Na een paar weken was er gelukkig niets meer te zien van de wond. Wat er nu precies gebeurd was zullen we nooit weten, waarschijnlijk is een stoeispelletje met een van zijn kennelgenoten per ongeluk uit de hand gelopen. Jas is een lieve hond, goed met mensen en met andere honden. Hij heeft aardig wat energie, heeft een vrolijk en zonnig karakter.
 
Jas, (spreek uit als Has), een kruising Husky, is op op 17 februari 2012 in het asiel van Castalla gekomen. Hij verbleef daarvoor enkele dagen bij een huis in het buitengebied van Castalla. De bewoners van dit huis hebben uiteindelijk het asiel gebeld. Zoals eigenlijk de meeste honden had Jas geen chip, wel droeg hij een mooie rode halsband en zag er verder goed uit. Dus werd wel verwacht dat de eigenarenzouden komen vragen naar hem. Maar helaas heeft niemand zich gemeld. Hij heeft zich prima aangepast aan het leven in het asiel, is goed met de andere honden en vindt mensen ook erg leuk. Geniet van de knuffels en de aandacht die hij van de medewerkers van het asiel krijgt. Hij vindt het gewedlig om met zijn hondevriendjes te rennen en te spelen op het buitenterrein. Jas is een actieve vrolijke hond. De schofthoogte zal zijn zo´n 62 cm. Jas is gecastreerd.

Geslacht: Reu
Grootte: Groot
Ras: overig
Status: ter adoptie
Leeftijd: 17-2-2010  (geschat)
Herkomst: Castalla - Spanje
   
 

 

 

 

 

 

 

 



Wilt u meer weten over één van deze honden of katten of een hond of kat reserveren, belt u dan met onze vrijwilligers, zij staan elke dag klaar om u te woord te staan.

U kunt bellen met:
    
Christiane0313-78538806-42060801Maandag t/m vrijdag 10.00 - 18.00 uur
Elly045-52160050648462215Maandag t/m vrijdag 17.00 - 21.00 uur
Tanja036-841597506-27044035Dagelijks van 10.00 tot 21.00 uur
Nicole076-888081006-18720353Ma, di, en vr 14.00-17.00 uur Zaterdag: 11.00-17.00 uur
Joyce 0174-76420106-11629045Dagelijks van 11.00 tot 17.00 uur, met uitzondering van woensdag en vrijdag.
Nannie036-841279906-29578771Ma, di, wo, do en vr 10.00 - 20.00 uur, zo 10.00 -18.00


U hebt belangstelling voor deze hond? U wilt meer informatie? U dient zich er wel van bewust te zijn dat dit de informatie is vanaf de situatie waarin de hond op dat moment is, namelijk in een asiel. Vaak in een kennel, soms op een terrein, en soms zelfs aan een lijn. Meestal is weinig tot niets bekend waarom de hond daar gekomen is en als het al bekend zal zijn, is het maar de vraag of dat inderdaad de waarheid is. De veel gestelde vragen “Kan de hond met kinderen?”, “Kan de hond met katten?” en “Hoe is de hond met andere honden?”, worden beantwoord vanuit die situatie. Kan de hond tegen autorijden is ook een vraag die moeilijk beantwoord kan worden.

Leuk met kinderen spelen in het asiel is wat anders dan 24 uur per dag samen zijn met kinderen, niet achter de katten aangaan is niet achter de katten daar aangaan , en leuk met andere honden omgaan is in de situatie daar ter plekke. Dit zegt eigenlijk alleen maar dat er een grote mogelijkheid is dat de hond kan leren leven met katten, kinderen en andere honden. Mits men dat ook kan of wil om dit ze te leren en er de tijd aan wil/kan besteden .

Kinderen kunnen de beste maatjes worden met hun hond maar dit gaat niet vanzelf!!! Zowel de hond als het kind zal dit moeten leren. Kleine kinderen en honden begrijpen elkaar niet, immers en kind trekt hem/haar aan zijn staart, doet de hond pijn en begint te lachen, de hond maakt een speelbuiging, het kind schrikt en begint te huilen. Dit betekent dat ouders een taak hebben; namelijk het kind te leren de hond te respecteren als hond, dus als een levend wezen en GEEN speelgoed.

Belangrijker is eigenlijk te weten of de hond contact zoekt met mensen, binding heeft met mensen, de kennel uit durft, wel eens op straat komt, angstig is voor verkeer en al dit soort dingen. U moet er vanuit gaan dat de meeste honden in de opvangcentra, en al helemaal honden die aan een ketting hebben gelegen, ten prooi zijn geweest aan grote stressfactoren. Geen vaste referenties (immers kennelmaatjes wisselen, er komen verschillende vrijwilligers ), een groot gebrek aan vrijheid, ook al komen ze dagelijks uit de kennel of van de ketting af dit is maar een klein stukje van de dag. In het algemeen hebben ze meer contact met honden (24 uur per dag) dan met mensen, (meestal maar een paar uur per dag) en zullen ze dus beter kunnen communiceren met honden dan met mensen. Voor het gelukkig zijn van een hond zijn essentiële zaken nodig, zoals rust, veiligheid , duidelijkheid en een referentie, dus een andere hond of mens waar hij zich aan spiegelt.

Rekent u erop dat de hond misschien niet zindelijk is.

Een hond praat niet, maar communiceert wel en dat doet hij met zijn lichaam, als wij in staat zijn hem te begrijpen scheelt dit een hoop frustraties. Een heel goed boek om hier iets meer over te weten te komen is: “Kalmerende Signalen” van Turid Rugaas

Een hond leert. en leert zijn leven lang, aan ons hem dat te leren. Wat voor ons nuttig is over hoe een hond leert kunt u lezen in: ”Stop met Blaffen” van Karen Pryor.

Heb respect voor uw hond, pas dan kan hij respect voor u opbrengen. Heb geduld en laat hem hond zijn, bedenk dat de hond u observeert en echt alles ziet ook het kleinste boosheidrimpeltje. Leer uw hond begrijpen! En als de hond dingen (in uw ogen) verkeerd doet, steek de hand dan eens in eigen boezem en probeer na te gaan welke signalen u hem hebt doorgegeven. Een hond is en wordt wat u ervan maakt!!!!

Wanneer een gereserveerde hond/kat nog in het buitenland verblijft is van te voren niet aan te geven wanneer hij/zij kan komen. Uiteraard proberen wij dit z.s.m. te regelen, echter zijn er diverse factoren waar rekening mee moet worden gehouden. Zo moeten de dieren die wij bemiddelen aan de eisen voldoen die verplicht zijn. Het ophalen van dieren vergt tijd, voorbereiding en organisatie, alles i.s.m. onze buitenlandse collega's. Maar daarnaast brengt het ook veel verantwoording met zich mee. Wij kunnen hier niet zorgvuldig genoeg mee omgaan.

©2012 St. Dierenhulp zonder Grenzen
Klik en help ons helpen