In ons adoptie op afstand programma
"En...ik dan?":
Nilo, een reutje van ca 2 jaar. Hij is gevonden door de
vrijwilligers van Ayamonte, aangereden
en met verbrijzelde poot. Hij is geopereerd, maar zijn herstel gaat niet
echt naar wens. Ze moeten weer nieuwe x-rays laten maken om te kijken of
alles wel goed gaat daarbinnen... de hele operatie heeft erg veel geld
gekost...we hopen dat het niet voor niks was.
Update 23 Mei
Gisteren ( 21-05-2007) heeft de arts de pin uit zijn poot
gehaald.
Hij zag dat de breuk goed genezen was, en nu kan Nilo snel zonder veel
pijn
(de pin was gaan schuiven en veroorzaakte dus pijn met bewegen) gaan
lopen.
Het beste voor zijn complete revalidatie zou zijn; veel zwemmen.
Helaas hebben ze daarvoor in Ayamonte geen faciliteiten.
De arts vertelde dat Nilo over een maandje toch wel min of meer de oude
zal zijn.
Hij zal nooit meer zo hard kunnen rennen als voorheen, maar een normaal
leven zal
hij zeker kunnen krijgen. met een goed dieet en voldoende beweging in
den beginne zal
hij snel voldoende calcium aanmaken en spierweefsel creeren, zodat zijn
poot weer zal herstellen.
dus.... een positieve prognose!
Update 17 november
Nilo is een hele lieve, zachte hond. Hij heeft alleen een beetje tijd
nodig om mensen weer helemaal te vertrouwen. Hij is een beetje
voorzichtig in zijn benadering. Maar als je eenmaal het ijs hebt
gebroken is hij heel lief en dankbaar voor genegenheid. Hoe Nilo zal
zijn met kleine kinderen kunnen we niet met zekerheid zeggen, maar wij
denken dat hij in eerste instantie een beetje afstand zal houden.
Gewoon, omdat hij het niet kent en dus zal hij voorzichtig zijn. wij
hebben Nilo nog nooit dominant gezien. Als hij iets niet vertrouwt dan
loopt hij weg in plaats van de confrontatie op te zoeken. Geen
ruziemaker dus. Wel kan hij blaffen als er onraad is, of als andere
honden gaan blaffen!
Nilo is een hele mooie hond maar doordat hij zelf niet in de spotlight
gaat staan, vergeet je soms dat hij ook heel hard aandacht nodig heeft!
Zijn breuk in zijn achterpoot is helemaal genezen, hij zal er altijd een
beetje last van blijven houden en hij zal nooit een sprinter of springer
worden, maar verder belemmert het hem niet.
Update 15 januari
Nilo loopt bijna weer helemaal normaal. Hij zal echter
altijd een beetje met zijn poot blijven trekken, maar dat
hindert hem verder niet echt. Wat hem meer hindert is zijn
verlegenheid; Nilo is van nature een beetje teruggetrokken
en schuw, en in het asiel komen die karaktertrekken
natuurlijk nog sterker naar voren. Hij heeft echter wel zijn
plekje gevonden en heeft nooit ruzie met andere honden. Hij
vindt zijn weggetje wel, helaas staat hij niet heel erg open
voor menselijke aandacht. Zodra je hem op een rustig moment
van de dag treft in zijn hok en hem dan heel rustig aait en
toespreekt, zie je wel dat hij daar stiekem toch van geniet.
Dan gaat hij er zelfs om vragen. Daardoor weten wij ook dat
Nilo, zodra hij eenmaal geadopteerd is, zich zeker met
voldoende tijd en geduld zal ontwikkelen tot een
aanhankelijke en trouwe vriend. Hij laat van zich horen
zodra hij onraad ruikt of hoort, maar verder is hij rustig
en stil. Bovendien is Nilo een erg mooie hond, hij heeft
prachtige roodbruine tinten en groene ogen.
